loader

Główny

Zapalenie oskrzeli

Jak prawidłowo hodować Ceftriaxone? Jakie rozpuszczalniki należy stosować (nowokaina, lidokaina, woda do wstrzykiwań) w celu zmniejszenia bólu i ile potrzeba, aby uzyskać dawkę 1000 mg, 500 mg i 250 mg dla dorosłych i dzieci

Artykuł będzie mówił o rozcieńczeniu antybiotyku Ceftriakson z roztworem lidokainy 1% i 2% lub z wodą do wstrzykiwań dla dorosłych i dzieci w celu uzyskania początkowej dawki przygotowanego roztworu leku 1000 mg, 500 mg lub 250 mg. Przeanalizujemy również to, co jest lepsze do rozcieńczenia antybiotyku - lidokainy, nowokainy lub wody do wstrzykiwań i co lepiej pomaga złagodzić bolesne doznania podczas wstrzykiwania gotowego roztworu ceftriaksonu.

Te pytania są najpowszechniejsze, więc teraz będzie odniesienie do tego artykułu, aby nie powtarzać. Wszystko będzie z przykładami użycia.

We wszystkich instrukcjach do Ceftriaksonu (w tym leków pod inną nazwą, ale o tym samym składzie), 1% Lidokaina jest zalecana jako rozpuszczalnik.

1% lidokaina jest już zawarta jako rozpuszczalnik w opakowaniach leków takich jak kalafonia, Rocephin i inne (składnik aktywny to Ceftriakson).

Zalety ceftriaksonu z rozpuszczalnikiem w opakowaniu:

  • nie ma potrzeby kupowania rozpuszczalnika oddzielnie (aby zrozumieć, który);
  • w ampułce rozpuszczalnika zmierzono już wymaganą dawkę rozpuszczalnika, co zapobiega błędom przy wybieraniu wymaganej ilości do strzykawki (nie ma potrzeby dokładnego określania, ile rozpuszczalnika należy przyjąć);
  • w ampułce z rozpuszczalnikiem jest już gotowy roztwór 1% lidokainy - nie ma potrzeby rozcieńczania 2% lidokainy do 1% (w aptekach trudno jest znaleźć dokładnie 1%, trzeba rozcieńczyć dodatkową wodą do iniekcji).

Wady ceftriaksonu z rozpuszczalnikiem w opakowaniu:

  • Antybiotyk wraz z rozpuszczalnikiem jest droższy w cenie (wybierz to, co jest dla Ciebie ważniejsze - wygoda lub koszt).

Jak hodować i kłuć ceftriakson

Do wstrzyknięcia domięśniowego 500 mg (0,5 g) leku należy rozpuścić w 2 ml (1 ampułka) 1% roztworu lidokainy (lub 1000 mg (1 g) leku - 3,5 ml roztworu lidokainy (zazwyczaj stosuje się 4 ml, jak to jest 2 ampułki Lidokainy 2 ml)). Nie zaleca się wprowadzania więcej niż 1 g roztworu do jednego mięśnia pośladkowego.

Dawka 250 mg (0,25 g) jest rozcieńczana jak również 500 mg (250 mg ampułek nie istniało w momencie pisania tej instrukcji). Oznacza to, że 500 mg (0,5 g) leku powinno zostać rozpuszczone w 2 ml (1 ampułka) 1% wodnego roztworu lidokainy, a następnie zebrane w dwóch różnych strzykawkach w połowie przygotowanego roztworu.

W ten sposób uogólniamy:

1. 250 mg (0,25 g) gotowego roztworu otrzymuje się w następujący sposób:

500 mg (0,5 g) leku należy rozpuścić w 2 ml (1 ampułka) 1% wodnego roztworu lidokainy i pobrać otrzymany roztwór w dwóch różnych strzykawkach (połowa gotowego roztworu).

2. 500 mg (0,5 g) gotowego roztworu otrzymuje się w następujący sposób:

500 mg (0,5 g) leku należy rozpuścić w 2 ml (1 ampułka) 1% wodnego roztworu lidokainy, a powstały roztwór wciągnąć do 1 strzykawki.

3. 1000 mg (1 g) gotowego roztworu otrzymuje się w następujący sposób:

1000 mg (1 g) leku należy rozpuścić w 4 ml (2 ampułki) 1% wodnego roztworu lidokainy i pobrać otrzymany roztwór w 1 strzykawce.

Jak rozcieńczyć ceftriakson 2% roztworem lidokainy

Poniżej znajduje się tabela z antybiotykiem ceftriakson 2% roztwór lidokainy (2% roztwór znajduje się częściej w aptece niż 1% roztwór o sposobie rozcieńczania, który już omówiliśmy powyżej):

Skróty w tabeli: CEF - Ceftriakson, P-al - rozpuszczalnik, B zastrzyk - woda do wstrzykiwań. Dalsze przykłady i wyjaśnienia.

Przykład

Dziecko otrzymało cykl iniekcji ceftriaksonu dwa razy dziennie, 500 mg (0,5 g) przez 5 dni. Ile fiolek ceftriaksonu, ampułek z rozpuszczalnikiem i strzykawek będzie potrzebnych podczas całego cyklu leczenia?

Jeśli kupiłeś Ceftriakson 500 mg (0,5 g) (najbardziej dogodna opcja) i Lidokainę 2% w aptece, będziesz potrzebować:

  • 10 fiolek ceftriaksonu;
  • 10 ampułek lidokainy 2%;
  • 10 ampułek wody do iniekcji;
  • 20 strzykawek, po 2 ml każda (2 strzykawki do każdego wstrzyknięcia - z jedną, którą wnosimy w rozpuszczalniku, z drugą wprowadzamy i wstrzykujemy).

Jeśli kupiłeś 1000 mg (1,0 g) ceftriaksonu w aptece (nie znalazłeś ceftriaksonu po 0,5 g każdy), a Lidokaina 2%, będziesz potrzebować:

  • 5 fiolek ceftriaksonu;
  • 5 ampułek Lidokainy 2%
  • 5 ampułek wody do wstrzykiwań
  • 5 strzykawek po 5 ml i 10 strzykawek po 2 ml (3 strzykawki do przygotowania 2 wstrzyknięć - jedną dodajemy rozpuszczalnik, drugą i trzecią zbieramy potrzebną objętość, drugą natychmiast, trzecią wkładamy do lodówki i po 12 godzinach).

Metoda jest dopuszczalna pod warunkiem, że roztwór jest przygotowywany natychmiast po 2 wstrzyknięciach, a strzykawka jest przechowywana wraz z roztworem w lodówce (świeżo przygotowane roztwory Ceftriaksonu są fizycznie i chemicznie stabilne przez 6 godzin w temperaturze pokojowej i przez 24 godziny, gdy są przechowywane w lodówce w temperaturze od 2 ° do 8 ° C ).

Wady tej metody: wstrzyknięcie antybiotyku po przechowywaniu w lodówce może być bardziej bolesne, podczas przechowywania roztwór może zmienić kolor, co wskazuje na jego niestabilność.

Ta sama dawka Ceftriaksonu 1000 mg każda i Lidokaina 2%, chociaż schemat jest droższy, ale mniej bolesny i bezpieczniejszy:

  • 10 fiolek ceftriaksonu;
  • 10 ampułek lidokainy 2%;
  • 10 ampułek wody do iniekcji;
  • 10 strzykawek w 5 ml i 10 strzykawek w 2 ml (2 strzykawki na każdy zastrzyk - jeden (5 ml) dodajemy rozpuszczalnik, drugi (2 ml) zbieramy i przyklejamy). W strzykawce zbiera się połowę otrzymanego roztworu, resztę wyrzuca.

Wada: leczenie jest droższe, ale świeżo przygotowane rozwiązania są bardziej skuteczne i mniej bolesne.

Teraz popularne pytania i odpowiedzi na nie.

Po co stosować Lidocaine, Novocain do hodowli Ceftriaksonu i dlaczego nie można używać wody do wstrzykiwań?

