loader

Główny

Pytania

Czy temperatura Ceftriaxone wzrasta?

Jednym z najpotężniejszych przedstawicieli grupy cefalosporyn trzeciej generacji jest Ceftriakson. Lek jest z powodzeniem stosowany w leczeniu różnych zakażeń wywołanych przez drobnoustroje, które są na niego podatne. Jednak czasami po Ceftriaksonie temperatura wzrasta. Rozumiemy mechanizm tej manifestacji.

Powody

Istnieją dwie główne przyczyny wzrostu temperatury podczas przyjmowania antybiotyków:

  • Po pierwsze: rozwój reakcji alergicznej. W tej sytuacji możliwe jest zwiększenie temperatury do 38,5. Najczęściej występuje to po kilku dniach terapii;
  • Drugi: masowa śmierć bakterii chorobotwórczych spowodowana użyciem Ceftriaksonu. Kiedy to nastąpi, uwolnienie do krwi dużej liczby substancji toksycznych, co powoduje wzrost temperatury. W tym przypadku możesz to zrobić bez przyjmowania leków przeciwgorączkowych, a temperatura obniży się.

Aby uniknąć reakcji alergicznej, konieczne jest zapewnienie przed terapią, że nie ma indywidualnej nietolerancji na lek. Wymaga to testu skórnego, którym jest podskórne podanie niewielkiej ilości Ceftriaksonu. Jeśli w ciągu 30 minut po wstrzyknięciu nie wykryto żadnych reakcji alergicznych, lek można zastosować do leczenia.

Jeśli po teście temperatura nadal rośnie, nie używaj Ceftriaksonu. W takim przypadku konieczne jest skontaktowanie się z lekarzem, który przepisuje podobny lek.

Jednak w leczeniu zapalenia płuc i braku indywidualnej nietolerancji temperatura może wzrosnąć po wstrzyknięciu ceftriaksonu. Najczęściej wiąże się to z silną aktywnością leku i wynikającą z niego masową śmiercią patogennych mikroorganizmów. Zazwyczaj temperatura po pewnym czasie spada sama i nie powoduje trudności.

Aby uniknąć negatywnych objawów i konsekwencji leczenia, konieczne jest ścisłe przestrzeganie instrukcji lekarza prowadzącego.

Dawkowanie

Dzieci, które osiągnęły wiek 12 lat i dorośli, powinny otrzymywać zastrzyki 1-2 g Ceftriaksonu raz na dobę, w odstępach 24-godzinnych. Przy ciężkiej chorobie może zwiększyć dawkę do 4 gramów dziennie.

W przypadku niemowląt w wieku do dwóch tygodni zaleca się dawkę 20-50 mg na kg masy ciała na dobę. Zwiększanie dawki jest zabronione, ponieważ układ enzymatyczny u noworodków nie jest wystarczająco dojrzały.

Jeśli wiek dziecka wynosi od 14 dni od urodzenia do 12 lat, dawkę oblicza się w następujący sposób: 20 - 80 mg na kilogram wagi dziecka na dzień. Jeśli jednak pacjent waży więcej niż 50 kg, przypisuje się mu dawkę dla dorosłych.

Długość terapii określa lekarz, biorąc pod uwagę nasilenie choroby i stan pacjenta.

Jeśli w trakcie leczenia temperatura podczas leczenia ceftriaksonem wzrasta lub występują inne działania niepożądane, należy poinformować o tym lekarza.

Możliwe skutki uboczne:

  • zawroty głowy, bóle głowy, skurcze;
  • zmniejszenie stężenia leukocytów, płytek krwi i innych komórek krwi;
  • ból brzucha, wymioty, nudności;
  • objawy alergiczne;
  • ból w miejscu wstrzyknięcia.

Wniosek

Ceftriakson jest antybiotykiem należącym do trzeciej generacji cefalosporyn. Ma silne działanie przeciwbakteryjne (przeciwbakteryjne) i jest zazwyczaj dobrze tolerowane przez pacjentów.

Po Ceftriaksonie temperatura może wzrosnąć, co należy zgłosić lekarzowi, który zdecyduje o konieczności skorygowania schematu leczenia.

Znalazłeś błąd? Wybierz go i naciśnij Ctrl + Enter

Ceftriakson na grypę

Ceftriakson jest lekiem nowej generacji o wyraźnym działaniu przeciwbakteryjnym. Hamuje aktywność bakterii chorobotwórczych, hamując produkcję ścian komórkowych. Czy ceftriakson może być użyty do grypy i jak bardzo pomoże poradzić sobie z przeziębieniem, a ten artykuł pokaże.

Opis leku

Jako antybiotyk o szerokim profilu Ceftriakson działa przeciwko różnym bakteriom beztlenowym i Gram-dodatnim. Natychmiast po wejściu do organizmu lek jest bardzo szybko wchłaniany i zaczyna wywierać swój efekt terapeutyczny. Naukowcy odkryli, że biodostępność takiego leku wynosi około 98%, czyli więcej niż zadowalająca liczba.

W osoczu krwi taki antybiotyk można prześledzić po godzinie. W ciele zachowuje się przez długi czas i wyświetla się dopiero po 24 godzinach.

Zgodnie z instrukcją użycia, ceftriakson łatwo przenika do różnych tkanek organizmu, w tym w stanach zapalnych różnych systemów. To umieszcza go na jednej liście z najbardziej skutecznymi lekami przeciwbakteryjnymi, które są aktywnie wykorzystywane w nowoczesnej praktyce terapeutycznej.

Wyświetla leki wraz z żółcią. Jeśli pacjent cierpi na chorobę nerek podczas jego przyjmowania, czas usuwania substancji czynnej takiego środka może być spowolniony.

Ważne jest, aby pamiętać, że konieczne jest stosowanie Ceftriaksonu z grypą tylko w ostateczności, gdy choroba się rozpocznie i już zaczęła powodować poważne komplikacje u pacjenta. To będzie nierozsądne pić ten antybiotyk podczas początkowych objawów przeziębienia, ponieważ jakakolwiek postać ARVI i grypy jest wywoływana przez wirusa, a ten lek ma wyraźne działanie antybakteryjne.

W każdym przypadku tylko lekarz prowadzący może przepisać taki antybiotyk, po szczegółowym zrobieniu historii i ocenie stanu ogólnego danej osoby. Samoleczenie (zwłaszcza dzieci i osoby starsze) takim lekiem będzie nierozsądne i błędne.

Wskazania i przeciwwskazania

Jak wspomniano powyżej, ceftriakson przeciwko grypie powinien być przepisywany tylko z rozwojem niebezpiecznych powikłań. Zatem bezpośrednie wskazania do stosowania takiego leku to:

  1. Rozwój zapalenia płuc na tle długo płynącej grypy. W tym stanie pacjent może cierpieć na duszność, ból w klatce piersiowej, podwyższoną temperaturę ciała i przedłużający się kaszel. Ze względu na to, że zapalenie płuc jest wywoływane przez bakterię pneumokokową, rozsądne jest użycie takiego antybiotyku do leczenia tego zapalenia.
  2. Ropień płuc.
  3. Ropna postać zapalenia migdałków, której towarzyszy nieprzyjemna żółta wydzielina z gardła, płytka nazębna na migdałkach, wysoka gorączka i silny ból podczas połykania. W tym stanie, oprócz przyjmowania Ceftriaksonu, pacjent musi płukać gardło specjalnymi roztworami przeciwbakteryjnymi.
  4. Różne choroby bakteryjne układu moczowo-płciowego.
  5. Sepsa
  6. Zakaźne uszkodzenia górnych dróg oddechowych. Może to być ropna postać zapalenia zatok, zapalenia gardła, zapalenia zatok i zapalenia ucha środkowego. Towarzyszy im silny ból głowy, wydzielina z błony śluzowej nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa i szum w uszach (z zapaleniem ucha).
  7. Bakteryjna postać zapalenia opon mózgowych.

Niestety, nie każdy może stosować Ceftriakson w leczeniu grypy i przeziębienia, ponieważ ten lek ma kilka ważnych przeciwwskazań do tego.

Przepisywanie antybiotyku jest zabronione w następujących przypadkach:

  1. Indywidualna nietolerancja przez pacjenta substancji czynnej leku, jak również nadwrażliwość na leki z grupy penicylin.
  2. Ostra lub przewlekła niewydolność wątroby, a także zapalenie wątroby.
  3. Przewlekłe choroby układu nerkowego (leczenie jest możliwe tylko pod nadzorem lekarza z dostosowaniem dawki).
  4. Ciężka choroba serca.

