loader

Główny

Zapalenie migdałków

Do czego służy ceftriakson?

Choroby spowodowane czynnikami zakaźnymi są leczone przez wprowadzenie antybiotyku. W przypadku ostrej lub skomplikowanej choroby stosuje się ceftriakson. Instrukcje dotyczące stosowania wskazują, co sprawia, że ​​Ceftriakson i jakie rodzaje zakażeń wpływają. Lek jest przeznaczony do podawania pozajelitowego, dlatego jest dostępny w postaci proszku do wstrzykiwań. Wprowadzono domięśniowo, dożylnie i w postaci kroplomierzy. Stosowany w leczeniu chorób zakaźnych u dorosłych i dzieci.

Charakterystyka leku

Jest to antybiotyk trzeciej generacji z serii cefalosporyn. Ma szerokie spektrum działania na wiele szczepów zjadliwych mikroorganizmów. W procesie zapalnym genezy zakaźnej, grupa antybiotyków jest wybierana indywidualnie zgodnie z wynikami bakposev. Analiza określa, które rodzaje środków przeciwbakteryjnych są mniej opornymi bakteriami. Cel ceftriaksonu jest pokazany w przypadku, gdy nie ma czasu na oczekiwanie na wyniki szczepienia bakteryjnego i konieczne jest pilne leczenie.

Ceftriakson zawiera tę samą substancję czynną, której działanie polega na niszczeniu ściany komórkowej drobnoustrojów. Prowadzi to do śmierci mikroorganizmów. Ceftriakson leczy choroby wywoływane przez wiele drobnoustrojów gram-ujemnych i gram-dodatnich, bakterie tlenowe i beztlenowe. To obniża środki do życia:

  • paciorkowce;
  • gronkowiec;
  • E. coli;
  • niebieska ropa;
  • klabsiella;
  • protea.

Ceftriakson jest stosowany tylko jako zastrzyk, którego wielu pacjentów nie lubi, zwłaszcza dzieci, ponieważ powoduje ból po podaniu. Może wkrótce powstają tabletki, ale w tym okresie nie ma takiej postaci dawkowania. Zastrzyki pomagają w ciągu 2-3 dni usunąć objawy choroby, ponieważ mają wysoką biodostępność i zdolność do koncentracji substancji czynnej w obszarach zakażenia.

Kiedy jest używany

Ceftriakson jest leczony dowolnym procesem patologicznym spowodowanym przez wymienione powyżej zjadliwe mikroorganizmy.

Używane leki na:

  • sepsa;
  • zapalenie płuc;
  • choroby układu oddechowego;
  • patologie jamy brzusznej;
  • infekcje kości;
  • zapalenie otrzewnej;
  • zapalenie opon mózgowych

Zastrzyki ceftriaksonu pomagają leczyć choroby weneryczne (rzeżączka, kiła), a także choroby układu moczowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek). Zastosuj lek w leczeniu ropniaka pęcherzyka żółciowego i opłucnej, z zapaleniem dróg żółciowych. Ceftriakson jest często stosowany w celu zapobiegania zakażeniom pooperacyjnym u pacjentów z obniżoną odpornością.

Stosowanie leku jest przeciwwskazane w ciąży. Lekarz może przepisać zastrzyki kobiecie w ciąży w celu leczenia procesu patologicznego o ostrym charakterze lub skomplikowanej postaci. Uwzględnia to stosunek: ile leku pomoże i szkód spowodowanych przez lek. Z ostrożnością należy nakłuwać osoby z zaburzeniami czynności wydalniczej nerek, ponieważ lek może powodować powstawanie piasku w układzie moczowym.

Ceftriakson tną od 3 do 14 dni, w zależności od ciężkości patologii. Przebieg terapii jest ustalany przez lekarza na podstawie stanu pacjenta. Nawet jeśli objawy choroby minęły, Ceftriakson potrzebuje kolejnych 2-3 dni. Umocni to wynik, całkowicie zniszczy drobnoustroje chorobotwórcze. Przed rozpoczęciem leczenia pacjent musi wykonać test tolerancji leku i jego rozpuszczalnika („lidokaina”). Jeśli pacjent jest uczulony na składniki leku, lekarz zastępuje go odpowiednikiem, który nie powoduje działań niepożądanych.

W każdym razie przed rozpoczęciem leczenia Ceftriaksonem należy udać się do lekarza, ponieważ jest to silny antybiotyk, który ma wiele przeciwwskazań i reakcji ubocznych.

Znalazłeś błąd? Wybierz go i naciśnij Ctrl + Enter

W czym pomaga ceftriakson: instrukcje użytkowania

Ceftriakson jest skutecznym lekiem przeciwbakteryjnym cefalosporyn trzeciej generacji, który pomaga szybko radzić sobie z różnymi chorobami zakaźnymi i zapalnymi organizmu.

Ten środek przeciwbakteryjny ma szerokie spektrum działania bakteriobójczego na większość drobnoustrojów gram-dodatnich i gram-ujemnych (gronkowce, paciorkowce, pneumokoki itp.).

Ceftriakson jest przepisywany na wystarczająco ciężkie bakteryjne lub zakaźne choroby zapalne organizmu, a ponadto jest aktywnie stosowany w celach profilaktycznych (aby zapobiec rozwojowi zakażenia) po różnych interwencjach chirurgicznych (operacjach).

Z reguły ten lek przeciwbakteryjny jest dobrze tolerowany przez pacjentów, ale przed jego rozpoczęciem konieczne jest zbadanie indywidualnej wrażliwości na lek, aby zapobiec ewentualnemu rozwojowi poważnych reakcji alergicznych (najbardziej niebezpieczny jest wstrząs anafilaktyczny).

Główne wskazania do stosowania Ceftriaxone:

  • zapalenie opon mózgowych (uszkodzenie zakaźne wewnętrznej wyściółki mózgu);
  • choroby zakaźne skóry i tkanek miękkich;
  • posocznica (zatrucie krwi);
  • choroby zapalne dróg oddechowych organizmu (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie krtani i tchawicy);
  • zapalenie otrzewnej;
  • ciężkie zakażenia ran (furunculosis, burns);
  • infekcje organizmu w nerkach i drogach moczowych;
  • rzeżączka;
  • choroby zapalne przewodu pokarmowego;
  • infekcje kości;
  • Borelioza z Lyme;
  • Infekcje laryngologiczne (ciężka dławica piersiowa, zapalenie krtani).

Ostrzeżenie: przed rozpoczęciem korzystania z ceftriaksonu zaleca się konsultację z wykwalifikowanym lekarzem ogólnym!

Lek jest wytwarzany w postaci rozpuszczalnego proszku, aby przygotować roztwór do wstrzykiwania.

Jak nakłuć ceftriakson?

Dzienna dawka Ceftriaksonu dla dorosłych i dzieci powyżej 14 lat wynosi 1-2 g. 1-2 p. na dzień, w zależności od nasilenia specyficznych chorób zakaźnych i zapalnych organizmu.

Przed wstrzyknięciem domięśniowym butelkę ceftriaksonu należy rozcieńczyć wodą do wstrzykiwań i 2,0 ml lidokainy. po czym butelkę z antybiotykiem należy dokładnie wstrząsnąć po odczekaniu, aż lek całkowicie się rozpuści.

W ciężkich przypadkach maksymalną dawkę dobową tego leku przeciwbakteryjnego dla dorosłych można zwiększyć do 4 g.

Dla dzieci dzienna dawka ceftriaksonu jest ustalana przez lekarza prowadzącego absolutnie dla każdego dziecka, w zależności od ich wagi i wieku.

Średni czas trwania leczenia tym środkiem przeciwbakteryjnym wynosi 5-7 dni i zależy przede wszystkim od ciężkości konkretnej choroby organizmu.
W celach profilaktycznych, po przeprowadzeniu różnych operacji, ceftriakson jest wskazany do podawania domięśniowego w dawce dziennej 1-2 g. 1 p. dziennie przez 5-7 dni.

Przeciwwskazania do stosowania ceftriaksonu

  • nadwrażliwość (nadwrażliwość organizmu na główne składniki aktywne leku);
  • ciąża i laktacja (karmienie piersią);
  • ostre zaburzenia czynności nerek lub wątroby;
  • zapalenie jelit lub zapalenie jelit.

Działania niepożądane ceftriaksonu

  • miejscowe reakcje alergiczne (wysypka skórna, nasilony świąd skóry);
  • naciek (bolesne stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia);
  • zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, wymioty, biegunka);
  • dysbioza jelitowa;
  • kandydoza;
  • częste lub przerywane bóle głowy;
  • zawroty głowy;
  • zwiększona suchość w ustach.

Wraz z rozwojem któregokolwiek z powyższych działań niepożądanych, zaleca się konsultację z lekarzem!

W tym artykule dowiedzieliśmy się, co pomaga Ceftriaksonowi, a także jak właściwie go rozcieńczyć i ukłuć.

Ceftriakson

Wskazania do użycia

Stosowanie ceftriaksonu jest wskazane w następujących chorobach: zakażenia bakteryjne wywołane przez wrażliwe drobnoustroje: zakażenia narządów jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, choroby zapalne przewodu pokarmowego, drogi żółciowe, w tym zapalenie dróg żółciowych, ropniak woreczka żółciowego), choroby górnych i dolnych dróg oddechowych (t. h. zapalenie płuc, ropień płuc, ropniak opłucnej), infekcje kości, stawów, skóry i tkanek miękkich, strefa moczowo-płciowa (w tym rzeżączka, odmiedniczkowe zapalenie nerek), bakteryjne zapalenie opon mózgowych i wsierdzia, posocznica, zakażone rany i oparzenia, ja cue archiwsta i syfilis, choroba z Lyme (borelioza), dur brzuszny, salmonelloza i przewóz Salmonella.

Ceftriakson jest również stosowany w zapobieganiu zakażeniom pooperacyjnym i leczeniu chorób zakaźnych u osób z obniżoną odpornością.

