loader

Główny

Zapalenie oskrzeli

Relenza: instrukcje użytkowania

W tym artykule możesz przeczytać instrukcje dotyczące używania leku Relenza. Przedstawiono opinie odwiedzających witrynę - konsumentów tego leku, a także opinie lekarzy specjalistów na temat stosowania leku Relenza w ich praktyce. Duża prośba o bardziej aktywne dodawanie opinii na temat leku: lek pomógł lub nie pomógł pozbyć się choroby, jakie powikłania i skutki uboczne zaobserwowano, być może nie stwierdzone przez producenta w adnotacji. Analogi Relenza w obecności dostępnych analogów strukturalnych. Stosowanie leczenia i zapobiegania grypie u dorosłych, dzieci, a także podczas ciąży i karmienia piersią. Skład leku.

Relenza jest lekiem przeciwwirusowym, wysoce selektywnym inhibitorem neuraminidazy (enzymu powierzchniowego wirusa grypy). Wirusowa neuraminidaza zapewnia uwalnianie cząstek wirusowych z zainfekowanej komórki i może przyspieszyć przenikanie wirusa przez barierę śluzową do powierzchni komórek nabłonkowych, zapewniając tym samym zakażenie innych komórek układu oddechowego. Aktywność hamująca zanamiwiru (aktywnego składnika leku Relenza) obejmuje wszystkie 9 podtypów wirusów grypy neuraminidazy, w tym. krążące i zjadliwe dla różnych gatunków. Połowa stężenia hamującego (IC50) dla szczepów wirusa A i B wynosi od 0,09 do 95,2 pM.

Replikacja wirusa grypy jest ograniczona do powierzchniowego nabłonka dróg oddechowych. Zanamiwir działa w przestrzeni pozakomórkowej, zmniejszając reprodukcję obu typów wirusów grypy A i B, zapobiegając uwalnianiu cząstek wirusowych z powierzchniowego nabłonka dróg oddechowych.

Skuteczność stosowania inhalacji leku Relenza została potwierdzona w kontrolowanych badaniach klinicznych. Zastosowanie zanamiwiru w leczeniu ostrych zakażeń wywołanych przez wirus grypy doprowadziło do zmniejszenia uwalniania wirusa (w porównaniu z placebo). Rozwój odporności na Relenze nie jest rejestrowany.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo

Zanamiwir, stosowany w dawkach stosowanych w leczeniu grypy u zdrowych, zagrożonych grup (zwykle w kontakcie z chorym), łagodzi objawy i skraca czas trwania choroby. Połączona analiza wyników 3 badań wykazała, że ​​średni czas na złagodzenie objawów choroby jest zmniejszony do 1,5 dnia u pacjentów w grupie zanamiwiru w porównaniu z pacjentami w grupie placebo (p mniej niż 0,001). Liczba powikłań zmniejszyła się w grupie zanamiwiru 171/769 (22%) w porównaniu z placebo 208/711 (29%), a względne ryzyko wynosiło: 0,77; (95% CI: 0,65-0,92; p = 0,004). Stosowanie antybiotyków do leczenia powikłań po odroczonej grypie również zmniejszyło się z 136/711 (19%) w grupie placebo do 110/769 (14%) w grupie zanamiwiru (ryzyko względne: 0,76; 95% CI: 0,60-0,95; p = 0,021). Optymalną skuteczność zanamiwiru wykazano w przypadku rozpoczęcia leczenia tak szybko, jak to możliwe po wystąpieniu pierwszych objawów choroby.

Wykazano, że zanamiwir jest również skuteczny jako środek zapobiegający grypie u dzieci w wieku powyżej 5 lat iu dorosłych. Procent skutecznej ochrony wynosi 67–79% w porównaniu z placebo i 56–61% w porównaniu z aktywną kontrolą.

Skład

Zanamiwir + substancje pomocnicze.

Farmakokinetyka

W przypadku stosowania wziewnego bezwzględna biodostępność leku jest niska (średnio 2%). Absorpcja układowa wynosi około 10-20%. Ze względu na niską absorpcję stężenie substancji czynnej w osoczu krwi jest niskie (niski stopień absorpcji jest utrzymywany podczas powtarzanych inhalacji). Po inhalacji zanamiwir jest rozprowadzany w tkankach dróg oddechowych, osiągając wysokie stężenia. Przy stosowaniu pojedynczej dawki 10 mg zanamiwir określa się w warstwie nabłonkowej dróg oddechowych, która jest głównym miejscem replikacji wirusa grypy. Stężenie zanamiwiru 12 godzin i 24 godziny po inhalacji wynosi odpowiednio około 340 i 52 razy średnią wartość IC50 dla neuraminidazy wirusowej. Wysokie stężenie zanamiwiru w drogach oddechowych zapewnia szybkie hamowanie neuraminidazy wirusowej. Zanamiwir gromadzi się głównie w tkankach części ustnej gardła i płuc (średnio odpowiednio 77,6% i 13,2%). Zanamiwir jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej i nie jest metabolizowany.

Pacjenci w podeszłym wieku z dawką terapeutyczną 20 mg na dobę mają niską biodostępność (10-20%), w wyniku czego nie ma ogólnoustrojowego działania zanamiwiru. Zmiany farmakokinetyki związane z wiekiem są mało prawdopodobne (dostosowanie dawki nie jest wymagane).

U dzieci farmakokinetykę zanamiwiru oceniano w kontrolowanym badaniu u 24 pacjentów w wieku od 3 miesięcy do 12 lat, stosując nebulizator (10 mg) i inhalator proszkowy (10 mg). Parametry farmakokinetyczne u dzieci nie różniły się od tych u dorosłych.

Wskazania

  • leczenie i zapobieganie zakażeniom wywołanym przez wirusy grypy A i B u dzieci powyżej 5 lat i dorosłych.

Formy wydania

Proszek do inhalacji w dawce 5 mg na dawkę w rotadisku.

Nie ma innych postaci dawkowania, czy to pigułek, kapsułek czy kropli.

Instrukcje użytkowania i dawkowania

Jest przeznaczony wyłącznie do podawania wziewnego do dróg oddechowych przy użyciu dostarczonego inhalatora wyładowczego. Inne leki wziewne, takie jak szybkie leki rozszerzające oskrzela, należy przyjmować przed rozpoczęciem inhalacji produktem Relenza.

W leczeniu grypy A i B osobom dorosłym i dzieciom powyżej 5 lat zaleca się 2 inhalacje (2 x 5 mg) 2 razy dziennie przez 5 dni. Dzienna dawka - 20 mg.

Pacjenci w podeszłym wieku i pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i dostosowaniem dawki wątroby są wymagane.

Aby uzyskać optymalny efekt, leczenie należy rozpocząć jak najwcześniej.

W celu zapobiegania grypie A i B, dorosłym i dzieciom powyżej 5 lat zaleca się przyjmowanie 2 inhalacji (2 × 5 mg) raz dziennie przez 10 dni. Dzienna dawka - 10 mg. Przebieg profilaktyki można przedłużyć do 1 miesiąca, jeśli ryzyko choroby utrzymuje się dłużej niż 10 dni.

Dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

Zasady stosowania

Urządzenie Diskhaler jest używane do inhalacji rotadisku (forma uwalniania Relenzy). Diskhaler składa się z następujących części:

  • pokrowiec z pokrywką i plastikową igłą do przebijania komórki rotadiskowej;
  • etui na ustnik;
  • przesuwna taca z ustnikiem i obrotowym kołem, na którym umieszczony jest Rotadisk.

Rotadisk składa się z 4 pęcherzy, z których każdy zawiera określoną dawkę leku.

Rotadisk może być przechowywany w urządzeniu do dezynfekcji dla urządzenia do inhalacji, jednak blister należy przebić tuż przed wdychaniem leku. Nieprzestrzeganie tego zalecenia może zakłócić działanie Diskhalera i odpowiednio zmniejszyć skuteczność leku.