Można również użyć wody do wstrzykiwań, aby rozcieńczyć ceftriakson do pożądanych stężeń, nie ma tu żadnych ograniczeń, ale trzeba zrozumieć, że wstrzyknięcia domięśniowe antybiotyku są bardzo bolesne, a jeśli odbywa się to na wodzie (jak to zwykle ma miejsce w szpitalach), wtedy będzie bardzo bolesne po podaniu narkotyk i jakiś czas później. Dlatego zaleca się stosowanie środka znieczulającego jako środka rozcieńczającego, a do rozcieńczania 2% lidokainy stosować wodę do wstrzykiwań tylko jako roztwór pomocniczy.

Nadal istnieje taki moment, że stosowanie lidokainy i nowokainy nie jest możliwe ze względu na rozwój reakcji alergicznych na te rozwiązania. Wówczas opcja wykorzystania wody do iniekcji do hodowli pozostaje jedyną możliwą. Będzie już musiał znosić ból, ponieważ istnieje realna szansa na śmierć z powodu wstrząsu anafilaktycznego, obrzęku naczynioruchowego lub silnej reakcji alergicznej (ta sama pokrzywka).

Lidokainy nie należy również stosować do podawania dożylnego antybiotyku, tylko ŚREDNIO domięśniowo. Do podawania dożylnego konieczne jest rozcieńczenie antybiotyku w wodzie do wstrzykiwań.

Co jest lepsze w stosowaniu Novocain lub Lidocaine do hodowli antybiotyków?

Nie należy stosować Novocaine do hodowli Ceftriaksonu. Wynika to z faktu, że Novocain zmniejsza aktywność antybiotyku, a ponadto zwiększa ryzyko wystąpienia u pacjenta śmiertelnego powikłania - wstrząsu anafilaktycznego.

Ponadto, zgodnie z obserwacjami samych pacjentów, można zauważyć:

  • Ból po wprowadzeniu Ceftriaksonu jest lepiej łagodzony przez Lidokainę niż Novocain;
  • ból po podaniu może zwiększyć się po podaniu świeżo przygotowanych roztworów ceftriaksonu z Novocainem (zgodnie z instrukcjami dotyczącymi preparatu, przygotowany roztwór ceftriaksonu jest stabilny przez 6 godzin - niektórzy pacjenci ćwiczą przygotowanie kilku dawek Ceftriaksonu + roztworu Novocain w celu zaoszczędzenia antybiotyku i rozpuszczalnika (na przykład 250 mg roztworów Ceftriaksonu) z proszku 500 mg), w przeciwnym razie pozostałość musiałaby zostać wyrzucona, a do następnego wstrzyknięcia należy użyć roztworu lub proszku z nowych fiolek).

Czy mogę mieszać różne antybiotyki w tej samej strzykawce, w tym z Ceftriaksonem?

W żadnym wypadku nie należy mieszać roztworu ceftriaksonu z roztworami innych antybiotyków, ponieważ może krystalizować lub zwiększać ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych u pacjenta.

Jak zmniejszyć ból za pomocą ceftriaksonu?

Logiczne jest z powyższego - należy rozcieńczyć lek na Lidokainę. Ponadto umiejętność podawania gotowego produktu odgrywa ważną rolę (konieczne jest powolne wstrzykiwanie, wtedy ból będzie niewielki).

Czy sam możesz przepisać antybiotyk bez konsultacji z lekarzem?

Jeśli postępujesz zgodnie z główną zasadą medycyny - nie szkodzić, to odpowiedź jest oczywista - NIE!

Antybiotyki to leki, których sam nie można dozować i przepisywać bez konsultacji ze specjalistą. Od czasu wyboru antybiotyku za radą przyjaciół lub w Internecie zawężamy pole działania dla lekarzy, którzy mogą leczyć konsekwencje lub powikłania choroby. Oznacza to, że antybiotyk nie działał (był nieprawidłowo nakłuwany lub rozcieńczony, został przyjęty niepoprawnie), ale był dobry, a ponieważ bakterie już przyzwyczaiły się do niego w wyniku niewłaściwego schematu leczenia, konieczne będzie przepisanie droższego antybiotyku rezerwowego, który po nieprawidłowym wcześniejszym leczeniu również nie będzie znany czy. Sytuacja jest więc jednoznaczna - musisz udać się do lekarza na receptę i receptę.

Również osoby cierpiące na alergię (najlepiej, ponownie, dla wszystkich pacjentów, którzy przyjmują ten lek po raz pierwszy) wskazali również na przypisanie testów na zarysowania w celu określenia reakcji alergicznej na przepisane antybiotyki.

Ponadto, idealnie, konieczne jest zasiewanie płynów biologicznych i tkanek ludzkich poprzez określenie wrażliwości bakterii wysianych na antybiotyki, tak aby przepisanie jednego lub innego leku było uzasadnione.

Chcę wierzyć, że po pojawieniu się tego artykułu w Podręczniku pytań na temat metody i schematów rozcieńczania antybiotyku, Ceftriakson będzie mniejszy, ponieważ właśnie zdemontowałem tutaj główne punkty i schematy tylko po to, by dokładnie przeczytać.

Ceftriaxone - oficjalne instrukcje użytkowania

Numer rejestracyjny

Nazwa handlowa leku: Ceftriakson

Międzynarodowa nazwa niezastrzeżona:

Nazwa chemiczna: [6R- [6alf, 7beta (z]] - 7 - [[(2-amino-4-tiazolilo) (metoksyimino) acetylo] amino] -8-okso-3 - [[(1,2,5, 6-tetrahydro-2-metylo-5,6-diokso-1,2,4-triazyn-3-ylo) tio] metylo] -5-tia-1-azabicyklo [4.2.0] okt-2-en- Kwas 2-karboksylowy (w postaci soli disodowej).

Skład:

Opis:
Prawie biały lub żółtawy krystaliczny proszek.

Grupa farmakoterapeutyczna:

Kod ATX [J01DA13].

Właściwości farmakologiczne
Ceftriakson jest antybiotykiem cefalosporynowym trzeciej generacji do stosowania pozajelitowego, ma działanie bakteriobójcze, hamuje syntezę błony komórkowej, a in vitro hamuje wzrost większości drobnoustrojów Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Ceftriakson jest oporny na enzymy beta-laktamazowe (zarówno penicylinazę, jak i cefalosporynazę, produkowane przez większość bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych). In vitro i w praktyce klinicznej ceftriakson jest zazwyczaj skuteczny przeciwko następującym mikroorganizmom:
Gram-dodatni:
Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus A (Str.pyogenes), Streptococcus V (Str. Agalactiae), Streptococcus viridans, Streptococcus bovis.
Uwaga: Staphylococcus spp., Odporny na metycylinę, odporny na cefalosporyny, w tym ceftriakson. Większość szczepów enterokoków (na przykład Streptococcus faecalis) jest również oporna na ceftriakson.
Gram-ujemne:
Aeromonas spp., Alcaligenes spp., Branhamella catarrhalis, Citrobacter spp., Enterobacter spp. (niektóre szczepy są oporne), Escherichia coli, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella spp. (w tym Kl. pneumoniae), Moraxella spp., Morganella morganii, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Plesiomonas shigelloides, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia spp., Pseudomonas aeruginosa; (w tym S. typhi), Serratia spp. (w tym S. marcescens), Shigella spp., Vibrio spp. (w tym V. cholerae), Yersinia spp. (w tym Y. enterocolitica)
Uwaga: Wiele szczepów wymienionych mikroorganizmów, które w obecności innych antybiotyków, na przykład penicylin, cefalosporyn pierwszej generacji i aminoglikozydów, stale się rozmnażają, jest wrażliwe na ceftriakson. Treponema pallidum jest wrażliwa na ceftriakson zarówno w badaniach in vitro, jak i na zwierzętach. Według danych klinicznych w kiły pierwotnej i wtórnej, ceftriakson wykazuje dobrą skuteczność.
Patogeny beztlenowe:
Bacteroides spp. (w tym niektóre szczepy B. fragilis), Clostridium spp. (w tym CI. difficile), Fusobacterium spp. (z wyjątkiem F. mostiferum. F. varium), Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.
Uwaga: Niektóre szczepy wielu bakterii Bacteroides spp. (na przykład B. fragilis), wytwarzający beta-laktamazę, odporny na ceftriakson. Aby określić wrażliwość drobnoustrojów, konieczne jest użycie krążków zawierających ceftriakson, ponieważ wykazano, że pewne szczepy patogenów mogą być oporne na klasyczne cefalosporyny in vitro.