Możliwe analogi (substytuty)

Aktywny składnik, grupa

Forma dawkowania

proszek do sporządzania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość (w tym na inne cefalosporyny, penicyliny, karbapenemy).

Ceftriacon stosuje się ostrożnie w hiperbilirubinemii u noworodków, niewydolności nerek i / lub wątroby, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, zapalenia jelit lub zapalenia jelita grubego związanego ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych u wcześniaków, w czasie ciąży i laktacji.

Jak stosować: dawkowanie i leczenie

Ceftriakson podaje się dożylnie, domięśniowo. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat - 1-2 g raz dziennie lub 0,5-1 g co 12 godzin, dawka dobowa nie powinna przekraczać 4 g. Dla noworodków (do 2 tygodni) - 20-50 mg / kg / dobę. Dla niemowląt i dzieci w wieku do 12 lat dawka dobowa wynosi 20-80 mg / kg. U dzieci o masie ciała powyżej 50 kg należy stosować dawki dla dorosłych.

Dawkę większą niż 50 mg / kg masy ciała należy podawać we wlewie dożylnym przez 30 minut. Czas trwania kursu zależy od charakteru i ciężkości choroby.

Dla rzeżączki - raz domięśniowo, 250 mg.

W celu zapobiegania powikłaniom pooperacyjnym ceftriakson podaje się raz, 1-2 g (w zależności od stopnia zagrożenia zakażeniem) 30-90 minut przed rozpoczęciem operacji. W przypadku operacji na okrężnicy i odbytnicy zaleca się dodatkowe podawanie leku z grupy 5-nitroimidazoli.

Z bakteryjnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych u niemowląt i małych dzieci - 100 mg / kg (ale nie więcej niż 4 g) 1 raz dziennie. Czas trwania leczenia zależy od patogenu i może wynosić od 4 dni dla Neisseria meningitidis do 10-14 dni dla wrażliwych szczepów Enterobacteriaceae.

Dzieci z infekcjami skóry i tkanek miękkich - w dawce dziennej 50-75 mg / kg 1 raz dziennie lub 25-37,5 mg / kg co 12 godzin, nie więcej niż 2 g / dobę. W ciężkich zakażeniach innej lokalizacji - 25–37,5 mg / kg co 12 godzin, nie więcej niż 2 g / dobę.

Z zapaleniem ucha środkowego - w / m, raz, 50 mg / kg, nie więcej niż 1 g.

Pacjenci z dostosowywaniem dawki przewlekłej niewydolności nerek są wymagani tylko wtedy, gdy klirens kreatyniny wynosi poniżej 10 ml / min. W tym przypadku dzienna dawka nie powinna przekraczać 2 g.

Zasady przygotowania i podawania roztworów Ceftriaksonu: stosować tylko świeżo przygotowane roztwory. Do podawania domięśniowego 0,25 lub 0,5 g leku rozpuszcza się w 2 ml i 1 g w 3,5 ml 1% roztworu lidokainy. Zaleca się wprowadzenie nie więcej niż 1 g na jeden pośladek.

Do iniekcji dożylnej 0,25 lub 0,5 g rozpuszcza się w 5 ml i 1 g w 10 ml wody do wstrzykiwań. Wstrzyknięty powoli dożylnie (2-4 min).

W przypadku infuzji dożylnych rozpuścić 2 g w 40 ml roztworu, który nie zawiera Ca2 + (0,9% roztwór chlorku sodu, 5-10% roztwór dekstrozy, 5% roztwór lewulozy). Dawki 50 mg / kg i więcej należy podawać dożylnie w ciągu 30 minut.

Działanie farmakologiczne

Ceftriakson jest antybiotykiem cefalosporynowym trzeciej generacji o szerokim spektrum działania do podawania pozajelitowego. Aktywność bakteriobójcza wynika z tłumienia syntezy ściany komórkowej bakterii. Jest odporny na większość beta-laktamaz gram-ujemnych i gram-dodatnich mikroorganizmów.

Ceftriakson działa przeciwko następującym drobnoustrojom: Gram-dodatnie tlenowce - Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające penicylinazę), Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus viridans;

Gram-ujemne tlenowce: Acinetobacter calcoaceticus, Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Haemophilus influenzae (w tym szczepy tworzące penicylinazę), Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella spp. (w tym Klebsiella pneumoniae), Moraxella catarrhalis (w tym szczepy produkujące penicylinę), Morganella morganii, Neisseria gonorrhoeae (w tym szczepy tworzące penicylinazę), Neisseria meningitidis, Proteus mirabiluschristoushechrochistech anthracis i Proteus mirabilis anthracis oraz Proteus mirabilis anthracis. (w tym Serratia marcescens); niektóre szczepy Pseudomonas aeruginosa są również wrażliwe; beztlenowce: Bacteroides fragilis), Clostridium spp. (z wyjątkiem Clostridium difficile), Peptostreptococcus spp.

Posiada aktywność in vitro przeciwko większości szczepów następujących mikroorganizmów, chociaż jego znaczenie kliniczne jest nieznane: Citrobacter diversus, Citrobacter freundii, Providencia spp., Providencia rettgeri, Salmonella spp., (W tym Salmonella typhi), Shigella spp.; Streptococcus agalactiae, Bacteroides bivius, Bacteroides melaninogenicus.

Gronkowce oporne na metycylinę są odporne na cefalosporyny, w tym do ceftriaksonu, wielu szczepów paciorkowców grupy D i enterokoków, w tym Enterococcus faecalis jest również odporny na ceftriakson.

Efekty uboczne

Podczas stosowania cefalosporyny mogą wystąpić niepożądane reakcje, a mianowicie:

Reakcje alergiczne: gorączka, eozynofilia, wysypka skórna, pokrzywka, świąd, rumień wielopostaciowy wysiękowy, obrzęk, wstrząs anafilaktyczny, choroba posurowicza, dreszcze.

Miejscowe reakcje: dożylne - zapalenie żył, ból wzdłuż żyły; wstrzyknięcie domięśniowe - ból w miejscu wstrzyknięcia.

Z układu moczowego: oliguria.

Ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, zaburzenia smaku, wzdęcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, biegunka, rzekomobłoniaste zapalenie jelit; pseudo kamica żółciowa pęcherzyka żółciowego (zespół „osadu”), kandydoza i inne nadkażenia.

Ze strony organów krwiotwórczych: niedokrwistość, leukopenia, leukocytoza, limfopenia, neutropenia, granulocytopenia, małopłytkowość, trombocytoza, bazofilia, krwiomocz; krwawienie z nosa, niedokrwistość hemolityczna.

Wskaźniki laboratoryjne: wzrost (spadek) czasu protrombinowego, wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych i fosfatazy alkalicznej, hiperbilirubinemia, hiperkreatynina, zwiększenie stężenia mocznika, glikozuria.

Specjalne instrukcje

Ceftriakson jest stosowany tylko w warunkach szpitalnych.

Przy jednoczesnej ciężkiej niewydolności nerek i wątroby u pacjentów poddawanych hemodializie należy regularnie oznaczać stężenie leku w osoczu.

Przy długotrwałym leczeniu konieczne jest regularne monitorowanie obrazu krwi obwodowej, wskaźników stanu czynnościowego wątroby i nerek.

W rzadkich przypadkach z USG pęcherzyka żółciowego występują zaniki, które zanikają po zaprzestaniu leczenia. Nawet jeśli zjawisku temu towarzyszy ból w prawym nadbrzuszu, zaleca się kontynuowanie przepisywania antybiotyku i przeprowadzenie leczenia objawowego.

Podczas leczenia stosowanie etanolu jest przeciwwskazane - możliwe są efekty podobne do disulfiramu (zaczerwienienie twarzy, skurcze brzucha i brzucha, nudności, wymioty, ból głowy, obniżone ciśnienie krwi, tachykardia, duszność).

Roztworów ceftriaksonu nie należy mieszać ani podawać jednocześnie z innymi środkami przeciwbakteryjnymi lub roztworami.

Świeżo przygotowane roztwory ceftriaksonu są stabilne fizycznie i chemicznie przez 6 godzin w temperaturze pokojowej.

Jeśli to konieczne, wyznaczenie leku w okresie laktacji powinno przerwać karmienie piersią.

Starsi i osłabieni pacjenci mogą wymagać powołania witaminy K.

Interakcja

Ceftriakson i aminoglikozydy wykazują synergizm przeciwko wielu bakteriom Gram-ujemnym.

Przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych i innych leków nefrotoksycznych zwiększa ryzyko działania nefrotoksycznego.

Farmaceutycznie niezgodne z roztworami zawierającymi inne antybiotyki.

Ceftriakson, hamując florę jelitową, zakłóca syntezę witaminy K. Dlatego, gdy jest stosowany jednocześnie z lekami zmniejszającymi agregację płytek (NLPZ, salicylany, sulfinpirazon), ryzyko krwawienia wzrasta. Z tego samego powodu, przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych, odnotowuje się wzrost działania przeciwzakrzepowego.

Pytania, odpowiedzi, recenzje leku Ceftriakson


Podane informacje są przeznaczone dla specjalistów medycznych i farmaceutycznych. Najbardziej dokładne informacje o preparacie zawarte są w instrukcji dołączonej do opakowania przez producenta. Żadne informacje zamieszczone na tej lub innej stronie naszej witryny nie mogą zastąpić osobistego odwołania do specjalisty.

Ceftriaxone Injections: instrukcje, cena, recenzje

Z tego artykułu medycznego możesz zapoznać się z lekiem Ceftriakson. Instrukcje użycia wyjaśniają, w jakich przypadkach można stosować zastrzyki, z których lek pomaga, jakie są wskazania do stosowania, przeciwwskazania i działania niepożądane. Adnotacja przedstawia formę uwalniania leku i jego skład.

W artykule lekarze i konsumenci mogą zostawić tylko prawdziwe opinie na temat ceftriaksonu, z którego można dowiedzieć się, czy antybiotyk pomógł w leczeniu zakażeń u dorosłych i dzieci. Instrukcje wymieniają analogi ceftriaksonu, cenę leku w aptekach, a także jego stosowanie w czasie ciąży.