Ważne: nie przekłuwaj rotadisku, zanim nie zostanie umieszczony w Diskhalerze.

Pobierz rotadisk w Diskhaler

1. Wyjmij obudowę z ustnika, upewnij się, że ustnik jest czysty wewnątrz i na zewnątrz.

2. Ostrożnie wyciągnij szufladę, aż plastikowe zaciski wyjdą, chwytając rogi tacy. Wyciągnij tacę do końca, aby widoczne były wycięcia z boku zacisków.

3. Wyciągnij całkowicie tacę, ściskając kciuki i palec wskazujący nacięcia z boku zacisków.

4. Umieść rotadisk na komórkach koła w dół i włóż tacę z powrotem do Diskhaler.

1. Podnieś pokrywę dysku do oporu, aby przebić górną i dolną folię Rotadisc. Zamknij pokrywę.

Ważne: Nie podnoś pokrywy, dopóki szuflada nie zostanie całkowicie zainstalowana.

2. Po pełnym wydechu umieść ustnik między zębami, mocno zaciskaj ustnik ustami, nie zamykając otworów powietrznych po obu stronach ustnika. Weź powolny, głęboki oddech (zawsze przez usta, a nie przez nos). Wyjąć ustnik z ust. Wstrzymaj oddech jak najwięcej. Wydychaj powoli. Nie wdychaj do inhalatora.

3. Ostrożnie wyjmij wysuwaną tacę, aż się zatrzyma, bez naciskania zacisków i wepchnij ją. W tym przypadku rotadisk obróci jedną komórkę i będzie gotowy do następnej inhalacji.

Ważne: przebicie celi powinno nastąpić bezpośrednio przed inhalacją.

Aby przeprowadzić powtarzane inhalacje, powtórz kroki 1 i 2.

Wymiana pustego rotadisku

Każdy rotadisk zawiera 4 komórki. Po czterech inhalacjach pusty rotadisc należy zastąpić nowym (zgodnie z instrukcjami 2-4).

Ważne: Dzieci powinny używać urządzenia do inhalacji pod nadzorem osoby dorosłej.

Efekty uboczne

  • reakcje alergiczne, w tym obrzęk twarzy i krtani;
  • skurcz oskrzeli;
  • trudności w oddychaniu;
  • wysypka;
  • pokrzywka;
  • ciężkie reakcje skórne, w tym rumień polimorficzny, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka.

Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość na lek.

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania produktu Relenza w ciąży i laktacji (karmienie piersią) nie były badane.

Badania doświadczalne na zwierzętach wykazały, że zanamiwir przenika przez barierę łożyskową i jest wydzielany z mlekiem matki, jednak nie zaobserwowano działania teratogennego ani zmniejszenia płodności ani objawów klinicznych jakichkolwiek nieprawidłowości w okresie przed i po urodzeniu. Nie ma informacji o przenikaniu przez barierę łożyskową lub do mleka matki u ludzi.

Jednakże leku Relenzu nie należy stosować w okresie ciąży i podczas karmienia piersią, szczególnie w pierwszym trymestrze, z wyjątkiem przypadków, w których spodziewane użycie leku przez matkę przekracza możliwe ryzyko dla płodu.

Stosuj u dzieci

Lek jest przepisywany dzieciom powyżej 5 lat.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają dostosowania dawki.

Specjalne instrukcje

Bardzo rzadko zgłaszano pojedyncze przypadki rozwoju skurczu oskrzeli i (lub) upośledzenia czynności oddechowej po zastosowaniu leku Relenza, w tym bez wcześniejszej choroby w historii. Jeśli wystąpi jedno z powyższych zjawisk, należy zaprzestać przyjmowania zanamiwiru i skonsultować się z lekarzem.

Pacjenci z chorobami układu oddechowego powinni mieć leki rozszerzające oskrzela o krótkim zasięgu do leczenia zanamiwirem w postaci karetki.

Zakażenie wywołane wirusem grypy może być związane z różnymi zaburzeniami neurologicznymi i behawioralnymi. Raporty otrzymane w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu (głównie odnotowane u dzieci w Japonii) były związane z drgawkami, majaczeniem, omamami i zachowaniami dewiacyjnymi u pacjentów zakażonych wirusem grypy i przyjmujących inhibitory neuraminidazy, w tym zanamiwir. Zjawiska te obserwowano głównie we wczesnych stadiach choroby, często miały nagły początek i szybki początek wyniku. Związek przyczynowy między przyjmowaniem zanamiwiru a powyższymi zdarzeniami niepożądanymi nie został udowodniony. Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy neuropsychiatryczne, należy ocenić stosunek ryzyka do korzyści dalszego leczenia zanamiwirem dla każdego pacjenta.

Wpływ na zdolność kierowania transportem motorycznym i mechanizmy kontroli

Interakcja z narkotykami

Nie podano danych dotyczących interakcji lekowych leku Relenza.

Analogi leku Relenza

Analogi strukturalne substancji czynnej leku Relenza nie. Lek zawiera unikalny składnik aktywny, który nie ma bezpośrednich analogów.

Analogi dotyczące efektu terapeutycznego (środki do leczenia grypy):

  • Algirem;
  • Alfarona;
  • Ambin;
  • Amizon;
  • Amixin;
  • Anaferon;
  • Dzieci Anaferon;
  • Antigrippin;
  • Arbidol;
  • Aflubin;
  • Bronhikum;
  • Vaxigrip;
  • Inaktywowana grypa szczepionkowa;
  • Viferon;
  • Heksapneumina;
  • Genferon Light;
  • Grippferon;
  • Izoprinozyna;
  • Ibuprofen;
  • Immunal;
  • Immunoglobulina;
  • Immunorm;
  • Ingavirin;
  • Rec 19;
  • Kagocel;
  • Lovemax;
  • Levopront;
  • Libexin;
  • Powiązanie;
  • Liprokhin;
  • Nurofen;
  • Orvirem;
  • Oseltamiwir;
  • Oscillococcinum;
  • Pakseladin;
  • Panavir;
  • Polioksydonium;
  • IFN EU Lipint;
  • Rymantadyna;
  • Rengalina;
  • Sahol;
  • Sulfadimetoksyna;
  • Tamiflu;
  • Trekrezan;
  • Fluarix;
  • Cycloferon;
  • CigaPan;
  • Eifitol;
  • Eladon;
  • Endobulina;
  • Ergoferon;
  • Erespal;
  • Echinacea.

Stosowany do leczenia chorób: grypy, zapobiegania grypie

Relenza: instrukcje użytkowania, analogi i recenzje, ceny w aptekach w Rosji

Relenza jest lekiem przeciwwirusowym o selektywnym działaniu na wirusy grypy A i B. Mechanizm działania polega na hamowaniu neuraminidazy wirusów grypy.

Składnik aktywny - Zanamivir jest silnym i wysoce selektywnym inhibitorem neuraminidazy (enzymu powierzchniowego wirusa grypy). Mówiąc prostymi słowami, dzięki swojemu działaniu wirus nie może przyłączyć się do zdrowej komórki i zarazić go.

Po kontakcie z błoną śluzową dróg oddechowych, którą leczono za pomocą zanamiwiru drogą inhalacji, wirus pozostaje na powierzchni i nie wchodzi do komórek nabłonkowych (zapobieganie wstawieniu).

Podczas przetwarzania komórek nosowo-gardłowych i dróg oddechowych już zainfekowanych wirusem, rozprzestrzenianie się infekcji z komórek błony śluzowej powierzchni dróg oddechowych zachodzi w całym organizmie (działanie terapeutyczne i zapobiegawcze).

Skuteczność stosowania inhalacji leku Relenza została potwierdzona w kontrolowanych badaniach klinicznych. Zastosowanie zanamiwiru w leczeniu ostrych zakażeń wywołanych przez wirus grypy doprowadziło do zmniejszenia uwalniania wirusa (w porównaniu z placebo).

