loader

Główny

Zapalenie oskrzeli

Preparaty z dekstrometorfanem

Nazwa międzynarodowa: Paracetamol + dekstrometorfan (Paracetamol + dekstrometorfan)

Postać dawkowania: roztwór doustny, tabletki musujące

Działanie farmakologiczne: Grippostad Good Knight to lek złożony. Dekstrometorfan ma działanie przeciwkaszlowe. Paracetamol ma działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i łagodne działanie przeciwzapalne.

Wskazania: Leczenie objawowe grypy, „zimnych” chorób.

Tylenol dla dzieci na przeziębienia

Nazwa międzynarodowa: Paracetamol + Pseudoefedryna + Dekstrometorfan + Chlorphenamine (Paracetamol + Pseudoefedryna + Dekstrometorfan + Chlorphenamine)

Działanie farmakologiczne: środek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy. Ma działanie obkurczające, przeciwhistaminowe, przeciwkaszlowe, w którym pośredniczy przychodzące.

Wskazania: Leczenie objawowe „zimnych” chorób, grypy (kaszel, nieżyt nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, zespół gorączkowy, bóle mięśni, bóle głowy); zespół gorączkowy w reakcjach alergicznych, katar sienny.

Moulsinex

Nazwa międzynarodowa: Paracetamol + Pseudoefedryna + Dekstrometorfan + Chlorphenamine (Paracetamol + Pseudoefedryna + Dekstrometorfan + Chlorphenamine)

Działanie farmakologiczne: środek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy. Ma działanie obkurczające, przeciwhistaminowe, przeciwkaszlowe, w którym pośredniczy przychodzące.

Wskazania: Leczenie objawowe „zimnych” chorób, grypy (kaszel, nieżyt nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, zespół gorączkowy, bóle mięśni, bóle głowy); zespół gorączkowy w reakcjach alergicznych, katar sienny.

Padewix

Nazwa międzynarodowa: Paracetamol + dekstrometorfan (Paracetamol + dekstrometorfan)

Postać dawkowania: roztwór doustny, tabletki musujące

Działanie farmakologiczne: Padewix - lek złożony. Dekstrometorfan ma działanie przeciwkaszlowe. Paracetamol ma działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i łagodne działanie przeciwzapalne.

Wskazania: Leczenie objawowe grypy, „zimnych” chorób.

Paracetamol DM

Nazwa międzynarodowa: Paracetamol + dekstrometorfan (Paracetamol + dekstrometorfan)

Postać dawkowania: roztwór doustny, tabletki musujące

Działanie farmakologiczne: Paracetamol DM - lek złożony. Dekstrometorfan ma działanie przeciwkaszlowe. Paracetamol ma działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i łagodne działanie przeciwzapalne.

Wskazania: Leczenie objawowe grypy, „zimnych” chorób.

Pyranol plus

Nazwa międzynarodowa: Paracetamol + Pseudoefedryna + Dekstrometorfan + Chlorphenamine (Paracetamol + Pseudoefedryna + Dekstrometorfan + Chlorphenamine)

Działanie farmakologiczne: środek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy. Ma działanie obkurczające, przeciwhistaminowe, przeciwkaszlowe, w którym pośredniczy przychodzące.

Wskazania: Leczenie objawowe „zimnych” chorób, grypy (kaszel, nieżyt nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, zespół gorączkowy, bóle mięśni, bóle głowy); zespół gorączkowy w reakcjach alergicznych, katar sienny.

Tylenol na przeziębienie

Nazwa międzynarodowa: Paracetamol + Pseudoefedryna + Dekstrometorfan + Chlorphenamine (Paracetamol + Pseudoefedryna + Dekstrometorfan + Chlorphenamine)

Działanie farmakologiczne: środek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy. Ma działanie obkurczające, przeciwhistaminowe, przeciwkaszlowe, w którym pośredniczy przychodzące.

Wskazania: Leczenie objawowe „zimnych” chorób, grypy (kaszel, nieżyt nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, zespół gorączkowy, bóle mięśni, bóle głowy); zespół gorączkowy w reakcjach alergicznych, katar sienny.

Tussin plus

Nazwa międzynarodowa: dekstrometorfan + Gvayfenezin (dekstrometorfan + guaifenezyna)

Postać dawkowania: Syrop

Działanie farmakologiczne: Tussin plus jest preparatem złożonym, ma działanie przeciwkaszlowe, mukolityczne i wykrztuśne. Dekstrometorfan - środek przeciwkaszlowy.

Wskazania: Choroby dróg oddechowych, którym towarzyszy kaszel (leczenie objawowe): „zimne” choroby (w tym grypa, ARVI), zapalenie tchawicy, zapalenie oskrzeli (w tym powikłane rozstrzeniami oskrzeli), gruźlica płuc, zapalenie płuc, mukowiscydoza.

Suchy kaszel

Nazwa międzynarodowa: Paracetamol + dekstrometorfan + kwas askorbinowy (Paracetamol + dekstrometorfan + kwas askorbinowy)

Działanie farmakologiczne: suchy kaszel Vervex - lek złożony. Paracetamol ma działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, co wiąże się z jego działaniem.

Wskazania: suchy kaszel, ARVI (leczenie objawowe).

Preparaty zawierające dekstrometorfan

Wielu chorobom układu oddechowego towarzyszy kaszel. Gdy zapalenie błony śluzowej podrażnia receptory nerwowe, które powodują ten odruch, ochronny w naturze. Ale kiedy kaszel jest suchy, napadowy i długotrwały, daje to wiele negatywnych konsekwencji. Dlatego w praktyce medycznej za pomocą leków, które go tłumią. Należą do nich dekstrometorfan. Jakiego rodzaju jest to substancja, jakie posiada właściwości, jak jest stosowana i gdzie jest zawarta - są to główne kwestie, które należy rozważyć.

Charakterystyczny

Dekstrometorfan (dekstrometorfan) jest związkiem chemicznym, izomerem L metorfanu. Struktura cząsteczki jest nieco podobna do morfiny, ale w normalnych warunkach nie wpływa na receptory opiatów. W preparatach leczniczych zwykle ma postać bromowodorku soli. Jest to biały proszek z gorzkim posmakiem. Szeroko stosowany w połączeniu z innymi substancjami czynnymi w różnych postaciach farmakologicznych do podawania doustnego: proszek, syrop, tabletki.

Akcja

Lek celowo atakuje centrum kaszlu, znajdujące się w rdzeniu przedłużonym. W ten sposób tłumiona jest transmisja impulsów nerwowych wzdłuż łuku odruchowego. Dlatego dekstrometorfan jest skutecznym środkiem przeciwkaszlowym o działaniu centralnym. Nadmiar dawki terapeutycznej prowadzi do innych efektów:

  1. Lek przeciwbólowy.
  2. Pigułki do spania
  3. Środek przeciwdrgawkowy.
  4. Narkotyk.

Niektóre z tych efektów znajdują nawet zastosowanie w celach leczniczych, co znajduje odzwierciedlenie w kilku badaniach. Są one spowodowane hamowaniem wychwytu zwrotnego serotoniny i aktywacją receptorów sigma. Jednak główny zakres dekstrometorfanu jest nadal związany z jego działaniem przeciwkaszlowym.

Dystrybucja w ciele

Efekt działania leku jest wystarczająco szybki - zaczyna się już 10-30 minut po spożyciu. Biodostępność dekstrometorfanu jest stosunkowo niska i nie przekracza 11%. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 2 godzinach. A akcja jest rozciągnięta na okres od 5 do 8 godzin. Lek jest metabolizowany w wątrobie przez układ cytochromowy, głównie wydalany przez nerki.

Wskazania

Główny zakres stosowania leków na bazie dekstrometorfanu - leczenie objawowe chorób dróg oddechowych, gdy konieczne jest wyeliminowanie suchego kaszlu. Mogą to być następujące stany:

Dekstrometorfan jest stosowany jako składnik złożonej terapii w połączeniu z innymi substancjami leczniczymi: niesteroidowymi środkami przeciwzapalnymi, przeciwhistaminowymi, innymi środkami przeciwkaszlowymi, witaminami (kwas askorbinowy). Ale biorąc pod uwagę obecność dodatkowych właściwości leku, zakres jego stosowania może się znacznie zwiększyć. Oprócz patologii układu oddechowego istnieje doświadczenie w jej stosowaniu w zupełnie innych przypadkach:

  • Padaczka.
  • Choroba Parkinsona.
  • Stany neurodegeneracyjne.
  • Alkoholizm i uzależnienie od narkotyków.

Prowadzone są badania nad możliwym zastosowaniem dekstrometorfanu u pacjentów z cukrzycą typu 2. Zakłada się, że jest on w stanie zintensyfikować produkcję insuliny pod względem jej względnego niedoboru.

Stosowanie dekstrometorfanu jest zwykle ograniczone do chorób układu oddechowego, którym towarzyszy suchy kaszel. Istnieją jednak alternatywne wskazania dla leku.