Ceftriakson jest antybiotykiem cefalosporynowym trzeciej generacji. Ma szerokie działanie bakteriobójcze i działa przeciw tlenowym i beztlenowym mikroorganizmom gram-ujemnym i gram-dodatnim. Lek jest przeznaczony wyłącznie do stosowania pozajelitowego.

Skład i forma uwalniania

Ceftriakson jest produkowany w postaci proszku do przygotowania roztworu w szklanych butelkach 0,5, 1 lub 2 g zawierającego tę samą substancję czynną - w objętości 0,5 g, 1 lub 2 g.

Właściwości farmakologiczne

Instrukcje użytkowania wskazują, że ceftriakson jest półsyntetycznym antybiotykiem należącym do grupy cefalosporyn 3. generacji. Jego aktywność bakteriobójcza jest zapewniona przez tłumienie syntezy błon komórkowych.

Ten lek jest oporny na beta-laktamazę. Środki wykazują szerokie działanie bakteriobójcze. Jest aktywny przeciwko tlenowym drobnoustrojom gram-ujemnym i gram-dodatnim, jak również mikroorganizmom beztlenowym.

Po podaniu i / m ceftriakson jest szybko i całkowicie wchłaniany do krążenia ogólnego. Wnika dobrze do tkanek i płynów ustrojowych: dróg oddechowych, kości, stawów, dróg moczowych, skóry, tkanki podskórnej i narządów jamy brzusznej. Gdy zapalenie błon oponowych przenika dobrze do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Co pomaga ceftriakson?

Zgodnie z instrukcjami lek jest przepisywany na choroby zakaźne i zapalne:

  • ucho, gardło, nos;
  • sepsa;
  • rzeżączka;
  • skóra i tkanka miękka;
  • genitalia;
  • rozsiana borelioza z Lyme we wczesnych i późnych stadiach;
  • drogi oddechowe;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • drogi moczowe i nerki;
  • narządy jamy brzusznej (zakażenia dróg żółciowych i przewodu pokarmowego, zapalenie otrzewnej);
  • stawy i kości;
  • u pacjentów z obniżoną odpornością;
  • narządy miednicy;
  • infekcje rany.

Co to jest przepisany ceftriakson? Wskazaniem do wizyty jest zapobieganie zakażeniom po zabiegu.

Instrukcje użytkowania

Ceftriakson wstrzykuje się w / m / in (strumień lub kroplówka).

Dla dorosłych i dzieci w wieku powyżej 12 lat dawka wynosi 1-2 g raz na dobę lub 0,5-1 g co 12 godzin Maksymalna maksymalna dawka dobowa wynosi 4 g.

Dla niemowląt i dzieci w wieku poniżej 12 lat dawka dobowa wynosi 20-80 mg / kg. U dzieci o masie ciała 50 kg lub większej należy stosować dawki dla dorosłych.

W celu zapobiegania powikłaniom zakaźnym pooperacyjnym podaje się go raz w dawce 1-2 g (w zależności od stopnia zagrożenia zakażeniem) 30-90 minut przed rozpoczęciem operacji. W przypadku operacji na okrężnicy i odbytnicy zaleca się dodatkowe podawanie leku z grupy 5-nitroimidazoli.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dostosowanie dawki jest wymagane tylko w przypadku ciężkiej niewydolności nerek (CC poniżej 10 ml / min), w tym przypadku dzienna dawka ceftriaksonu nie powinna przekraczać 2 g.

Ceftriakson dla dzieci z infekcją skóry i tkanek miękkich jest przepisywany w dawce dobowej 50-75 mg / kg masy ciała 1 raz / lub 25-37,5 mg / kg co 12 godzin, ale nie więcej niż 2 g dziennie. W ciężkich zakażeniach innej lokalizacji - w dawce 25–37,5 mg / kg co 12 godzin, ale nie więcej niż 2 g dziennie.

Dawkę większą niż 50 mg / kg masy ciała należy przepisać jako wlew dożylny przez 30 minut. Czas trwania leczenia zależy od charakteru i ciężkości choroby.

W leczeniu rzeżączki dawka wynosi 250 mg domięśniowo, raz.

Dla noworodków (do 2 tygodnia życia) dawka wynosi 20-50 mg / kg dziennie.

W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u niemowląt i małych dzieci dawka wynosi 100 mg / kg raz na dobę Maksymalna maksymalna dawka dobowa wynosi 4 g. Czas trwania leczenia zależy od rodzaju patogenu i może wynosić od 4 dni w przypadku zapalenia opon mózgowych wywołanego przez Neisseria meningitidis do 10-14 dni z zapaleniem opon mózgowych wywołanym przez wrażliwe szczepy Enterobacteriaceae.

W przypadku zapalenia ucha środkowego lek podaje się domięśniowo w dawce 50 mg / kg masy ciała, ale nie więcej niż 1 g.

Zasady przygotowania i podawania roztworów do wstrzykiwań (jak rozcieńczyć lek)

  • Roztwory do wstrzykiwań należy przygotować bezpośrednio przed użyciem.
  • Aby przygotować roztwór do iniekcji i / m, 500 mg leku rozpuszcza się w 2 ml i 1 g leku w 3,5 ml 1% roztworu lidokainy. Zaleca się wstrzyknięcie nie więcej niż 1 g na jeden pośladek.
  • Rozcieńczenie do stosowania domięśniowego można również przeprowadzić przy użyciu wody do wstrzykiwań. Efekt jest taki sam, tylko bardziej bolesne wprowadzenie.
  • Aby przygotować roztwór do iniekcji dożylnej, 500 mg leku rozpuszcza się w 5 ml, a 1 g preparatu rozpuszcza się w 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań. Roztwór do wstrzykiwań wstrzykuje się IV powoli przez 2-4 minuty.
  • Aby przygotować roztwór do infuzji dożylnych, 2 g leku rozpuszcza się w 40 ml jednego z następujących roztworów wolnych od wapnia: 0,9% roztwór chlorku sodu, 5-10% roztwór dekstrozy (glukoza), 5% roztwór lewulozy. Lek w dawce 50 mg / kg lub większej należy podawać w / w kroplówce przez 30 minut.
  • Świeżo przygotowane roztwory ceftriaksonu są stabilne fizycznie i chemicznie przez 6 godzin w temperaturze pokojowej.

Przeciwwskazania

Zgodnie z instrukcjami Ceftriakson nie jest przepisywany ze znaną nadwrażliwością na antybiotyki cefalosporynowe lub składniki pomocnicze leku.

  • okres noworodkowy z hiperbilirubinemią u dziecka;
  • wcześniactwo;
  • niewydolność nerek lub wątroby;
  • laktacja;
  • ciąża;
  • zapalenie jelit, NUC lub zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem środków przeciwbakteryjnych.

Efekty uboczne

Lek może powodować szereg niepożądanych reakcji na ciało:

  • wstrząs anafilaktyczny;
  • hiperkreatyninemia;
  • wzdęcia;
  • zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka;
  • zaburzenia smaku;
  • dysbakterioza;
  • skąpomocz, zaburzenia czynności nerek;
  • ból brzucha;
  • biegunka;
  • zwiększony mocznik;
  • glukozuria;
  • krwawienie z nosa;
  • pokrzywka, wysypka, świąd;
  • nudności, wymioty;
  • krwiomocz;
  • skurcz oskrzeli;
  • ból głowy, zawroty głowy;
  • niedokrwistość, leukopenia, leukocytoza, limfopenia, neutropenia, granulocytopenia, małopłytkowość.

Podczas ciąży i karmienia piersią

Lek jest przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży. W razie potrzeby wyznacz kobietę karmiącą, dziecko należy przenieść do mieszanki.

Recenzje Ceftriaksonu podczas ciąży potwierdzają, że lek jest rzeczywiście bardzo silnym i bardzo skutecznym środkiem przeciwbakteryjnym, który może nie tylko wyleczyć chorobę podstawową, ale także zapobiec rozwojowi jej powikłań.

Biorąc pod uwagę, że lek (jak również inne antybiotyki) ma skutki uboczne, jest on przepisywany tylko w przypadkach, w których potencjalnie możliwe powikłania choroby mogą zaszkodzić więcej niż stosowanie leku (w szczególności zakażenia układu moczowo-płciowego, na które kobiety ciężarne są bardzo podatne).

Interakcja z narkotykami

Przy jednoczesnym stosowaniu ceftriaksonu z lekami zmniejszającymi agregację płytek (sulfinpirazon, salicylany i NLPZ), ryzyko krwawienia wzrasta. Antybiotyk ten zwiększa wzajemnie skuteczność aminoglikozydów przeciwko drobnoustrojom gram-ujemnym.

W połączeniu z diuretykami „loopback” zwiększa się ryzyko działania nefrotoksycznego. Podczas przyjmowania leków przeciwzakrzepowych na tle leczenia farmakologicznego następuje wzrost pierwszego. Roztwór ceftriaksonu nie powinien być podawany jednocześnie z innymi antybiotykami i mieszany z roztworami zawierającymi wapń.

Specjalne instrukcje

Lek jest stosowany w szpitalu. U pacjentów poddawanych hemodializie, a także z jednoczesną ciężką niewydolnością wątroby i nerek, stężenia ceftriaksonu w osoczu należy utrzymywać pod kontrolą.

Czasami (rzadko) z ultradźwiękami woreczka żółciowego mogą wystąpić zaciemnienia wskazujące na obecność osadu. Zaciemnienia znikają po zaprzestaniu leczenia.

W przypadku braku równowagi wody i elektrolitów, a także nadciśnienia tętniczego, należy monitorować stężenie sodu w osoczu. Jeśli leczenie jest długie, pacjent ma ogólne badanie krwi.

