loader

Główny

Zapalenie migdałków

37 czy to normalna temperatura, czy nie

Temperatura ciała 37–37,5 stopni nazywana jest temperaturą podgorączkową. Takie ślady na termometrze można zaobserwować dość często. Czasami niska temperatura ciała wskazuje na dość poważną chorobę, a czasami jest po prostu wynikiem błędu pomiaru.

Jeśli temperatura 37 stopni utrzymuje się przez dłuższy czas, należy skonsultować się ze specjalistą. Tylko lekarz może ustalić, czy ten wzrost temperatury jest wariantem normy lub wskazuje na obecność jakiejkolwiek patologii.

Treść artykułu:

Jak mierzyć temperaturę ciała?

U ludzi temperatura ciała nie zawsze może być utrzymana na tym samym poziomie. W ciągu dnia i nocy może się podnosić i opadać, co jest całkiem normalne. Osoba nie doświadczy żadnych objawów choroby. Powodem do niepokoju powinien być przedłużony wzrost temperatury do poziomu 37 stopni.

Następujące opcje to możliwa temperatura ciała u ludzi:

Znak na termometrze jest poniżej 35,5 stopni - niska temperatura ciała.

Znak na termometrze waha się między 35,5-37 stopni - normalna temperatura ciała.

Znak na termometrze wynosi 37,1–38 stopni (stan podgorączkowy) lub ponad 38 stopni - podwyższona temperatura ciała.

Niektórzy lekarze uważają, że temperatura ciała w zakresie 37–37,5 stopni jest wariantem normy. Jako temperaturę ciała podgorączkowego uwzględniają liczby na termometrze od 37,5 do 38 stopni.

Kilka faktów na temat temperatury ciała, które każdy powinien wiedzieć:

Statystyki wskazują, że dla większości ludzi normą jest temperatura ciała 37 stopni. Chociaż uważa się, że temperatura 36,6 stopni jest normalna.

U jednej osoby w ciągu dnia temperatura ciała może zmieniać się w granicach 0,5 stopnia lub więcej, co jest również wariantem normy.

Rano temperatura ciała jest zawsze niższa, a wieczorem może wzrosnąć do 37 stopni.

Podczas snu temperatura ciała może spaść do 36 stopni. Najniższą stawkę obserwuje się między 4 a 6 rano. Jeśli rano temperatura ciała wynosi 37 stopni - może to oznaczać chorobę.

Począwszy od godziny 16:00, temperatura osoby może wzrosnąć. Dla niektórych osób temperatura 37,5 wieczorem jest wariantem normy.

U osób starszych temperatura ciała jest zwykle niższa, a jej codzienne skoki nie są tak wyraźne.

Wiek osoby nie ma większego znaczenia w określaniu normy i patologii w różnych temperaturach ciała. Zatem temperatura 37 stopni wieczorem u dzieci jest normalna. Te same dane dla osób starszych to patologia.

Temperatura ciała może być mierzona w następujących miejscach:

Najczęściej ludzie mierzą temperaturę ciała pod pachą. Chociaż jest to najczęstsza metoda określania temperatury ciała, jest ona również najbardziej nieinformacyjna. Na uzyskane dane może mieć wpływ temperatura i wilgotność, a także inne czynniki. W niektórych przypadkach podczas pomiaru temperatury ciała obserwuje się jego skok odruchowy. Może to być spowodowane niepokojem danej osoby. Jeśli temperatura ciała jest mierzona w jamie ustnej lub odbytnicy, błąd wskaźników będzie minimalny.

Jeśli temperatura ciała jest mierzona w jamie ustnej, powinieneś być przygotowany na to, że jej wartości będą wyższe o 0,5 stopnia w porównaniu z pachą.

Przy odbytniczej metodzie pomiaru temperatury ciała wskaźniki będą o 1 stopień wyższe niż temperatura ciała w pachy i 0,5 stopnia powyżej jamy ustnej.

Możliwe jest zmierzenie temperatury ciała w przewodzie słuchowym, a uzyskane dane będą możliwie dokładne. Do wykonywania pomiarów wymagane jest jednak specjalne urządzenie, więc w domu nie mierzy się temperatury ciała w uchu.

Jeśli temperatura ciała jest mierzona w odbycie lub w ustach, konieczne jest porzucenie termometrów rtęciowych. W tym celu wystarczy odpowiedni termometr elektroniczny. Przy pomiarach temperatury ciała u niemowląt wygodnie jest używać specjalnego manekina termometru.

Temperatura ciała 37,1-37,5 stopni może być spowodowana błędem pomiarów lub wskazaniem jakiejkolwiek patologii. Tylko lekarz może to ustalić.

Jeśli temperatura 37 jest normalna?

Jeśli na termometrze widzisz temperaturę 37–37,5 stopni, nie powinieneś panikować. Możliwe, że takie wskaźniki są błędem pomiaru.