Taki lek należy przepisywać osobom starszym, dzieciom i pacjentom cierpiącym na ciężkie choroby przewlekłe.

Odbiór w czasie ciąży

Ceftriakson jest przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży, ponieważ w tym okresie ustanawia się podstawy systemów nienarodzonego dziecka, które mogą uszkodzić substancję czynną takiego antybiotyku.

W drugim i trzecim trymestrze ciąży należy zachować ostrożność i tylko pod nadzorem lekarza stosować Ceftriakson.

Ze względu na to, że lek jest w stanie przenikać do mleka matki, nie jest stosowany w okresie laktacji. Jeśli to konieczne, wyznaczenie takiego narzędzia, kobieta powinna porzucić karmienie piersią i przenieść dziecko na sztuczne mieszanki.

Sposób użycia

Ceftriakson można podawać domięśniowo i dożylnie. W takim przypadku za każdym razem należy przygotować świeże rozwiązanie.

W przypadku wstrzyknięcia domięśniowego lek należy rozpuścić w jałowej wodzie do wstrzykiwań w stosunku 0,5 g leku do 2 ml wody. Lek wstrzykuje się głęboko w mięsień pośladkowy maksymalny. Dawka jest wybierana indywidualnie dla każdego pacjenta.

W przypadku wstrzyknięcia dożylnego lek należy rozpuścić w oczyszczonej wodzie do wstrzykiwań w stosunku 1 g na 10 ml wody. Zazwyczaj dawka jest obliczana na podstawie wskazań, masy ciała i wieku pacjenta.

Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać dwóch tygodni. Średnio trwa 7-10 dni.

Efekty uboczne

Przy niewłaściwym dawkowaniu lub leczeniu lekami z przeciwwskazaniami może powodować takie skutki uboczne u pacjenta:

  1. Reakcje alergiczne w postaci wysypki, świądu, skurczu oskrzeli lub rumienia. Rzadziej występuje wstrząs anafilaktyczny.
  2. Awarie układu pokarmowego: nudności, wymioty, ból brzucha, utrata apetytu, pogorszenie czynności wątroby.
  3. Niepowodzenia w ośrodkowym układzie nerwowym: zawroty głowy, ból głowy, pogorszenie snu, zaburzenia koncentracji, drżenie kończyn.

Funkcje odbioru

Aby leczenie takim lekiem rzeczywiście przyniosło oczekiwane korzyści, należy znać następujące cechy terapii:

  • Zabronione jest łączenie leczenia takim antybiotykiem z innymi silnymi lekami bez recepty.
  • Nie można niezależnie zwiększyć dawki leku, ponieważ może to prowadzić do rozwoju działań niepożądanych i przedawkowania.
  • Wraz z rozwojem wstrząsu anafilaktycznego, który może wystąpić podczas przyjęcia, pacjent musi niezwłocznie wprowadzić adrenalinę i glikokortykosteroidy.
  • Nie można łączyć leczenia ceftriaksonem z przyjmowaniem silnych napojów alkoholowych, ponieważ może to negatywnie wpływać na pracę wątroby i ośrodkowego układu nerwowego.
  • Tego leku nie można łączyć z innymi antybiotykami w dużej dawce. Jednocześnie jest przeciwwskazany do jednoczesnego stosowania NLPZ, silnych leków przeciwbakteryjnych i leków przeciwzakrzepowych.
  • Gdy pierwsze pogorszenie stanu zdrowia, leczenie lekiem powinno zostać przerwane. Pacjent w tym stanie powinien natychmiast udać się do lekarza.
  • Przy długotrwałym leczeniu należy monitorować stan wątroby i nerek pacjenta.
  • Starsi ludzie i dzieci potrzebują takiego antybiotyku do leczenia w szpitalu pod nadzorem lekarza.

Ceftriakson w temperaturze

W tym artykule możesz przeczytać instrukcje dotyczące stosowania leku Ceftriakson. Przedstawiono opinie odwiedzających witrynę - konsumentów tego leku, a także opinie lekarzy specjalistów na temat stosowania Ceftriaksonu w ich praktyce. Duża prośba o bardziej aktywne dodawanie opinii na temat leku: lek pomógł lub nie pomógł pozbyć się choroby, jakie powikłania i skutki uboczne zaobserwowano, być może nie stwierdzone przez producenta w adnotacji. Analogi ceftriaksonu z dostępnymi analogami strukturalnymi. Stosować w leczeniu chorób zakaźnych o charakterze bakteryjnym (zapalenie otrzewnej, posocznica, zapalenie płuc, odmiedniczkowe zapalenie nerek i inne) u dorosłych, dzieci, a także podczas ciąży i karmienia piersią. Pozwól nam powiedzieć, jak rozcieńczyć ceftriakson lidokainą i wodą do wstrzykiwań.

Ceftriakson jest antybiotykiem cefalosporynowym o szerokim spektrum 3 generacji. Skuteczny bakteriobójczy, hamujący syntezę ściany komórkowej mikroorganizmów. Odporny na beta-laktamazę większość bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych.

Aktywny wobec bakterii tlenowych Gram-dodatnich, bakterii tlenowych Gram-ujemnych i bakterii beztlenowych.

Ma aktywność in vitro przeciwko większości szczepów następujących mikroorganizmów, chociaż znaczenie kliniczne tego nie jest znane: Citrobacter diversus, Citrobacter freundii, Providencia spp. (w tym Providencia rettgeri), Salmonella spp. (w tym Salmonella typhi), Shigella spp., Streptococcus agalactiae, Bacteroides bivius, Bacteroides melaninogenicus.

Gronkowce oporne na metycylinę są odporne na cefalosporyny, w tym do ceftriaksonu. Wiele szczepów paciorkowców grupy D i enterokoków (w tym Enterococcus faecalis) jest również opornych na ceftriakson.

Farmakokinetyka

Po podaniu i / m ceftriakson jest szybko i całkowicie wchłaniany do krążenia ogólnego. Wnika dobrze do tkanek i płynów ustrojowych: dróg oddechowych, kości, stawów, dróg moczowych, skóry, tkanki podskórnej i narządów jamy brzusznej. Gdy zapalenie błon oponowych przenika dobrze do płynu mózgowo-rdzeniowego. Biodostępność ceftriaksonu podczas podawania i / m wynosi 100%. U dorosłych pacjentów, w ciągu 48 godzin, 50-60% leku jest wydalane przez nerki w postaci niezmienionej, 40-50% jest wydalane z żółcią do jelita, gdzie ulega biotransformacji do nieaktywnego metabolitu.

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych

U noworodków około 70% leku jest wydalane przez nerki.

Wskazania

Zakażenia bakteryjne wywołane przez wrażliwe mikroorganizmy:

  • infekcje narządów jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, choroby zapalne przewodu pokarmowego, drogi żółciowe, w tym zapalenie dróg żółciowych, ropniak pęcherzyka żółciowego);
  • choroby górnych i dolnych dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc, ropień płuc, ropniak opłucnej);
  • infekcje kości i stawów;
  • infekcje skóry i tkanek miękkich;
  • zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek);
  • bakteryjne zapalenie opon mózgowych;
  • zapalenie wsierdzia;
  • sepsa;
  • rzeżączka;
  • kiła;
  • miękka chancre;
  • Choroba z Lyme (borelioza);
  • dur brzuszny;
  • salmonelloza i salmonelloza;
  • zakażone rany i oparzenia.

Zapobieganie zakażeniu pooperacyjnemu.

Choroby zakaźne u osób z obniżoną odpornością.

Formy wydania

Proszek do sporządzania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego 0,5 g, 1 g, 2 g.

Instrukcje użytkowania i dawkowania

Lek podaje się w / m / in (strumień lub kroplówka).

Dla dorosłych i dzieci w wieku powyżej 12 lat dawka wynosi 1-2 g raz na dobę lub 0,5-1 g co 12 godzin Maksymalna maksymalna dawka dobowa wynosi 4 g.

Dla noworodków (do 2 tygodnia życia) dawka wynosi 20-50 mg / kg dziennie.

Dla niemowląt i dzieci w wieku poniżej 12 lat dawka dobowa wynosi 20-80 mg / kg. U dzieci o masie ciała 50 kg lub większej należy stosować dawki dla dorosłych.

Dawkę większą niż 50 mg / kg masy ciała należy przepisać jako wlew dożylny przez 30 minut. Czas trwania leczenia zależy od charakteru i ciężkości choroby.