Farmakokinetyka:
Podczas podawania pozajelitowego ceftriakson przenika dobrze do tkanek i płynów ustrojowych. U zdrowych osób dorosłych ceftriakson charakteryzuje się długim, około 8 godzinnym okresem półtrwania. Obszary pod krzywą stężenia - czas w surowicy z podawaniem dożylnym i domięśniowym pokrywają się. Oznacza to, że biodostępność ceftriaksonu po podaniu domięśniowym wynosi 100%. Po podaniu dożylnym ceftriakson szybko dyfunduje do płynu śródmiąższowego, gdzie utrzymuje swoje działanie bakteriobójcze na patogeny wrażliwe na niego przez 24 godziny.
Okres półtrwania u zdrowych osób dorosłych wynosi około 8 godzin. U noworodków w wieku do 8 dni iu osób starszych w wieku powyżej 75 lat średni okres półtrwania wynosi około dwa razy więcej. U dorosłych 50–60% ceftriaksonu jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem, a 40–50% jest wydalane w postaci niezmienionej z żółcią. Pod wpływem flory jelitowej ceftriakson przekształca się w nieaktywny metabolit. U noworodków około 70% podanej dawki jest wydalane przez nerki. W przypadku niewydolności nerek lub choroby wątroby u dorosłych farmakokinetyka ceftriaksonu prawie się nie zmienia, eliminacja w połowie czasu jest nieznacznie wydłużona. Jeśli czynność nerek jest upośledzona, wydalanie z żółcią wzrasta, a jeśli występuje patologia wątroby, wydalanie ceftriaksonu przez nerki jest zwiększone.
Ceftriakson wiąże się odwracalnie z albuminą i to wiązanie jest odwrotnie proporcjonalne do stężenia: na przykład, gdy stężenie leku w surowicy jest mniejsze niż 100 mg / l, wiązanie ceftriaksonu z białkami wynosi 95% i przy stężeniu 300 mg / l - tylko 85%. Ze względu na niższą zawartość albuminy w płynie śródmiąższowym stężenie ceftriaksonu jest wyższe niż w surowicy krwi.
Naciek płynu mózgowo-rdzeniowego: u niemowląt i dzieci z zapaleniem opon mózgowych ceftriakson przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, aw przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych średnio 17% stężenia leku w surowicy dyfunduje do płynu mózgowo-rdzeniowego, co stanowi około 4 razy więcej niż z aseptycznym zapaleniem opon mózgowych. 24 godziny po dożylnym podaniu ceftriaksonu w dawce 50-100 mg / kg masy ciała, stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym przekracza 1,4 mg / l. U dorosłych pacjentów z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, 2–25 godzin po podaniu ceftriaksonu w dawce 50 mg / kg masy ciała, stężenie ceftriaksonu było wielokrotnie wyższe niż minimalna dawka depresyjna, która jest niezbędna do stłumienia patogenów, które najczęściej powodują zapalenie opon mózgowych.

Antybiotyk ceftriaksonowy: cel, zastosowanie, jak prawidłowo hodować w domu

Jeśli porównasz powołanie lekarzy, lek Ceftriakson jest liderem wśród antybiotyków do stosowania pozajelitowego. Ze względu na swoją wszechstronność jest bardzo często przepisywany do leczenia różnych procesów zapalnych w warunkach ambulatoryjnych i szpitalnych.

Ceftriakson znany jest nie tylko pracownikom służby zdrowia, ale także zwykłym pacjentom, którzy często cierpią na choroby układu oddechowego. Ceftriakson należy do grupy cefalosporyn trzeciej generacji i jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania. Ucisk transpeptydazy zatrzymuje biosyntezę ściany komórkowej bakterii mukopeptydowych.

Działanie leku dotyczy wielu drobnoustrojów: niektórych tlenowych gram-dodatnich i gram-ujemnych, mikroorganizmów beztlenowych.

Cel Ceftriakson

Aktywne stosowanie ceftriaksonu obserwuje się w arkuszach następujących oddziałów: terapii, chirurgii, urologii, pediatrii, a nawet wenerologii. Kiedy stosuje się ceftriakson? Najczęstszymi chorobami, dla których leczenie jest Ceftriaxone:

  • Procesy zapalne narządów laryngologicznych;
  • Częste choroby układu oddechowego (zapalenie oskrzeli w stanie ostrym i przewlekłym, zapalenie tchawicy, zapalenie płuc);
  • Zakażenia skóry i tkanek miękkich;
  • Choroby zapalne układu moczowo-płciowego u dorosłych i dzieci (ostre i przewlekłe zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie gruczołu krokowego, niepowikłana rzeżączka, choroby ginekologiczne);
  • Procesy zakaźne narządów przewodu pokarmowego (zapalenie otrzewnej, warunki pooperacyjne narządów trawiennych);
  • Z zapaleniem szpiku (zakażenie kości);
  • Prowadzenie salmonelli i chorób wynikających z jej żywotnej aktywności;
  • Leczenie kiły (miękka chancre);
  • W zakaźnych chorobach neurologicznych (zapalenie opon mózgowych, borelioza);
  • Aby zapobiec rozwojowi procesów zakaźnych po różnych interwencjach chirurgicznych.

Po co hodować ceftriakson

Ponieważ ceftriakson jest dostępny w postaci proszku, należy go rozpuścić w celu podania. Nie rozpuszczony lek jest stosowany tylko w postaci proszku do odleżyn, wrzodziejących zmian skórnych i ran gojących się długo. Po co hodować pacjentów ceftriaksonu? Dzieje się tak tylko w przypadku leczenia w domu. Czasami chorzy odmawiają opieki medycznej i wykonują zastrzyki domięśniowe samodzielnie z pomocą krewnych lub bliskich osób.

Aby rozcieńczyć lek w domu, musisz najpierw mieć warunki aseptyczne. Powinieneś również zaopatrzyć się w środki antyseptyczne i zapytać lekarza, jak należy rozcieńczyć Ceftriakson. Wprowadzenie domięśniowo antybiotyków - procedura jest dość bolesna, więc do ich rozcieńczenia używa się 1% roztworu lidokainy lub 50% nowokainy. Leki te znacznie zmniejszają bolesność wstrzyknięcia, ale czasami powodują złożone reakcje alergiczne.

Dlatego przed podaniem należy wykonać test reakcji alergicznej na antybiotyk i środek znieczulający. Aby to zrobić, użyj strzykawki insulinowej, aby wprowadzić minimalną dawkę leku, rozcieńczoną wodą do wstrzykiwań na nadgarstku. Jeśli po 20 minutach w miejscu wstrzyknięcia nie ma zmian - lek można wstrzyknąć.

Rozcieńczenie ceftriaksonu do stosowania domięśniowego

Pod warunkiem, że pacjent nie ma reakcji alergicznych na antybiotyk i rozpuszczalnik, można podać lek. Jeśli lidokaina została wybrana w celu zmniejszenia bólu, wówczas 2 ml 2% roztworu (z reguły jest to cała ampułka) należy zebrać w strzykawce i dodać 3 ml wody do wstrzykiwań. Ma to na celu dokładne rozcieńczenie ceftriaksonu, ponieważ lidokaina jest słabym rozpuszczalnikiem i dość silnym znieczuleniem miejscowym. Za pomocą nożyczek otwórz metalową nasadkę na butelce. Roztwór alkoholu do przetwarzania gumowego korka przed wprowadzeniem igły. Dokładnie wstrząsnąć fiolką, aż do całkowitego rozpuszczenia. Gotowy roztwór ceftriaksonu do podawania domięśniowego jest zawracany do strzykawki.