Wskazania do użycia

Co pomaga Relenza? Zgodnie z instrukcjami lek jest przepisywany w następujących przypadkach:

  • leczenie zakażeń wywołanych przez wirusy grypy A i B u dzieci powyżej 5 lat i dorosłych;
  • zapobieganie zakażeniom wywołanym przez wirusy grypy A i B u dzieci w wieku powyżej 5 lat i dorosłych.

Instrukcja stosowania dawki leku Relenza

Używany ze specjalnym inhalatorem Diskhaler, który jest dostarczany wraz z lekiem.

Zgodnie z instrukcją stosowania dla wszystkich grup wiekowych dawka leku Relenza jest taka sama - 20 mg / dobę. Inhalacja jest przeprowadzana podczas wykrywania pierwszych objawów grypy - to znacznie zwiększa skuteczność leczenia.

Podzielić stosowanie leku na 2 dawki, z których każda przewiduje wprowadzenie w postaci inhalacji 10 mg zanamiwiru (dwie inhalacje po 5 mg). Czas użytkowania - 5 dni.

W profilaktyce stosuj Relenzu 10 dni, wykonując 2 inhalacje (10 mg zanamiwiru) raz na dobę. Jeśli to konieczne, profilaktyka przedłuża się do miesiąca, jeśli ryzyko zakażenia utrzymuje się.

Instrukcje dotyczące inhalatora

Aby umieścić rotadisk w Diskhalerze:

  • sprawdź integralność rotadisku;
  • zdejmij osłonę z ustnika i upewnij się, że ustnik jest czysty;
  • pociągnij tacę do oporu w rogach, aby plastikowe klipsy wyszły (konieczne jest, aby szeryfy były widoczne);
  • ściśnij klipsy i całkowicie wysuń tacę;
  • rotadisk umieszczony na celi koła;
  • Włóż tacę na miejsce.

Do inhalacji musisz:

  • Podnieś pokrywę dischalera do oporu, aby przebić górną i dolną folię rotadisku, a następnie zamknij pokrywę;
  • Wykonaj pełny wydech i umieść ustnik między zębami, nie zamykając otworów powietrznych po obu stronach ustnika, mocno zapnij go ustami. Powoli weź głęboki oddech przez usta i usuń ustnik z ust, tak daleko, jak to możliwe, aby wstrzymać oddech i powoli wydychać. Wydech w inhalatorze jest zabroniony;
  • Ostrożnie wyciągnij szufladę, aż się zatrzyma, nie naciskaj zacisków i wsuń ją, aby obrócić tarczę obrotową o jedną komórkę, po czym będzie gotowa do kolejnej inhalacji. Warto wziąć pod uwagę, że możliwe jest przebicie komórki tylko bezpośrednio przed inhalacją.

Każdy rotadisk ma cztery komórki. Po czterech inhalacjach pusty rotadisk należy zastąpić nowym.

Dzieci powinny używać urządzenia do inhalacji pod nadzorem osoby dorosłej.

Opcjonalnie

Skuteczność inhalacji Relenza bezpośrednio zależy od czasu rozpoczęcia stosowania leku (im wcześniej, tym bardziej skuteczny).

W przypadku chorób oskrzeli konieczne jest posiadanie szybkich leków rozszerzających oskrzela jako leków ratunkowych.

Efekty uboczne

Instrukcja ostrzega przed możliwością wystąpienia następujących działań niepożądanych podczas przepisywania leku Relenza:

  • Ze strony układu odpornościowego: bardzo rzadko - reakcje alergiczne, w tym obrzęk twarzy i krtani.
  • Ze strony dróg oddechowych: bardzo rzadko - skurcz oskrzeli, trudności w oddychaniu.
  • Ze strony skóry i jej przydatków: bardzo rzadko - wysypka, pokrzywka, ciężkie reakcje skórne, w tym rumień polimorficzny, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazane jest mianowanie Relenza w następujących przypadkach:

  • laktacja;
  • ciąża w pierwszym trymestrze ciąży;
  • wiek do 5 lat;
  • zwiększona reakcja oskrzelowa na leki do inhalacji;
  • choroby, którym towarzyszy skurcz oskrzeli;
  • nietolerancja laktozy.

Przedawkowanie

Ze względu na charakter postaci dawkowania, droga podawania i niska biodostępność substancji czynnej, przypadkowe przedawkowanie jest mało prawdopodobne.

W warunkach badań klinicznych działania niepożądane po podaniu dożylnym w dawce dobowej 1200 mg przez 5 dni nie zostały zarejestrowane.

Hemodializę można uznać za opcję leczenia, ponieważ zanamiwir ma niską masę cząsteczkową, niskie wiązanie z białkami osocza i niski Vd.

Analogi Relenza, cena w aptekach

Jeśli to konieczne, Relenza można zastąpić analogiem do działania terapeutycznego - są to leki:

Wybierając analogi, ważne jest, aby zrozumieć, że instrukcje dotyczące stosowania leku Relenza, cena i recenzje leków o podobnym działaniu nie mają zastosowania. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem i nie dokonywać niezależnej wymiany leku.

Cena w aptekach w Rosji: proszek Relenza do inhalacji 5 mg / dawkę nr 5 butelek z inhalatorem - od 900 do 1121 rubli, według 802 aptek.

Przechowywać w temperaturze do 30 ° C Chronić przed dziećmi. Okres ważności - 7 lat. Warunki sprzedaży z aptek - recepta.

Specjalne instrukcje

Grypa może wystąpić ze zwiększoną nadreaktywnością dróg oddechowych. Istnieją bardzo rzadkie doniesienia o pogorszeniu czynności płuc i / lub napadach skurczu oskrzeli po wziewnym zanamiwirze u pacjentów z leczeniem grypy. W niektórych przypadkach nie występowała obciążona historia przewlekłych chorób układu oddechowego. Jeśli wystąpią takie objawy, należy przerwać stosowanie leku Relenzu i skonsultować się z lekarzem w celu przeprowadzenia badania lekarskiego. Pacjenci z przewlekłymi chorobami układu oddechowego podczas stosowania leku powinni posiadać szybko działający lek rozszerzający oskrzela.

W przypadku ciężkiej astmy oskrzelowej przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić postrzegane korzyści i możliwe zagrożenia. Prowadzenie terapii bez odpowiedniego nadzoru medycznego nie powinno być. U pacjentów z ciężką przewlekłą obturacyjną chorobą płuc i astmą oskrzelową podczas leczenia lekiem należy zoptymalizować leczenie choroby podstawowej. Należy wziąć pod uwagę potencjalne niebezpieczeństwo rozwoju skurczu oskrzeli.

Nie można stosować proszku do przygotowania roztworu do rozpylacza lub respiratora.

Grypie mogą towarzyszyć różne objawy behawioralne i neurologiczne. Według doniesień z okresu po rejestracji, pacjenci zakażeni wirusem grypy i stosujący inhalację zanamiwiru rozwinęli następujące zaburzenia: majaczenie, drgawki drgawkowe, halucynacje i zachowania dewiacyjne. Najczęściej pojawiały się we wczesnych stadiach choroby, w większości przypadków zaczęły się nagle i miały szybkie rozwiązanie.

Nie stwierdzono związku przyczynowo-skutkowego między Relenza a powyższymi naruszeniami. W przypadku jakichkolwiek objawów neuropsychiatrycznych, przed przeprowadzeniem dalszego leczenia, należy ocenić stosunek korzyści do ryzyka.

Relenza - przegląd leku i lista niedrogich analogów

Jak tylko zacznie zbliżać się zima, każdy z nas próbuje na każdy sposób chronić nasze ciało przed grypą, która postępuje w tym czasie. W naszym kraju Relenza, przeciwwirusowy środek terapeutyczny, może najskuteczniej poradzić sobie z tym zadaniem. Artykuł zajmie się tym, jak zażywać lek, czy istnieją jego analogi i inne momenty.