W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u niemowląt i małych dzieci dawka wynosi 100 mg / kg raz na dobę Maksymalna maksymalna dawka dobowa wynosi 4 g. Czas trwania leczenia zależy od rodzaju patogenu i może wynosić od 4 dni w przypadku zapalenia opon mózgowych wywołanego przez Neisseria meningitidis do 10-14 dni z zapaleniem opon mózgowych wywołanym przez wrażliwe szczepy Enterobacteriaceae.

W leczeniu rzeżączki dawka wynosi 250 mg domięśniowo, raz.

W celu zapobiegania powikłaniom zakaźnym pooperacyjnym podaje się go raz w dawce 1-2 g (w zależności od stopnia zagrożenia zakażeniem) 30-90 minut przed rozpoczęciem operacji. W przypadku operacji na okrężnicy i odbytnicy zaleca się dodatkowe podawanie leku z grupy 5-nitroimidazoli.

W przypadku dzieci z infekcją skóry i tkanek miękkich lek jest przepisywany w dawce dobowej 50-75 mg / kg masy ciała 1 raz / lub 25-37,5 mg / kg co 12 godzin, ale nie więcej niż 2 g dziennie. W ciężkich zakażeniach innej lokalizacji - w dawce 25–37,5 mg / kg co 12 godzin, ale nie więcej niż 2 g dziennie.

W przypadku zapalenia ucha środkowego lek podaje się domięśniowo w dawce 50 mg / kg masy ciała, ale nie więcej niż 1 g.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dostosowanie dawki jest wymagane tylko w przypadku ciężkiej niewydolności nerek (CC poniżej 10 ml / min), w tym przypadku dzienna dawka ceftriaksonu nie powinna przekraczać 2 g.

Zasady przygotowania i podawania roztworów do wstrzykiwań (jak rozcieńczyć lek)

Roztwory do wstrzykiwań należy przygotować bezpośrednio przed użyciem.

Aby przygotować roztwór do iniekcji i / m, 500 mg leku rozpuszcza się w 2 ml i 1 g leku w 3,5 ml 1% roztworu lidokainy. Zaleca się wstrzyknięcie nie więcej niż 1 g na jeden pośladek.

Rozcieńczenie do stosowania domięśniowego można również przeprowadzić przy użyciu wody do wstrzykiwań. Efekt jest taki sam, tylko bardziej bolesne wprowadzenie.

Aby przygotować roztwór do iniekcji dożylnej, 500 mg leku rozpuszcza się w 5 ml, a 1 g preparatu rozpuszcza się w 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań. Roztwór do wstrzykiwań wstrzykuje się IV powoli przez 2-4 minuty.

Aby przygotować roztwór do infuzji dożylnych, 2 g leku rozpuszcza się w 40 ml jednego z następujących roztworów wolnych od wapnia: 0,9% roztwór chlorku sodu, 5-10% roztwór dekstrozy (glukoza), 5% roztwór lewulozy. Lek w dawce 50 mg / kg lub większej należy podawać w / w kroplówce przez 30 minut.

Świeżo przygotowane roztwory ceftriaksonu są stabilne fizycznie i chemicznie przez 6 godzin w temperaturze pokojowej.

Efekty uboczne

  • ból głowy, zawroty głowy
  • skąpomocz, zaburzenia czynności nerek
  • glikozuria
  • krwiomocz
  • hiperkreatyninemia
  • wzrost mocznika
  • nudności, wymioty
  • zaburzenia smaku
  • wzdęcia
  • zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka
  • biegunka
  • dysbakterioza
  • ból brzucha
  • niedokrwistość, leukopenia, leukocytoza, limfopenia, neutropenia, granulocytopenia, małopłytkowość,
  • krwawienia z nosa
  • pokrzywka, wysypka, świąd
  • wstrząs anafilaktyczny
  • skurcz oskrzeli.

Lokalne reakcje: z a / we wstępie - zapalenie żył, ból wzdłuż żyły; z zastrzykiem / m - ból w miejscu wstrzyknięcia.

Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość na lek;
  • nadwrażliwość na inne cefalosporyny, penicyliny, karbapenemy.

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Stosowanie leku podczas ciąży jest możliwe tylko wtedy, gdy zamierzona korzyść dla matki przekracza potencjalne ryzyko dla płodu (w tym przypadku zwykle nie zaleca się stosowania leku z powodu możliwych powikłań związanych z ciążą i zaburzeniami płodowymi). Jeśli to konieczne, stosowanie leku w okresie laktacji powinno przerwać karmienie piersią.

Specjalne instrukcje

Podczas stosowania leku należy wziąć pod uwagę ryzyko wstrząsu anafilaktycznego i potrzebę odpowiedniego leczenia w nagłych wypadkach.

W połączeniu z ciężką niewydolnością nerek i ciężką niewydolnością wątroby u pacjentów poddawanych hemodializie, stężenie leku w osoczu powinno być regularnie określane.

Przy długotrwałym leczeniu konieczne jest regularne monitorowanie obrazu krwi obwodowej, wskaźników stanu czynnościowego wątroby i nerek.

W rzadkich przypadkach z USG pęcherzyka żółciowego występują zaniki, które zanikają po zaprzestaniu leczenia. Nawet jeśli zjawisku temu towarzyszy ból w prawym nadbrzuszu, zaleca się kontynuowanie leczenia ceftriaksonem i leczenie objawowe.

Pacjenci w podeszłym wieku i osłabieni mogą potrzebować podawania witaminy K.

Podczas leczenia alkohol jest przeciwwskazany, ponieważ możliwe są efekty podobne do disulfiramu (zaczerwienienie twarzy, skurcze brzucha i żołądka, nudności, wymioty, ból głowy, obniżone ciśnienie krwi, tachykardia, duszność).

Interakcja z narkotykami

Ceftriakson i aminoglikozydy wykazują synergizm przeciwko wielu bakteriom Gram-ujemnym.

W przypadku stosowania razem z NLPZ i innymi lekami przeciwpłytkowymi prawdopodobieństwo krwawienia wzrasta.

Przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych i innych leków nefrotoksycznych zwiększa ryzyko działania nefrotoksycznego.

Lek jest niekompatybilny z etanolem (alkoholem).

Interakcja farmaceutyczna

Farmaceutycznie niezgodne z roztworami zawierającymi inne antybiotyki.

Analogi leku Ceftriakson

Analogi strukturalne substancji czynnej:

  • Hazaran;
  • Axon;
  • Betasporina;
  • Biotraxon;
  • Lendatsin;
  • Lifaxon;
  • Longacef;
  • Megion;
  • Medaxone;
  • Movigip;
  • Oframax;
  • Rocephin;
  • Stericheff;
  • Tercef;
  • Torotsef;
  • Triaxone;
  • Forceph;
  • Hison;
  • Cefakson;
  • Cefatryna;
  • Cefogram;
  • Cefson;
  • Ceftriabol;
  • Ceftriaxone-AKOS;
  • Ceftriakson-fiolka;
  • Ceftriakson-CMP;
  • Sól sodowa ceftriaksonu;
  • Ceftriakson Elf.

Jak hodować ceftriakson (memo)

W przypadku braku analogów leku na substancję czynną, można kliknąć poniższe łącza w przypadku chorób, z których odpowiada dany lek, i zobaczyć dostępne analogi dotyczące efektów terapeutycznych.

W sekcji Choroby, leki na pytanie, czy można umieścić ceftriakson w temperaturze 37,8? Najlepsza odpowiedź udzielona przez autora Oksanę Chernyaevę jest oczywiście możliwa, jest to antybiotyk przepisywany na przeziębienia i gorączkę, zwłaszcza w tej sytuacji, mianowany przez lekarza.
Nie bój się, to antybiotyki, które są umieszczane w temperaturze, usuwają proces zapalny i obniżają temperaturę.
Podstawowe źródło sanitariusza.

2 odpowiedzi

Cześć! Oto wybór tematów z odpowiedziami na twoje pytanie: czy można umieścić ceftriakson w 37.8?

Odpowiedź Iriny Kurenkovej
Oczywiście, że możesz i powinieneś!

2 odpowiedzi

Cześć! Oto więcej tematów z odpowiednimi odpowiedziami:

Lek zawiera ceftriakson - antybiotyk z klasy cefalosporyn (antybiotyki β-laktamowe, których podstawą jest struktura chemiczna 7-ACC).

Co to jest ceftriakson?

Według Wikipedii ceftriakson jest antybiotykiem, którego działanie bakteriobójcze wynika z jego zdolności do zaburzania syntezy ścianek komórek bakteryjnych peptydoglikanu.