Przy długotrwałym leczeniu wymaga regularnego monitorowania wzorca krwi obwodowej i wskaźników charakteryzujących funkcję nerek i wątroby. W wielu przypadkach wskazane jest przepisanie witaminy K oprócz ceftriaksonu osłabionym pacjentom i pacjentom w podeszłym wieku.

Podobnie jak inne cefalosporyny, lek ma zdolność wypierania bilirubiny związanej z albuminą surowicy i dlatego jest stosowany ostrożnie u noworodków z hiperbilirubinemią (aw szczególności u wcześniaków).

Lek nie wpływa na szybkość przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

Analogi ceftriaksonu

Następujące leki są analogami Ceftriaksonu:

  1. Axon.
  2. Hazaran.
  3. Biotraxon.
  4. Betasporina.
  5. Lifaxon.
  6. Longacef.
  7. Lendatsin.
  8. Medaxone.
  9. Movigip.
  10. Megion.
  11. Rocephin.
  12. Oframaki.
  13. Stericheff.
  14. Torotsef.
  15. Triaxone.
  16. Terceph.
  17. Forceph.
  18. Hison
  19. Cefogram.
  20. Cefson.
  21. Cefakson.
  22. Cefatryna
  23. Ceftriakson Elf.
  24. Ceftriabol.
  25. Ceftriaxone-AKOS (-Vial, -KMP).
  26. Sól sodowa ceftriaksonu.

W aptekach cena iniekcji Ceftriaksonu (Moskwa) wynosi 20 rubli za fiolkę rocznie.

Ceftriakson: instrukcje użytkowania

Skład

Opis

Wskazania do użycia

Zakażenia bakteryjne wywołane przez wrażliwe drobnoustroje: zakażenia narządów jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, choroby zapalne przewodu pokarmowego, drogi żółciowe, w tym zapalenie dróg żółciowych, ropniak pęcherzyka żółciowego), choroby górnych i dolnych dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc, ropień płuc, ropniak opłucnej), infekcje kości, stawów, skóry i tkanek miękkich, strefa moczowo-płciowa (w tym rzeżączka, odmiedniczkowe zapalenie nerek), bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i wsierdzia, posocznica, zakażone rany i oparzenia, miękka kora i kiła, borelioza ( bor reliosis), dur brzuszny, salmonelloza i przewóz salmonelli.

Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym.

Choroby zakaźne u osób z obniżoną odpornością.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość (w tym na inne cefalosporyny, penicyliny, karbapenemy), hiperbilirubinemia u noworodków, noworodki, którym podano dożylnie roztwory zawierające wapń.

Wcześniaki, niewydolność nerek i / lub wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie jelit lub zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych, ciąża, laktacja.

Dawkowanie i podawanie

Wpisz dożylnie (iv) i domięśniowo (v / m). Dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat początkowa dawka dzienna wynosi (w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia) 1 do 2 g raz dziennie lub 0,5 do 1,0 g co 12 godzin (2 razy dziennie), dawka dzienna nie jest musi przekraczać 4 g.

W przypadku niepowikłanej rzeżączki - raz domięśniowo, 0,25 g.

W celu zapobiegania powikłaniom pooperacyjnym - raz, 1-2 g (w zależności od stopnia zagrożenia infekcją) przez 30-90 minut przed operacją. W przypadku operacji na okrężnicy i odbytnicy zaleca się dodatkowe podanie leku z grupy 5-nitroimidazoli.

Z zapaleniem ucha środkowego - domięśniowo, raz, 50 mg / kg, nie więcej niż 1 g.

Dla noworodków (do 2 tygodni) - 20 - 50 mg / kg / dzień. Dla niemowląt i dzieci w wieku do 12 lat dawka dobowa wynosi 20 - 80 mg / kg. U dzieci o masie ciała powyżej 50 kg należy stosować dawki dla dorosłych.

Z bakteryjnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych u niemowląt i małych dzieci - 100 mg / kg (ale nie więcej niż 4 g) 1 raz dziennie. Czas trwania leczenia zależy od patogenu i może wynosić od 4 dni dla Neisseria meningitidis do 10-14 dni dla wrażliwych szczepów Enterobacteriaceae.

Dzieci z infekcjami skóry i tkanek miękkich - w dawce dobowej 50 - 75 mg / kg raz na dobę lub 25 - 37,5 mg / kg co 12 godzin, nie więcej niż 2 g / dobę. W ciężkich zakażeniach innej lokalizacji - 25 - 37,5 mg / kg co 12 godzin, nie więcej niż 2 g / dobę.

Pacjenci z dostosowywaniem dawki przewlekłej niewydolności nerek są wymagani tylko wtedy, gdy CC jest poniżej 10 ml / min. W tym przypadku dzienna dawka nie powinna przekraczać 2 g.

U pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 g bez określania stężenia leku w osoczu krwi.

Leczenie ceftriaksonem powinno być kontynuowane przez co najmniej 2 dni po ustąpieniu objawów i objawów zakażenia. Przebieg leczenia wynosi zwykle 4-14 dni; przy skomplikowanych infekcjach może być wymagana dłuższa administracja. Przebieg leczenia zakażeń wywołanych przez Streptococcus pyogenes powinien wynosić co najmniej 10 dni.

Zasady przygotowania i wprowadzenia rozwiązań: należy stosować wyłącznie świeżo przygotowane rozwiązania. Do podawania domięśniowego 0,5 g leku rozpuszcza się w 2 ml i 1 g w 3,5 ml 1% roztworu lidokainy. Zaleca się wprowadzenie nie więcej niż 1 g na jeden pośladek.

Do wstrzyknięcia dożylnego 0,25 lub 0,5 g rozpuszcza się w 5 ml i 1 g-10 ml wody do wstrzykiwań. Wejdź / wjedź powoli (2–4 min).

Do infuzji dożylnej rozpuścić 2 g w 40 ml roztworu, który nie zawiera wapnia (0,9% roztwór chlorku sodu, 5-10% roztwór dekstrozy (glukozy)). Dawki 50 mg / kg i więcej należy podawać dożylnie w ciągu 30 minut.

Efekty uboczne

Reakcje alergiczne: wysypka, świąd, gorączka lub dreszcze.

Miejscowe reakcje: ból w miejscu wstrzyknięcia.

Układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy.

Z układu moczowego: oliguria.

Ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, zaburzenia smaku, wzdęcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, biegunka, rzekomobłoniaste zapalenie jelit; pseudo-kamica żółciowa pęcherzyka żółciowego (zespół „osadu”), kandydoza i inne nadkażenia.

Od strony organów krwiotwórczych: niedokrwistość (w tym hemolityczna), leukopenia, leukocytoza, limfopenia, neutropenia, granulocytopenia, trombocytopenia, trombocytoza, bazofilia, krwiomocz; krwawienie z nosa.

Wskaźniki laboratoryjne: wzrost (spadek) czasu protrombinowego, wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych i fosfatazy alkalicznej, hiperbilirubinemia, hiperkreatynina, zwiększenie stężenia mocznika, glikozuria.

Inne: zwiększone pocenie się, „przypływy” krwi.

Przedawkowanie

Interakcja z innymi lekami

Farmaceutycznie niezgodne z amsakryną, wankomycyną, flukonazolem i aminoglikozydami.

Antybiotyki bakteriostatyczne zmniejszają działanie bakteriobójcze ceftriaksonu.

Wykryto antagonizm in vitro między chloramfenikolem a ceftriaksonem.

Przy jednoczesnym stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych i innych inhibitorów agregacji płytek zwiększa prawdopodobieństwo krwawienia.

Ceftricson może zmniejszać skuteczność antykoncepcji hormonalnej. Podczas leczenia ceftriaksonem i przez miesiąc po leczeniu należy dodatkowo stosować niehormonalne metody antykoncepcji.

Przy jednoczesnym stosowaniu ceftriaksonu w wysokich dawkach i silnych lekach moczopędnych (na przykład furosemidu) nie obserwowano zaburzeń czynności nerek.

Probenecyd nie wpływa na eliminację ceftriaksonu.

Farmaceutycznie niezgodne z roztworami zawierającymi inne antybiotyki.

Roztwory zawierające wapń (takie jak roztwór Ringera lub Hartmana) nie mogą rozcieńczać ceftriaksonu. Wynik interakcji może prowadzić do tworzenia nierozpuszczalnych związków. Ceftriaksonu i roztworów do żywienia pozajelitowego zawierających wapń nie należy mieszać ani podawać jednocześnie pacjentom bez względu na wiek, w tym stosując różne systemy do podawania dożylnego.

Funkcje aplikacji

Po połączeniu niewydolności nerek i wątroby pacjenci poddawani hemodializie powinni regularnie określać stężenie leku w osoczu.

Przy długotrwałym leczeniu konieczne jest regularne monitorowanie obrazu krwi obwodowej, wskaźników stanu czynnościowego wątroby i nerek.

W rzadkich przypadkach badania ultrasonograficznego woreczka żółciowego występują zaniki po ustaniu leczenia. Nawet jeśli zjawisku temu towarzyszy ból w prawym nadbrzuszu, zaleca się kontynuowanie przepisywania antybiotyku i przeprowadzenie leczenia objawowego.

Stosowaniu etanolu po podaniu ceftriaksonu nie towarzyszy reakcja podobna do disulfiramu. Ceftriakson nie zawiera grupy N-metylotio-tetrazolowej, która mogłaby powodować nietolerancję etanolu, co jest nieodłączne w niektórych innych cefalosporynach.

Podczas leczenia ceftriaksonem można zaobserwować fałszywie dodatnie wyniki testu Coombsa, próbki dla galaktozemii i glukozy w moczu (zaleca się oznaczanie glukozurii tylko metodą enzymatyczną).

Świeżo przygotowane roztwory ceftriaksonu są stabilne fizycznie i chemicznie przez 6 godzin w temperaturze pokojowej.

Starsi i osłabieni pacjenci mogą wymagać powołania witaminy K.