Aplikacja

Chociaż lek ma tylko działanie przeciwkaszlowe w dawkach terapeutycznych, w istocie nadal należy do środków odurzających. Dlatego jego nominacja jest dokonywana tylko przez lekarza. Tylko specjalista może ustalić, jak go przyjąć i jak długo.

Metoda odbioru

Lek może być przyjmowany przez dorosłych i dzieci od 6 lat. Dzienna dawka jest podzielona na 4 dawki i jest określana na podstawie ciężkości choroby. W celu tłumienia suchego kaszlu u dzieci konieczna jest korekta masy ciała.

Przygotowania

Istnieje wiele preparatów zawierających dekstrometorfan (dekstrometorfan). I wszystkie są połączonymi lekami o działaniu głównie kaszlu. Leki mogą również zawierać paracetamol, chlorofenaminę, terpinehydrat, witaminę C, pseudoefedrynę lub guaifenezynę. Preparaty zawierające dekstrometorfan mają następujące nazwy:

  • Tylenol.
  • Tussin Plus.
  • Pyranol Plus.
  • Suchy kaszel Vervex.
  • Paracetamol DM.
  • Grippostad Dobranoc.
  • Multinsinex.
  • Padewix.
  • Alex Plus.

Nawet jeśli skład niektórych leków i to samo, ale każdy producent nazywa je inaczej. Dlatego lista leków może być znacznie szersza.

Efekty uboczne

Jeśli nie przekroczysz dawki zalecanej przez lekarza, lek jest dobrze tolerowany. Zwykle nie obserwuje się skutków ubocznych. Ale w niektórych przypadkach nadal występują następujące symptomy:

  • Niewielka senność.
  • Nudności
  • Zawroty głowy.

Ale są one obserwowane dość rzadko i są bardziej związane z indywidualnymi cechami ciała niż z negatywnymi skutkami leku. Ale w przypadkach przedawkowania można zaobserwować:

  1. Ciężka senność lub, przeciwnie, pobudzenie.
  2. Zaburzenia koordynacji (ataksja).
  3. Zmniejszone ciśnienie (niedociśnienie).
  4. Kołatanie serca (tachykardia).
  5. Halucynacje

W takim przypadku należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku, przepłukać żołądek. Być może nawet depresja ośrodka oddechowego, która wymaga sztucznej wentylacji płuc. Nalokson jest stosowany jako antagonista.

Stosując się do zaleceń lekarza, stosowanie dekstrometorfanu jest całkowicie bezpieczne dla organizmu.

Ograniczenia

Przed przepisaniem leku lekarz musi przeprowadzić pełne badanie pacjenta. I to nie tylko w celu ustalenia głównej diagnozy i potwierdzenia dowodów, ale także w celu wykluczenia warunków, które mogłyby ograniczyć stosowanie dekstrometorfanu. Jest to niezwykle ważne w aspekcie bezpiecznego stosowania leków.

Przeciwwskazania

Lek dekstrometorfan w instrukcji użycia jest szeregiem przeciwwskazań. Obejmują one:

  • Reakcje alergiczne.
  • Astma oskrzelowa.
  • Zapalenie oskrzeli.
  • Indywidualna nadwrażliwość.
  • Wiek dzieci do 6 lat.

Należy zachować ostrożność przepisując lek pacjentom z niewydolnością wątroby i kobietom w ciąży w pierwszym trymestrze ciąży. Ale także kobiety w późniejszych okresach ciąży muszą starannie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka.

Interakcja

Dekstrometorfan może nasilać działanie przeciwbólowe narkotycznych leków przeciwbólowych. Inne leki również na nią wpływają. Na przykład, inhibitory monoaminooksydazy (leki przeciw parkinsonizmowi i przeciwdepresyjne) mogą zwiększać hamowanie ośrodka oddechowego. I induktory mikrosomalnego utleniania w wątrobie (ryfampicyna, fenobarbital), przeciwnie, zmniejszają aktywność leku. Należy również pamiętać, że leki przeciwkaszlowe, w tym dekstrometorfan, nie powinny być stosowane w połączeniu z lekami mukolitycznymi, ponieważ z powodu tłumienia odruchu plwocina będzie się zatrzymywać i nie cofać.

Dekstrometorfan jest lekarstwem na suchy kaszel. Stosowany jest głównie w kompleksowej terapii chorób układu oddechowego u dorosłych i dzieci. Ale tylko lekarz może przepisać lek. Jeśli przestrzegane będą wszystkie zalecenia, terapia będzie tak skuteczna i bezpieczna, jak to możliwe.

Dextromethorphan - instrukcje użytkowania

Dekstrometorfan należy do grupy leków przeciwkaszlowych.

Mechanizm działania

Dekstrometorfan hamuje pobudliwość centrum kaszlu w rdzeniu przedłużonym, w wyniku czego kaszel o dowolnej etiologii jest zmniejszony. W przypadku tego środka nie jest charakterystyczne nasilanie uzależnienia, wywoływanie pigułki nasennej i działanie znieczulające. Po 10-30 minutach po spożyciu kaszel znacznie się zmniejsza, czas działania wynosi 5-6 godzin dla dorosłych, u dzieci to około 6-9 godzin.

Farmakokinetyka

Przyjmowany jest doustnie, w przewodzie pokarmowym dekstrometorfan jest całkowicie wchłaniany. Już po 2 godzinach w osoczu krwi określa się maksymalne stężenie leku. Ulega biotransformacji w hepatocytach. Około 45% dekstrometorfanu jest wydalane przez nerki.

Instrukcja Dextromethoran

Wskazania

Przeciwwskazania

  • Zapalenie oskrzeli;
  • Astma oskrzelowa;
  • Użyj dekstrometorfanu z mukolitami.

Efekty uboczne

  • Senność;
  • Zawroty głowy;
  • Nudności

Uwagi specjalne

Dekstrometorfan należy podawać bardzo ostrożnie w obecności choroby wątroby. Dekstrometorfan może być przepisywany kobietom w ciąży i karmiącym tylko przez lekarza i tylko wtedy, gdy potrzeba przekracza ryzyko dla dziecka.

Przedawkowanie

Przedawkowanie objawia się następującymi objawami: pobudzenie, zaburzenia świadomości, depresja oddechowa, zawroty głowy, tachykardia, niedociśnienie, ataksja i hipertonia mięśniowa. Pomoc: wentylacja mechaniczna i łagodzenie objawów.

Interakcja

Dekstrometorfanu nie można jednocześnie podawać z inhibitorami MAO (ponieważ może to prowadzić do nadmiernego tłumienia ośrodka oddechowego); z amiodaronem (może powodować akumulację dekstrometorfanu, zwiększając ryzyko toksyczności, z powodu zmniejszonego metabolizmu w wątrobie; z lekami przeciwdepresyjnymi (paroksetyna, fluoksetyna). Dekstrometorfan ma tendencję do zwiększania skuteczności opioidów przeciwbólowych.

Preparaty zawierające dekstrometorfan

- Paracetamol DM. Zawiera dekstrometorfan i paracetamol. Ten połączony środek ma również działanie przeciwkaszlowe, przeciwgorączkowe, przeciwzapalne i przeciwbólowe. Jest przepisywany dla SARS i grypy.

- Tussin Plus. Jest to syrop złożony z dekstrometorfanu i guaifenezyny. Ta kombinacja ma działanie przeciwkaszlowe, wykrztuśne i mukolityczne. Zwykle przepisywany na choroby, którym towarzyszy kaszel.

- Ferwex. Obejmuje: dekstrometorfan, paracetamol i kwas askorbinowy. Lek jest skuteczny przeciwko suchemu kaszlowi, ma działanie przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Mianowany w ostrych infekcjach wirusowych dróg oddechowych i suchym kaszlu.

Cena dekstrometorfanu

W aptekach można kupić dekstrometorfan bez recepty po przystępnej cenie. Z reguły wiele osób preferuje połączone leki, w tym dekstrometorfan (Tussin Plus około 200 rubli...)

Opinie Dextromethorphan

- Dość często choruję, gdy tylko gdzieś się wydmuchnę, natychmiast zaczynam kaszleć i pozwalać się smucić. Objawy dobrze usuwają Tusin Plus i Ferveks. Po kilku dniach czuję się świetnie!

- Ostatnio chory, kaszel właśnie torturowany. Nie mogłem nic zrobić, a najważniejsze jest to, jak zaczynasz kaszleć, nie można się powstrzymać. Flegma nie odeszła, co wywołało bolesne uczucie. Za radą lekarza zaczęła przyjmować Tusin Plus (dekstrometorfan i guaifenezynę). Już po kilku dniach zaczęła kaszleć i kaszel nie był tak bolesny. A potem całkowicie wyzdrowiał. Świetne narzędzie!