Substancja jest lekko higroskopijnym krystalicznym proszkiem o żółtawym lub białym kolorze. Jedna fiolka zawiera 0,25, 0,5, 1 lub 2 gramy sterylnej soli sodowej ceftriaksonu.

0,25 / 0,5 / 1/2 g proszku do przygotowania:

  • roztwór d / i;
  • roztwór do terapii infuzyjnej.

Ceftriaxone tabletki lub syrop nie są dostępne.

Bakteriobójcze. Lek trzeciej generacji z grupy antybiotyków „Cefalosporyny”.

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Uniwersalny środek przeciwbakteryjny, którego mechanizm działania jest spowodowany zdolnością do hamowania syntezy ścian komórkowych bakterii. Lek wykazuje dużą odporność na większość drobnoustrojów β-laktamazowych Gram (+) i Gram (-).

Aktywny w odniesieniu do:

  • Aerobes Gram (+) - St. aureus (w tym szczepy produkujące penicylinazę) i Epidermidis, Streptococcus (pneumoniae, pyogenes, grupa viridans);
  • Gram (-) aerobes - Enterobacter aerogenes i cloacae, Acinetobacter calcoaceticus, Haemophilus influenzae (w tym w odniesieniu do szczepów wytwarzających penicylinazę) i paragrypy, Borrelia burgdorferi, Klebsiella spp. (w tym pneumoniae), Escherichia coli, Moraxella catarrhalis i diplokoki z rodzaju Neisseria (w tym szczepy wytwarzające penicylinazę), Morganella morganii, Vulgar Protea i Proteus mirabilis, Neisseria meningitidis, Serratia spp.
  • beztlenowy - Clostridium spp. (wyjątek - Clostridium difficile), Bacteroides fragilis, Peptostreptococcus spp.

Aktywność in vitro (znaczenie kliniczne pozostaje nieznane) odnotowuje się wobec szczepów następujących bakterii: Citrobacter diversus i freundii, Salmonella spp. (w tym w odniesieniu do Salmonella typhi), Providencia spp. (w tym w odniesieniu do Providencia rettgeri), Shigella spp.; Bacteroides bivius, Streptococcus agalactiae, Bacteroides melaninogenicus.

Staphylococcus oporny na metycylinę, wiele szczepów Enterococcus (w tym Str. Faecalis) i Streptococcus grupa D są oporne na antybiotyki cefalosporynowe (w tym ceftriakson).

  • biodostępność - 100%;
  • T Сmax z podaniem dożylnym ceftriaksonu - po zakończeniu infuzji, przy podawaniu domięśniowym - 2-3 godziny;
  • komunikacja z białkami osocza - od 83 do 96%;
  • T1 / 2 z zastrzykiem / m - od 5,8 do 8,7 godziny, ze wstępem / od 4,3 do 15,7 godziny (w zależności od choroby, wieku pacjenta i stanu nerek).

U dorosłych stężenie ceftriaksonu w płynie mózgowo-rdzeniowym po podaniu 50 mg / kg po 2-24 godzinach jest wielokrotnie wyższe niż BMD (minimalne stężenie hamujące) dla najczęstszych czynników powodujących zakażenie meningokokowe. Lek wnika dobrze do płynu mózgowo-rdzeniowego podczas zapalenia wyściółki mózgu.

Ceftriakson jest wyświetlany bez zmian:

  • przez nerki - o 33-67% (u noworodków liczba ta wynosi 70%);
  • z żółcią do jelita (gdzie lek jest inaktywowany) - o 40-50%.

Wskazania do stosowania Ceftriakson

Adnotacja wskazuje, że wskazania do stosowania Ceftriaksonu to zakażenia wywołane przez bakterie wrażliwe na lek. Dożylne wlewy i zastrzyki leków są przepisywane w celu leczenia:

  • infekcje jamy brzusznej (w tym ropniak pęcherzyka żółciowego, angiocholitis, zapalenie otrzewnej), narządów laryngologicznych i dróg oddechowych (ropniak, zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, ropień płuc, itp.), tkanki kostne i stawowe, tkanki miękkie i skóra, układ moczowo-płciowy (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie miednicy, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie najądrza);
  • zapalenie nagłośni;
  • zakażone oparzenia / rany;
  • zakaźne uszkodzenia obszaru szczękowo-twarzowego;
  • posocznica bakteryjna;
  • sepsa;
  • bakteryjne zapalenie wsierdzia;
  • bakteryjne zapalenie opon mózgowych;
  • kiła;
  • chancroid;
  • borrelioza przenoszona przez kleszcze (choroba z Lyme);
  • niepowikłana rzeżączka (w tym w przypadkach, w których choroba jest wywoływana przez mikroorganizmy wydzielające penicylinazę);
  • salmonelloza / salmonelloza;
  • dur brzuszny.

Lek jest również stosowany w profilaktyce okołooperacyjnej i leczeniu pacjentów z obniżoną odpornością.

Do czego służy ceftriakson na syfilis?

Pomimo tego, że penicylina jest lekiem z wyboru w różnych postaciach kiły, jej skuteczność może być w niektórych przypadkach ograniczona.

Stosowanie antybiotyków cefalosporynowych jest stosowane jako opcja uzupełniająca nietolerancję na leki z grupy penicylin.

Cenne właściwości leku to:

  • obecność w swoim składzie substancji chemicznych, które mają zdolność tłumienia powstawania błon komórkowych i syntezy mukopeptydów w ścianach komórkowych bakterii;
  • zdolność do szybkiego przenikania do narządów, płynów i tkanek ciała, aw szczególności do płynu mózgowo-rdzeniowego, który u pacjentów z kiłą ulega wielu specyficznym zmianom;
  • możliwość zastosowania w leczeniu kobiet w ciąży.

Lek jest najskuteczniejszy w przypadkach, gdy przyczyną choroby jest Treponema pallidum, ponieważ cechą charakterystyczną ceftriaksonu jest wysoka aktywność krętków. Pozytywny efekt objawia się szczególnie jasno, gdy lek jest wstrzykiwany domięśniowo.

Leczenie kiły za pomocą leku daje dobre wyniki nie tylko we wczesnych stadiach choroby, ale także w zaawansowanych przypadkach: z kiłą nerwową, jak również z kiłą wtórną i utajoną.

Ponieważ T1 / 2 ceftriakson wynosi około 8 godzin, lek może być równie skutecznie stosowany zarówno w schematach leczenia szpitalnego, jak i ambulatoryjnego. Lek wystarczy, aby wejść do pacjenta 1 raz dziennie.

W leczeniu zapobiegawczym środek podaje się przez 5 dni, z kiłą pierwotną - z 10-dniowym kursem, wczesna latentna i wtórna kiła są leczone przez 3 tygodnie.

Przy niezmienionych postaciach kiły, 1-2 g ceftriaksonu podaje się pacjentowi raz dziennie przez 20 dni, w późnych stadiach choroby lek podaje się w dawce 1 g / dzień. przez 3 tygodnie, po których przeżywają okres 14 dni i są traktowani podobną dawką przez 10 dni.

W ostrym uogólnionym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i syfilitycznym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i mózgowych dawkę zwiększa się do 5 g / dobę.

Zastrzyki ceftriaksonu: dlaczego lek jest przepisywany na dusznicę bolesną u dorosłych i dzieci?

Pomimo faktu, że antybiotyk jest skuteczny w różnych zmianach w nosogardzieli (w tym w bólu gardła i zatok), zwykle jest rzadko stosowany jako lek z wyboru, zwłaszcza w pediatrii.

Kiedy angina może wejść do leku przez IV do żyły lub jak zwykle zastrzyki do mięśnia. Jednak w większości przypadków pacjentowi przepisuje się zastrzyki domięśniowe. Roztwór przygotowuje się bezpośrednio przed użyciem. Mieszanina w temperaturze pokojowej pozostaje stabilna przez 6 godzin po przygotowaniu.

Ceftriakson przepisywany jest dzieciom z dusznicą bolesną w wyjątkowych przypadkach, gdy ostrą dławicę komplikuje silne ropienie i zapalenie.

Odpowiednie dawkowanie określa lekarz prowadzący.

Podczas ciąży lek jest przepisywany w przypadkach, gdy antybiotyki z grupy penicylin nie są skuteczne. Chociaż lek przenika przez barierę łożyskową, nie ma znaczącego wpływu na zdrowie i rozwój płodu.