Ceftriakson i roztwory zawierające wapń można podawać pacjentom w dowolnej grupie wiekowej, dzieciom w wieku powyżej 28 dni, w odstępie co najmniej 48 godzin, pod warunkiem, że linia infuzyjna cewnika zostanie dokładnie przepłukana między dawkami za pomocą kompatybilnego roztworu.

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Ceftriakson przenika przez barierę łożyskową. W badaniach doświadczalnych na zwierzętach nie wykryto działania teratogennego i embriotoksycznego ceftriaksonu, ale bezpieczeństwo ceftriaksonu u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Ceftriakson może być przepisywany w czasie ciąży tylko pod ścisłymi wskazówkami.

W małych stężeniach ceftriakson przenika do mleka kobiecego. Przepisując go podczas laktacji (karmienia piersią) należy zachować ostrożność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z mechanizmami ruchomymi

Ceftriakson może powodować zawroty głowy, dlatego podczas leczenia należy zachować ostrożność podczas obchodzenia się z pojazdami i poruszającymi się maszynami.

Ceftriakson

Nazwa produktu: Ceftriakson (Ceftriaxonum)

Wskazania do użycia:
Ceftriakson jest przepisywany w leczeniu chorób zakaźnych wywołanych przez wrażliwe na nie mikroorganizmy, w tym: - w zakażeniach górnych dróg oddechowych, zakażeniach górnych i dolnych dróg oddechowych (ostre i przewlekłe zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, ropień płuc, ropniak opłucnej); - z zakażeniami skóry i tkanek miękkich (w tym streptodermy); - w zakażeniach dróg moczowych (zapalenie miedniczki, ostre i przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie najądrza, zakażenia ginekologiczne, niepowikłana rzeżączka); - z zakażeniami narządów jamy brzusznej (dróg żółciowych i przewodu pokarmowego, zapalenia otrzewnej); - w posocznicy i posocznicy bakteryjnej; - z zakażeniami kości (zapalenie kości i szpiku), stawów; - z bakteryjnym zapaleniem opon mózgowych i zapaleniem wsierdzia; - z miękkim kością, kiłą, chorobą z Lyme (krętkiem); - z durem brzusznym; - z salmonellozą i salmonellozą; - w zakażeniach u pacjentów z osłabioną odpornością; - w profilaktyce powikłań ropno-septycznych pooperacyjnych.

Działanie farmakologiczne:
Antybiotyk cefalosporynowy trzeciej generacji. Ma działanie bakteriobójcze ze względu na hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Acetylowane ceftriakson transpeptydazy związane z błoną, zakłócając w ten sposób sieciowanie peptydoglikanów niezbędnych do zapewnienia wytrzymałości i sztywności ściany komórkowej. Ma szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, które obejmuje różne tlenowe i beztlenowe drobnoustroje gram-dodatnie i gram-ujemne. Lek jest aktywny przeciwko tlenowcom Gram-dodatnim: Streptococcus grupa A, B, C, G, Str. pneumoniae, Staphylococcus aureus, St. epidermidis; Gram-ujemne tlenowce: Enterobacter spp., Eschenchia coli, Haemophilus influenzae, H. parainfluenzae, Klebsiella spp. (w tym K. pneumoniae), Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, Neisseria gonorrhoeae, N. meningitidis, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia spp., Salmonella spp. (w tym S. typni), Serratia spp. (w tym S. marcescens), Shigella spp., Yersinia spp. (w tym Y. enterocolitica), Treponema pallidum, Citrobacter spp., Aeromonas spp., Acinetobacter spp.; beztlenowce: Actinomyces, Bacteroides spp. (w tym niektóre szczepy B. fraqilis), Clostridium spp. (ale większość szczepów C. difficile jest opornych), Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Fusobacteriumspp. (w tym F. mortiferum i F. varium).

Farmakokinetyka
Po podaniu domięśniowym jest szybko i całkowicie wchłaniany. Biodostępność wynosi 100%. Maksymalne stężenie w osoczu krwi odnotowuje się po 1,5 godziny. Odwracalnie wiąże się z albuminą osocza (85% - 95%). Lek jest długo przechowywany w organizmie. Minimalne stężenia przeciwdrobnoustrojowe są oznaczane we krwi przez 24 godziny lub dłużej. Łatwo przenika narządy, płyny ustrojowe (otrzewnowe, opłucnowe, maziowe, z zapaleniem opon mózgowych - do rdzenia kręgowego), do tkanki kostnej. W mleku kobiecym określa się 3–4% stężenia w surowicy (więcej przy podawaniu domięśniowym niż przy podawaniu dożylnym). Okres półtrwania wynosi 5,8 - 8,7 godziny i jest znacznie dłuższy u osób w wieku powyżej 75 lat (16 godzin), niemowląt (6,5 dnia), noworodków (do 8 dni). W postaci aktywnej jest wydalany (do 50%) przez nerki przez 48 godzin. Częściowo wydalony z żółcią. Gdy wydalanie niewydolności nerek spowalnia, możliwa jest kumulacja.

Podawanie ceftriaksonu i dawkowanie:
Ceftriakson podaje się domięśniowo i dożylnie. Używaj tylko świeżo przygotowanych rozwiązań.
Do podawania domięśniowego produkt rozpuszcza się w sterylnej wodzie do iniekcji w następujących stosunkach: 0,5 g rozpuszcza się w 2 ml wody, 1 g w 3,5 ml wody. Zastrzyki domięśniowe wstrzykuje się dość głęboko w górny zewnętrzny kwadrant maksymalnego pośladka. Zaleca się wprowadzenie nie więcej niż 1 g na jeden pośladek. Aby wyeliminować ból w miejscu wstrzyknięcia, można użyć 1% roztworu lidokainy.
Do podawania dożylnego produkt rozpuszcza się w sterylnej wodzie do iniekcji (0,5 g rozpuszcza się w 5 ml, 1 g w 10 ml rozpuszczalnika). Wprowadź powoli dożylnie (przez 2 - 4 minuty). W przypadku infuzji dożylnych rozpuścić 2 g produktu w 40 ml roztworu, który nie zawiera jonów wapnia (roztwór chlorku sodu 0,9%, roztwór glukozy 5% lub 10%, roztwór lewulozy 5%). Dawkę 50 mg / kg masy ciała i więcej należy podawać dożylnie przez co najmniej 30 minut. Dla niemowląt: - noworodki (do dwóch tygodni życia) i przedwczesna dawka dobowa wynosi 20-50 mg / kg masy ciała 1 raz dziennie (dawka 50 mg / kg masy ciała nie może przekraczać). W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowych u noworodków dawka początkowa wynosi 100 mg / kg masy ciała raz na dobę (maksymalnie 4 g). Po wyizolowaniu patogenu i określeniu jego czułości należy odpowiednio zmniejszyć dawkę; - od 3 tygodni do 12 lat - 50 - 80 mg / kg na dobę w 2 podaniach (dla dzieci o masie ciała 50 kg i większej, dawka dla dorosłych powinna być obserwowana) - dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat produkt podaje się 1 do 2 g raz dziennie, w razie potrzeby, do 4 g (najlepiej w 2 dawkach po 12 godzinach). Czas trwania leczenia zależy od rodzaju zakażenia i ciężkości choroby. Po ustąpieniu objawów zakażenia i normalizacji temperatury ciała zaleca się kontynuowanie stosowania przez co najmniej trzy dni. W niepowikłanej rzeżączce dorośli wstrzykują domięśniowo 0,25 g Ceftriaksonu. W profilaktyce w przypadku zakażeń chirurgicznych dorosłym podaje się 1 g pojedynczej dawki 1/2 do 2 godzin przed operacją, przez infuzję dożylną trwającą od 15 do 30 minut w stężeniu 10-40 mg / ml.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek przy zachowaniu funkcji wątroby nie ma konieczności zmniejszania dawki Ceftriaksonu. Jedynie w przypadku przedwczesnej niewydolności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml / min) dawka dobowa nie musi przekraczać 2 g.

Przeciwwskazania do stosowania ceftriaksonu:
Zwiększona wrażliwość na ceftriakson i inne cefalosporyny, penicyliny, pierwszy trymestr ciąży, karmienie piersią (w momencie przerwania leczenia), niewydolność nerek i wątroby.

Efekty uboczne Ceftriaksonu:
Ceftriakson jest stosunkowo dobrze tolerowany. W niektórych przypadkach możliwe są następujące działania: - ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, biegunka, przejściowy wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych, żółtaczka cholestatyczna, zapalenie wątroby, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego; - reakcje alergiczne: wysypka skórna, świąd, eozynofilia, często - obrzęk naczynioruchowy; - z układu krzepnięcia krwi: hipoprotrombinemia; - z układu moczowego: śródmiąższowe zapalenie nerek.
Efekty spowodowane działaniem chemioterapii - kandydoza.
Miejscowe reakcje: zapalenie żyły (po podaniu dożylnym); ból w miejscu wstrzyknięcia (wstrzyknięcie domięśniowe).

Ciąża:
Lek jest przeciwwskazany do stosowania w pierwszym trymestrze ciąży. Po przepisaniu w okresie karmienia piersią należy przerwać karmienie piersią.

Przedawkowanie:
Przy długotrwałym stosowaniu ceftriaksonu w dużych dawkach można zmienić obraz krwi (leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna).
Leczenie: objawowe (nadmiernie wysokie stężenia w osoczu nie mogą być obniżone przez hemodializę lub dializę otrzewnową).

Używaj z innymi lekami:
Farmaceutycznie niezgodne z innymi lekami przeciwbakteryjnymi w tej samej objętości. Ceftriakson, hamujący florę jelitową, zakłóca syntezę witaminy K. Dlatego, gdy jest stosowany jednocześnie z produktami zmniejszającymi agregację płytek (niesteroidowe leki przeciwzapalne, sulfinpirazon), ryzyko krwawienia wzrasta. Z tego samego powodu, przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych, odnotowuje się wzrost działania przeciwzakrzepowego. Przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków „pętlowych” zwiększa ryzyko działania nefrotoksycznego.