Tabela rozcieńczeń ceftriaksonu z 2% lidokainą do iniekcji domięśniowych

Do wstrzyknięcia domięśniowego roztworu ceftriaksonu należy użyć strzykawki z dwoma igłami lub 2 strzykawkami. Przed wykonaniem manipulacji wymień igłę na nową. Po przebiciu gumy, stary stał się znacznie tępy, co może powodować dodatkowy ból i siniak. W przypadku dzieci poniżej 1. roku życia ceftriakson rozcieńcza się tylko wodą do wstrzykiwań lub roztworem chlorku sodu.

Ceftriakson wstrzykuje się domięśniowo powoli i głęboko. Antybiotyk można podawać tylko w górnym kwadrancie zewnętrznym (mięsień pośladkowy). W miejscu wstrzyknięcia mogą tworzyć się plomby. Dla ich zapobiegania możesz zrobić siatkę jodową.

Rozcieńczenie ceftriaksonu do stosowania dożylnego

Najczęściej, gdy rozcieńcza się ceftriakson do podawania dożylnego, stosuje się 0,09 roztworu chlorku sodu. Jeśli dawka nie przekracza 1 g, lek wstrzykuje się powoli strumieniem. W innych przypadkach roztwór wstrzykuje się kroplomierzem na 30 minut, stosując 100 ml roztworu chlorku sodu.

Ceftriakson podaje się dożylnie tylko w warunkach placówki medycznej. Jeśli pacjent nalega na leczenie w domu, wymagana jest pomoc wykwalifikowanego pracownika służby zdrowia. Roztwór ceftriaksonu do stosowania dożylnego należy zużyć natychmiast po rozpuszczeniu. Lek jest podawany dożylnie znacznie szybciej do krwiobiegu, odpowiednio, jego skuteczność jest znacznie wyższa. Ponadto pacjenci doświadczają mniej nieprzyjemnych bolesnych doznań.

Przeciwwskazania i indywidualna nietolerancja ceftriaksonu

W większości przypadków ceftriakson jest tolerowany bez działań niepożądanych. W niektórych przypadkach występują rzadkie reakcje. Prawie zawsze można uniknąć reakcji alergicznych, ponieważ przed rozpoczęciem leczenia antybiotykiem przeprowadza się test wrażliwości.

Przed rozpoczęciem leczenia należy przeczytać przeciwwskazania do stosowania Ceftriaxone:

  1. Nadwrażliwość na antybiotyki z grupy cefalosporyn (jeśli u pacjenta wystąpiła reakcja na leki z grupy penicylin, prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznej na ceftriakson wzrasta).
  2. Wcześniaki (przed przepisaniem, pediatra bierze pod uwagę potrzebę takiej terapii po pierwszym obliczeniu wieku ciążowego i wieku po urodzeniu).
  3. Podwyższony poziom bilirubiny we krwi u wcześniaków i noworodków. Wynika to z właściwości Ceftriaksonu do wyparcia cząsteczki bilirubiny z jej związku z albuminą osocza. Ten stan może wywołać rozwój encefalopatii.
  4. Leczenie ceftriaksonem jest zabronione w pierwszym trymestrze ciąży, ponieważ w tym czasie istnieje największe ryzyko mutacji.
  5. Okres karmienia piersią - ponieważ lek przenika do mleka matki. W tym okresie karmienie należy odłożyć do końca leczenia.
  6. Niewydolność nerek i wątroby jest przeciwwskazaniem do leczenia Ceftriaksonem. Jeśli z przyczyn medycznych lekarz jest zmuszony przepisać ten lek, należy monitorować stan czynnościowy nerek i wątroby.

Jeśli pacjent poddawany jest hemodializie, należy regularnie określać stężenie ceftriaksonu w osoczu. Nietolerancja ceftriaksonu może wystąpić z powodu charakteru organizmu. Najczęstszymi przyczynami są cechy genetyczne lub długa historia antybiotykoterapii.

Czy używałeś ceftriaksonu lub innych leków?

Ceftriakson, butelka 2 g

Przed zakupem Ceftriaksonu, butelki 2 g, porównaj informacje o nim z informacjami na oficjalnej stronie producenta lub określ specyfikację konkretnego modelu u kierownika naszej firmy!

Informacje wskazane na stronie nie są ofertą publiczną. Producent zastrzega sobie prawo do wprowadzania zmian w projektowaniu, projektowaniu i pakowaniu towarów. Obrazy towarów na zdjęciach prezentowanych w katalogu na stronie mogą różnić się od oryginałów.

Informacje o cenie towarów wymienionych w katalogu na stronie mogą się różnić od rzeczywistej ceny w momencie składania zamówienia na odpowiednią pozycję.

Instrukcje użytkowania

Aktywny składnik

Forma dawkowania

Producent

Skład

1 butelka proszku do przygotowania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego zawiera:
składnik aktywny: ceftriakson (w postaci soli disodowej) 2 g

Działanie farmakologiczne

Ceftriakson jest antybiotykiem cefalosporynowym trzeciej generacji o szerokim spektrum działania. Skuteczny bakteriobójczy, hamujący syntezę ściany komórkowej mikroorganizmów. Odporny na β-laktamazę większość bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych.
Aktywny wobec Gram-dodatnich bakterii tlenowych: Staphylococcus aureus (w tym szczepy produkujące penicylinazę), Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus viridans; Gram-ujemne bakterie tlenowe: Acinetobacter calcoaceticus, Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Haemophilus influenzae (w tym szczepy wytwarzające penicylinazę), Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella spp. (w tym Klebsiella pneumoniae), Moraxella catarrhalis (w tym szczepy wytwarzające penicylinazę, chilis, hectareis, hectareis, hectareis, hectareis, hectareis, hectareis, hectareis). (w tym Serratia marcescens), Pseudomonas aeruginosa (pojedyncze szczepy); bakterie beztlenowe: Bacteroides fragilis, Clostridium spp. (z wyjątkiem Clostridium difficile), Peptostreptococcus spp.
Ma aktywność in vitro przeciwko większości szczepów następujących mikroorganizmów, chociaż znaczenie kliniczne tego nie jest znane: Citrobacter diversus, Citrobacter freundii, Providencia spp. (w tym Providencia rettgeri), Salmonella spp. (w tym Salmonella typhi), Shigella spp., Streptococcus agalactiae, Bacteroides bivius, Bacteroides melaninogenicus.
Gronkowce oporne na metycylinę są oporne na cefalosporyny, w tym ceftriakson. Wiele szczepów paciorkowców grupy D i enterokoków (w tym Enterococcus faecalis) jest również opornych na ceftriakson.

Farmakokinetyka
Odsysanie i dystrybucja
Po podaniu domięśniowym ceftriakson jest szybko i całkowicie wchłaniany do krążenia ogólnego. Wnika dobrze do tkanek i płynów ustrojowych: dróg oddechowych, kości, stawów, dróg moczowych, skóry, tkanki podskórnej i narządów jamy brzusznej. Gdy zapalenie błon oponowych przenika dobrze do płynu mózgowo-rdzeniowego. Biodostępność ceftriaksonu we wstrzyknięciu domięśniowym wynosi 100%. Po podaniu domięśniowym Cmax osiąga się po 2-3 godzinach, przy podawaniu dożylnym - na końcu infuzji.
Po domięśniowym podaniu ceftriaksonu w dawce 500 mg i 1 g Cmax w osoczu wynosi odpowiednio 38 µg / ml i 76 µg / ml, a we wprowadzeniu w dawce 500 mg, 1 gi 2 g - 82 µg / ml, 151 µg / ml i 257 µg / ml, odpowiednio. U dorosłych, 2–24 godziny po podaniu leku w dawce 50 mg / kg, stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym jest wielokrotnie większe niż IPC w przypadku najczęstszych czynników wywołujących zapalenie opon mózgowych.
Stan równowagi ustala się w ciągu 4 dni od podania leku.
Odwracalne wiązanie z białkami osocza (albumina) wynosi 83–95%.
Vd wynosi 5,78-13,5 litra (0,12-0,14 l / kg), u dzieci - 0,3 l / kg.