Leczenie zapalenia zatok ceftriaksonem

W przypadku zapalenia stawów leki przeciwbakteryjne są lekami pierwszego rzutu. Całkowicie przenikając do krwi, ceftriakson jest zatrzymywany w zapaleniu we właściwych stężeniach.

Z reguły lek jest przepisywany w połączeniu z środkami mukolitycznymi, środkami zwężającymi naczynia itp.

Jak nakłuć lek na zatokę? Zwykle ceftriakson jest przepisywany pacjentowi do wstrzyknięcia dwa razy dziennie w dawce 0,5-1 g. Przed wstrzyknięciem proszek miesza się z lidokainą (zaleca się stosowanie jednoprocentowego roztworu) lub wodą d / i.

Leczenie trwa co najmniej 1 tydzień.

Ceftriakson nie jest przepisywany ze znaną nadwrażliwością na antybiotyki cefalosporynowe lub składniki pomocnicze leku.

  • okres noworodkowy z hiperbilirubinemią u dziecka;
  • wcześniactwo;
  • zaburzenia czynności nerek / wątroby;
  • zapalenie jelit, NUC lub zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem środków przeciwbakteryjnych;
  • ciąża;
  • laktacja.

Działania niepożądane ceftriaksonu

Skutki uboczne leku pojawiają się jako:

  • reakcje nadwrażliwości - eozynofilia, gorączka, świąd, pokrzywka, obrzęk, wysypka skórna, wielopostaciowy (w niektórych przypadkach złośliwy) wysiękowy rumień, choroba posurowicza, wstrząs anafilaktyczny, dreszcze;
  • ból głowy i zawroty głowy;
  • oliguria;
  • dysfunkcje narządów trawiennych (nudności, wymioty, wzdęcia, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, biegunka, zapalenie języka, tworzenie szlamu w pęcherzyku żółciowym i pseudo kamica żółciowa, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, dysbakterioza, kandydomikoza i inne nadkażenia);
  • zaburzenia hemopoezy (niedokrwistość, w tym hemolityczna; limfo-, leuko-, neutro-, trombocyto-, granulocytopenia; zakrzepowa i leukocytoza, krwiomocz, bazofilia, krwawienia z nosa).

Jeśli lek jest podawany dożylnie, możliwe jest zapalenie ściany żylnej, a także ból wzdłuż żyły. Wprowadzeniu leku do mięśni towarzyszy ból w miejscu wstrzyknięcia.

Ceftriakson (wstrzyknięcia i wlew dożylny) może również wpływać na wyniki laboratoryjne. Pacjent ma zmniejszony (lub zwiększony) czas protrombinowy, zwiększa aktywność fosfatazy alkalicznej i aminotransferaz wątrobowych, jak również stężenie mocznika, hiperkreatyninemii, hiperbilirubinemii, rozwija się glikozuria.

Oceny skutków ubocznych ceftriaksonu pozwalają nam stwierdzić, że po domięśniowym wstrzyknięciu leku prawie 100% pacjentów skarży się na silny bolesny kutas, niektóre bóle mięśniowe, zawroty głowy, dreszcze, osłabienie, świąd i wysypkę.

Zastrzyki najłatwiej tolerować po rozcieńczeniu proszkiem znieczulającym. Jednocześnie konieczne jest przetestowanie zarówno samego leku, jak i środka znieczulającego.

Instrukcja użytkowania Ceftriakson. Jak rozcieńczyć ceftriakson do wstrzykiwań?

W instrukcji producenta i odnośniku Vidal wskazano, że lek można wstrzykiwać do żyły lub do mięśnia.

Dawkowanie dla dorosłych i dla dzieci powyżej 12 lat - 1-2 g / dzień. Antybiotyk podaje się raz lub raz na 12 godzin w połowie dawki.

W szczególnie poważnych przypadkach, a także jeśli zakażenie jest wywołane przez patogen, który jest umiarkowanie wrażliwy na ceftriakson, dawkę zwiększa się do 4 g / dzień.

W przypadku rzeżączki zaleca się pojedyncze wstrzyknięcie 250 mg leku do mięśnia.

Dla celów profilaktycznych, zakażonej lub podejrzanie zakażonej operacji, w zależności od stopnia zagrożenia powikłaniami zakaźnymi, 0,5-1,5 godziny przed zabiegiem, należy podać 1-2 g ceftriaksonu.

Dla dzieci z pierwszych 2 tygodni życia lek podaje się 1 p. / Dzień. Dawka jest obliczana według wzoru 20-50 mg / kg / dzień. Najwyższa dawka wynosi 50 mg / kg (ze względu na niedorozwój układu enzymatycznego).

Optymalna dawka dla dzieci poniżej 12 roku życia (w tym niemowląt) jest również wybierana w zależności od wagi. Dzienna dawka wynosi od 20 do 75 mg / kg. Dzieci, których masa ciała przekracza 50 kg, ceftriakson jest przepisywany w tej samej dawce, co dorośli.

Przekroczenie dawki 50 mg / kg należy podawać we wlewie dożylnym trwającym co najmniej 30 minut.

W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowych leczenie rozpoczyna się od pojedynczego wstrzyknięcia 100 mg / kg / dobę. Najwyższa dawka wynosi 4 g. Po wyizolowaniu patogenu i określeniu jego wrażliwości na lek dawka jest zmniejszona.

Przeglądy leku (w szczególności jego stosowanie u dzieci) prowadzą do wniosku, że narzędzie jest bardzo skuteczne i niedrogie, ale jego istotną wadą jest silny ból w miejscu wstrzyknięcia. niż przy użyciu jakiegokolwiek innego antybiotyku.

Ile dni nakłuć lek?

Czas trwania leczenia zależy od patogennej mikroflory spowodowanej chorobą, a także od charakterystyki obrazu klinicznego. Jeśli czynnikiem sprawczym jest Gram (-) diplokoki z rodzaju Neisseria, najlepsze wyniki można osiągnąć w ciągu 4 dni, jeśli enterobakterie są wrażliwe na lek, w ciągu 10-14 dni.

Zastrzyki ceftriaksonu: instrukcje użytkowania. Jak rozcieńczyć lek?

Do rozcieńczenia antybiotyku stosuje się roztwór lidokainy (1 lub 2%) lub wodę do wstrzykiwań (d / i).

Podczas używania wody d / i należy pamiętać, że domięśniowe zastrzyki leku są bardzo bolesne, więc jeśli woda jest rozpuszczalnikiem, dyskomfort będzie zarówno podczas wstrzyknięcia, jak i po pewnym czasie.

Woda do rozcieńczania proszku jest zwykle przyjmowana w przypadkach, w których stosowanie lidokainy jest niemożliwe ze względu na alergię pacjenta.

Najlepszą opcją jest jednoprocentowe rozwiązanie lidokainy. Woda d / i lepiej jest użyć jako pomoc, przy rozcieńczaniu leku Lidocaine 2%.

Czy można hodować Ceftriaxone z Novocaine?

Novocain stosowany do rozcieńczania zmniejsza aktywność antybiotyku, zwiększając jednocześnie prawdopodobieństwo wstrząsu anafilaktycznego u pacjenta.

Jeśli zaczniesz od opinii samych pacjentów, zauważą, że Lidokaina jest lepsza niż Novocain, łagodzi ból, gdy podaje się Ceftriakson.

Ponadto stosowanie świeżo przygotowanego roztworu ceftriaksonu z Novocain przyczynia się do zwiększenia bólu podczas wstrzyknięcia (roztwór jest stabilny przez 6 godzin po przygotowaniu).

Jak hodować Ceftriaxone Novocain?

Jeśli Novocain stosuje się jako rozpuszczalnik, przyjmuje się go w objętości 5 ml na 1 g leku. W przypadku zażycia mniejszej ilości leku Novocain, proszek może nie całkowicie się rozpuścić, a igła strzykawki zostanie zatkana grudkami leku.

Hodowla lidokainy 1%

W celu wstrzyknięcia do mięśnia 0,5 g leku rozpuszcza się w 2 ml 1% roztworu lidokainy (zawartość jednej ampułki); na 1 g leku pobrać 3,6 ml rozpuszczalnika.

Dawkę 0,25 g rozcieńcza się w taki sam sposób jak 0,5 g, to znaczy zawartość 1 ampułki 1% lidokainy. Następnie przygotowane rozwiązanie jest wciągane do różnych strzykawek na połowę objętości w każdym.

Lek wstrzykuje się głęboko w pośladek maksymalny (nie więcej niż 1 g na każdy pośladek).

Lek wydzielany przez Lidokainę nie jest przeznaczony do podawania dożylnego. Dozwolone jest wejście ściśle do mięśnia.