Formularz wydania:
Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 0,5, 1,0 lub 2,0 g we fiolkach.

Warunki przechowywania:
Przechowywać w ciemnym miejscu w temperaturze nieprzekraczającej + 25 ° C Okres ważności wynosi 2 lata. Chronić przed dziećmi.
Warunki sprzedaży z aptek - recepta.

Skład ceftriaksonu:
Ceftriaxonum;
(Z) - (6P, 7R) -7- [2-2-amino-1,3-tiazol-4-ilo) -2- (metoksyimino) acetamido] -8-okso-3 - [(2,5- dihydro-2-metylo-6-tlenek-5-okso-1,2,4-triazyn-3-ylo) tiometylo] -5-tia-1-azabicyklo [4.2.0] okt-2-eno-2-karboksylan sól disodowa.

Krystaliczny proszek biały lub biały o lekko żółtawym odcieniu, lekko higroskopijny.
Jedna fiolka zawiera sól sodową ceftriaksonu, sterylną pod względem ceftriaksonu - 0,5 g lub 1,0 g.

Opcjonalnie:
Produkt należy stosować ostrożnie u noworodków z hiperbilirubinemią, wcześniaków, pacjentów podatnych na reakcje alergiczne.
Starsi i osłabieni pacjenci mogą wymagać powołania witaminy K.
Przy nadciśnieniu tętniczym i zaburzeniach równowagi wodno-elektrolitowej konieczne jest sprawdzenie poziomu sodu w osoczu.

Uwaga!
Przed zastosowaniem leku „Ceftriaxone” należy skonsultować się z lekarzem.
Instrukcja jest przeznaczona wyłącznie do zapoznania się z Ceftriaksonem.

Ceftriakson

Opis od 21.07.2015

  • Nazwa łacińska: Ceftriakson
  • Kod ATC: J01DD04
  • Składnik aktywny: Ceftriakson (Ceftriakson)
  • Producent: Pharmaceutical Firm Darnitsa (Ukraina), Shreya Life Sciences Pvt. Ltd. (Indie), LEKKO (Rosja)

Skład

Lek zawiera ceftriakson - antybiotyk z klasy cefalosporyn (antybiotyki β-laktamowe, których podstawą jest struktura chemiczna 7-ACC).

Co to jest ceftriakson?

Według Wikipedii ceftriakson jest antybiotykiem, którego działanie bakteriobójcze wynika z jego zdolności do zaburzania syntezy ścianek komórek bakteryjnych peptydoglikanu.

Substancja jest lekko higroskopijnym krystalicznym proszkiem o żółtawym lub białym kolorze. Jedna fiolka zawiera 0,25, 0,5, 1 lub 2 gramy sterylnej soli sodowej ceftriaksonu.

Formularz wydania

0,25 / 0,5 / 1/2 g proszku do przygotowania:

  • roztwór d / i;
  • roztwór do terapii infuzyjnej.

Ceftriaxone tabletki lub syrop nie są dostępne.

Działanie farmakologiczne

Bakteriobójcze. Lek trzeciej generacji z grupy antybiotyków „Cefalosporyny”.

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Uniwersalny środek przeciwbakteryjny, którego mechanizm działania jest spowodowany zdolnością do hamowania syntezy ścian komórkowych bakterii. Lek wykazuje dużą odporność na większość drobnoustrojów β-laktamazowych Gram (+) i Gram (-).

Aktywny w odniesieniu do:

  • Aerobes Gram (+) - St. aureus (w tym szczepy produkujące penicylinazę) i Epidermidis, Streptococcus (pneumoniae, pyogenes, grupa viridans);
  • Gram (-) aerobes - Enterobacter aerogenes i cloacae, Acinetobacter calcoaceticus, Haemophilus influenzae (w tym w odniesieniu do szczepów wytwarzających penicylinazę) i paragrypy, Borrelia burgdorferi, Klebsiella spp. (w tym pneumoniae), Escherichia coli, Moraxella catarrhalis i diplokoki z rodzaju Neisseria (w tym szczepy wytwarzające penicylinazę), Morganella morganii, Vulgar Protea i Proteus mirabilis, Neisseria meningitidis, Serratia spp.
  • beztlenowy - Clostridium spp. (wyjątek - Clostridium difficile), Bacteroides fragilis, Peptostreptococcus spp.

Aktywność in vitro (znaczenie kliniczne pozostaje nieznane) odnotowuje się wobec szczepów następujących bakterii: Citrobacter diversus i freundii, Salmonella spp. (w tym w odniesieniu do Salmonella typhi), Providencia spp. (w tym w odniesieniu do Providencia rettgeri), Shigella spp.; Bacteroides bivius, Streptococcus agalactiae, Bacteroides melaninogenicus.

Staphylococcus oporny na metycylinę, wiele szczepów Enterococcus (w tym Str. Faecalis) i Streptococcus grupa D są oporne na antybiotyki cefalosporynowe (w tym ceftriakson).

  • biodostępność - 100%;
  • T Сmax z podaniem dożylnym ceftriaksonu - po zakończeniu infuzji, przy podawaniu domięśniowym - 2-3 godziny;
  • komunikacja z białkami osocza - od 83 do 96%;
  • T1 / 2 z zastrzykiem / m - od 5,8 do 8,7 godziny, ze wstępem / od 4,3 do 15,7 godziny (w zależności od choroby, wieku pacjenta i stanu nerek).

U dorosłych stężenie ceftriaksonu w płynie mózgowo-rdzeniowym po podaniu 50 mg / kg po 2-24 godzinach jest wielokrotnie wyższe niż BMD (minimalne stężenie hamujące) dla najczęstszych czynników powodujących zakażenie meningokokowe. Lek wnika dobrze do płynu mózgowo-rdzeniowego podczas zapalenia wyściółki mózgu.

Ceftriakson jest wyświetlany bez zmian:

  • przez nerki - o 33-67% (u noworodków liczba ta wynosi 70%);
  • z żółcią do jelita (gdzie lek jest inaktywowany) - o 40-50%.

Wskazania do stosowania Ceftriakson

Adnotacja wskazuje, że wskazania do stosowania Ceftriaksonu to zakażenia wywołane przez bakterie wrażliwe na lek. Dożylne wlewy i zastrzyki leków są przepisywane w celu leczenia:

  • infekcje jamy brzusznej (w tym ropniak pęcherzyka żółciowego, angiocholitis, zapalenie otrzewnej), narządów laryngologicznych i dróg oddechowych (ropniak, zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, ropień płuc, itp.), tkanki kostne i stawowe, tkanki miękkie i skóra, układ moczowo-płciowy (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie miednicy, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie najądrza);
  • zapalenie nagłośni;
  • zakażone oparzenia / rany;
  • zakaźne uszkodzenia obszaru szczękowo-twarzowego;
  • posocznica bakteryjna;
  • sepsa;
  • bakteryjne zapalenie wsierdzia;
  • bakteryjne zapalenie opon mózgowych;
  • kiła;
  • chancroid;
  • borrelioza przenoszona przez kleszcze (choroba z Lyme);
  • niepowikłana rzeżączka (w tym w przypadkach, w których choroba jest wywoływana przez mikroorganizmy wydzielające penicylinazę);
  • salmonelloza / salmonelloza;
  • dur brzuszny.

Lek jest również stosowany w profilaktyce okołooperacyjnej i leczeniu pacjentów z obniżoną odpornością.

Do czego służy ceftriakson na syfilis?

Pomimo tego, że penicylina jest lekiem z wyboru w różnych postaciach kiły, jej skuteczność może być w niektórych przypadkach ograniczona.

Stosowanie antybiotyków cefalosporynowych jest stosowane jako opcja uzupełniająca nietolerancję na leki z grupy penicylin.

Cenne właściwości leku to:

  • obecność w swoim składzie substancji chemicznych, które mają zdolność tłumienia powstawania błon komórkowych i syntezy mukopeptydów w ścianach komórkowych bakterii;
  • zdolność do szybkiego przenikania do narządów, płynów i tkanek ciała, aw szczególności do płynu mózgowo-rdzeniowego, który u pacjentów z kiłą ulega wielu specyficznym zmianom;
  • możliwość zastosowania w leczeniu kobiet w ciąży.

Lek jest najskuteczniejszy w przypadkach, gdy przyczyną choroby jest Treponema pallidum, ponieważ cechą charakterystyczną ceftriaksonu jest wysoka aktywność krętków. Pozytywny efekt objawia się szczególnie jasno, gdy lek jest wstrzykiwany domięśniowo.

Leczenie kiły za pomocą leku daje dobre wyniki nie tylko we wczesnych stadiach choroby, ale także w zaawansowanych przypadkach: z kiłą nerwową, jak również z kiłą wtórną i utajoną.

Ponieważ T1 / 2 ceftriakson wynosi około 8 godzin, lek może być równie skutecznie stosowany zarówno w schematach leczenia szpitalnego, jak i ambulatoryjnego. Lek wystarczy, aby wejść do pacjenta 1 raz dziennie.

W leczeniu zapobiegawczym środek podaje się przez 5 dni, z kiłą pierwotną - z 10-dniowym kursem, wczesna latentna i wtórna kiła są leczone przez 3 tygodnie.

Przy niezmienionych postaciach kiły, 1-2 g ceftriaksonu podaje się pacjentowi raz dziennie przez 20 dni, w późnych stadiach choroby lek podaje się w dawce 1 g / dzień. przez 3 tygodnie, po których przeżywają okres 14 dni i są traktowani podobną dawką przez 10 dni.

W ostrym uogólnionym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i syfilitycznym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i mózgowych dawkę zwiększa się do 5 g / dobę.

Zastrzyki ceftriaksonu: dlaczego lek jest przepisywany na dusznicę bolesną u dorosłych i dzieci?

Pomimo faktu, że antybiotyk jest skuteczny w różnych zmianach w nosogardzieli (w tym w bólu gardła i zatok), zwykle jest rzadko stosowany jako lek z wyboru, zwłaszcza w pediatrii.