Usunięcie
T1 / 2 to 6-9 godzin. Klirens osoczowy - 0,58-1,45 l / h, klirens nerkowy - 0,32-0,73 l / h.
U dorosłych pacjentów, w ciągu 48 godzin, 50-60% leku jest wydalane przez nerki w postaci niezmienionej, 40-50% jest wydalane z żółcią do jelita, gdzie ulega biotransformacji do nieaktywnego metabolitu.

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych
U noworodków około 70% leku jest wydalane przez nerki.
U noworodków i osób starszych (w wieku powyżej 75 lat), jak również u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i T1 / 2 wątroby znacznie wzrasta.
U pacjentów poddawanych hemodializie z CC 0–5 ml / min, T1 / 2 wynosi 14,7 godziny; z CC 5-15 ml / minutę - 15,7 godziny; gdy CC 16-30 ml / minutę - 11,4 godziny; z CC 31-60 ml / minutę - 12,4 godziny.
U dzieci z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych T1 / 2 po podaniu dożylnym w dawce 50-75 mg / kg wynosi 4,3-4,6 godziny.

Wskazania

Zakażenia bakteryjne wywołane przez wrażliwe drobnoustroje: zakażenia narządów jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, choroby zapalne przewodu pokarmowego, drogi żółciowe, w tym zapalenie dróg żółciowych, ropniak pęcherzyka żółciowego), zakażenia narządów miednicy, zakażenia dolnych dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc, ropień płuc, ropniak opłucnej), ostre zapalenie ucha środkowego, zakażenia kości i stawów, skóry i tkanek miękkich (w tym zakażone rany i oparzenia), zakażenia dróg moczowych (powikłane i niepowikłane), niepowikłana rzeżączka, bakteryjne zapalenie opon mózgowych, bakteria posocznica kręgosłupa, borelioza.
Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym.
Choroby zakaźne u osób z obniżoną odpornością.

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Stosowanie leku w czasie ciąży jest możliwe tylko wtedy, gdy zamierzona korzyść dla matki przekracza potencjalne ryzyko dla płodu. Jeśli to konieczne, stosowanie leku w okresie laktacji powinno przerwać karmienie piersią.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość (w tym na inne cefalosporyny, penicyliny, karbapenemy), hiperbilirubinemia u noworodków, noworodków, które wykazano we / we wprowadzaniu roztworów zawierających Ca2 +.
Z ostrożnością. Wcześniaki, niewydolność nerek i / lub wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie jelit lub zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych, ciąża, laktacja

Efekty uboczne

CNS: ból głowy, zawroty głowy.

Ze strony układu moczowego: skąpomocz, upośledzona czynność nerek, cukromocz, krwiomocz, hiperkreatynina, zwiększony mocznik.

Ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, zaburzenia smaku, wzdęcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, biegunka, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, pseudo kamica żółciowa (zespół osadu), dysbioza, ból brzucha, zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych i błona zasadowa, hiperbilirubinemia.

Ze strony układu krwiotwórczego: niedokrwistość, leukopenia, leukocytoza, limfopenia, neutropenia, granulocytopenia, małopłytkowość, trombocytoza, bazofilia, niedokrwistość hemolityczna.

Ze strony układu krzepnięcia krwi: krwawienie z nosa, zwiększenie (zmniejszenie) czasu protrombinowego.

Reakcje alergiczne: pokrzywka, wysypka, świąd, wysiękowy rumień wielopostaciowy, gorączka, dreszcze, obrzęk, eozynofilia, wstrząs anafilaktyczny, choroba posurowicza, skurcz oskrzeli.

Inne: superinfekcja (w tym kandydoza).

Miejscowe reakcje: dożylne - zapalenie żył, ból wzdłuż żyły; wstrzyknięcie domięśniowe - ból w miejscu wstrzyknięcia.

Interakcja

Ceftriakson i aminoglikozydy wykazują synergizm przeciwko wielu bakteriom Gram-ujemnym.
Jednoczesne podawanie z metronidazolem, fluorochinolonami, wankomycyną, ryfampicyną jest możliwe (ale nie w tej samej strzykawce).
Przy jednoczesnym stosowaniu z diuretykami pętlowymi (np. Furosemidem) nie obserwuje się zaburzeń czynności nerek.
Interakcja farmaceutyczna
Farmaceutycznie niezgodne z roztworami zawierającymi inne antybiotyki.

Jak przyjmować, przebieg podawania i dawkowanie

Ceftriakson podaje się domięśniowo lub dożylnie (strumieniem lub kroplówką).
Dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat średnia dzienna dawka wynosi 1-2 g ceftriaksonu 1 raz na dobę.
W ciężkich przypadkach lub w przypadkach zakażeń wywołanych przez umiarkowanie wrażliwe drobnoustroje chorobotwórcze, dzienną dawkę można zwiększyć do 4 g (2 g 2 razy / dobę).
Dla noworodków (do dwóch tygodni życia) dawka wynosi 20-50 mg / kg / dobę.
Dla niemowląt i dzieci w wieku poniżej 12 lat dawka dobowa wynosi 20-80 mg / kg.
U dzieci o masie ciała 50 kg i większej stosować dawki dla dorosłych.
Dawkę większą niż 50 mg / kg masy ciała należy podawać we wlewie dożylnym (kroplówka). Czas trwania leczenia zależy od charakteru choroby.
W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowych u niemowląt i małych dzieci dawka początkowa wynosi 100 mg / kg 1 raz na dobę. Maksymalna dawka dzienna - 4 g.
W leczeniu ostrej rzeżączki dawka wynosi 250 mg, raz domięśniowo.
W celu zapobiegania zakażeniom w okresie przedoperacyjnym i pooperacyjnym, 30-90 minut przed operacją, podaje się 1-2 g ceftriaksonu.
W niewydolności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml / minutę) dzienna dawka ceftriaksonu nie powinna przekraczać 2 g.
W przypadkach znacznego upośledzenia czynności wątroby i nerek, a także u pacjentów poddawanych hemodializie, konieczne jest monitorowanie stężenia ceftriaksonu w osoczu krwi, ponieważ mogą zmniejszyć szybkość jego uwalniania, zasady przygotowania i wstrzykiwania roztworów do wstrzykiwań
Roztwory do wstrzykiwań należy przygotować bezpośrednio przed użyciem.
Aby przygotować roztwór do iniekcji domięśniowych, 500 mg leku rozpuszcza się w 2 ml i 1 g leku w 3,5 ml 1% roztworu lidokainy. Zaleca się wstrzyknięcie nie więcej niż 1 g na jeden pośladek.
Aby przygotować roztwór do iniekcji dożylnych, 500 mg leku rozpuszcza się w 5 ml i 1 g leku w 10 ml jałowej wody do iniekcji. Roztwór do wstrzykiwań podaje się powoli dożylnie w ciągu 2-4 minut.
Aby przygotować roztwór do infuzji dożylnej, 2 g leku rozpuszcza się w 40 ml jednego z następujących roztworów wolnych od wapnia: 0,9% roztwór chlorku sodu, 5-10% roztwór dekstrozy (glukoza), 5% roztwór lewulozy. Lek w dawce 50 mg / kg lub większej należy podawać dożylnie w ciągu 30 minut.
Świeżo przygotowane roztwory ceftriaksonu są stabilne fizycznie i chemicznie przez 6 godzin w temperaturze pokojowej.

Przedawkowanie

W celu usunięcia leku z organizmu hemodializa jest nieskuteczna. W przypadku klinicznych objawów przedawkowania zaleca się leczenie objawowe.