Jak rozcieńczyć wstrzyknięcia ceftriaksonu lidokainą 2%?

Do rozcieńczenia 1 g leku weź 1,8 ml wody g / i dwa procent lidokainy. Aby rozcieńczyć 0,5 g leku, 1,8 ml lidokainy miesza się również z 1,8 ml wody dla d / i, ale tylko połowę otrzymanego roztworu (1,8 ml) stosuje się do rozpuszczenia. W celu rozcieńczenia 0,25 g leku należy przyjąć 0,9 ml rozpuszczalnika przygotowanego w podobny sposób.

Ceftriakson: Jak rozcieńczać dzieci do podawania domięśniowego?

Powyższa metoda iniekcji domięśniowej nie jest praktycznie stosowana w praktyce pediatrycznej, ponieważ Ceftriakson z nowokainą może powodować u dziecka najsilniejszy wstrząs anafilaktyczny, aw połączeniu z lidokainą może przyczyniać się do występowania napadów i niewydolności serca.

Z tego powodu najlepszym rozpuszczalnikiem w przypadku stosowania leku u dzieci jest zwykła woda d / i. Niezdolność do stosowania środków przeciwbólowych w dzieciństwie wymaga nawet wolniejszego i ostrożniejszego podawania leków w celu zmniejszenia bólu podczas wstrzyknięcia.

Rozcieńczenie do podawania iv

Do podawania iv 1 g leku rozpuszcza się w 10 ml wody destylowanej (sterylnej). Lek wstrzykuje się powoli przez 2-4 minuty.

Rozcieńczenie do infuzji dożylnej

Podczas prowadzenia terapii infuzyjnej lek podaje się przez co najmniej pół godziny. Aby przygotować roztwór, 2 g proszku rozcieńcza się w 40 ml roztworu wolnego od Ca: dekstrozy (5 lub 10%), NaCl (0,9%), fruktozy (5%).

Opcjonalnie

Ceftriakson jest przeznaczony wyłącznie do podawania pozajelitowego: producenci nie uwalniają tabletek i zawiesin ze względu na fakt, że antybiotyk w kontakcie z tkankami ciała wykazuje wysoką aktywność i silnie je drażni.

Dawki dla zwierząt

Dawka dla kotów i psów jest dostosowana do wagi zwierzęcia. Z reguły wynosi 30-50 mg / kg.

W przypadku użycia fiolki 0,5 g należy dodać 1 ml 2% lidokainy i 1 ml wody d / u (lub 2 ml lidokainy 1%). Intensywnie potrząsając lekiem aż do całkowitego rozpuszczenia się grudek, zbiera się go do strzykawki i wstrzykuje chorego zwierzęcia w mięsień lub pod skórę.

Dawka dla kota (ceftriakson 0,5 g jest zwykle stosowany dla małych zwierząt - dla kotów, kociąt itp.), Jeśli lekarz przepisał 40 mg ceftriaksonu na 1 kg masy ciała, wynosi 0,16 ml / kg.

Dla psów (i innych dużych zwierząt) weź butelki 1 g. Rozpuszczalnik pobiera się w objętości 4 ml (2 ml 2% lidokainy + 2 ml wody d / i). Pies ważący 10 kg, jeśli dawka wynosi 40 mg / kg, należy wprowadzić 1,6 ml przygotowanego roztworu.

Jeśli to konieczne, wprowadzenie ceftriaksonu do / przez cewnik w celu rozcieńczenia za pomocą sterylnej wody destylowanej.

Objawami przedawkowania leku są drgawki i pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego. Dializa otrzewnowa i hemodializa są nieskuteczne w zmniejszaniu stężenia ceftriaksonu. Lek nie ma antidotum.

W jednej objętości jest farmaceutycznie niezgodny z innymi środkami przeciwbakteryjnymi.

Poprzez tłumienie mikroflory jelitowej zapobiega tworzeniu się w organizmie witaminy K. Z tego powodu stosowanie leku w połączeniu ze środkami zmniejszającymi agregację płytek (sulfinpirazon, NLPZ) może powodować krwawienie.

Ta cecha ceftriaksonu zwiększa działanie antykoagulantów, gdy są one stosowane razem.

W połączeniu z diuretykami pętlowymi zwiększa się ryzyko nefrotoksyczności.

Zakup wymaga przepisu po łacinie.

Przepis łaciński (próbka):

Rp: Ceftriaxoni 0,5 D.t.d.N.10 S. W dołączonym rozpuszczalniku. V / m, 1 p / dzień.

Trzymaj z dala od światła. Optymalna temperatura przechowywania wynosi do 25 ° C

Lek stosowany bez kontroli medycznej może powodować powikłania, dlatego butelki z proszkiem należy przechowywać poza zasięgiem dzieci.

Lek jest stosowany w szpitalu. U pacjentów poddawanych hemodializie, a także z jednoczesną ciężką niewydolnością wątroby i nerek, stężenia ceftriaksonu w osoczu należy utrzymywać pod kontrolą.

Przy długotrwałym leczeniu wymaga regularnego monitorowania wzorca krwi obwodowej i wskaźników charakteryzujących funkcję nerek i wątroby.

Czasami (rzadko) z ultradźwiękami woreczka żółciowego mogą wystąpić zaciemnienia wskazujące na obecność osadu. Zaciemnienia znikają po zaprzestaniu leczenia.

W wielu przypadkach wskazane jest przepisanie witaminy K oprócz ceftriaksonu osłabionym pacjentom i pacjentom w podeszłym wieku.

W przypadku braku równowagi wody i elektrolitów, a także nadciśnienia tętniczego, należy monitorować stężenie sodu w osoczu. Jeśli leczenie jest długie, pacjent ma ogólne badanie krwi.

Podobnie jak inne cefalosporyny, lek ma zdolność wypierania bilirubiny związanej z albuminą surowicy i dlatego jest stosowany ostrożnie u noworodków z hiperbilirubinemią (aw szczególności u wcześniaków).

Lek nie wpływa na szybkość przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

Analogi Ceftriaxone: Jak mogę zastąpić lek? Dopasowania kodu ATH poziomu 4:

Analogi ceftriaksonu we wstrzyknięciach: Ceftriaxone-LEKSVM (Kaby, Jodas, KMP, Promed, Vial, Elf), Ceftriabol, Cefson, Cefaxon, Torotsef, Hison, Cefogram, Medaxon, Loraxon, Iffitsef.

Analogi w tabletach: Pancef, Supraks Solyutab, Ceforal Solyutab, Zefpotek, Spectracef.

Ceftriakson lub cefazolina - co jest lepsze?

Oba leki należą do grupy „Cefalosporyny”, ale Ceftriakson jest antybiotykiem trzeciej generacji, a Cefazolin jest lekiem pierwszej generacji.

Ważną cechą pierwszej generacji antybiotyków cefalosporynowych jest to, że nie są one skuteczne przeciwko Listeria i enterokokom, mają wąskie spektrum aktywności i niski poziom aktywności przeciwko bakteriom Gram (-).

Cefazolina jest stosowana głównie w chirurgii w profilaktyce okołooperacyjnej, a także w leczeniu zakażeń tkanek miękkich i skóry.

Jego cel w leczeniu zakażeń układu moczowo-płciowego i dróg oddechowych nie może być uważany za rozsądny, co wiąże się z wąskim spektrum aktywności przeciwdrobnoustrojowej i wysoką odpornością na nie wśród potencjalnych patogenów.

Co jest lepsze: ceftriakson lub cefotaksym?

Cefotaksym i ceftriakson są podstawowymi środkami przeciwbakteryjnymi grupy cefalosporyn trzeciej generacji. Leki mają prawie identyczne właściwości bakteriobójcze.

Kompatybilność z alkoholem

Nie pij alkoholu podczas leczenia lekami. Połączenie „Ceftriaksonu + etanolu” może wywołać objawy podobne do objawów ciężkiego zatrucia, aw niektórych przypadkach prowadzić do śmierci pacjenta.

Ceftriakson podczas ciąży i karmienia piersią

Lek jest przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży. W razie potrzeby wyznacz kobietę karmiącą, dziecko należy przenieść do mieszanki.

Recenzje Ceftriaksonu podczas ciąży potwierdzają, że lek jest rzeczywiście bardzo silnym i bardzo skutecznym środkiem przeciwbakteryjnym, który może nie tylko wyleczyć chorobę podstawową, ale także zapobiec rozwojowi jej powikłań.