Kiedy angina może wejść do leku przez IV do żyły lub jak zwykle zastrzyki do mięśnia. Jednak w większości przypadków pacjentowi przepisuje się zastrzyki domięśniowe. Roztwór przygotowuje się bezpośrednio przed użyciem. Mieszanina w temperaturze pokojowej pozostaje stabilna przez 6 godzin po przygotowaniu.

Ceftriakson przepisywany jest dzieciom z dusznicą bolesną w wyjątkowych przypadkach, gdy ostrą dławicę komplikuje silne ropienie i zapalenie.

Odpowiednie dawkowanie określa lekarz prowadzący.

Podczas ciąży lek jest przepisywany w przypadkach, gdy antybiotyki z grupy penicylin nie są skuteczne. Chociaż lek przenika przez barierę łożyskową, nie ma znaczącego wpływu na zdrowie i rozwój płodu.

Leczenie zapalenia zatok ceftriaksonem

W przypadku zapalenia stawów leki przeciwbakteryjne są lekami pierwszego rzutu. Całkowicie przenikając do krwi, ceftriakson jest zatrzymywany w zapaleniu we właściwych stężeniach.

Z reguły lek jest przepisywany w połączeniu z środkami mukolitycznymi, środkami zwężającymi naczynia itp.

Jak nakłuć lek na zatokę? Zwykle ceftriakson jest przepisywany pacjentowi do wstrzyknięcia dwa razy dziennie w dawce 0,5-1 g. Przed wstrzyknięciem proszek miesza się z lidokainą (zaleca się stosowanie jednoprocentowego roztworu) lub wodą d / i.

Leczenie trwa co najmniej 1 tydzień.

Przeciwwskazania

Ceftriakson nie jest przepisywany ze znaną nadwrażliwością na antybiotyki cefalosporynowe lub składniki pomocnicze leku.

  • okres noworodkowy z hiperbilirubinemią u dziecka;
  • wcześniactwo;
  • zaburzenia czynności nerek / wątroby;
  • zapalenie jelit, NUC lub zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem środków przeciwbakteryjnych;
  • ciąża;
  • laktacja.

Działania niepożądane ceftriaksonu

Skutki uboczne leku pojawiają się jako:

  • reakcje nadwrażliwości - eozynofilia, gorączka, świąd, pokrzywka, obrzęk, wysypka skórna, wielopostaciowy (w niektórych przypadkach złośliwy) wysiękowy rumień, choroba posurowicza, wstrząs anafilaktyczny, dreszcze;
  • ból głowy i zawroty głowy;
  • oliguria;
  • dysfunkcje narządów trawiennych (nudności, wymioty, wzdęcia, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, biegunka, zapalenie języka, tworzenie szlamu w pęcherzyku żółciowym i pseudo kamica żółciowa, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, dysbakterioza, kandydomikoza i inne nadkażenia);
  • zaburzenia hemopoezy (niedokrwistość, w tym hemolityczna; limfo-, leuko-, neutro-, trombocyto-, granulocytopenia; trombo-ileukocytoza, krwiomocz, bazofilia, krwawienia z nosa).

Jeśli lek jest podawany dożylnie, możliwe jest zapalenie ściany żylnej, a także ból wzdłuż żyły. Wprowadzeniu leku do mięśni towarzyszy ból w miejscu wstrzyknięcia.

Ceftriakson (wstrzyknięcia i wlew dożylny) może również wpływać na wyniki laboratoryjne. Pacjent ma zmniejszony (lub zwiększony) czas protrombinowy, zwiększa aktywność fosfatazy alkalicznej i aminotransferaz wątrobowych, jak również stężenie mocznika, hiperkreatyninemii, hiperbilirubinemii, rozwija się glikozuria.

Oceny skutków ubocznych ceftriaksonu pozwalają nam stwierdzić, że po domięśniowym wstrzyknięciu leku prawie 100% pacjentów skarży się na silny bolesny kutas, niektóre bóle mięśniowe, zawroty głowy, dreszcze, osłabienie, świąd i wysypkę.

Zastrzyki najłatwiej tolerować po rozcieńczeniu proszkiem znieczulającym. Jednocześnie konieczne jest przetestowanie zarówno samego leku, jak i środka znieczulającego.

Instrukcja użytkowania Ceftriakson. Jak rozcieńczyć ceftriakson do wstrzykiwań?

W instrukcji producenta i odnośniku Vidal wskazano, że lek można wstrzykiwać do żyły lub do mięśnia.

Dawkowanie dla dorosłych i dla dzieci powyżej 12 lat - 1-2 g / dzień. Antybiotyk podaje się raz lub raz na 12 godzin w połowie dawki.

W szczególnie poważnych przypadkach, a także jeśli zakażenie jest wywołane przez patogen, który jest umiarkowanie wrażliwy na ceftriakson, dawkę zwiększa się do 4 g / dzień.

W przypadku rzeżączki zaleca się pojedyncze wstrzyknięcie 250 mg leku do mięśnia.

Dla celów profilaktycznych, zakażonej lub podejrzanie zakażonej operacji, w zależności od stopnia zagrożenia powikłaniami zakaźnymi, 0,5-1,5 godziny przed zabiegiem, należy podać 1-2 g ceftriaksonu.

Dla dzieci z pierwszych 2 tygodni życia lek podaje się 1 p. / Dzień. Dawka jest obliczana według wzoru 20-50 mg / kg / dzień. Najwyższa dawka wynosi 50 mg / kg (ze względu na niedorozwój układu enzymatycznego).

Optymalna dawka dla dzieci poniżej 12 roku życia (w tym niemowląt) jest również wybierana w zależności od wagi. Dzienna dawka wynosi od 20 do 75 mg / kg. Dzieci, których masa ciała przekracza 50 kg, ceftriakson jest przepisywany w tej samej dawce, co dorośli.

Przekroczenie dawki 50 mg / kg należy podawać we wlewie dożylnym trwającym co najmniej 30 minut.

W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowych leczenie rozpoczyna się od pojedynczego wstrzyknięcia 100 mg / kg / dobę. Najwyższa dawka wynosi 4 g. Po wyizolowaniu patogenu i określeniu jego wrażliwości na lek dawka jest zmniejszona.

Przeglądy leku (w szczególności jego stosowanie u dzieci) prowadzą do wniosku, że narzędzie jest bardzo skuteczne i niedrogie, ale jego istotną wadą jest silny ból w miejscu wstrzyknięcia. niż przy użyciu jakiegokolwiek innego antybiotyku.

Ile dni nakłuć lek?

Czas trwania leczenia zależy od patogennej mikroflory spowodowanej chorobą, a także od charakterystyki obrazu klinicznego. Jeśli czynnikiem sprawczym jest Gram (-) diplokoki z rodzaju Neisseria, najlepsze wyniki można osiągnąć w ciągu 4 dni, jeśli enterobakterie są wrażliwe na lek, w ciągu 10-14 dni.

Zastrzyki ceftriaksonu: instrukcje użytkowania. Jak rozcieńczyć lek?

Do rozcieńczenia antybiotyku stosuje się roztwór lidokainy (1 lub 2%) lub wodę do wstrzykiwań (d / i).

Podczas używania wody d / i należy pamiętać, że domięśniowe zastrzyki leku są bardzo bolesne, więc jeśli woda jest rozpuszczalnikiem, dyskomfort będzie zarówno podczas wstrzyknięcia, jak i po pewnym czasie.

Woda do rozcieńczania proszku jest zwykle przyjmowana w przypadkach, w których stosowanie lidokainy jest niemożliwe ze względu na alergię pacjenta.

Najlepszą opcją jest jednoprocentowe rozwiązanie lidokainy. Woda d / i lepiej jest użyć jako pomoc, przy rozcieńczaniu leku Lidocaine 2%.

Czy można hodować Ceftriaxone z Novocaine?

Novocain stosowany do rozcieńczania zmniejsza aktywność antybiotyku, zwiększając jednocześnie prawdopodobieństwo wstrząsu anafilaktycznego u pacjenta.

Jeśli zaczniesz od opinii samych pacjentów, zauważą, że Lidokaina jest lepsza niż Novocain, łagodzi ból, gdy podaje się Ceftriakson.

Ponadto stosowanie świeżo przygotowanego roztworu ceftriaksonu z Novocain przyczynia się do zwiększenia bólu podczas wstrzyknięcia (roztwór jest stabilny przez 6 godzin po przygotowaniu).

Jak hodować Ceftriaxone Novocain?

Jeśli Novocain stosuje się jako rozpuszczalnik, przyjmuje się go w objętości 5 ml na 1 g leku. W przypadku zażycia mniejszej ilości leku Novocain, proszek może nie całkowicie się rozpuścić, a igła strzykawki zostanie zatkana grudkami leku.

Hodowla lidokainy 1%

W celu wstrzyknięcia do mięśnia 0,5 g leku rozpuszcza się w 2 ml 1% roztworu lidokainy (zawartość jednej ampułki); na 1 g leku pobrać 3,6 ml rozpuszczalnika.

Dawkę 0,25 g rozcieńcza się w taki sam sposób jak 0,5 g, to znaczy zawartość 1 ampułki 1% lidokainy. Następnie przygotowane rozwiązanie jest wciągane do różnych strzykawek na połowę objętości w każdym.

Lek wstrzykuje się głęboko w pośladek maksymalny (nie więcej niż 1 g na każdy pośladek).

Lek wydzielany przez Lidokainę nie jest przeznaczony do podawania dożylnego. Dozwolone jest wejście ściśle do mięśnia.

Jak rozcieńczyć wstrzyknięcia ceftriaksonu lidokainą 2%?

Do rozcieńczenia 1 g leku weź 1,8 ml wody g / i dwa procent lidokainy. Aby rozcieńczyć 0,5 g leku, 1,8 ml lidokainy miesza się również z 1,8 ml wody dla d / i, ale tylko połowę otrzymanego roztworu (1,8 ml) stosuje się do rozpuszczenia. W celu rozcieńczenia 0,25 g leku należy przyjąć 0,9 ml rozpuszczalnika przygotowanego w podobny sposób.