Analogi Relenzy

Lek Relenza ma wiele analogów, niektóre z nich są tańsze, inne mogą mieć działanie pomocnicze na organizm. Rozważ kilka przykładów istniejących analogów leku.

Arbidol

Ten lek przeciwwirusowy, lek Relenza. Ponadto jest znacznie tańszy, jego cena waha się między 340-350 rubli, podczas gdy Relenza ma cenę do 950-1000 rubli.

Podczas stosowania terapeutycznego przebiegu tej substancji immunostymulującej w organizmie człowieka mogą wystąpić następujące działania:

  • znaczne zmniejszenie objawów choroby grypy;
  • ze względu na ekspozycję na lek zmniejsza się stężenie substancji toksycznych w układzie krążenia;
  • mała częstość występowania działań niepożądanych lub powikłań.

Lek może być stosowany do terapii medycznej, w zależności od stopnia uszkodzenia przez szkodliwe mikroorganizmy. W preparacie główną substancją czynną są cząsteczki umifenowiru i ich związki aktywne w różnych stężeniach, które mogą niekorzystnie wpływać na zakażenie.

Nomidy

Rosyjskie generyczne Nomidy w swoim składzie zawierają związek cząsteczek fosforanu oseltamiwiru. Przeprowadzając analizę porównawczą, w której dokonano obliczeń biorównoważnych, staje się jasne, że Nomidy mają prawie taki sam wpływ na szczepy i organizm ludzki jak Relenza, więc można je zastąpić.

Przed zakupem tego leku w aptece należy skonsultować się z pediatrą lub lekarzem ogólnym. Wynika to z faktu, że po przyjęciu leku mogą wystąpić niepożądane skutki uboczne. Cena krajowych analogów leku Relenza nie przekracza 680-700 rubli.

Zgodnie z instrukcjami lek Nomides zaleca się przyjmować dwa razy dziennie, jedną kapsułkę. Lek jest wskazany do przyjmowania osób dorosłych i dzieci w wieku powyżej 12 lat. Małe dzieci nie powinny dawać, ponieważ skład leku obejmuje związki niebezpieczne dla organizmu dziecka.

Amiksin

Dla pacjentów cierpiących na słaby układ odpornościowy, analog Relenza, lek Amixin, który ma właściwości immunomodulujące, jest całkiem odpowiedni.

Lek ma szeroki zakres zastosowań, na przykład:

  • jest przepisany na grypę;
  • stosowany w terapii terapeutycznej przeciwko chorobom zakaźnym, w tym opryszczce;
  • do leczenia wirusa cytomegalii;
  • SARS i inne przeziębienia.

Nie wszystkie analogi leku przeciwwirusowego mogą mieć takie same właściwości jak Amixin. Lek jest wskazany dla dzieci powyżej 7 lat. Od przeciwwskazań należy odnotować indywidualną nietolerancję na jeden ze składników tego leku.

Kagocel

Lek antybakteryjny w swoim składzie zawiera tę samą substancję czynną - Kagocel, jak również składniki pomocnicze. Tabletki leku są wypukłe po obu stronach.

Lek ma następujące właściwości:

  • Kagotsel jest zdolny do wytwarzania cząsteczek interferonu;
  • z jego zastosowaniem u pacjentów ujawniło się znaczne zmniejszenie przeziębienia;
  • pomaga stymulować aktywność limfocytów.

Lek ma działanie antybakteryjne, dlatego po przejściu terapii terapeutycznej możliwe jest stosowanie leków, które przyczyniają się do procesu przywracania normalnego funkcjonowania jelita i jego mikroflory.

Z tym analogiem Relenza, dzieci z chorobami grypy są leczone, od urodzenia sama Relenza może być podawana dzieciom, które osiągnęły wiek trzech lat. Cena leku wynosi średnio 220-230 rubli / paczkę.

W jaki sposób Relenza jest lepsza niż Tamiflu

Oba te leki należą do leków przeciwwirusowych. Główne składniki są różne, chociaż wpływ na organizm ludzki i prątki oraz strukturę chemiczną jest prawie taki sam. Zapoznajmy się z aktywnymi składnikami leków:

  • Relenza. Aktywnym składnikiem jest zanamiwir;
  • Tamiflu. Substancją czynną jest oseltamiwir.

Relenza

Producentem Relenzy jest francuska firma Glaxo Wellcome Production. Podczas opracowywania leku biolodzy wzięli pod uwagę fakt, że zakażenie szkodliwymi mikroorganizmami zachodzi przez układ oddechowy i błonę śluzową obszaru nosa i krtani. Dlatego opracowano innowacyjne podejście do stosowania leków.

Co to jest lek Relenza? Ten proszek jest używany do procedur inhalacyjnych. Kiedy człowiek wdycha proszek, udaje się bezpośrednio do tych samych miejsc, co pałeczki.

Opakowanie zawiera kompaktowe urządzenie - owalny inhalator. Do niego przymocowanych jest pięć okrągłych pęcherzy, które są przeznaczone do procedur inhalacyjnych (4 razy). W każdym blistrze 5 mg. substancja czynna - zanamiwir.

Tamiflu

Ten lek jest produktem producenta farmaceutycznego Roche (Szwajcaria).

Tamiflu jest dostępny w następujących postaciach:

  • substancja terapeutyczna jest pakowana w kapsułki, które zawierają 75 mg substancji czynnej, oseltamiwir;
  • kompozycja proszkowa przeznaczona do przygotowania zawiesin. Każda fiolka zawiera 12 mg substancji.

Co jest silniejsze: Relenza lub Tamiflu?

Składniki aktywne - zanamiwir i oseltamivir cały czas konkurują ze sobą. Ich wskaźniki kliniczne były zawsze niemal „w krokach” ze sobą, zapewniając taką samą skuteczność terapeutyczną na ciele.

Zrozumiemy, co dokładnie preparaty Relenza i Tamiflu są do siebie podobne.

  • Oba leki wykazały taki sam skuteczny wpływ na choroby grypy, takie jak typ A i B;
  • Znaczące zmniejszenie objawów objawów grypy, skutkujące terapią, skraca się o 1,5-2 dni;
  • U pacjentów z ciężką grypą śmiertelność spada.

Można stwierdzić, że oba leki mają prawie taki sam efekt przeciwwirusowy.

Co mówią instrukcje Relenzy?

Głównym składnikiem aktywnym leku jest zanamiwir, który jest silnym i wysoce selektywnym inhibitorem enzymu powierzchniowego wirusa grypy. Ze względu na szkodliwe działanie substancji czynnej na infekcję wirusową zapobiega jej przenikaniu do błony zdrowej komórki i jej infekowaniu.

Po nałożeniu inhalatora i rozpyleniu substancji czynnej na powierzchni krtani powstaje pole ochronne. Zakażenie nie może dostać się do komórek nabłonkowych i pozostaje na powierzchni. Bez jedzenia umiera. Dzieje się tak podczas terapeutycznych procedur profilaktycznych.

Jeśli powierzchnie nosa i gardła są leczone przy użyciu inhalatora po zakażeniu osoby grypą, komórki bakteryjne są zabijane przez substancję czynną leku, zanamiwir. Od tej pory szkodliwe mikroorganizmy przestają rozprzestrzeniać się przez błonę śluzową dróg oddechowych.

Wskazania

Zgodnie z instrukcjami dołączonymi do inhalatora leki są przepisywane pacjentom w następujących przypadkach:

  • stosowany w terapii terapeutycznej przeciwko chorobom grypy typu A i B. Jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci powyżej 5 lat;
  • zalecany do stosowania profilaktycznego przeciwko chorobom grypy, takim jak A i B. Relenzu jest przepisywany osobom dorosłym i dzieciom powyżej 5 lat.