DEXTROMETHORPHAN (DEXSTROMETHORPHAN)

  • objawowe leczenie chorób zakaźnych i zapalnych (ARVI, grypa), któremu towarzyszy wysoka gorączka, silne dreszcze, bóle ciała, bóle głowy i mięśni, katar (w tym alergiczny), przekrwienie błony śluzowej nosa, kichanie.

Aby złagodzić objawy ostrych zakażeń układu oddechowego i grypy w nocy, w tym:

  • ból głowy;
  • dreszcze;
  • ból mięśni;
  • ból gardła;
  • nieżyt nosa;
  • suchy kaszel.

Padewix jest stosowany jako środek przeciwgorączkowy w leczeniu grypy i ostrych chorób układu oddechowego, któremu towarzyszy kaszel.

Dekstrometorfan Instrukcje użytkowania

Lek Dextramethorphan w naszym kraju jest praktycznie nieznany. Jest produkowany w Europie przez polską firmę Akodin i jest silnym lekiem przeciwkaszlowym stosowanym w przypadku ciężkich przeziębień.

W Federacji Rosyjskiej dekstrometorfan częściej występuje jako jeden ze składników środków przeciwkaszlowych. Jest główną substancją takich preparatów na kaszel jak Fervex i Tussin plus, Pyranol i Tylenol, Paracetamol DM i Grippostad Good Knight. Ci, którzy decydują się na zakup skutecznych środków do walki z kaszlem, lekarze zalecają, aby dowiedzieć się więcej o leku Dextromethorphan, instrukcje użycia, które są podane w tym artykule.

Formy wydania

Dekstrometorfan można kupić w postaci syropu, z czego 5 ml zawiera 7,5 lub 15 mg składnika o tej samej nazwie. Lek jest również dostępny w postaci podłużnych tabletek i pastylek do ssania.

Działanie na ciało

Dekstrometorfan jest pochodną morfiny, która ma silny wpływ na centrum kaszlu rdzenia przedłużonego, a tym samym eliminuje kaszel dowolnego pochodzenia. Lek zaczyna działać dosłownie w ciągu 10–20 minut, a jego działanie obserwuje się przez 6 godzin u dorosłych i ponad 9 godzin u dzieci.

Wskazania do użycia

Rozważany środek jest zalecany do stosowania w suchym kaszlu, niezależnie od jego pochodzenia.

Jak przyjmować lek

Dekstrometorfan należy przyjmować za zgodą specjalisty i pod jego kontrolą. Zaleca się, aby nastolatki w wieku od 12 lat, a także pacjenci dorośli, przyjmowali 15 mg do 4 p / dobę (co 6 godzin). W przypadku dzieci w wieku 6–12 lat dawka tego leku wynosi 7,5 mg, co należy również przyjmować do 4 p / dobę. Maksymalna dawka dobowa w tym przypadku nie powinna być większa niż 30 mg substancji czynnej.

Przeciwwskazania

Dekstrometorfan nie jest wskazany u pacjentów z zapaleniem oskrzeli lub astmą, rozedmą płuc i ciężką chorobą wątroby. Ponadto lek nie jest przyjmowany z nietolerancją dekstrometorfanu, a także podczas przyjmowania środków mukolitycznych. Dzieci do sześciu lat, to narzędzie jest również przeciwwskazane.

Jeśli chodzi o ciążę i karmienie niemowląt mlekiem matki, lek Dekstrometorfan i inne leki zawierające ten sam składnik stosuje się tylko w skrajnych przypadkach, gdy korzyści z ich przyjmowania znacznie przewyższają możliwe ryzyko.

Efekty uboczne

Wymieniamy skutki uboczne, którym mogą towarzyszyć leki. Recenzje sugerują możliwe nudności i zawroty głowy, niepokój, drażliwość i zaburzenia snu.

Funkcja aplikacji

Należy rozumieć, że substancja dekstrometorfan jest syntetycznym opioidowym środkiem przeciwbólowym, tj. substancja narkotyczna o nazwie DXM. Jednak lek ten staje się lekiem tylko przy krytycznym przedawkowaniu. Zatem przyjmowanie dawki 15 mg jest lekiem dla chorego, podczas gdy przyjmowanie syropu w ilości 100 mg lub większej powoduje efekt dysocjacyjny podobny do działania fencyklidyny lub ketaminy.

Osoby, które przyjmują Dextomethorphan jako narkotyk, mówią o zupełnie innych efektach przyjmowania DXM, od zniekształcania postrzegania obrazów wizualnych do poczucia wyobcowania z własnego ciała. Dlatego zaleca się przyjmowanie instrukcji dekstrometorfanu wyłącznie na receptę, ściśle według przepisanej dawki. Zadbaj o siebie!

Dekstrometorfan

Opis od 09.02.2016

  • Nazwa łacińska: Dextromethorphanum
  • Kod ATX: N07XX59, R05DA09, R05DA59
  • Wzór chemiczny: C18H25NIE
  • Kod CAS: 125-71-3

Nazwa chemiczna

Właściwości chemiczne

Co to jest dekstrometorfan? Ten związek chemiczny jest środkiem przeciwkaszlowym, optycznym lewoskrętnym izomerem metorfanu. Pomimo podobieństwa do morfiny, lek nie ma efektów opiatowych.

Zazwyczaj lek ma postać bromowodorku dekstrometorfanu. Są to białe kryształy o gorzkim smaku, nieposiadające specyficznego zapachu. Masa cząsteczkowa związku = 370,3 grama na mol. Dobrze rozpuszcza się w chloroformie, gorzej w wodzie i eterze. Jedną z głównych metod wytwarzania dekstrometorfanu jest metylowanie 3-hydroksy-N-metylomorfinanu.

Substancja jest najczęściej stosowana w połączeniu z innymi lekami jako zamiennik kodeiny. Powszechne jest również rekreacyjne używanie leku jako środka dysocjacyjnego. Również w medycynie narzędzie służy do diagnozowania, leczenia napadów, alkoholizmu, niektórych chorób neurodegeneracyjnych i uzależnienia od heroiny. Czasami lek stosuje się w leczeniu upośledzenia umysłowego u dzieci, choroby Parkinsona, raka płuc i przeszczepów.

Ze względu na fakt, że dekstrometorfan w wysokich dawkach może mieć działanie podobne do substancji dysocjacyjnych i psychodelicznych (podobnie jak fencyklidyna i ketamina), jest on używany do celów rekreacyjnych. Substancja może powodować uzależnienie psychiczne.

Badana jest również zdolność leku do blokowania kanałów NMDA w komórkach trzustki i blokowania wzrostu podstawowego poziomu insuliny. Ta właściwość może być wykorzystana do pomocy pacjentom z cukrzycą typu 2, którzy wcześniej byli zmuszeni do przyjmowania metforminy. Być może lek jest w stanie zwiększyć intensywność produkcji insuliny, nie prowadząc do negatywnych konsekwencji, a mianowicie hipoglikemii.

Na terytorium Federacji Rosyjskiej ten związek chemiczny znajduje się na liście trzeciej listy środków odurzających, których obieg jest ograniczony przez państwo. Najczęściej lek można zobaczyć w kompozycji syropów na kaszel, kapsułek do podawania doustnego lub tabletek.

Działanie farmakologiczne

Tłumi aktywność centrum kaszlu.

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Bromowodorek dekstrometorfanu, po przeniknięciu do krążenia ogólnoustrojowego, działa bezpośrednio na ośrodek kaszlu znajdujący się w rdzeniu przedłużonym, zmniejszając próg wrażliwości ośrodka na bodźce zewnętrzne i zapobiegając suchemu kaszlowi. Substancja stosowana w dawkach terapeutycznych nie ma działania przeciwbólowego, nasennego ani narkotycznego.

Po spożyciu lek zaczyna działać w ciągu 10 minut - pół godziny. Czas trwania akcji wynosi od 5 do 9 godzin (dzieci). W mózgu substancja wpływa również na procesy wychwytu zwrotnego serotoniny i aktywuje receptory sigma. Narzędzie jest w stanie zablokować kanały N-metylo-D-asparaginianu, gdy stosuje się dawki większe niż 150 mg.

Całkowita biodostępność narzędzia wynosi 11%. Metabolizm leku występuje w tkankach wątroby z udziałem układu cytochromu P450 (głównie CYP2D6, mniej wyraźnego CYP3A4 i CYP3A5). Metabolity pochodzą z osocza krwi przez nerki w ciągu 1,4 do 4 godzin.

Wskazania do użycia

Dekstrometorfan jest przepisywany do leczenia suchego kaszlu o różnym pochodzeniu w połączeniu z innymi lekami przeciwkaszlowymi i przeciwkaszlowymi.

Przeciwwskazania

Zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku niewydolności wątroby u kobiet w ciąży w ciągu pierwszych 3 miesięcy.

Efekty uboczne

Zazwyczaj, gdy stosuje się dawki terapeutyczne leków, skutki uboczne nie są widoczne. Jednak w zależności od pacjenta może pojawić się: nudności, osłabienie, senność i zawroty głowy.