Specjalne instrukcje

Podczas stosowania leku należy wziąć pod uwagę ryzyko wstrząsu anafilaktycznego i potrzebę odpowiedniego leczenia w nagłych wypadkach.
Badania in vitro wykazały, że ceftriakson (podobnie jak inne cefalosporyny) może wypierać bilirubinę związaną z albuminą surowicy. Dlatego u noworodków z hiperbilirubinemią, a zwłaszcza u wcześniaków, stosowanie ceftriaksonu wymaga jeszcze większej ostrożności.
W połączeniu z ciężką niewydolnością nerek i ciężką niewydolnością wątroby u pacjentów poddawanych hemodializie, stężenie leku w osoczu powinno być regularnie określane.
Przy długotrwałym leczeniu konieczne jest regularne monitorowanie obrazu krwi obwodowej, wskaźników stanu czynnościowego wątroby i nerek.
W rzadkich przypadkach z USG pęcherzyka żółciowego występują zaniki, które zanikają po zaprzestaniu leczenia. Nawet jeśli zjawisku temu towarzyszy ból w prawym nadbrzuszu, zaleca się kontynuowanie leczenia ceftriaksonem i leczenie objawowe.
Pacjenci w podeszłym wieku i osłabieni mogą potrzebować podawania witaminy K.
Podczas leczenia alkohol jest przeciwwskazany, ponieważ możliwe są efekty podobne do disulfiramu (zaczerwienienie twarzy, skurcze brzucha i żołądka, nudności, wymioty, ból głowy, obniżone ciśnienie krwi, tachykardia, duszność).

Formularz wydania

Proszek do sporządzania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego

Ceftriakson - instrukcje użytkowania, forma uwalniania, skład, wskazania, działania niepożądane, analogi i cena

Nasze ciało każdego dnia niezależnie odstrasza ataki milionów bakterii, ale gdy odporność jest osłabiona lub w konfrontacji ze specyficznymi, silnymi infekcjami, konieczne jest zwrócenie się do środków przeciwbakteryjnych. Bardzo często lekarze przepisują ceftriakson - skuteczny lek przeciwko wielu infekcjom.

Skład i forma uwalniania

Ceftriakson (ceftriakson) jest krystalicznym białym lub żółtawym proszkiem o słabej higroskopijności. Lek znajduje się w szklanej fiolce 2, 1, 0,5 i 0,25 grama. W innych postaciach (syrop lub tabletki) lek nie jest dostępny. Skład leku w tabeli:

Sterylna sól sodowa ceftriaksonu

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Lek bakteriobójczy trzeciej generacji z grupy cefalosporyn Ceftriakson jest uniwersalnym lekarstwem. Jest odporny na większość drobnoustrojów beta-laktamazowych. Lek jest aktywny wobec szczepów bakteroide, clostridium, enterobacter, enterococcus, moraxella, morganella, neisseria, parainfluenzae, zapalenia płuc, salmonelli, paciorkowców, Bacillus Pseudomonas, Clostridium.

Lek ma stuprocentową biodostępność, osiąga maksymalne stężenie w ciągu 2-3 godzin, wiąże się z białkami osocza w 83-96%. Okres półtrwania dawki do wstrzyknięcia domięśniowego wynosi 5-8 godzin, dożylnie - 4-15 godzin. Lek znajduje się w płynie mózgowo-rdzeniowym, zapalne błony mózgu, wydalane przez nerki, z żółcią w jelicie do inaktywacji, nie są wydalane przez hemodializę.

Wskazania do użycia

Instrukcje producenta wskazują, że lek jest przepisywany w celu tłumienia patogennych bakterii, transaminaz, fosfataz i penicylinaz, które są wrażliwe na ten lek. Zastrzyki i wlewy dożylne są przepisywane w celu leczenia następujących chorób:

  • sepsa;
  • bakteryjne zapalenie opon mózgowych;
  • chancroid;
  • zapalenie oskrzeli, płucne zapalenie płuc;
  • pseudo kamica żółciowa;
  • zapalenie jamy ustnej;
  • zapalenie otrzewnej, ropniak pęcherzyka żółciowego, angiocholitis;
  • infekcje tkanki stawowej i kostnej, skóry i tkanek miękkich, dróg moczowo-płciowych (zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie najądrza, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie miedniczki);
  • zakażone rany i oparzenia;
  • borelioza przenoszona przez kleszcze;
  • zapalenie języka;
  • infekcje sektora szczękowo-twarzowego;
  • niepowikłana rzeżączka (skuteczna w przypadku patogenów penicylinazowych);
  • zapalenie nagłośni;
  • bakteryjne zapalenie wsierdzia;
  • salmonelloza;
  • kandydozyskoza;
  • posocznica bakteryjna;
  • osłabiona odporność.

Jak nakłuć ceftriakson

W niektórych postaciach kiły wywołanych przez Treponema pallidum i gdy pacjent nie toleruje penicylin, do leczenia stosuje się ceftriakson. Jest wstrzykiwany domięśniowo lub dożylnie, szybko penetruje narządy, płyny i tkanki, odpowiedni dla kobiet w ciąży. Lek podaje się pacjentowi raz dziennie przez pięć dni, przy typie podstawowym - 10 dni, inne formy kiły wymagają domięśniowego podania leku przez trzy tygodnie.

Przy nieprzydzielonych postaciach neurosilicus, 1-2 g leku podaje się przez 20 dni z rzędu, w późniejszych etapach, 1 g przez 21-dniowy kurs, po 14 dniach przerwy, i terapię powtarza się przez 10 dni. W ostrym uogólnionym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych podaje się syfilityczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych do 5 g na dobę. W dławicy lek jest wstrzykiwany przez wkraplacz do żyły lub zastrzyki w mięsień. Większość lekarzy preferuje zastrzyki domięśniowe.

U dzieci ból gardła Ceftriaksonu jest leczony tylko w ostrym przebiegu choroby, któremu towarzyszy ropienie i zapalenie. Gdy lek zapalenie zatok w połączeniu z mukolitami i środkami zwężającymi naczynia. Pacjentowi wstrzykuje się domięśniowo 0,5-1 g leku dziennie, zmieszanego z lidokainą lub wodą. Przebieg leczenia wynosi 7 dni.

Jak rozcieńczyć ceftriakson

Dwa gramy dziennie można podawać raz dziennie, w każdym mięśniu pośladkowym, 1 gi dwa razy dziennie, 1 g, w odstępie 12 godzin.

Rozcieńczenie 1 g - w 3,5 ml 1% roztworu lidokainy (po rozcieńczeniu wodą do wstrzykiwań, podawanie leku jest bolesne).

Amoksycylina i amoksycylina / klawulanian to różne leki. Jeśli amoksycylina / klawulanian nie zadziała, ceftriakson nie pomoże, jego spektrum działania jest już mniej aktywne w stosunku do opornych mikroorganizmów. Jaki jest sens omawiania tego, jeśli prawie skończyłeś kurs.

Zaburzenia stolca i ból mogą być związane zarówno z antybiotykami, jak i ketorolem (nie zaleca się stosowania go dłużej niż 3 dni).

Instrukcja stosowania antybiotyku Ceftriakson dla dorosłych i dzieci, dawkowanie i analogi

Wybór skutecznego antybiotyku jest jednym z celów skutecznego leczenia stanów zapalnych narządów laryngologicznych. Cefalosporyny są często stosowane przez otolaryngologów w leczeniu chorób zakaźnych. Popularnym przedstawicielem tej klasy jest Ceftriakson, należący do trzeciej generacji. Rozważ główne zalety antybiotyku, instrukcje użycia, zakres aktywności Ceftriaksonu, główne cechy stosowania w praktyce laryngologicznej.

Skład i forma uwalniania ceftriaksonu

Lek jest antybiotykiem grupy cefalosporyn. Został zsyntetyzowany pod koniec lat 70. ubiegłego wieku w Szwajcarii. Substancja czynna leku ma tę samą nazwę - ceftriakson (ceftriakson).

Pacjenci, którzy są przekonani o skuteczności leku, na próżno szukają tabletek, kapsułek lub zawiesiny. Ceftriakson jest wytwarzany wyłącznie do podawania pozajelitowego (to znaczy nie do podawania doustnego).

Substancją czynną jest proszek o barwie białej lub jasnej, krystaliczny. Dostępne w zamkniętych fiolkach lub ampułkach w dawkach 0,25, 0,5, 1, 2 gramy. W kartonach może znajdować się od 1 do 10 butelek.

Uwaga: Ceftriakson w postaci tabletek lub zawiesin nie jest sporządzany, tylko do wlewów - domięśniowych lub dożylnych.

Farmakologiczne działanie leku

Działa antybakteryjnie. Ceftriakson należy do trzeciej generacji cefalosporyn. Ma wyraźne działanie bakteriobójcze, to znaczy niszczy mikrobiologiczne pobudzacze. Należy do grupy beta-laktamów.