Przeciwwskazania

Lek dla wszystkich pozytywnych wskaźników, nie wszyscy pacjenci są wskazani do użycia. Nie zaleca się:

  • dzieci poniżej piątego roku życia;
  • kobiety w 1-3 miesiącu ciąży;
  • matkom karmiącym piersią nie zaleca się przyjmowania leku;
  • w przypadkach, gdy pacjent ma zwiększoną reakcję alergiczną na składniki leku podczas inhalacji;
  • słaba tolerancja laktozy;
  • w chorobach, którym może towarzyszyć skurcz rozszerzający oskrzela.

Skład

Lek Relenza składa się z substancji w proszku. Jedna dawka proszku zawiera 5 mg. substancja czynna - zanamiwir. Składnikiem pomocniczym jest monohydrat laktozy. W jednym rotadiski 4 dawki całkowitej objętości leku 20 mg.

Dawkowanie

Substancja lecznicza jest podawana pacjentowi z pomocą Diskhallera, specjalnego inhalatora dostępnego w każdym opakowaniu leku. Zgodnie z instrukcjami ta sama dawka jest ustawiana dla wszystkich dozwolonych kategorii wiekowych.

Relenza

Relenza: instrukcje użytkowania i recenzje

Nazwa łacińska: Relenza

Kod ATX: J05AH01

Składnik aktywny: zanamiwir (zanamiwir)

Producent: Glaxo Wellcome Production (Francja)

Aktualizacja opisu i zdjęcia: 23.11.2018

Ceny w aptekach: od 776 rubli.

Relenza jest lekiem przeciwwirusowym stosowanym w leczeniu grypy A i B.

Uwolnij formę i kompozycję

Postać dawkowania leku Relenza to proszek do odmierzania dawki do inhalacji: od prawie białego do białego [w opakowaniu kartonowym jedna fiolka zawierająca 20 dawek (5 rotadisk po 4 komórki każda), wraz z Discaller].

Składniki 1 dawka proszku:

  • składnik aktywny: zanamiwir (mikronizowany) - 5 mg;
  • składnik pomocniczy: laktoza jednowodna - do 25 mg.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Relenza jest lekiem przeciwwirusowym, silnym i wysoce selektywnym inhibitorem neuraminidazy (enzymu powierzchniowego wirusa grypy). Ze względu na wirusową neuraminidazę cząsteczki wirusa są uwalniane z zainfekowanej komórki i możliwa jest penetracja wirusa przez barierę śluzową do powierzchni komórek nabłonkowych, co umożliwia zakażenie innych komórek układu oddechowego.

Aktywność hamująca zanamiwir obejmuje wszystkie 9 podtypów wirusów grypy neuraminidazy, w tym wirulentnych i krążących dla różnych gatunków. Połowa stężenia hamującego (IC50) dla szczepów wirusa A i B wynosi 0,09–95,2 pM.

Replikacja wirusa grypy ogranicza się do komórek powierzchniowego nabłonka dróg oddechowych. Ze względu na wpływ zanamiwiru w przestrzeni pozakomórkowej następuje zmniejszenie reprodukcji dwóch typów wirusów grypy A i B i zapobiega się uwalnianiu cząstek wirusowych z powierzchniowego nabłonka dróg oddechowych.

W przypadku stosowania wziewnego skuteczność zanamiwiru potwierdza się w wyniku kontrolowanych badań klinicznych. Zastosowanie leku jako terapii ostrych zakażeń wywołanych przez wirus grypy w porównaniu z placebo spowodowało zmniejszenie uwalniania wirusa. Nie zaobserwowano rozwoju oporności na zanamiwir z normalną odpornością.

Stosowanie leku Relenza u zdrowych osób z grupy ryzyka, w dawkach stosowanych w leczeniu grypy, doprowadziło do złagodzenia objawów i skrócenia czasu trwania choroby. Połączona analiza wyników badań fazy III wykazała, że ​​średni czas na złagodzenie objawów choroby skraca się do półtora dnia. Nastąpił również spadek liczby powikłań po cierpieniu na grypę i stosowanie antybiotyków stosowanych w ich leczeniu.

Zanamiwir jest najbardziej skuteczny w przypadkach rozpoczęcia leczenia tak szybko, jak to możliwe po pojawieniu się pierwszych objawów choroby. Udowodniono także, że jest skuteczny w stosowaniu jako środek profilaktyczny.

Farmakokinetyka

Zanamiwir charakteryzuje się niską biodostępnością bezwzględną (średnio 2% po podaniu doustnym). Po inhalacji doustnej około 10–20% podanej dawki jest wchłaniane. Cmax (maksymalne stężenie substancji) po pojedynczej dawce 10 mg wynosi 97 ng / ml, czas osiąga 1,25 godziny Ze względu na niski stopień absorpcji obserwuje się niskie stężenie ogólnoustrojowe i nieznaczne pole pod krzywą farmakokinetyczną stężenie-czas. Z powodu niskiej absorpcji stężenie zanamiwiru we krwi w osoczu jest niskie (przy powtarzanych inhalacjach parametry pozostają niskie).

Wiązanie substancji z białkami osocza - 10% - bardzo często; > 1% i 0,1% i 0,01% i

Relenza ® (Relenza ®)

Aktywny składnik:

Treść

Grupa farmakologiczna

Klasyfikacja nosologiczna (ICD-10)

Obrazy 3D

Skład i forma uwalniania

w butelce znajduje się 5 rotadisk, każdy z 4 komórkami (wraz z Discholderem); w opakowaniu kartonowym 1 butelka.

Opis postaci dawkowania

Proszek do inhalacji: od białego do prawie białego.

Działanie farmakologiczne

Farmakodynamika

Zanamiwir jest silnym i wysoce selektywnym inhibitorem neuraminidazy (enzymu powierzchniowego wirusa grypy). Wirusowa neuraminidaza zapewnia uwalnianie cząstek wirusowych z zainfekowanej komórki i może przyspieszyć przenikanie wirusa przez barierę śluzową do powierzchni komórek nabłonkowych, zapewniając tym samym zakażenie innych komórek układu oddechowego. Aktywność hamująca zanamiwiru jest pokazana zarówno in vitro, jak i in vivo i obejmuje wszystkie 9 podtypów wirusów grypy neuraminidazy, w tym krążące i zjadliwe dla różnych gatunków. Dla szczepów wirusa A i B, stężenie hamujące 50% (IC50) waha się od 0,09 do 95,2 nM.

Replikacja wirusa grypy jest ograniczona do powierzchniowego nabłonka dróg oddechowych. Zanamiwir działa w przestrzeni zewnątrzkomórkowej, zmniejszając reprodukcję obu typów wirusa grypy (A i B), zapobiegając uwalnianiu cząstek wirusowych z komórek powierzchniowego nabłonka dróg oddechowych. Skuteczność stosowania inhalacji zanamiwiru została potwierdzona w kontrolowanych badaniach klinicznych. Zastosowanie zanamiwiru w leczeniu ostrych zakażeń wywołanych przez wirus grypy doprowadziło do zmniejszenia uwalniania wirusa (w porównaniu z placebo). Rozwój oporności na zanamiwir nie jest rejestrowany.

Farmakokinetyka

Ssanie Bezwzględna biodostępność jest niska i wynosi średnio 2% po podaniu doustnym. Po inhalacji doustnej wchłania się około 10 do 20% podanej dawki. Po pojedynczej dawce 10 mg Cmax poziom osocza wynosił 97 ng / ml po 1,25 h. Niska absorpcja powoduje niskie stężenia ogólnoustrojowe i nieznaczne AUC. Niski stopień absorpcji jest utrzymywany podczas powtarzanych inhalacji.

Dystrybucja Po inhalacji doustnej zanamiwir odkłada się w drogach oddechowych w wysokich stężeniach, zapewniając dostarczenie leku do „bramy wejściowej” zakażenia. Po inhalacji 10 mg zanamiwiru w warstwie nabłonkowej stężenia w drogach oddechowych przekraczało średnią połowę stężenia hamującego dla neuraminidazy 340 razy 12 godzin po inhalacji i 52 razy po 24 godzinach, zapewniając szybkie hamowanie enzymu wirusowego. Głównymi miejscami sedymentacji są ustna część gardła i płuc (odpowiednio 77,6 i 13,2%).