Dekstrometorfan, instrukcje użytkowania (metoda i dawkowanie)

W zależności od postaci dawkowania i ciężkości choroby lek może być przepisywany w różnych dawkach.

Z reguły dla dorosłych i dzieci od 12 lat dawka dzienna = 60 mg. Lek dzieli się na 4 dawki dziennie. W przypadku dzieci w wieku od 6 lat konieczne jest dostosowanie dawki (30 mg na dobę, 7,5 mg na raz).

Przedawkowanie

W zależności od przyjętej dawki mogą wystąpić różne działania niepożądane. Obserwowane: senność lub ciężkie pobudzenie psychomotoryczne, ataksja, tachykardia, obniżenie ciśnienia krwi, omamy, mimowolne ruchy mięśni, nudności.

Jako leczenie wykazano: wentylację mechaniczną, leczenie objawowe, podawanie naloksonu jako antidotum.

Interakcja

Gdy lek jest łączony z inhibitorami MAO (selegilina, furazolidon, prokarbazyna), może wystąpić zapaść, zawroty głowy, kryzys adrenergiczny, wzrost ciśnienia krwi, pobudzenie, nudności, krwawienie wewnątrzczaszkowe, drżenie i skurcze, aż do letargu i śpiączki.

Jednoczesne podawanie leku i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych jest obarczone rozwojem zespołu serotoninowego i śmierci.

Pod działaniem czynników hamujących układ cytochromu P450 (chinidyna, amiodaron, fluoksetyna itp.) Stężenie dekstrometorfanu we krwi może wzrosnąć, a jego czas działania na organizm może się wydłużyć.

Wdychanie dymu tytoniowego prowadzi do zwiększenia wydzielania gruczołów, co jest wysoce niepożądane na tle hamowania odruchu kaszlu, który występuje pod wpływem leku.

Warunki sprzedaży

Warunki przechowywania

Warunki przechowywania są standardowe, zwykle zależą od postaci dawkowania i producenta.

Dla dzieci

Substancję można przypisać dzieciom od 6 lat. W tym wieku konieczne jest dostosowanie dawki leku. Dla dzieci od 12 lat stosuje się dawkę dla dorosłych.

Podczas ciąży i laktacji

Kobiety muszą zachować szczególną ostrożność w pierwszym trymestrze ciąży.

Przygotowania zawierające (analogi)

Substancja w połączeniu z paracetamolem jest zawarta w składzie leków: Padewix, Grippostad Good Night, Vervex do suchego kaszlu (+ kwas askorbinowy), Grippex (+ pseudoefedryna).

W połączeniu z chlorofenaminą, paracetamolem i pseudoefedryną, lek znajduje się w lekach: Tylenol na przeziębienie, Tylenol na przeziębienie, Mulsinex.

Dekstrometorfan jest również składnikiem kapsułek Toff plus (+ paracetamol + chlorofenamina + fenylefryna), syrop glicydowy (+ lewomentol + terpinehydrat), Alex Plus, Caffetin Cold, Terussil-D, Tussin Plus (guaifenesyna).

Recenzje

Przeglądy dotyczące wykorzystania funduszy na wskazania są jednak niewiele pozytywne. Przy przestrzeganiu dawek terapeutycznych leku, skutki uboczne, co do zasady, nie są pokazane.

Cena dekstrometorfanu, gdzie kupić

Tabletki Grippex można kupić za około 400 rubli po 12 tabletek. Koszt syropu na kaszel Glycodine wynosi 80-130 rubli, za butelkę, o pojemności 100 ml.

Dekstrometorfan

Dekstrometorfan jest jedną z unikalnych substancji stosowanych w leczeniu kaszlu. Może to być osobny lek lub być częścią złożonego leku, który będzie najskuteczniejszy przy zapaleniu dróg oddechowych. W tym przypadku substancja radzi sobie z zadaniami i nie jest to jedyna zaleta. Jednak, jak wiadomo, większość szczególnie skutecznych leków ma cechy użytkowe lub dużą listę przeciwwskazań.

Wskazania

Wiele środków tłumiących kaszel jest bardziej skutecznych przy kaszlu na mokro, więc nie jest łatwo znaleźć lek na sucho. Dekstrometorfan jest wskazany dla większości chorób (których charakterystyczną cechą jest suchy kaszel), ale mokrego kaszlu nie można wyleczyć tym lekiem.

Tak więc wśród chorób, w których lek będzie szczególnie skuteczny, jest to:

  • zapalenie oskrzeli dowolnego rodzaju;
  • zapalenie krtani;
  • przeziębienia z suchym kaszlem;
  • gruźlica płucna;
  • zapalenie płuc;
  • krztusiec
  • zapalenie tchawicy.

Lek można przypisać morfinie, ale nie wywołuje efektu opium, nie powoduje uzależnienia, senności. Dzięki temu lek jest przepisywany zarówno dorosłym, jak i dzieciom. Warto zauważyć, że nie jest to środek przeciwbólowy.

Kompozycja, zgodnie z opisem, oprócz wszystkich zawiera substancję czynną - dekstrometorfan. Dokładniej mówiąc, konieczne jest użycie soli bromowodorku dekstrometorfanu.

Lek jest dobrze wchłaniany i wchłaniany, ma niską rozpuszczalność w wodzie. Większość z nich dociera do dotkniętego obszaru, potrzebują tylko około 30 minut. Efekt trwa około 6 godzin, po których substancje łatwo opuszczają organizm, głównie dzięki pracy nerek.

Możliwe ograniczenia

Dekstrometorfan nie ma zastosowania, jeśli:

  1. Pacjent ma nietolerancję na jakąkolwiek substancję w składzie leku.
  2. Pacjent ma zapalenie oskrzeli lub astmę oskrzelową.
  3. Lekarz przepisał już leki mukolityczne, nie stosuje z nimi dekstrometorfanu.
  4. Są choroby z mokrym kaszlem. Lek opóźni plwocinę i zakłóci jej powstawanie.

Jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby, dekstrometorfan jest przepisywany ostrożnie. To samo dotyczy kobiet w pierwszym trymestrze ciąży i matek karmiących. Dzieci mają przepisane leki w wieku 6 lat.

Funkcje aplikacji

Jest stosowany po posiłku ściśle według określonej dawki. Jeśli czas przyjęcia zostanie pominięty, musisz zażyć lek tak szybko, jak to możliwe. Ale jeśli czas następnego spotkania jest bliski, nie jest to konieczne. Podwójna dawka nie jest dozwolona.

Palenie i spożywanie alkoholu w trakcie leczenia nie jest dozwolone. Ponadto lek oddziałuje z sokami cytrusowymi, więc powinieneś powstrzymać się od jedzenia truskawek, limonki, cytryny i innych podobnych owoców i jagód.

Substancje, z którymi dekstrometorfan nie jest łączony:

Reakcja, w którą wchodzą ze sobą, może powodować zawroty głowy i wstrząs, nawet śpiączkę. Lista substancji, z którymi dekstrometorfan nie jest łączony, jest długa, więc przed przepisaniem leku lekarz dokładnie sprawdza wszystkie testy i związane z nim choroby pacjenta.

Podczas ciąży

Lek jest ważny do stosowania przez kobiety w ciąży, jednak w pierwszym trymestrze ciąży jest przyjmowany z dużą ostrożnością. Ponadto, ze szczególną ostrożnością, lekarz monitoruje matki karmiące podczas używania dekstrometorfanu. Przepisuj leki tej konkretnej grupie pacjentów wyłącznie u lekarza, który obliczy właściwą dawkę. Przypadki negatywnego wpływu leku na niemowlę lub dziecko w łonie matki nie są rejestrowane. Ale to nie znaczy, że wybór narkotyków nie powinien być traktowany poważnie. Istnieje wiele innych leków i metod, które mogą pomóc w suchym kaszlu w ciąży i laktacji.

Podczas leczenia dzieci

Lek ten jest stosowany w leczeniu dzieci, jednak tylko od 6 lat. Dla młodszych pacjentów można znaleźć inne leki, ale powinien to zrobić tylko specjalista.

Warto również zauważyć, że dawki dzieci w różnym wieku (od 6 lat i do 12 lat) różnią się, dlatego lekarz powinien na to liczyć. Dzieci są również grupą pacjentów, których stosowanie leków odbywa się pod specjalnym nadzorem lekarza prowadzącego. Zwykle ze względu na ryzyko reakcji alergicznych.