Nie ma enzymów beta-laktamazowych, które wytwarzają bakterie podczas interakcji z antybiotykami. Penicylinaza nie zmniejsza swojej aktywności, co znacznie rozszerza zakres skuteczności Ceftriaksonu w stosunku do innych leków, które nie posiadają tej właściwości (w szczególności Amoksycyliny).

Ceftriakson niszczy ściany (błony) flory patogennej, pozbawia bakterie ochrony, a tym samym powoduje śmierć komórek. Sfery działania leku:

  • Flora Gram-ujemna (Klebsiella, E. coli, gonococci, niektóre rodzaje Pseudomonas aeruginosa i inne);
  • gram-dodatnie - główne typy, które powodują patologie narządów laryngologicznych - paciorkowce, gronkowce (w tym złote);
  • beztlenowy.

Zaletą Ceftriaksonu jest to, że wiele szczepów, które wykazują odporność na inne cefalosporyny, umiera, gdy jest narażony.

Należy zauważyć, że niektóre gatunki bakterii z tej samej grupy są odporne na działanie antybiotyku, dlatego, gdy jest to wymagane, wymagana jest analiza wrażliwości.

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Zdolność leku do wchłaniania, czyli biodostępność, wynosi 100%. Ceftriakson jest szybko i całkowicie wchłaniany, wiąże się z białkami w krwiobiegu, osiąga maksimum po 2-3 godzinach.

W przypadku wtórnego użycia ilość ceftriaksonu we krwi jest prawie 30% wyższa niż po pierwszym podaniu.

Wycofanie leku o 30-70% odbywa się przez nerki, podczas gdy lek nie jest metabolizowany. Reszta jest wydalana z kałem w postaci nieaktywnych metabolitów.

Okres półtrwania wynosi 5-9 godzin, co decyduje o odstępie czasu skutecznego podania kolejnej dawki podczas leczenia.

Wnika do płynu mózgowo-rdzeniowego, który przyczynia się do leczenia zapalenia wyściółki mózgu (zakażenie meningokokowe).

Wskazania do stosowania leków

Ceftriakson pomaga w zwalczaniu różnego rodzaju zakażeń wywołanych przez patogeny, które nie są lekooporne. Zakres jego działalności jest bardzo duży. Lek jest stosowany w chorobach górnych dróg oddechowych:

  • zapalenie ucha środkowego;
  • zapalenie zatok o charakterze bakteryjnym;
  • ropne zapalenie migdałków;
  • bakteryjne zapalenie gardła;
  • ropnie gardło, ucho.

Ceftriakson jest stosowany w leczeniu zakażeń w różnych miejscach:

  • zapalenie opon mózgowych;
  • sepsa;
  • zapalenie kości, tkanki stawowej, skóry;
  • jama brzuszna (zapalenie otrzewnej);
  • choroby układu moczowo-płciowego;
  • zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc.

Ponadto prowadzone są kursy profilaktyczne terapii przeciwbakteryjnej, z ryzykiem zakażenia osłabionych pacjentów o obniżonej odporności iw okresie pooperacyjnym.

Z dławicą

Leczenie zapalenia migdałków za pomocą ceftriaksonu jest skuteczne do dokładnego potwierdzenia natury bakteryjnej. Lek działa przeciwko najczęstszym patogenom - paciorkowcom i gronkowcom. Wskazania do stosowania antybiotyku:

  • obrzęk, przekrwienie błony śluzowej gardła;
  • ropna tablica;
  • wysoka gorączka;
  • zatrucie;
  • obrzęk węzłów chłonnych.

Leczenie skojarzone ceftriaksonem stosuje się jako antybiotyk.

Z zapaleniem płuc

Ceftriakson jest często wybierany do leczenia zapalenia płuc ze względu na jego wysoką biodostępność, szeroki zakres aktywności i szybki efekt terapeutyczny. Zwykle po 2 dniach można zauważyć poprawę i ocenić skuteczność leku.

Co pomaga ceftriakson? Instrukcje użytkowania, opinie i ceny

Antybiotykiem cefalosporynowym trzeciej generacji jest Ceftriakson. Instrukcje dotyczące stosowania zalecają przyjmowanie go w chorobach zakaźnych, kiły, posocznicy. Z tego, co Ceftriaxone pomaga, informacje o cenach, analogi i recenzje pacjentów zostaną również przedstawione w artykule.

Skład i forma uwalniania

Produkowany w postaci proszku do przygotowania roztworu do infuzji. Ceftriaxone tabletki lub syrop nie są dostępne. Lek zawiera ceftriakson - antybiotyk z klasy cefalosporyn (antybiotyki β-laktamowe, których podstawą jest struktura chemiczna 7-ACC).

Substancja jest lekko higroskopijnym krystalicznym proszkiem o żółtawym lub białym kolorze. Jedna fiolka zawiera 0,25, 0,5, 1 lub 2 gramy sterylnej soli sodowej ceftriaksonu.

Działanie farmakologiczne

Co to jest ceftriakson? Zgodnie z instrukcją lek jest półsyntetycznym antybiotykiem należącym do cefalosporyn trzeciej generacji. Lek jest oporny na beta-laktamazę, mikroorganizmy beztlenowe, a także drobnoustroje gram-ujemne i gram-dodatnie.

Narzędzie ma szerokie działanie bakteriobójcze. Jego aktywność jest zapewniana przez tłumienie syntezy błon komórkowych. Ten lek jest oporny na beta-laktamazę.

Lek ma szerokie działanie bakteriobójcze i jest aktywny przeciwko tlenowym i beztlenowym mikroorganizmom gram-ujemnym i gram-dodatnim. Lek jest przeznaczony wyłącznie do stosowania pozajelitowego.

Do czego służy ceftriakson?

Instrukcje użytkowania wskazują, że wskazania do stosowania Ceftriaksonu to zakażenia wywołane przez bakterie wrażliwe na lek. Dożylne wlewy i zastrzyki leków są przepisywane w celu leczenia:

  • infekcje jamy brzusznej (w tym podczas ropniaka pęcherzyka żółciowego, angiocholitis, zapalenia otrzewnej);
  • Narządy i drogi oddechowe laryngologiczne (ropniak, zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, ropień płuc itp.);
  • tkanki kostne i stawowe; miękka tkanka i skóra;
  • przewód moczowo-płciowy (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie miedniczki, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie najądrza);
  • zapalenie nagłośni;
  • zakażone oparzenia / rany;
  • zakaźne uszkodzenia obszaru szczękowo-twarzowego;
  • posocznica bakteryjna;
  • sepsa;
  • bakteryjne zapalenie wsierdzia;
  • bakteryjne zapalenie opon mózgowych;
  • kiła;
  • chancroid;
  • borrelioza przenoszona przez kleszcze (choroba z Lyme);
  • niepowikłana rzeżączka (w tym w przypadkach, w których choroba jest wywoływana przez mikroorganizmy wydzielające penicylinazę);
  • salmonelloza (salmonelloza);
  • dur brzuszny.

Lek Ceftriakson zaleca, aby instrukcje użycia stosować również w profilaktyce okołooperacyjnej i leczeniu pacjentów z obniżoną odpornością.

Lek Ceftriakson: instrukcje użytkowania

Zgodnie z adnotacją ceftriakson jest stosowany do podawania dożylnego lub domięśniowego. Dzieciom powyżej 12. roku życia i dorosłym przepisuje się ceftriakson w dawce 1-2 g raz na dobę. W przypadku ciężkich zakażeń dozwolone jest zwiększenie dziennej dawki do 4 g.

Dla noworodków poniżej drugiego tygodnia życia dawka wynosi 20-50 mg na kg masy ciała raz dziennie. Maksymalna dawka dobowa wynosi 50 mg na kg masy ciała. W przypadku niemowląt i dzieci do 12 lat dawka ceftriaksonu wynosi 20–80 mg na kg masy ciała raz na dobę. Dla dzieci o masie ciała większej niż 50 kg dawkę oblicza się tak, jak dla dorosłych. Dawki 50 mg na kg lub więcej po podaniu dożylnym podaje się kroplami przez co najmniej pół godziny. Czas trwania leczenia zależy od wskazań do stosowania ceftriaksonu.