Metabolizm i wydalanie. Nie metabolizowany, wydalany przez nerki w niezmienionej postaci. T1/2 z osocza krwi po inhalacji doustnej waha się od 2,6 do 5,05 godziny. Całkowity klirens wynosi od 2,5 do 10,9 l / h.

Specjalne populacje pacjentów

Starsi Biodostępność po podaniu dawki terapeutycznej 20 mg wynosi 10–20%, co powoduje nieznaczne stężenia w krążeniu ogólnym. Korekta schematu dawkowania nie jest wymagana, ponieważ wszelkie zmiany związane z wiekiem, zwykle prowadzące do zmian profili farmakokinetycznych różnych leków, w tym przypadku nie wpływają na farmakokinetykę zanamiwiru.

Dzieci Farmakokinetykę zanamiwiru oceniano w kontrolowanym badaniu pediatrycznym u 24 pacjentów w wieku od 3 miesięcy do 12 lat, stosując nebulizator (10 mg) i inhalator proszkowy (10 mg). Parametry farmakokinetyczne u dzieci nie różniły się od tych u dorosłych.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. Przy zastosowaniu dawek terapeutycznych 20 mg biodostępność jest niska i wynosi 10–20%, dlatego ogólnoustrojowe stężenia zanamiwiru są nieznaczne. Biorąc pod uwagę szeroki zakres bezpieczeństwa leku, możliwy wzrost stężenia ogólnoustrojowego u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek pozostaje klinicznie nieistotny i nie wymaga korekty schematu dawkowania.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby. Ponieważ zanamiwir nie jest metabolizowany, nie ma potrzeby dostosowywania schematu dawkowania.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo. Zanamiwir, stosowany w dawkach stosowanych w leczeniu grypy u zdrowych, zagrożonych grup (zwykle w kontakcie z chorym), łagodzi objawy i skraca czas trwania choroby. Połączona analiza wyników 3 badań wykazała, że ​​średni czas na złagodzenie objawów choroby jest skrócony do 1,5 dnia u pacjentów w grupie zanamiwiru w porównaniu z pacjentami w grupie placebo (p ®

leczenie zakażeń wywołanych przez wirusy grypy A i B u dzieci powyżej 5 lat i dorosłych;

zapobieganie zakażeniom wywołanym przez wirusy grypy A i B u dzieci w wieku powyżej 5 lat i dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników leku.

Z troską: choroby dróg oddechowych, którym towarzyszy skurcz oskrzeli (w tym historia).

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Skuteczność i bezpieczeństwo zanamiwiru podczas ciąży i laktacji nie były badane.

Badania doświadczalne na zwierzętach wykazały, że zanamiwir przenika przez łożysko i do mleka matki, jednak nie ma działania teratogennego ani zmniejszenia płodności ani objawów klinicznych jakichkolwiek nieprawidłowości w okresie około- i poporodowym. Nie ma informacji o przenikaniu przez barierę łożyskową lub do mleka matki u ludzi.

Jednakże zanamiwiru nie należy stosować w okresie ciąży i podczas karmienia piersią, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, stosowanie jest możliwe tylko wtedy, gdy spodziewana korzyść z używania dla matki przekracza możliwe ryzyko dla płodu.

Efekty uboczne

W kontrolowanych badaniach klinicznych częstość występowania działań niepożądanych jest podobna w grupie zanamiwiru i placebo. Spontaniczne zgłoszenia zawierały informacje o niepożądanych reakcjach na stosowanie zanamiwiru i zostały sklasyfikowane w następujący sposób: bardzo często (≥1 / 10), często (≥1 / 100, ® powinny być stosowane tylko po tych lekach).

Dorośli i dzieci od 5 lat: zalecana dawka zanamiwiru to 2 inhalacje (2 x 5 mg), 2 razy dziennie przez 5 dni. Całkowita dawka dobowa wynosi 20 mg. Aby osiągnąć optymalny efekt, leczenie należy rozpocząć po pojawieniu się pierwszych objawów choroby.

Pacjenci w podeszłym wieku: nie ma potrzeby dostosowywania schematu dawkowania.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: nie ma potrzeby dostosowywania schematu dawkowania.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: nie ma potrzeby dostosowywania schematu dawkowania.

Dorośli i dzieci od 5 lat: zalecana dawka zanamiwiru to 2 inhalacje (2 × 5 mg) 1 raz dziennie przez 10 dni. Całkowita dawka dobowa wynosi 10 mg. Czas stosowania można zwiększyć do 1 miesiąca, jeśli ryzyko zakażenia utrzymuje się dłużej niż 10 dni (na przykład zakłada się dłuższy kontakt z chorym).

Pacjenci w podeszłym wieku: nie ma potrzeby dostosowywania schematu dawkowania.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: nie ma potrzeby dostosowywania schematu dawkowania.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: nie ma potrzeby dostosowywania schematu dawkowania.

Instrukcje użytkowania Diskhalera z rotadiskami

Urządzenie Diskhaler jest używane do inhalacji rotadisku (forma uwalniania Relenza ®).

Diskhaler składa się z następujących części:

- pokrowiec z pokrywką i plastikową igłą do przebijania komórki rotadiskowej;

- etui na ustnik;

- przesuwna taca z ustnikiem i obracającym się kołem, na którym umieszczony jest rotadisk.

Rotadisk składa się z 4 pęcherzy, z których każdy zawiera określoną dawkę leku.

Rotadisk może być przechowywany w urządzeniu do dezynfekcji dla urządzenia do inhalacji, jednak blister należy przebić tuż przed wdychaniem leku. Nieprzestrzeganie tego zalecenia może zakłócić działanie Diskhalera i odpowiednio zmniejszyć skuteczność leku.

To ważne! Nie przekłuwaj rotadisku, zanim nie zostanie umieszczony w Diskhalerze.

Pobierz rotadisk w Diskhaler

1. Wyjmij obudowę z ustnika, upewnij się, że ustnik jest czysty wewnątrz i na zewnątrz.

2. Ostrożnie wyciągnij szufladę, aż plastikowe zaciski wyjdą, chwytając rogi tacy. Wyciągnij tacę do końca, aby widoczne były wycięcia z boku zacisków.

3. Wyciągnij całkowicie tacę, ściskając kciukiem i palcem wskazującym nacięcia z boku zacisków.

4. Umieść rotadisk na komórkach koła w dół i włóż tacę z powrotem do Diskhaler.

5. Podnieś pokrywę dysku do oporu, aby przebić górną i dolną folię rotadisku. Zamknij pokrywę.

To ważne! Nie podnoś pokrywy, dopóki szuflada nie zostanie całkowicie zainstalowana.

6. Po pełnym wydechu umieść ustnik między zębami, mocno zaciskaj ustnik ustami, bez zamykania otworów powietrznych po obu stronach ustnika. Weź powolny, głęboki oddech (zawsze przez usta, a nie przez nos). Wyjąć ustnik z ust. Wstrzymaj oddech jak najwięcej. Wydychaj powoli. Nie wdychaj do inhalatora.

7. Ostrożnie wyjmij wysuwaną tacę, aż się zatrzyma, bez naciskania zacisków i wepchnij ją. W tym przypadku rotadisk obróci jedną komórkę i będzie gotowy do następnej inhalacji.

To ważne! Przebicie komórki powinno nastąpić bezpośrednio przed inhalacją!

W przypadku powtarzanych inhalacji powtórzyć punkty 5 i 6.

Wymiana pustego rotadisku

Każdy rotadisk zawiera 4 komórki. Po 4 inhalacjach zastąp pusty rotadisk nowym (punkty 2-4).