Analogi

Dekstrometorfan ma wiele analogów, których zawartość substancji czynnej zwiększa ich działanie. Wśród tych leków:

  1. Padewix i Grippostad Good Night. Paracetamol, który również łagodzi ból i skutecznie obniża temperaturę, jest również zawarty w ich składzie.
  2. Oprócz dekstrometorfanu Influenza zawiera pseudoefedrynę, która rozszerza oskrzela, łagodzi obrzęk i przekrwienie błony śluzowej nosa.
  3. Fervex zawiera kwas askorbinowy, który pomaga organizmowi zwiększyć odporność na chorobę, wzmacnia układ odpornościowy. Tutaj zwraca się uwagę na Ferveks z suchego kaszlu.
  4. Paracetamol, pseudoefedryna i dodatkowo chlorofenamina wraz z dekstrometorfanem występują w lekach Mulsinex i Tylenol, które mogą być stosowane zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Chlorofenamina eliminuje obrzęk górnych dróg oddechowych.
  5. Tabletki Toff Plus, oprócz tej substancji, zawierają paracetamol, chlorofenaminę i fenylefrynę. Ta ostatnia zmniejsza obrzęk górnych dróg oddechowych i ułatwia oddychanie.
  6. W połączeniu z lewomentolem i terpingidatem znajdowanym w syropach Glycodin. Pierwsza substancja, antyseptyczna i znieczulająca, powoduje kaszel, druga tworzy plwocinę i stymuluje jej wydzielanie. Razem z lewomentolem stanowią udane połączenie.
  7. Również jako substytuty można znaleźć Caffetin Cold, Terasil-D, Akodin i Alex Plus.

Ważne jest, aby pamiętać, że każdy z tych leków ma cechy zastosowania i przeciwwskazania, dlatego nawet jeśli są sprzedawane bez recepty, konsultacja jest obowiązkowa. Zwłaszcza, jeśli planuje się korzystanie z kobiet w ciąży, matek karmiących, dzieci lub osób z poważnymi chorobami. Należy zauważyć, że te same leki z powyższej listy mogą mieć różne nazwy handlowe ze względu na kraj wydania.

Warunki przechowywania

Lek jest przechowywany w takich samych warunkach jak inni. To znaczy w ciemnym i niedostępnym miejscu dla dzieci, w temperaturze nieprzekraczającej 15 stopni Celsjusza. Trzy lata po dacie produkcji leku nie można stosować.

Instrukcja użytkowania, dołączona do opakowania, zawiera dane dotyczące warunków przechowywania, ponieważ mogą się one nieznacznie różnić w zależności od formy uwalniania leku i jego producenta.

Warunki sprzedaży

Dekstrometorfan jest dostępny w postaci tabletek i syropów. Zazwyczaj dorosłym przepisuje się tabletki, a dzieci - syropy.

Lek jest sprzedawany tylko na receptę, ponieważ ma specjalne działania niepożądane i wymaga obliczenia dawki.

Działania niepożądane

Dekstrometorfan może powodować następujące działania niepożądane:

  1. Trudne oddychanie.
  2. Obniżenie ciśnienia krwi.
  3. Kołatanie serca, tachykardia.
  4. Uczucie nudności i wymiotów.
  5. Zawroty głowy.
  6. Senność i słabość.

Warto zwrócić uwagę na wpływ dekstrometorfanu na układ nerwowy. Ponieważ wśród działań niepożądanych są również możliwe:

  • nerwowość i drażliwość, wahania nastroju;
  • nadmierna aktywność i nadmierne pobudzenie;
  • halucynacje słuchowe i wzrokowe;
  • skurcze, hipertonia mięśniowa;
  • zamieszanie, problemy z odpowiednim postrzeganiem siebie i środowiska.

Powyższe objawy układu nerwowego są rzadkie i mogą wystąpić najczęściej w przypadku przedawkowania. Skutki uboczne są zwykle ograniczone do lekkiego osłabienia i bólu głowy. Po pojawieniu się któregokolwiek z nich należy przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Leczenie tych objawów jest objawowe.

Dekstrometorfan jest skuteczną substancją, która radzi sobie z kaszlem, zarówno niezależnie, jak iw ramach produktów złożonych. Pomimo dopuszczalności stosowania dekstrometorfanu leku nawet dla dzieci, tylko lekarz może go przepisać, ze względu na niezwykle nietypowe działania niepożądane. Dlatego kupowanie i przyjmowanie dekstrometorfanu, podobnie jak innych leków, nie jest zalecane bez zalecenia lekarza. Zwykle prowadzi to do niebezpiecznych konsekwencji i pogorszenia stanu pacjenta.

Dekstrometorfan - lek farmaceutyczny

Dekstrometorfan jest zawarty w lekach przeciwkaszlowych. Dekstrometorfan jest analogiem morfiny, ale nie ma efektu opiatowego. Wcześniej wydawano go w postaci tabletek, ale w 1973 roku zakazano sprzedaży dekstrometorfanu, ponieważ stał się ulubionym sposobem na osiągnięcie wysokiego poziomu wśród narkomanów. Następnie pigułka postanowiła zastąpić syrop. W tym czasie nie był on jeszcze używany jako lek, ale sytuacja zmieniła się z czasem - jeśli istnieje potrzeba „powstrzymania”, narkomani udają się do apteki po dekstrometorfan.

Dekstrometorfan (DXM) - środek tłumiący kaszel. Potężny psychodeliczny i niebezpieczny lek. W aptece można łatwo kupić lek zawierający dekstrometorfan bez recepty i po przystępnej cenie. Za każdym razem, gdy uzależniony używa Dextomethorphanu jako narkotyku do doświadczania euforii, naraża się na ryzyko i może umrzeć. Ale uzależnienie zamyka oczy każdej osobie, ciało dyktuje jej potrzeby.

Zastosowanie dekstrometorfanu w medycynie

Substancja ta jest stosowana nie tylko jako środek tłumiący kaszel, jest używana do celów diagnostycznych do celów medycznych i może być przydatna w różnych przypadkach - leczy uzależnienie od heroiny i pomaga w napadach. Dekstrometorfan zastępuje kodeinę. Hamuje pobudliwość centrum kaszlu, inny kaszel może być stłumiony za pomocą tej substancji.

Działanie dekstrometorfanu

Wpływ leku na psychikę zależy od osoby, która przyjmuje dekstrometorfan, od ilości stosowanej dawki i od tego, czy coś jest podejmowane równolegle z tą substancją. Wraz ze wzrostem upojenia, euforia zostaje zastąpiona uczuciem strachu - istnieje strach przed śmiercią lub zwariowaniem.

Intoksykacja trwa 6-9 godzin. W tym czasie uzależniony doświadcza bezsenności, senności, niskiego nastroju, chód staje się chwiejny. Trudno jest zrozumieć znaczenie tego, co jest słyszane, widziane lub czytane. Oznacza to, że substancja dzieli ludzki umysł. Pod wpływem dekstrometorfanu (w przypadku dużej dawki) gospodarz jest agresywny w stosunku do ludzi wokół niego.

Implikacje dekstrometorfanu

Jeśli dekstrometorfan jest stosowany do innych celów, grozi on silnym uzależnieniem, a następnie uzależnieniem. Już po pierwszym użyciu pojawiają się nudności, zawroty głowy, gorączka, reakcje alergiczne. Regularne stosowanie takiej substancji chemicznej w dawkach masowych powoduje problemy z oddychaniem, zaburzenia psychiczne, panikę, zwiększone ciśnienie.

Osoby uzależnione od narkotyków „siedzące” na dekstrometorfanie przez długi czas zauważalnie gorsze wspomnienia, utrata masy ciała, zaburzenia krążenia mózgowego. U narkomanów często można spotkać stan depresyjny, różne manie, paranoję. Często występują też uderzenia. Osoby uzależnione od dekstrometorfu uszkadzają mózg (nawet jeśli jest nieodwracalny), wątrobę, nerki i trzustkę. W rezultacie czekają na wczesną śmierć.

Leczenie uzależnienia od dekstrometorfanu

Oczywiście musisz walczyć z uzależnieniem od narkotyków dowolnego typu. Gdy tylko u osoby znajdzie się uzależnienie od narkotyków, konieczne jest pilne zwrócenie się o pomoc do specjalistów, którzy udzielą pierwszej pomocy i podejmą dalsze leczenie pacjenta. Samoleczenie nie jest pożądane, ponieważ może tylko pogorszyć sytuację. Pacjent zacznie się opierać, a to może prowadzić do negatywnych konsekwencji.

Oprócz terapii lekowej, leczenie powinno obejmować komunikację z psychologiem, który pomoże ofierze i pomoże pozbyć się uzależnienia psychicznego. Konieczne jest przywrócenie nie tylko zdrowia fizycznego, ale także stanu psychicznego. Pomoże to zakończyć rehabilitację pod nadzorem specjalistów w dziedzinie nadużywania substancji.

Preparaty zawierające dekstrometorfan

Dekstrometorfan - DXM, środek przeciwkaszlowy zastąpił kodeinę. Jest to izomer optyczny lewometorfanu, który przypomina morfinę. W Rosji DXM jest częścią syropów na kaszel, glikodynę, Terasil-D, Tussin Plus, kapsułki Toff + i tabletki Caffetin Cold.