Biorąc pod uwagę, że lek (jak również inne antybiotyki) ma skutki uboczne, jest on przepisywany tylko w przypadkach, w których potencjalnie możliwe powikłania choroby mogą zaszkodzić więcej niż stosowanie leku (w szczególności zakażenia układu moczowo-płciowego, na które kobiety ciężarne są bardzo podatne).

Recenzje Ceftriaksonu

Ceftriakson - opinie lekarzy potwierdzają ten fakt - jest silnym antybiotykiem, który pomaga wyleczyć chorobę w krótkim czasie i przy minimalnej ilości działań niepożądanych. Dozwolone jest stosowanie dla dzieci i podczas ciąży (z wyjątkiem 1 trymestru).

Według samych pacjentów główną wadą leku jest to, że zastrzyki są bardzo bolesne.

W przeglądach iniekcji Ceftriaksonu zaleca się stosowanie kremu Emla, który jest środkiem znieczulającym miejscowo, w celu ułatwienia procedury matce (za radą lekarza prowadzącego). Nakłada się w około pół godziny do zamierzonego miejsca wstrzyknięcia.

Ile kosztuje antybiotyk w rosyjskich aptekach?

Cena iniekcji Ceftriaksonu różni się w zależności od firmy, która go wyprodukowała, liczby ampułek w każdym opakowaniu i stężenia substancji czynnej w fiolce.

Cena Ceftriaksonu na Ukrainie wynosi od 6,6 UAH za butelkę 0,5 g. Jednocześnie nie ma znaczącej różnicy między cenami w aptekach metropolitalnych i aptekach innych miast (Charków, Dniepropietrowsk, Lwów).

Cena ceftriaksonu w rosyjskich aptekach - od 17 rubli za butelkę.

Nie można kupić tabletek Ceftriaksonu. Lek jest przeznaczony wyłącznie do podawania pozajelitowego.

  • Apteka internetowa RussiaRussia
  • Apteki internetowe UkrainyUkraina
  • Apteka internetowa Kazachstan Kazachstan

WER.RU

Proszek ceftriaksonu 1 g Krasfarma

ZdravZone

Proszek ceftriaksonu do roztworu 1g №50 butelki Synthesis of JSC

Ceftriakson w proszku do roztworu 2g №1 butelka Synthesis of JSC

Ceftriakson-fiolka w proszku do roztworu 1 g fiolki nr 1

Ceftriaxone Kabi proszek do roztworu 1 g Nr 10 butelek Labesfal Laboratorios Almiro

Proszek ceftriaksonu do roztworu 1 g №1 butelki / Deco / DECO Company LLC

Apteka IFC

CeftriaxoneCompany Deco LLC, Rosja

Ceftriaxone Biosynthesis (Penza), Rosja

Synteza ceftriaksonu AKO OJSC (Kurgan), Rosja

Ceftriaxone Biochemist (Saransk), Rosja

Apteka24

CeftriaxoneKievmedpreparat (Ukraina, Kijów)

CeftriaxoneKievmedpreparat (Ukraina, Kijów)

Por Ceftriakson na prig. rozwiązanie dla in.1g № 5Farmeks Group LLC (Ukraina, Boryspol)

Ceftriaxone Health (Ukraina, Charkow)

PaniaPteka

Ceftriakson n / a pory d / in. 0,5 g Kievmedpreparat

Ceftriakson n / a pory d / in. 0,5 g Kievmedpreparat

Ceftriakson n / a pory d / in. 0,5 g Kievmedpreparat

Ceftriakson n / a pory d / in. 0,5 g Kievmedpreparat

Por Ceftriakson za 1 gr fl.s solution.amp.10ml №1Lekhim-Kharkov

BIOSFERA

Ceftriakson 1 g Nr 1 por.d / r-ra d / in.fla Biosynteza (Rosja)

Ceftriakson 1 g Nr 1 por.d / r-ra d / in.flak.Sintez OAO (Rosja)

Sól sodowa ceftriaksonu 1 g butelki nr 1. Krasfarma (Rosja)

Płać UWAGA! Informacje o narkotykach na stronie są referencjami i podsumowaniami, gromadzonymi z publicznie dostępnych źródeł i nie mogą służyć jako podstawa do podejmowania decyzji o stosowaniu leków w trakcie leczenia. Przed użyciem leku Ceftriakson należy skonsultować się z lekarzem.

Rynek farmakologiczny oferuje dzisiaj duży wybór różnych środków przeciwbakteryjnych do zwalczania patogennych mikroorganizmów. Jednym z tych leków jest antybiotyk Ceftriakson. Stosowanie leków przeciwdrobnoustrojowych może poradzić sobie z wszelkimi chorobami zakaźnymi w możliwie najkrótszym czasie. Instrukcje dotyczące stosowania ceftriaksonu wskazują, że lek ma wyraźny wpływ na obce mikroorganizmy, które powodują procesy zapalne w drogach oddechowych, skórze, układzie moczowym i narządach wewnętrznych.

Skład i postać uwalniania leku

Głównym składnikiem aktywnym leku Ceftriakson jest tytułowy antybiotyk należący do klasy cefalosporyn. Są to środki przeciwdrobnoustrojowe beta-laktamowe oparte na specyficznym związku 7 ACC.

Uwalnianie leku odbywa się w postaci proszku do dalszego rozcieńczania i przygotowania roztworu. Ten roztwór jest podawany wyłącznie domięśniowo, co komplikuje niezależne stosowanie leku.

Pojedynczy produkt ma postać mikrokrystalicznego proszku, ma słaby żółty odcień. Antybiotyk jest produkowany w specjalnych butelkach do przygotowania roztworu w następujących dawkach:

Ważne jest, aby pamiętać, że nie ma innych form ceftriaksonu w postaci zawiesiny lub tabletek.

Mechanizm uderzenia

Antybiotyk cefriaxonowy należy do cefalosporyn III generacji. Ma szerokie spektrum działania przeciwko mikroorganizmom chorobotwórczym, które powodują różne procesy zakaźne w organizmie człowieka. Ponadto ceftriakson wykazuje wyraźne działanie bakteriostatyczne na drobnoustroje chorobotwórcze wytwarzające beta-laktamazę.

Główne działanie antybiotyku ma na celu zatrzymanie produkcji specyficznych transpeptydaz. Ponadto lek zakłóca produkcję błon bakteryjnych mukopeptydów bakterii.

Aktywność leku wyraża się w odniesieniu do następujących mikroorganizmów:

  • Staphylococcus aureus;
  • gronkowiec naskórka;
  • paciorkowce zapalenia płuc;
  • aerogenne enterobakterie;
  • E. coli;
  • zakażenie hemofilne;
  • Klebsiella;
  • kij rzeżączkowy;
  • moraxella;
  • zwykły proteus;
  • aerogenne pseudomonady;
  • Clostridia;
  • peptostreptokokki.

Ponadto lek przeciwdrobnoustrojowy Ceftriakson w warunkach laboratoryjnych udowodnił swoją skuteczność w zwalczaniu innych rodzajów mikroorganizmów. Ale w praktyce klinicznej dane te nie zostały potwierdzone. W warunkach ekspozycji laboratoryjnej aktywny składnik aktywny ceftriakson hamuje aktywność życiową następujących mikroorganizmów:

  • paciorkowce agalaktyczne;
  • citrobacteria;
  • salmonella;
  • shigella;
  • Prevotella;
  • porfirytowe monady bakteroidalne.

Uwaga! Ceftriakson ma wyraźny wpływ na szczepy mikroorganizmów opornych na penicyliny i cefalosporyny I i II generacji.

Po wstrzyknięciu dożylnie antybiotyku Ceftriakson może być szybko wchłaniany do krwiobiegu. Najwyższa zawartość leku w osoczu krwi osiąga 3-4 godziny po podaniu. Po wprowadzeniu leku we wlewie dożylnym maksymalną zawartość ceftriaksonu w osoczu krwi obserwuje się po 30 minutach.

Ceftriakson doskonale wiąże się ze składnikami białkowymi osocza, penetrując wszystkie narządy wewnętrzne osoby, jak również różne płyny: otrzewnowy, maziowy i rdzeniowy. Ta szczególna cecha antybiotyku - penetrującego ludzkie tkanki - jest najbardziej ceniona w leczeniu zakaźnych procesów zapalnych w błonach mózgu.

Usuwanie leku z organizmu odbywa się za pomocą układu moczowego i struktur wątroby. Tak więc z moczu eliminuje się 40 do 62% substancji, a około 50% jest dezaktywowane przez wydzielanie pęcherzyka żółciowego. Należy zauważyć, że hemodializa podczas terapii ceftriaksonem nie daje pożądanego efektu.