To ważne! Dzieci powinny używać urządzenia do inhalacji pod nadzorem osoby dorosłej.

Przedawkowanie

Przypadkowe przedawkowanie jest mało prawdopodobne ze względu na charakter postaci uwalniania, drogi podawania i niskiej biodostępności po doustnym podaniu zanamiwiru.

Przy wziewnym stosowaniu 64 mg na dobę (ponad 3 razy więcej niż zalecana dawka dzienna), nie zarejestrowano żadnych skutków ubocznych. Ponadto nie są one rejestrowane przy podawaniu pozajelitowym przez 5 dni w dawce 1200 mg / dobę.

Specjalne instrukcje

Bardzo rzadko pojedyncze doniesienia o rozwoju skurczu oskrzeli i (lub) zaburzeniach czynności oddechowej po zastosowaniu zanamiwiru, w tym bez wcześniejszej choroby w historii. Jeśli wystąpi jedno z powyższych zjawisk, należy zaprzestać przyjmowania zanamiwiru i skonsultować się z lekarzem. Pacjenci z chorobami układu oddechowego powinni mieć leki rozszerzające oskrzela o krótkim zasięgu do leczenia zanamiwirem w postaci karetki.

Zakażenie wywołane wirusem grypy może być związane z różnymi zaburzeniami neurologicznymi i behawioralnymi. Raporty otrzymane w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu obejmowały drgawki drgawkowe, majaczenie, omamy i zachowania dewiacyjne u pacjentów zakażonych wirusem grypy i przyjmujących inhibitory neuraminidazy, w tym zanamiwir (głównie u dzieci w Japonii). Zjawiska te obserwowano głównie we wczesnych stadiach choroby, często miały nagły początek i szybki początek wyniku. Związek przyczynowy między przyjmowaniem zanamiwiru a powyższymi zdarzeniami niepożądanymi nie został udowodniony. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów neuropsychiatrycznych konieczne jest oszacowanie stosunku korzyści do ryzyka dalszego leczenia zanamiwirem dla każdego pacjenta.

Wpływ na zdolność prowadzenia samochodu i inne mechanizmy: nie odnotowano.

Warunki sprzedaży aptek

Warunki przechowywania leku Relenza ®

Chronić przed dziećmi.

RELENZA

Lek: RELENZA
Składnik aktywny: zanamiwir
Kod ATX: J05AH01
Cfg: lek przeciwwirusowy
Reg. Numer: LSR-000095
Data rejestracji: 31.05.07
Właściciel reg. ID: GLAXO WELLCOME PRODUCTION

FORMA DAWKOWANIA, SKŁAD I OPAKOWANIE

Proszek do inhalacji dozowany biały lub prawie biały.

Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna.

Rotadisk (5) - plastikowe pudełka (1) wraz z dyskiem (1 szt.) - opakowania kartonowe.

Opis leku opiera się na oficjalnie zatwierdzonych instrukcjach użycia.

DZIAŁANIE FARMAKOLOGICZNE

Lek przeciwwirusowy, wysoce selektywny inhibitor neuraminidazy (enzym powierzchniowy wirusa grypy). Wirusowa neuraminidaza zapewnia uwalnianie cząstek wirusowych z zainfekowanej komórki i może przyspieszyć przenikanie wirusa przez barierę śluzową do powierzchni komórek nabłonkowych, zapewniając tym samym zakażenie innych komórek układu oddechowego. Aktywność hamująca zanamiwiru wykazywana jest zarówno in vitro, jak i in vivo i obejmuje wszystkie 9 podtypów wirusów grypy neuraminidazy, w tym krążące i zjadliwe dla różnych gatunków. Połowa stężenia hamującego (IC50) dla szczepów wirusa A i B, waha się od 0,09 do 95,2 pM.

Replikacja wirusa grypy jest ograniczona do powierzchniowego nabłonka dróg oddechowych. Zanamiwir działa w przestrzeni pozakomórkowej, zmniejszając reprodukcję obu typów wirusów grypy A i B, zapobiegając uwalnianiu cząstek wirusa z komórek powierzchniowego nabłonka dróg oddechowych.

Skuteczność stosowania inhalacji zanamiwiru została potwierdzona w kontrolowanych badaniach klinicznych. Stosowanie zanamawiru w leczeniu ostrych zakażeń wywołanych przez wirus grypy doprowadziło do zmniejszenia uwalniania wirusa (w porównaniu z placebo). Rozwój oporności na zanamiwir nie jest rejestrowany.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo

Wykazano, że zanamiwir jest również skuteczny jako środek zapobiegający grypie u dzieci w wieku powyżej 5 lat iu dorosłych. Procent skutecznej ochrony wynosi 67–79% w porównaniu z placebo i 56–61% w porównaniu z aktywną kontrolą.

FARMAKOKINETYKA

W przypadku stosowania wziewnego bezwzględna biodostępność leku jest niska (średnio 2%). Absorpcja układowa wynosi około 10-20%. Po pojedynczej dawce 10 mg Cmax wynosi 97 ng / ml i jest osiągany po 1,25 h. Ze względu na niską absorpcję, stężenie substancji czynnej w osoczu krwi jest niskie (niski stopień absorpcji pozostaje podczas powtarzanych inhalacji).

Po inhalacji zanamiwir jest rozprowadzany w tkankach dróg oddechowych, osiągając wysokie stężenia. Przy stosowaniu pojedynczej dawki 10 mg zanamiwir określa się w warstwie nabłonkowej dróg oddechowych, która jest głównym miejscem replikacji wirusa grypy.

Stężenie zanamiwiru 12 godzin i 24 godziny po inhalacji wynosi odpowiednio około 340 i 52 razy mediana neuraminidazy wirusowej. Wysokie stężenie zanamiwiru w drogach oddechowych zapewnia szybkie hamowanie neuraminidazy wirusowej.

Zanamiwir gromadzi się głównie w tkankach części ustnej gardła i płuc (średnio odpowiednio 77,6% i 13,2%).

Metabolizm i wydalanie

Zanamiwir jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej i nie jest metabolizowany.

T1/2 Zanamiwir po inhalacji wynosi od 2,6 do 5,05 h. Całkowity klirens wynosi od 2,5 do 10,9 l / h.

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych

Pacjenci w podeszłym wieku z dawką terapeutyczną 20 mg / dobę mają niską biodostępność (10-20%), w wyniku czego nie ma ogólnoustrojowego działania zanamiwiru. Zmiany farmakokinetyki związane z wiekiem są mało prawdopodobne (dostosowanie dawki nie jest wymagane).

U dzieci farmakokinetykę zanamiwiru oceniano w kontrolowanym badaniu u 24 pacjentów w wieku od 3 miesięcy do 12 lat, stosując nebulizator (10 mg) i inhalator proszkowy (10 mg). Parametry farmakokinetyczne u dzieci nie różniły się od tych u dorosłych.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek przy stosowaniu dawek terapeutycznych 20 mg biodostępność jest niska i wynosi 10–20%, dlatego ogólnoustrojowe stężenia zanamiwiru są nieznaczne. Biorąc pod uwagę szeroki zakres bezpieczeństwa leku, możliwy wzrost stężenia ogólnoustrojowego u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek pozostaje klinicznie nieistotny i nie wymaga korekty schematu dawkowania.

Ponieważ zanamiwir nie jest metabolizowany, z naruszeniem funkcji wątroby nie wymaga reżimu dawkowania korekcyjnego.

WSKAZANIA

- leczenie i zapobieganie zakażeniom wywołanym przez wirusy grypy typu A i B u dzieci powyżej 5 lat i dorosłych.

TRYB DOZOWANIA

Jest przeznaczony wyłącznie do podawania wziewnego do dróg oddechowych przy użyciu dostarczonego inhalatora wyładowczego. Inne leki wziewne, takie jak szybkie leki rozszerzające oskrzela, należy przyjmować przed rozpoczęciem inhalacji produktem Relenza.