Ceftriakson: Jak rozcieńczać dzieci do podawania domięśniowego?

Powyższa metoda iniekcji domięśniowej nie jest praktycznie stosowana w praktyce pediatrycznej, ponieważ Ceftriakson z nowokainą może powodować u dziecka najsilniejszy wstrząs anafilaktyczny, aw połączeniu z lidokainą może przyczyniać się do występowania napadów i niewydolności serca.

Z tego powodu najlepszym rozpuszczalnikiem w przypadku stosowania leku u dzieci jest zwykła woda d / i. Niezdolność do stosowania środków przeciwbólowych w dzieciństwie wymaga nawet wolniejszego i ostrożniejszego podawania leków w celu zmniejszenia bólu podczas wstrzyknięcia.

Rozcieńczenie do podawania iv

Do podawania iv 1 g leku rozpuszcza się w 10 ml wody destylowanej (sterylnej). Lek wstrzykuje się powoli przez 2-4 minuty.

Rozcieńczenie do infuzji dożylnej

Podczas prowadzenia terapii infuzyjnej lek podaje się przez co najmniej pół godziny. Aby przygotować roztwór, 2 g proszku rozcieńcza się w 40 ml roztworu wolnego od Ca: dekstrozy (5 lub 10%), NaCl (0,9%), fruktozy (5%).

Opcjonalnie

Ceftriakson jest przeznaczony wyłącznie do podawania pozajelitowego: producenci nie uwalniają tabletek i zawiesin ze względu na fakt, że antybiotyk w kontakcie z tkankami ciała wykazuje wysoką aktywność i silnie je drażni.

Dawki dla zwierząt

Dawka dla kotów i psów jest dostosowana do wagi zwierzęcia. Z reguły wynosi 30-50 mg / kg.

W przypadku użycia fiolki 0,5 g należy dodać 1 ml 2% lidokainy i 1 ml wody d / u (lub 2 ml lidokainy 1%). Intensywnie potrząsając lekiem aż do całkowitego rozpuszczenia się grudek, zbiera się go do strzykawki i wstrzykuje chorego zwierzęcia w mięsień lub pod skórę.

Dawka dla kota (ceftriakson 0,5 g jest zwykle stosowany dla małych zwierząt - dla kotów, kociąt itp.), Jeśli lekarz przepisał 40 mg ceftriaksonu na 1 kg masy ciała, wynosi 0,16 ml / kg.

Dla psów (i innych dużych zwierząt) weź butelki 1 g. Rozpuszczalnik pobiera się w objętości 4 ml (2 ml 2% lidokainy + 2 ml wody d / i). Pies ważący 10 kg, jeśli dawka wynosi 40 mg / kg, należy wprowadzić 1,6 ml przygotowanego roztworu.

Jeśli to konieczne, wprowadzenie ceftriaksonu do / przez cewnik w celu rozcieńczenia za pomocą sterylnej wody destylowanej.

Przedawkowanie

Objawami przedawkowania leku są drgawki i pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego. Dializa otrzewnowa i hemodializa są nieskuteczne w zmniejszaniu stężenia ceftriaksonu. Lek nie ma antidotum.

Interakcja

W jednej objętości jest farmaceutycznie niezgodny z innymi środkami przeciwbakteryjnymi.

Poprzez tłumienie mikroflory jelitowej zapobiega tworzeniu się w organizmie witaminy K. Z tego powodu stosowanie leku w połączeniu ze środkami zmniejszającymi agregację płytek (sulfinpirazon, NLPZ) może powodować krwawienie.

Ta cecha ceftriaksonu zwiększa działanie antykoagulantów, gdy są one stosowane razem.

W połączeniu z diuretykami pętlowymi zwiększa się ryzyko nefrotoksyczności.

Warunki sprzedaży

Zakup wymaga przepisu po łacinie.

Przepis łaciński (próbka):
Rp: Ceftriaxoni 0,5
D.t.d.N.10
S. W dołączonym rozpuszczalniku. V / m, 1 p / dzień.

Warunki przechowywania

Trzymaj z dala od światła. Optymalna temperatura przechowywania wynosi do 25 ° C

Lek stosowany bez kontroli medycznej może powodować powikłania, dlatego butelki z proszkiem należy przechowywać poza zasięgiem dzieci.

Okres trwałości

Specjalne instrukcje

Lek jest stosowany w szpitalu. U pacjentów poddawanych hemodializie, a także z jednoczesną ciężką niewydolnością wątroby i nerek, stężenia ceftriaksonu w osoczu należy utrzymywać pod kontrolą.

Przy długotrwałym leczeniu wymaga regularnego monitorowania wzorca krwi obwodowej i wskaźników charakteryzujących funkcję nerek i wątroby.

Czasami (rzadko) z ultradźwiękami woreczka żółciowego mogą wystąpić zaciemnienia wskazujące na obecność osadu. Zaciemnienia znikają po zaprzestaniu leczenia.

W wielu przypadkach wskazane jest przepisanie witaminy K oprócz ceftriaksonu osłabionym pacjentom i pacjentom w podeszłym wieku.

W przypadku braku równowagi wody i elektrolitów, a także nadciśnienia tętniczego, należy monitorować stężenie sodu w osoczu. Jeśli leczenie jest długie, pacjent ma ogólne badanie krwi.

Podobnie jak inne cefalosporyny, lek ma zdolność wypierania bilirubiny związanej z albuminą surowicy i dlatego jest stosowany ostrożnie u noworodków z hiperbilirubinemią (aw szczególności u wcześniaków).

Lek nie wpływa na szybkość przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

Analogi Ceftriaxone: Co mogę wymienić?

Analogi ceftriaksonu we wstrzyknięciach: Ceftriaxone-LEKSVM (Kaby, Jodas, KMP, Promed, Vial, Elf), Ceftriabol, Cefson, Cefaxon, Torotsef, Hison, Cefogram, Medaxon, Loraxon, Iffitsef.

Analogi w tabletach: Pancef, Supraks Solyutab, Ceforal Solyutab, Zefpotek, Spectracef.

Ceftriakson lub cefazolina - co jest lepsze?

Oba leki należą do grupy „Cefalosporyny”, ale Ceftriakson jest antybiotykiem trzeciej generacji, a Cefazolin jest lekiem pierwszej generacji.

Ważną cechą pierwszej generacji antybiotyków cefalosporynowych jest to, że nie są one skuteczne przeciwko Listeria i enterokokom, mają wąskie spektrum aktywności i niski poziom aktywności przeciwko bakteriom Gram (-).

Cefazolina jest stosowana głównie w chirurgii w profilaktyce okołooperacyjnej, a także w leczeniu zakażeń tkanek miękkich i skóry.

Jego cel w leczeniu zakażeń układu moczowo-płciowego i dróg oddechowych nie może być uważany za rozsądny, co wiąże się z wąskim spektrum aktywności przeciwdrobnoustrojowej i wysoką odpornością na nie wśród potencjalnych patogenów.

Co jest lepsze: ceftriakson lub cefotaksym?

Cefotaksym i ceftriakson są podstawowymi środkami przeciwbakteryjnymi grupy cefalosporyn trzeciej generacji. Leki mają prawie identyczne właściwości bakteriobójcze.

Kompatybilność z alkoholem

Nie pij alkoholu podczas leczenia lekami. Połączenie „Ceftriaksonu + etanolu” może wywołać objawy podobne do objawów ciężkiego zatrucia, aw niektórych przypadkach prowadzić do śmierci pacjenta.

Ceftriakson podczas ciąży i karmienia piersią

Lek jest przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży. W razie potrzeby wyznacz kobietę karmiącą, dziecko należy przenieść do mieszanki.

Recenzje Ceftriaksonu podczas ciąży potwierdzają, że lek jest rzeczywiście bardzo silnym i bardzo skutecznym środkiem przeciwbakteryjnym, który może nie tylko wyleczyć chorobę podstawową, ale także zapobiec rozwojowi jej powikłań.

Biorąc pod uwagę, że lek (jak również inne antybiotyki) ma skutki uboczne, jest on przepisywany tylko w przypadkach, w których potencjalnie możliwe powikłania choroby mogą zaszkodzić więcej niż stosowanie leku (w szczególności zakażenia układu moczowo-płciowego, na które kobiety ciężarne są bardzo podatne).

Recenzje Ceftriaksonu

Ceftriakson - opinie lekarzy potwierdzają ten fakt - jest silnym antybiotykiem, który pomaga wyleczyć chorobę w krótkim czasie i przy minimalnej ilości działań niepożądanych. Dozwolone jest stosowanie dla dzieci i podczas ciąży (z wyjątkiem 1 trymestru).

Według samych pacjentów główną wadą leku jest to, że zastrzyki są bardzo bolesne.

W przeglądach iniekcji Ceftriaksonu zaleca się stosowanie kremu Emla, który jest środkiem znieczulającym miejscowo, w celu ułatwienia procedury matce (za radą lekarza prowadzącego). Nakłada się w około pół godziny do zamierzonego miejsca wstrzyknięcia.

Ile kosztuje antybiotyk w rosyjskich aptekach?

Cena iniekcji Ceftriaksonu różni się w zależności od firmy, która go wyprodukowała, liczby ampułek w każdym opakowaniu i stężenia substancji czynnej w fiolce.

Cena Ceftriaksonu na Ukrainie wynosi od 6,6 UAH za butelkę 0,5 g. Jednocześnie nie ma znaczącej różnicy między cenami w aptekach metropolitalnych i aptekach innych miast (Charków, Dniepropietrowsk, Lwów).

Cena ceftriaksonu w rosyjskich aptekach - od 17 rubli za butelkę.

Nie można kupić tabletek Ceftriaksonu. Lek jest przeznaczony wyłącznie do podawania pozajelitowego.