Po zwalczeniu patogenu i normalizacji temperatury ciała leczenie ceftriaksonem powinno być kontynuowane przez kolejne 2-3 dni. W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowych u niemowląt dawka leku wynosi 100 mg / kg masy ciała raz dziennie. W boreliozie z Lyme dzieciom powyżej 12 lat i dorosłym przepisuje się 50 mg na kg masy ciała raz na dobę. Czas trwania leczenia ceftriaksonem wynosi dwa tygodnie.

W przypadku rzeżączki ceftriakson jest skuteczny w dawce 250 mg domięśniowo raz. W celu zapobiegania zakażeniom w okresie pooperacyjnym lek podaje się w dawce 1-2 g raz na półtorej godziny przed zabiegiem.

Instrukcje dotyczące stosowania zastrzyków Ceftriaksonu

Jak rozcieńczyć lek? Do rozcieńczenia antybiotyku stosuje się roztwór lidokainy (1 lub 2%) lub wodę do wstrzykiwań (d / i). Podczas używania wody d / i należy pamiętać, że domięśniowe zastrzyki leku są bardzo bolesne, więc jeśli woda jest rozpuszczalnikiem, dyskomfort będzie zarówno podczas wstrzyknięcia, jak i po pewnym czasie.

Woda do rozcieńczania proszku jest zwykle przyjmowana w przypadkach, w których stosowanie lidokainy jest niemożliwe ze względu na alergię pacjenta. Najlepszą opcją jest jednoprocentowe rozwiązanie lidokainy. Woda d / i lepiej jest użyć jako pomoc, przy rozcieńczaniu leku Lidocaine 2%.

Przeciwwskazania

Stosowanie ceftriaksonu jest zabronione, jeśli pacjent jest nadwrażliwy na cefalosporyny. Według opinii Ceftriaksonu, antybiotyk należy przepisywać ostrożnie, gdy:

  • NK;
  • zaburzenia czynności wątroby lub nerek;
  • zapalenie jelit i zapalenie jelita grubego wywołane przez leczenie przeciwbakteryjne;
  • noworodek z hiperbilirubinemią.

Leczenie ceftriaksonem podczas ciąży jest dozwolone tylko pod ścisłymi wskazaniami. W przypadku leku w okresie laktacji należy przerwać karmienie piersią. Podczas przyjmowania ceftriaksonu, zgodnie ze wskazaniami, należy przerwać picie alkoholu.

Efekty uboczne

Skutki uboczne leku pojawiają się jako:

  • reakcje nadwrażliwości - eozynofilia, gorączka, świąd, pokrzywka, obrzęk, wysypka skórna, wielopostaciowy (w niektórych przypadkach złośliwy) wysiękowy rumień, choroba posurowicza, wstrząs anafilaktyczny, dreszcze;
  • ból głowy i zawroty głowy;
  • oliguria;
  • dysfunkcje narządów trawiennych (nudności, wymioty, wzdęcia, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, biegunka, zapalenie języka, tworzenie szlamu w pęcherzyku żółciowym i pseudo kamica żółciowa, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, dysbakterioza, kandydomikoza i inne nadkażenia);
  • zaburzenia hemopoezy (niedokrwistość, w tym hemolityczna; limfo-, leuko-, neutro-, trombocyto-, granulocytopenia; zakrzepowa i leukocytoza, krwiomocz, bazofilia, krwawienia z nosa).

Jeśli lek jest podawany dożylnie, możliwe jest zapalenie ściany żylnej, a także ból wzdłuż żyły. Wprowadzeniu leku do mięśni towarzyszy ból w miejscu wstrzyknięcia.

Interakcja z narkotykami

Przy jednoczesnym stosowaniu ceftriaksonu z lekami zmniejszającymi agregację płytek (sulfinpirazon, salicylany i NLPZ), ryzyko krwawienia wzrasta. Antybiotyk ten zwiększa wzajemnie skuteczność aminoglikozydów przeciwko drobnoustrojom gram-ujemnym.

Podczas stosowania Ceftriaksonu razem z „pętlą zwrotną” diuretyki zwiększają ryzyko działania nefrotoksycznego. Podczas przyjmowania leków przeciwzakrzepowych w trakcie leczenia Ceftriaksonem wzrasta aktywność tych pierwszych. Roztwór ceftriaksonu nie powinien być podawany jednocześnie z innymi antybiotykami i mieszany z roztworami zawierającymi wapń.

Specjalne instrukcje

Pacjenci, którzy w przeszłości mieli przypadki nietolerancji na antybiotyki z grupy penicylin, mogą reagować negatywnie na wstrzyknięcia ceftriaksonu, dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy zawsze wykonać test wrażliwości.

Leczenie lekiem należy kontynuować przez 3 dni po normalizacji temperatury ciała i ustąpieniu objawów choroby. Pacjenci powinni unikać picia alkoholu w trakcie wstrzykiwań Ceftriaksonu, ponieważ zwiększa to ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby.

Przepisując lek pacjentom z ciężką chorobą nerek lub przewlekłą niewydolnością nerek, ogólny stan powinien być ściśle monitorowany. Przy najmniejszym pogorszeniu samopoczucia leczenie antybiotykami jest natychmiast przerywane.

Na tle podawania ceftriaksonu pacjenci mogą odczuwać zawroty głowy i senność, dlatego w okresie leczenia zaleca się powstrzymanie się od prowadzenia samochodu i kontrolowania sprzętu wymagającego szybkiej reakcji.

Analogi i cena

Podobny efekt mają następujące leki: Ceftriabol, Cefson, Cefaxon, Torotsef, Hizon, Cefograf, Medaxon, Loraxon, Ifitsef. Analogi tabletek Ceftriaxone to: Pancef, Supraks Solyutab, Ceforal Solyutab, Cefpotek, Spectracef.

W moskiewskich aptekach średnia cena ceftriaksonu wynosi 36 rubli za fiolkę.

Opinie pacjentów i lekarzy

Ceftriakson - opinie lekarzy potwierdzają ten fakt - jest silnym antybiotykiem, który pomaga wyleczyć chorobę w krótkim czasie i przy minimalnej ilości działań niepożądanych. Dozwolone jest stosowanie dla dzieci i podczas ciąży (z wyjątkiem 1 trymestru).

Według samych pacjentów główną wadą leku jest to, że zastrzyki są bardzo bolesne. W przeglądach iniekcji Ceftriaksonu zaleca się stosowanie kremu Emla, który jest środkiem znieczulającym miejscowo, w celu ułatwienia procedury matce (za radą lekarza prowadzącego). Nakłada się w około pół godziny do zamierzonego miejsca wstrzyknięcia.

  • Ceftriakson jest bardzo bolesny, noga po prostu się rozpina, a jeśli dziecko mówi ci, że cierpi, nie zwodzi. Powinien być powoli wstrzykiwany w mięsień. Nie nakłaniam cię do zaprzestania stosowania Ceftriaksonu, ale jeśli lekarz ci ​​to zaleci lub dziecku, zapytaj lekarza, jeśli masz przyzwoitą alternatywę!
  • Przypisany, gdy jest zimno. Po pierwszym wstrzyknięciu ceftriaksonu temperatura wróciła do normy, po trzecim prawie miałem kaszel i moje uszy przestały boleć. A po całym kursie poczułem się odrodzony. Chociaż oczywiście nie wolno nam zapominać, że jest to wciąż antybiotyk i tylko lekarz może go przepisać, a dysbakterioza może być również reasekurowana.
  • Został mi przepisany przez lekarza, gdy odkrył obustronne zapalenie zatok. Nie mówiąc już o tym, że od razu poczułem się lepiej i stałem się zdrowy, ale mimo to antybiotyk zadziałał, moje bóle głowy, które były straszne wcześniej, ustały. Nie polecam tego, choćby dlatego, że jest bardzo niebezpieczny! Ale kiedy jesteś chory, niestety nie ma innego wyjścia. Polecam używać go ściśle pod nadzorem lekarza.