W leczeniu grypy A oraz u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 5 lat zaleca się przepisywanie 2 inhalacji (2–5 mg) 2 razy dziennie przez 5 dni. Dzienna dawka - 20 mg.

Pacjenci w podeszłym wieku i pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i dostosowaniem dawki wątroby są wymagane.

Aby uzyskać optymalny efekt, leczenie należy rozpocząć jak najwcześniej.

W celu zapobiegania grypie A oraz dorosłym i dzieciom w wieku powyżej 5 lat zaleca się przepisywanie 2 inhalacji (2–5 mg) 1 raz na dobę przez 10 dni. Dzienna dawka - 10 mg. Przebieg profilaktyki można przedłużyć do 1 miesiąca, jeśli ryzyko choroby utrzymuje się dłużej niż 10 dni.

Dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

Zasady stosowania

Urządzenie Diskhaler jest używane do inhalacji rotadisku (forma uwalniania Relenzy). Diskhaler składa się z następujących części:

- obudowa z pokrywką i plastikową igłą do nakłuwania komórki rotadiskowej;

- etui na ustnik;

- przesuwna taca z ustnikiem i obracającym się kołem, na którym umieszczony jest Rotadisk;

Rotadisk składa się z 4 pęcherzy, z których każdy zawiera określoną dawkę leku.

Rotadisk może być przechowywany w urządzeniu do dezynfekcji dla urządzenia do inhalacji, jednak blister należy przebić tuż przed wdychaniem leku. Nieprzestrzeganie tego zalecenia może zakłócić działanie Diskhalera i odpowiednio zmniejszyć skuteczność leku.

Nie przekłuwaj rotadisku, zanim nie zostanie umieszczony w Diskhalerze.

Pobierz rotadisk w Diskhaler

1. Wyjmij obudowę z ustnika, upewnij się, że ustnik jest czysty wewnątrz i na zewnątrz.

2. Ostrożnie wyciągnij szufladę, aż plastikowe zaciski wyjdą, chwytając rogi tacy. Wyciągnij tacę do końca, aby widoczne były wycięcia z boku zacisków.

3. Wyciągnij całkowicie tacę, ściskając kciuki i palec wskazujący nacięcia z boku zacisków.

4. Umieść rotadisk na komórkach koła w dół i włóż tacę z powrotem do Diskhaler. Przeprowadzić inhalację.

5. Unieś pokrywę dysku do góry, aż zatrzyma się, aby przebić górną i dolną folię Rotadisc. Zamknij pokrywę.

Nie podnoś pokrywy, dopóki szuflada nie zostanie całkowicie zainstalowana.

6. Po pełnym wydechu umieść ustnik między zębami, mocno zaciskaj ustnik ustami, bez zamykania otworów powietrznych po obu stronach ustnika. Weź powolny, głęboki oddech (zawsze przez usta, a nie przez nos). Wyjąć ustnik z ust. Wstrzymaj oddech jak najwięcej. Wydychaj powoli. Nie wdychaj do inhalatora.

7. Ostrożnie wyjmij wysuwaną tacę, aż się zatrzyma, bez naciskania zacisków i wepchnij ją. W tym przypadku rotadisk obróci jedną komórkę i będzie gotowy do następnej inhalacji.

Przebij komórkę tylko bezpośrednio przed inhalacją.

W przypadku powtarzanych inhalacji powtórzyć punkt 5 i punkt 6

Wymiana pustego rotadisku

Każdy rotadisk zawiera 4 komórki. Po czterech inhalacjach pusty rotadisk należy zastąpić nowym (str. 2-4).

Dzieci powinny używać urządzenia do inhalacji pod nadzorem osoby dorosłej.

SKUTKI NIEPOŻĄDANE

W kontrolowanych badaniach klinicznych częstość występowania działań niepożądanych jest podobna w grupie zanamiwiru i placebo. Spontaniczne zgłoszenia zawierały informacje o niepożądanych reakcjach na stosowanie zanamiwiru i były klasyfikowane w następujący sposób: bardzo często (? 1/10), często (? 1/100, <1/10) иногда (?1/1000, <1/100), редко (?1/10 000, <1/1000), очень редко (<1/10 000), включая отдельные случаи.

Reakcje alergiczne: bardzo rzadko - reakcje alergiczne, w tym obrzęk twarzy i krtani.

Ze strony układu oddechowego: bardzo rzadko - skurcz oskrzeli, trudności w oddychaniu.

Reakcje dermatologiczne: bardzo rzadko - wysypka, pokrzywka.

PRZECIWWSKAZANIA

- Nadwrażliwość na lek.

Środki ostrożności powinny być przepisane lek na choroby dróg oddechowych, towarzyszy skurcz oskrzeli (w tym historii).

CIĄŻA I LAKTACJA

Skuteczność i bezpieczeństwo zanamiwiru w czasie ciąży i karmienia piersią (karmienie piersią) nie były badane.

Badania eksperymentalne na zwierzętach wykazały, że zanamiwir przenika przez łożysko i jest wydzielany z mlekiem matki, jednak nie ma działania teratogennego ani zmniejszenia płodności ani objawów klinicznych jakichkolwiek zaburzeń w okresie około- i poporodowym. Nie ma informacji o przenikaniu przez barierę łożyskową lub do mleka matki u ludzi.

Jednakże zanamiwiru nie należy stosować w okresie ciąży i podczas karmienia piersią, szczególnie w pierwszym trymestrze, z wyjątkiem przypadków, w których spodziewana korzyść ze stosowania dla matki przewyższa możliwe ryzyko dla płodu.

SPECJALNE INSTRUKCJE

Bardzo rzadko zgłaszano pojedyncze przypadki rozwoju skurczu oskrzeli i (lub) zaburzeń czynności oddechowych po zastosowaniu zanamawiru, w tym bez wcześniejszej choroby w historii. Jeśli wystąpi jedno z powyższych zjawisk, należy zaprzestać przyjmowania zanamiwiru i skonsultować się z lekarzem.

Pacjenci z chorobami układu oddechowego powinni mieć leki rozszerzające oskrzela o krótkim zasięgu do leczenia zanamiwirem w postaci karetki.

Zakażenie wywołane wirusem grypy może być związane z różnymi zaburzeniami neurologicznymi i behawioralnymi. Raporty otrzymane w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu (głównie odnotowane u dzieci w Japonii) były związane z drgawkami, majaczeniem, omamami i zachowaniami dewiacyjnymi u pacjentów zakażonych wirusem grypy i przyjmujących inhibitory neuraminidazy, w tym zanamiwir. Zjawiska te obserwowano głównie we wczesnych stadiach choroby, często miały nagły początek i szybki początek wyniku. Związek przyczynowy między przyjmowaniem zanamiwiru a powyższymi zdarzeniami niepożądanymi nie został udowodniony. Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy neuropsychiatryczne, należy ocenić stosunek ryzyka do korzyści dalszego leczenia zanamiwirem dla każdego pacjenta.

Wpływ na zdolność kierowania transportem motorycznym i mechanizmy kontroli

PRZECIĄŻENIE

Przypadkowe przedawkowanie jest mało prawdopodobne ze względu na odmierzoną dawkę, drogę podawania i niską biodostępność leku.

W przypadku stosowania inhalacji w dawce 64 mg / dobę (ponad 3 razy wyższej niż zalecana na dobę) nie zarejestrowano żadnych działań niepożądanych. Ponadto nie są rejestrowani w przypadku stosowania pozajelitowego leku w dawce 1,2 g / dobę przez 5 dni.

INTERAKCJA NARKOTYKOWA

Nie podano danych dotyczących interakcji lekowych leku Relenza.

WARUNKI WAKACJI Z LEKÓW

Lek jest dostępny na receptę.

WARUNKI I WARUNKI

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci w temperaturze nie wyższej niż 30 ° C Okres ważności - 5 lat.