Ponieważ dekstrometorfan w wysokich dawkach ma działanie podobne do substancji psychedelicznych i dysocjacyjnych i jest pod pewnymi względami podobny do działania ketaminy i fencyklidyny, jest czasami używany do celów rekreacyjnych.

A jeśli kodeina jest w większości potrzebna tylko przez pełne opiaty, a leki przeciwcholinergiczne są dla początkujących narkomanów, to DXM jest naprawdę „popularnym” lekiem: kolorem - podobnie jak ulubiony napój dla młodzieży „Jaguar”, smak i zapach jest nieco bardziej subtelny i oczywiście mdły, nie powoduje uzależnienia fizycznego. Bycie uniesionym przez tak tanie i niedrogie hobby nie może być nawet kaszlem.

„Ketamina dla ubogich”, jak nazywa się inaczej, również została zakazana w 2012 r. I nadal jest wydawana bez recepty.

Nikt nie jest w stanie dokładnie przewidzieć, w jaki sposób dekstrometorfan wpłynie na mózg narkomana. Społeczność narkotykowa często wymyśla pewne „wyższe” cele: edukację, poszerzanie granic świadomości, odrodzenie mentalne. Jest to szczególnie ważne dla „zaawansowanych” użytkowników, którzy byli zainspirowani przez różnych duchowych i niezbyt praktykujących ze Wschodu, Indii, a nawet amerykańskich hippisów z lat 60-tych. Jednak biochemia nie dostarcza jeszcze dokładnych odpowiedzi na pytania dotyczące szkód i korzyści DXM. Należy zwrócić uwagę na korzyści diagnostyczne i terapeutyczne stosowania DXM w medycynie: leczenie uzależnienia od heroiny i alkoholizmu, niektóre przewlekłe choroby neurodegeneracyjne, upośledzenie umysłowe, choroba Parkinsona, w leczeniu raka.

Ale niebezpieczeństwo, że nierozsądna osoba kupująca Tussin + uważa, że ​​właśnie kupił LSD za 200 rubli i powstrzymując wymioty, pije zawartość butelki, a następnie umiera lub pozostaje niepełnosprawna z powodu przedawkowania DXM i powiązanych substancji toksycznych - bardzo, bardzo realne.

„Z-narkotyki”

Odrębnym kierunkiem uzależnienia od farmacji są środki uspokajające i nasenne.

Środki hipnotyczne, których substancją czynną jest zopiklon, zolpidem, zaleplon, zwane lekami Z (dobre środki zwiotczające i przeciwlękowe). Przez długi czas wierzono, że nie powodują bolesnego uzależnienia, ale społeczność narkotykowa dość szybko go obaliła. Ten rodzaj uzależnienia jest pod wieloma względami podobny do barbituru, jednego z najbardziej złośliwych. Natychmiast prowadzi do niepełnosprawności, demencji i ostatecznie śmierci.

Jeden z tych leków można uznać za pigułki nasenne Andante, które są „mieszane” z alkoholem w celach reakcyjnych, co wraz ze stałym wzrostem dawki może łatwo powodować śpiączkę i śmierć. Obecnie w krajach zachodnich uzależnienie od leków Z jest na równi z kokainą, heroiną i amfetaminą.

Ostatnio nowy lek farmaceutyczny, tropikamid, stał się bardzo popularny wśród narkomanów. Zwykle jest stosowany w okulistyce. Dzięki zastosowaniu wysokich dawek mogą wystąpić straszne skutki uboczne: pobudzenie, ból głowy, drgawki, hipertermia. Przedawkowanie może być śmiertelne, sprzedaż tropików lub „tropików” rośnie każdego dnia. Lek jest swobodnie dostępny w aptekach w niskiej cenie. Formalnie potrzebna jest recepta, ale w większości aptek są oni lojalni. Teraz ten lek jest na równi z najbardziej niebezpiecznymi lekami aptecznymi.

Konsekwencje stosowania tropikamidu są bardzo niebezpieczne. W przypadku narkomanów, którzy używają leku dożylnie, skóra staje się żółta w ciągu kilku tygodni, hemoglobina spada do 32 g / l (normalny poziom hemoglobiny wynosi 135-160 g / l dla mężczyzn, 120-140 g / l dla kobiet). Działa destrukcyjnie na ciało i psychikę. Daje niebezpieczny efekt na oczy, człowiek traci wzrok, którego nie można przywrócić. W stosowaniu leku występuje wysoce uzależniający. W wielu przypadkach zaczyna się nietolerancja światła, ból oczu dręczy osobę.

Przy długotrwałym stosowaniu tkanki w organizmie zaczynają gnić, nieuniknione są wszelkiego rodzaju choroby serca. Zwiększenie dawki prowadzi do strasznych skutków ubocznych. Taki narkoman zacznie cierpieć na napady padaczkowe, kruchość, silny ból mięśni i stawów, tachykardię, utratę pamięci i szybką utratę masy ciała, następuje oderwanie tkanki od szkieletu.

Najbardziej przerażający jest fakt, że skutki stosowania tropikamidu są nawet gorsze niż, powiedzmy, kokaina. Nieodwracalne zmiany w organizmie występują w ciągu kilku miesięcy, a średnia długość życia osoby uzależnionej wynosi około dwóch lat.

Teksty piosenek

Niedawno znany jest również taki nowy lek, jak Lyrics, mający na celu wyeliminowanie chorób neuropatycznych. Jako dobry środek przeciwbólowy, Lyrica była promowana w dziedzinie lekarzy, szczególnie w dziedzinie narkologii, co oznacza, że ​​szybko znalazła sławę wśród narkomanów, którzy również szybko ją usiedli. Zwłaszcza kowboje farmaceutyczni uwielbiają Lirikę za to, że mogą „ponownie nosić”.

Ale wszyscy reinkarnują się: uzależnieni od kokainy, heroiny i metadonu, zapominając, że teksty są możliwe i pomagają przezwyciężyć tęsknotę za innym narkotykiem, ale potem sami rozwijają uzależnienie. Dziwne, ale uzależnieni od heroiny częściej siedzą na Lyrics. że pregabalina jest substancją czynną pośrednio związaną z receptorami opioidowymi. Efekt narkotyczny, według zapewnień, przypomina efedrynę lub kannabinoid „parafię”. W uzależnieniu kpregabalinu odgrywa przede wszystkim rolę podobieństwa do dobrze znanych leków. Wpływ pregabaliny na miękkość. Niektórzy narkomani skarżą się, że efekt szumu jako taki nie osiąga koniecznych wysokości.Należy zauważyć, że doświadczony narkoman może najprawdopodobniej uzyskać niezapomnianą przyjemność, ale osoba, która pije Lyric po raz pierwszy. Jeśli chodzi o dawnych narkomanów, próbując twardych narkotyków, nie znajdują takiej przyjemności w Lyrics, ale wciąż przyzwyczajają się do usuwania efektu łamania.

Jak już wspomniano, gama leków farmaceutycznych jest nieskończenie duża. W miejsce jednego zakazanego narkotyku pojawiają się trzy nowe. Uzależnienie od narkotyków w aptekach mocno wkroczyło w naszą rzeczywistość, a same zaporowe środki i moralizacja nie mogą tego zrobić.

Receptory kanabinoidowe i mechanizm działania syntetycznych kannabinoidów (przyprawa)

W 1988 roku Ellin Howlett z University of St. Louis oznaczył jedną z chemicznych pochodnych THC etykietą radioaktywną, wprowadził ją szczurom i odkrył, że oddziałuje ona ze strukturami molekularnymi mózgu zwanymi receptorami kannabinoidowymi CB1.

W 1993 r. Zidentyfikowano receptor kanabinoidowy typu 2 CB2, głównie zlokalizowany w tkance limfoidalnej i makrofagach, gdzie wydaje się, że biorą udział w regulacji układu odpornościowego organizmu.

Wkrótce odkryto, że CB1 jest jednym z najliczniejszych receptorów mózgu związanych z białkiem G. Ich aktywacja powoduje złożone kaskady sygnalizacji reakcji biochemicznych w komórkach, często prowadząc do zmian w przepuszczalności kanałów jonowych. Receptory CB1 za pomocą tych samych białek regulują kanały potasowe (głównie aktywacja) i kanały wapniowe Q i N (inaktywujące). Wykazano również, że receptory CB 1 inaktywują zależne od potencjału kanały wapniowe typu L w mięśniach gładkich naczyń. Za pomocą białek G receptory CB1 mogą aktywować cyklazę adenylanową.

Receptor CB1 ma siedem domen transbłonowych. Najwyższe stężenie receptorów CB 1 obserwuje się w OUN. Są one również obecne w obwodowym układzie nerwowym, w tym w zwojach współczulnych, a także w przysadce mózgowej, nadnerczach, narządach rozrodczych, sercu, śródbłonku naczyń, płucach, przewodzie pokarmowym, pęcherzu i komórkach immunokompetentnych.