W czym pomaga ceftriakson

Główne wskazania do stosowania ceftriaksonu to procesy zakaźne wywołane przez wrażliwe mikroorganizmy bakteryjne. Wstrzyknięcia domięśniowe i zakraplacze z antybiotykiem są przypisane do kategorii pacjentów dla następujących zmian patologicznych:

  • zatrucie krwi;
  • zakażenie jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, ropniak opłucnej i woreczka żółciowego);
  • ropnie płuc;
  • zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc;
  • zapalenie stawów i skóry;
  • zapalenie gruczołu krokowego i pęcherza moczowego;
  • uszkodzenia tkanki szczękowo-twarzowej;
  • zainfekowane powierzchnie rany;
  • zapalenie opon mózgowych spowodowane czynnikami zakaźnymi;
  • dur brzuszny;
  • salmonelloza i niepowikłana rzeżączka;
  • kiła i borelioza.

Dość często w praktyce medycznej wskazaniami do stosowania ceftriaksonu są leczenie pacjentów z osłabionym układem odpornościowym po zabiegach chirurgicznych.

Skuteczność antybiotyku w uszkodzeniach górnych dróg oddechowych została udowodniona klinicznie. Ale w tym samym czasie Ceftriakson z dławicą i zapaleniem zatok szczękowych jest przepisywany niezwykle rzadko. Podczas leczenia chorób dzieci lekarze próbują zastąpić antybiotyk cefalosporynowy innym, bardziej łagodnym. Ceftriakson przepisywany jest na dusznicę bolesną u dorosłych i dzieci tylko w przypadkach, gdy ostre zapalenie migdałków komplikuje znaczne ropienie i obrzęk gardła.

Ceftriakson jest również przepisywany w okresie ciąży w przypadkach, gdy środki przeciwbakteryjne z serii penicylin nie wpływają na organizmy bakteryjne. Wnikając przez barierę łożyskową, podstawowy składnik leku nie wpływa na dalszy wzrost i rozwój zarodka.

Zasady stosowania

Zanim zaczniesz leczenie antybiotykami, musisz wiedzieć, jak hodować ceftriakson. Aby to zrobić, użyj nie tylko wody do wstrzykiwań, ale także roztworu lidokainy 1%. W niektórych przypadkach hodowano ceftriakson z nowokainą. Ten rodzaj hodowli pomaga wyeliminować ból lub zminimalizować dyskomfort związany z wprowadzeniem leku. Antybiotyk ceftriaksonowy przepisywany jest dzieciom powyżej 12 lat i dorosłym w dawce 1-2 g domięśniowo raz na dobę. W ciężkich procesach zapalnych lekarz prowadzący może podwoić dawkę dzienną.

Wielu rodziców jest zainteresowanych, czy można rozcieńczyć ceftriakson Novocainem? Jest to możliwe, ale warto pamiętać, że działanie antybiotyku zmniejsza się pod wpływem działania środka znieczulającego, a ryzyko wstrząsu anafilaktycznego wzrasta. Dlatego zaleca się rozcieńczanie ceftriaksonu lidokainą lub wodą destylowaną do wstrzykiwań.

Wstrzyknięcia ceftriaksonu noworodkom ze specjalnymi wskazaniami przepisuje się w dawce 25 mg na kilogram masy ciała raz na dobę. Całkowita dawka ceftriaksonu przez 24 godziny nie powinna przekraczać 50 mg.

Dzieci w okresie piersi i starsze są przepisywane od 20 do 80 mg / kg masy ciała jednorazowo. Jeśli masa ciała dziecka przekracza 50 kg, dawkę antybiotyku przepisuje się tak, jak dla dorosłych pacjentów.

Osoby starsze przepisują antybiotyk w zwykłej dawce bez żadnych zmian.

Ile kutasa Ceftriakson jest ustalany indywidualnie przez lekarza prowadzącego, biorąc pod uwagę nasilenie patologicznego procesu zakaźnego. Gdy zapalenie opon mózgowych pochodzenia zakaźnego u noworodków i dzieci do 6 lat, lek jest przepisywany w dawce 100 mg / kg masy ciała. Maksymalna dawka dobowa ceftriaksonu nie powinna przekraczać 4 g. Najlepszy wynik stosowania ceftriaksonu w meningokokowym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych uzyskuje się po ogólnym przebiegu leczenia w ciągu 4 dni.

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek dawka nie ulega zmniejszeniu. Jednocześnie konieczne jest, aby wątroba normalnie spełniała swoje funkcje. Gdy jednocześnie łączą się dwa stany patologiczne - zaburzenia czynności wątroby i nerek - dawka leku nie ulega zmniejszeniu, o ile stężenie aktywnego składnika w osoczu krwi pozostaje na normalnym poziomie.

Pacjenci zmuszeni do hemodializy nie zwiększają dawki leku, ponieważ ceftriakson nie jest wydalany z organizmu poprzez pozanerkowe oczyszczanie krwi. Konieczne jest jednak kontrolowanie sytuacji i ilości ceftriaksonu we krwi, aby dostosować dawkę w odpowiednim czasie, ponieważ tempo odstawiania leku z organizmu u takich pacjentów może znacznie się zmniejszyć.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Głównym przeciwwskazaniem do stosowania ceftriaksonu jest indywidualna nadwrażliwość na substancję ceftriakson. Ważne jest, aby pamiętać, że w obecności reakcji alergicznych na antybiotyki penicylinowe i karbapenemy, Ceftriakson nie jest przepisywany.

Inne przeciwwskazania to:

  • naruszenie nerek i wątroby;
  • zapalenie jelita cienkiego i grubego na tle leków przeciwbakteryjnych;
  • wcześniactwo niemowląt;
  • żółtaczka u noworodków.

Przy możliwym przedawkowaniu leku nie ma specjalnego antidotum. Objawowe leczenie przedawkowania. Działania niepożądane ceftriaksonu u dzieci i dorosłych:

  1. Skutkami ubocznymi przewodu pokarmowego są nudności, wysypka treści żołądkowej, rozstrój stolca, zwiększone tworzenie się gazu, ból brzucha, zniekształcenie smaku, stany zapalne błony śluzowej jamy ustnej, zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych, upośledzona mikroflora jelitowa.
  2. System tworzenia krwi: zmniejszenie zawartości białka zawierającego żelazo, leukocytów i neutrofili, zmniejszenie krzepliwości krwi i stężenie czynników osocza we krwi.
  3. Ze strony układu moczowego: zaburzenia struktury nerek, wysoka zawartość kreatyniny i mocznika, pojawienie się cukru w ​​moczu, obecność frakcji krwi w próbce moczu.
  4. Z innych systemów: zapalenie ścian żylnych, ból w żyłach oraz w obszarze podawania leków, bóle głowy, krwawienia z nosa, dodanie zakażeń grzybiczych do choroby podstawowej.

Specjalne instrukcje

Pacjenci z problemami w pracy struktur nerkowych i wątrobowych podczas hemodializy powinni być pod kontrolą wskaźników leku we krwi.

Długotrwałe stosowanie leku obejmuje monitorowanie zmian we krwi i czynności nerek.

Czasami podczas przeprowadzania diagnostyki ultradźwiękowej pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych możliwe jest wykrycie charakterystycznych zaciemnień na zdjęciach. Takie zmiany znikają po zakończeniu kursu terapeutycznego.

Uwaga! Podczas kuracji antybiotykowej zabronione jest picie alkoholu. Wynika to z faktu, że na tle spożycia ceftriaksonu i alkoholu wskaźniki ciśnienia krwi zmniejszają się, pojawiają się bóle głowy, możliwe są nudności i wysypka treści żołądkowej.

Analogi Ceftriaksonu

Istnieją strukturalne i objawowe analogi Ceftriaksonu. Leki przeciwdrobnoustrojowe, które są analogami zastrzyków Ceftriaksonu, to Ceftriabol, Hison, Cefaxone, Torocef, Medakson, Loraxon.

Ponadto istnieją leki podobne ogólnie do ceftriaksonu, ale są dostępne w postaci tabletek:

  • Panz;
  • Suprax Solutab;
  • Ceforal Solutab;
  • Spectraceph.

Ceftriakson jest silnym lekiem, który pomaga leczyć choroby zakaźne w możliwie najkrótszym czasie i bez znaczących skutków ubocznych. Jeden z jego minusów - używaj tylko w postaci zastrzyków, które są dość bolesne.