Psychoaktywny efekt substancji jest związany z jej wpływem na korę mózgową. Za pogorszenie pamięci podczas zatrucia haszyszem odpowiedzialny jest hipokamp - struktura mózgu zaangażowana w tworzenie śladów pamięci. Dysfunkcja ruchowa rozwija się w wyniku ekspozycji marihuany na ośrodki kontroli motorycznej mózgu. W pniu mózgu i rdzeniu kręgowym powoduje ulgę w bólu (pień mózgu dodatkowo kontroluje odruch wymiotny). Podwzgórze bierze udział w regulacji apetytu i ciała migdałowatego - reakcji emocjonalnych.

Zatem różnorodność efektów marihuany jest związana z jej wpływem na podstawowe struktury mózgu.

CB2, podobnie jak CB1, jest sprzężony z cyklazą adenylanową za pomocą białka G. Największą ilość receptora mRNA stwierdzono w ludzkiej śledzionie i migdałkach. Maksymalny poziom CB2 obserwowano w limfocytach B, komórkach NK, w mniejszym stopniu - w monocytach i leukocytach polimorfojądrowych, a najniższy poziom odnotowano w limfocytach T8 i T4. Miejsca wiązania kannabinoidów znaleziono na limfocytach B śledziony, węzłów chłonnych, plastrów Peyera, a także na komórkach tucznych, gdzie uważa się, że hamuje uwalnianie histaminy.

Istnieje powód, aby zakładać istnienie w ciele, oprócz receptorów CB1 i CB2, innych typów (lub podtypów) receptorów kanabinoidowych. W szczególności endogenny związek palmitoiloetanoloamid (PEA), nie wykazujący wyraźnego powinowactwa do receptorów CB1 i CB2, wywołuje efekt antynocyceptywny, który może osłabiać selektywnego antagonistę CB2 SR144528, ale nie SR141716A - selektywnego blokera receptorów CB1.

Wykorzystując przykład endogennych opioidów enkefaliny i endorfiny, które odkryto w latach 70. XX wieku, naukowcy zasugerowali, że organizm rozwija własne endogenne kannabinoidy. W 1992 r., 28 lat po identyfikacji THC, Mekulul wykazał, że mózg wytwarza kwasy tłuszczowe, które są zdolne do wiązania się z receptorami CB1 i naśladowania wszystkich znanych efektów marihuany. Naukowiec nazwał ten związek anandamidem (z sanskryckiego słowa „ananda” jest błogość). Później, Daniel Piomelli i Nephi Stella z University of California, Irvine, znaleźli inny lipid o tych samych właściwościach, 2-arachidonilo-glicerol (2-AG), którego zawartość w niektórych regionach mózgu okazała się nawet wyższa niż anandamidu. Te dwa związki są głównymi endogennymi kannabinoidami mózgu lub endokannabinoidami. Marihuana, posiadająca wielkie podobieństwo chemiczne do endokannabinoidów, jest zdolna do aktywacji kannabinoidowych receptorów mózgowych.

Działanie anandamidu po wstrzyknięciu do organizmu z zewnątrz jest podobne do działania egzogennych kannabinoidów, jednak są one mniej długotrwałe, co wynika z jego hydrolizy.

Anandamid powoduje bradykardię, ciśnienie krwi wzrasta najpierw po podaniu związku, następnie następuje jego długotrwałe zmniejszenie. Wpływ anandamidu na ciśnienie jest prawdopodobnie spowodowany bezpośrednim działaniem na mięśnie gładkie naczyń, efekt hipotensyjny tłumaczy się hamowaniem wydalania norepinefryny (efekt presynaptyczny) z pogrubienia żylaków włókien współczulnych w sercu i naczyniach. Anandamid może zmniejszać uwalnianie prolaktyny i hormonu wzrostu u zwierząt.

2-arachidoniloglicerol aspiruje do bycia naturalnym ligandem dla CB2. Które wykazały również powinowactwo do CB1 i posiadały charakterystyczne właściwości farmakologiczne kannaimimetyków.

Potencjał terapeutyczny ligandów receptora kanabinoidowego

Eksperymentalne i oddzielne badania kliniczne wykazały skuteczność antagonistów receptora kannabinoidowego CB-1 jako czynników anoreksygenicznych w leczeniu schizofrenii, zaburzeń funkcji poznawczych i pamięci w niektórych chorobach neurodegeneracyjnych (choroba Alzheimera itp.). Agoniści receptora CBi, oprócz stymulowania apetytu i aktywności przeciwwymiotnej, wykazują właściwości neuroprotekcyjne (z powodu hamowania uwalniania glutaminianu w ośrodkowym układzie nerwowym). Ich skuteczność w zaburzeniach funkcji ruchowych (sztywność mięśni, drżenie) w stwardnieniu rozsianym i urazach rdzenia kręgowego, tykania i zaburzeń psychicznych w zespole Tourette'a, dyskinezy występujące w leczeniu choroby Parkinsona lewodopą zostały ustalone. Agoniści receptora CBi wykazują wyraźną aktywność przeciwbólową. Stosuje się je również do leczenia jaskry, mają właściwości przeciwnowotworowe, w badaniu pacjentów z padaczką u 8 na 10 pacjentów odnotowano trwałą poprawę, jak również właściwości antybiotykowe, mają właściwości afrodyzjakalne.

Ponadto jeden z antagonistów CB1, rybonabant, dobrze sprawdził się w wielu badaniach klinicznych w leczeniu otyłości i otyłości, cukrzycy, uzależnienia od nikotyny.

Podstawowym kierunkiem dalszych badań wydaje się być rozdzielenie potencjalnych efektów terapeutycznych agonistów receptora CB1 i skutków ubocznych tych związków, przede wszystkim ich właściwości psychotropowych. Jednym z obiecujących podejść jest stosowanie substancji, które aktywują endogenny system kannabinoidowy pośrednio poprzez zwiększenie poziomu kannabinoidów komórkowych w wyniku hamowania ich transbłonowego transportu lub hydrolizy enzymatycznej. Można liczyć na sukces wdrożenia tego podejścia, jeśli endogenne kannabinoidy są uwalniane w większym stopniu w tych strukturach, w których powstają efekty terapeutyczne, w porównaniu z formacjami odpowiedzialnymi za występowanie niepożądanych reakcji.

Interesujące są agonisty receptora kannabinoidowego CB2, które mają działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne. Związki, które nie przenikają przez barierę krew-mózg, organizacja funkcjonalna i potencjał terapeutyczny mogą powodować działanie przeciwbólowe w procesach zapalnych przy braku skutków ubocznych z powodu wpływu na ośrodkowy układ nerwowy.

Niektóre leki zawierające ligandy receptorów kanabinoidowych są stosowane w praktyce medycznej. Tak więc w USA 9-tetrahydrokannabinol (THC) jest podawany doustnie (dronabinol, marinol) w celu zapobiegania i łagodzenia wymiotów podczas chemioterapii nowotworów, jak również w celu pobudzenia apetytu w przypadku znacznego zmniejszenia masy ciała u pacjentów z nabytym zespołem niedoboru odporności. Syntetyczny analog THC nabilon (cesameth) jest stosowany w Wielkiej Brytanii jako środek przeciwwymiotny.

Zastosowanie agonistów receptora kannabinoidowego jako leków ograniczało jak dotąd ich potencjał narkogenny, ich zdolność do upośledzania funkcji poznawczych, w tym pamięci krótkotrwałej, i stosunkowo szybki rozwój tolerancji na najważniejsze efekty.

Badanie skutków marihuany w cudowny sposób doprowadziło naukowców do odkrycia endokannabinoidów. Receptory CB1 wydają się być obecne u wszystkich zwierząt kręgowych, co oznacza, że ​​systemy biochemiczne i fizjologiczne, które wykorzystują własne związki podobne do marihuany, istnieją od 500 milionów lat. W tym czasie endokannabinoidy przystosowały się do wykonywania licznych, czasem bardzo trudnych funkcji w organizmie. W ostatnich latach tylko niektóre z nich stały się dla nas jasne.

Endokannabinoidy nie wpływają na pojawienie się lęku, ale są niezbędne do jego przezwyciężenia, nie wpływają na zdolność jedzenia, ale zmieniają apetyt itp. Ich obecność w strukturach mózgu związanych ze złożonym zachowaniem motorycznym, myśleniem, uczeniem się i pamięcią sugeruje że ewolucja wyposażyła tych tajemniczych pośredników mózgu w wiele innych niezwykłych zdolności.

Syntetyczni agoniści receptora kanabinoidowego

Historia syntetycznych kannabinoidów rozpoczęła się pod koniec XX wieku, kiedy naukowcy-farmakolodzy zainteresowali się pozytywnymi skutkami marihuany i zaczęli próbować syntetyzować analog jej aktywnego składnika, który miałby właściwości terapeutyczne, ale oszczędzono jej wpływu na centralny układ nerwowy. Badania w tej dziedzinie zostały podkreślone przez firmę Pfizer, w której próbowano stworzyć silny nieopioidowy środek przeciwbólowy. W latach 80. i 90. odkryto około dziesięciu klas syntetycznych kannabinoidów, których efekty były dziesiątki i setki razy silniejsze niż konopie, ale nie udało im się pozbyć właściwości psychoaktywnych, co spowodowało zakończenie pracy w tym kierunku. Należy zauważyć, że w 2015 r. We Francji podczas badań klinicznych nowego leku przeciwbólowego jeden z pacjentów zmarł - wynikało to z naruszenia regulacji CI. Test przeszedł przez lek działający tylko przez układ kanabinoidowy mózgu.

Część syntetycznych kannabinoidów została odkryta i zsyntetyzowana przez biologów, którzy badali strukturę i lokalizację receptorów CB-1 i CB-2.

Obecnie profesjonalni chemicy, którzy zarabiają pieniądze, wytwarzając leki, używają receptur wcześniej odkrytych syntetycznych kannabinoidów, które można znaleźć w różnych publikacjach naukowych i patentach opublikowanych w tych latach. W przyszłości, gdy te leki zostaną zakazane, po prostu stworzyli analogi na podstawie starych farmakoforów, dołączając do nich nowe substytuty, omijając tym samym zakazy prawne. Obecnie ten „wyścig zbrojeń” nie zwalnia.

Powodem tego niebezpieczeństwa przypraw jest ich wielokrotnie zwiększone powinowactwo do receptorów. Jeśli konopie powodują jedynie niewielki wzrost częstości tętna, wtedy przyprawa o tej samej dawce wywołuje tachykardię, późniejszą niewydolność serca, a czasem ostrą kardiotoksyczność. Niewielkie zamieszanie związane z naturalnymi kannabinoidami zamienia się w majaczenie i ostrą psychozę z całkowitym oderwaniem od rzeczywistości, a łagodne pobudzenie umysłowe zamienia się w niekontrolowaną agresję i potężne, przerażające halucynacje. Intoksykacja składnikami mieszanek do palenia jest niezwykle niebezpieczna zarówno dla zdrowia fizycznego, jak i psychicznego osoby, dlatego podstawowym zadaniem jest jak najszybsze określenie konkretnego kanabinoidu, który osoba spożyła. Ich struktura chemiczna jest tak odmienna od naturalnego tetrahydrokanabinolu, że metody przygotowywania próbek, jakościowe i ilościowe oznaczenia opracowane dla tej substancji są całkowicie nieodpowiednie dla syntetycznych substytutów.

Oto tylko niektóre opisy takiego odurzenia lub „podróży”.

„Jakoś nasz towarzysz odważył się usmażyć makaron, nakładając się na syntetycznego kannabinoidu 5F-PB22 - pełnego agonistę receptora CB i jedną z najtwardszych substancji tej grupy, którą ludzie wymyślili w tym czasie. W pewnym momencie ogarnęło go przytłaczające pragnienie rozpoczęcia budowy serii „Lesopoval”. Makarony były kłody na tym miejscu pozyskiwania drewna, sam został królem tartaku. Zdając sobie z tego sprawę, skomponował piosenkę, która stała się dla obecnych w mieszkaniu portalem do tego wyrębu, pod którym meduzy żyły w różowych płaszczach przeciwdeszczowych, strzegąc broni chemicznej ukrytej na dnie wyrębu, którą bezcielesni buntownicy próbowali porwać... cóż, jeśli wierzysz w raport, tego wieczoru nie jedli obiadu. ”

„Po zaciągnięciu się facet zatrzymał się na długi czas, wpadając w siebie, a potem jakoś wybuchnął i poszedł ze mną przez kolejne dwie godziny i przysiągł mi, że to najsilniejsze nadchodzące w jego życiu, nie, cóż, naprawdę, najsilniejsze, moja matka - z jakiegoś powodu stało się dla niego bardzo ważne przekazanie mi tej myśli. Potem, siedząc na schodach na klatce schodowej, zaczął opowiadać pozostałym kolegom, którzy zostali zatrzymani w tym czasie, że wraz z domem dorastał, poczuł wibracje, otrzymał informację przez kość o korozji metalu, wietrzeniu, rdzewieniu, wodzie przepływającej przez rury i biegnących szczurów. Ponadto skala zaczęła się zmieniać i zaczął mówić o tym, jak nauczył się dostrzegać informacje molekularne i atomowe, był związany z każdym kwantem domu, a następnie umarł. Cóż, to znaczy, powiedział nam, że umarł, a potem po kolejnym półgodzinie powiedział, że martwy jest martwy i udał się do wyjścia z wejścia. Złapaliśmy go, ale tego wieczoru odmówił kontynuowania rozmowy z nami, mówiąc tylko, że na tle jego nowych umiejętności i wiedzy o strukturze wszechświata jesteśmy po prostu robakami. Potem usiadł w zaspie i zaczął trzymać się kosza na śmieci, a na ogół, aby nie zamroził prostaty, musieliśmy wziąć go za ramiona i zabrać do domu ”.

„Początkowo było dla mnie jasne, że palenie to zły pomysł. Jednak butelka była już wypełniona białym gęstym dymem i nie było gdzie się wycofać. Oddychałem. Czułem się jak haszysz, ale po pierwszej części zdałem sobie sprawę, że posunęliśmy się za daleko. Przez chwilę czułem się dobrze, a potem potężny odruch wymiotny spryskał zawartość mojego żołądka śniegiem. Byłem przykryty głową: moje uszy były ułożone, moje serce pękało z piersi, wszystko pływało przed moimi oczami. To nie jest pierwsza zła podróż w moim życiu i wiedziałem, że to małe zjawisko. Najważniejsze - nie poddawaj się atakowi paniki. Minęło jednak dziesięć minut, a serce nie przestało bić szybko. Co więcej, w okolicy klatki piersiowej coś bardzo mocno zaczęło naciskać.

Czas trwał powoli, każda myśl uchwyciła wyobraźnię trochę bardziej niż całkowicie. Przed moimi oczami unosiły się obrazy z mojego życia, ze snów i filmów. Każda akcja była wykonywana z trudem, ciało było ciężkie. Moje myśli dotyczyły ludzi, którzy wyskoczyli z dachu tych śmieci, o Fenrira, który został uwolniony z łańcuchów, o meteorycie, który zamieni naszą planetę w pył, o tym, co gliniarze mogą wziąć, o coś, co nigdy nie pozwoliło mi odejść. Towarzysze przy mnie dziko śmiali się z czegoś. Siedziałem w transie i czytałem sobie (a może do ucha) mantrę, którą Tatarsky przeczytał w książce „Generation P”: Od melafefon bva kha sha. Coś w stylu „Daj mi kolejny ogórek” po hebrajsku.

Pozwól mi odejść prawie tak szybko, jak zakryty. Okazało się, że minęła nie więcej niż godzina, chociaż byłem pewien, że obudziłem się późno w nocy. Ręce mi się trzęsły, głowa pękała, oddychanie było bolesne.

„A. i zacząłem rozmawiać o czymś. W pewnym momencie, patrząc gdzieś przeze mnie, krzyknął: „Złap słowa, złap je!” Odwróciłem się i nie widziałem żadnych słów, ale postanowiłem pomóc A. w trudnym zadaniu łapania słów. Mianowicie - zaczął klaskać ręką w ścianę, pytając „Tutaj?”; Po pewnym czasie, dzięki zbiorowym wysiłkom, złapaliśmy słowa i uścisnąłem je w pięść (wciąż ich nie widząc). Kontynuowaliśmy rozmowę. Po kilku minutach zupełnie zapomniałem o słowach (co nie jest tajemnicą, zapomniałem o nich dużo wcześniej, ale nadal trzymałem pięść bezwładnie) i otworzyłem pięść. A. włączył stary dysk: „Catch, odleciał!”

Później A. stwierdził, że słowa to zdanie, które powiedziałem z naszej rozmowy. Przypomniał sobie przysłowie „słowo nie jest wróblem. „I zobaczyłem, że miał rzadką szansę złapać słowa. Słowa, zgodnie z jego opisem, zostały napisane zwykłą czcionką Word-ovsky, w kolorze czarnym.

Nadszedł czas, aby opisać swoje uczucia. Przez cały ten czas czułam się bardzo specyficznie - na granicy zabawy i prymitywnego horroru. Raczej nawet czułam mieszankę tych doznań. A może generalnie odczuwałem te emocje osobno - oddzielna zabawa, osobny horror. Ale jednocześnie. Horror spalił moją klatkę piersiową od środka, a zabawa rozciągnęła tajemniczy uśmiech na mojej twarzy i mózgu. „

Ogólne warunki wyboru systemu odwadniania: System odwadniający jest wybierany w zależności od charakteru chronionego.