Aby zminimalizować prawdopodobieństwo błędu, podczas pomiaru temperatury ciała należy przestrzegać następujących zasad:

Od momentu aktywności fizycznej osoba musi minąć co najmniej pół godziny. Państwo powinno być zrelaksowane i spokojne. Często u dzieci po aktywnych i aktywnych grach temperatura ciała wzrasta do poziomu 37-37,5 stopni.

Może zwiększyć temperaturę dziecka po silnym płaczu lub krzyku.

Najlepiej mierzyć w tym samym czasie. Należy pamiętać, że temperatura ciała jest niższa rano i wyższa wieczorem.

Pacha podczas pomiaru temperatury ciała powinna być całkowicie sucha.

Nie jest konieczne mierzenie temperatury ciała w ustach, jeśli dana osoba właśnie zjadła lub spożyła gorące napoje, jeśli ma duszność lub oddychanie przez nos jest trudne, jeśli właśnie palił.

Wskaźniki termometrii odbytnicy można zwiększyć o 1-2 stopnie po przyjęciu gorącej kąpieli lub po aktywności fizycznej.

Na termometrze można zaobserwować temperaturę 37 stopni, jeśli dana osoba niedawno jadła jedzenie, uprawiała sport lub była aktywna fizycznie, doznała stresu, jest zmęczona lub jest podniecająca. Możliwe jest zwiększenie wydajności po długim pobycie na słońcu, w zamkniętym, dusznym pomieszczeniu, gdzie panuje wysoka wilgotność. Wpływa na wskaźniki temperatury ciała suchego powietrza i podwyższonej temperatury otoczenia.

Nie jest wykluczone, że temperatura 37 stopni jest wynikiem nieprawidłowego działania urządzenia pomiarowego, co jest bardzo ważne w odniesieniu do termometrów elektronicznych, które często powodują znaczący błąd. Jeśli urządzenie jest wysokie, należy zmierzyć temperaturę ciała jednego z członków rodziny, możliwe, że będzie ono również powyżej zwykłych wartości. Cóż, jeśli w domu jest termometr rtęciowy. Jednak nie zawsze jest możliwe zmierzenie temperatury ciała za pomocą urządzenia rtęciowego, na przykład, jeśli mówimy o małym dziecku.

Aby zminimalizować ryzyko błędu, konieczne jest zmierzenie temperatury ciała dorosłego najpierw za pomocą instrumentu rtęciowego, a następnie elektronicznego. Następnie sprawdź wskaźniki.

Temperatura ciała 37 stopni może być wariantem normy pod następującymi warunkami:

Temperatura może wzrosnąć do 37 stopni na tle aktywności fizycznej, po przejściu zamieszania emocjonalnego, z chronicznym zmęczeniem.

Wahania temperatury ciała u kobiet występują w zależności od fazy cyklu miesiączkowego. Wzrost temperatury obserwuje się po owulacji (17–25 dni cyklu). W tym przypadku temperatura podstawowa może być wyższa niż 37,3 stopni.

Punkt kulminacyjny może również wpływać na temperaturę ciała. W ten sposób znak na termometrze wzrośnie podczas tak zwanych „pływów”.

Dla niemowląt (do miesiąca) temperatura 37–37,5 jest normalna, ponieważ procesy termoregulacji w tym wieku nie są jeszcze doskonałe. Najczęściej tę temperaturę ciała obserwuje się u wcześniaków.

Dla kobiet w ciąży temperatura 37,2–37,5 jest również normalna. Najczęściej taki wzrost obserwuje się we wczesnych stadiach porodu, chociaż może się utrzymywać, aż dziecko się urodzi.

Podczas laktacji temperatura 37 stopni jest normalna. Najczęściej wskaźniki te są obserwowane podczas gorączki mlecznej. Jednak kobieta powinna uważnie monitorować jej stan. Jeśli temperatura ciała wzrośnie do oznak gorączki i temu procesowi towarzyszy ból w klatce piersiowej, może to wskazywać na rozwój zapalenia sutka. W takiej sytuacji wymagana jest pomoc medyczna.

Chociaż wszystkie te warunki nie stanowią zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi, porady specjalisty dotyczące wzrostu temperatury ciała o 37 stopni nie będą zbyteczne.

Przyczyny patologicznego wzrostu temperatury ciała

Temperatura 37–37,5 stopni może wskazywać na proces patologiczny zachodzący w organizmie.

Podobny wzrost temperatury ciała jest charakterystyczny dla następujących chorób:

Obecność infekcji w organizmie: SARS, gruźlica, infekcje jelitowe, zapalenie nerek, pęcherza moczowego itp.

Choroby niezakaźne, w tym: wrzód żołądka, reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie tarczycy, toczeń rumieniowaty itp.

Zakażenie ciała pasożytami: robaczycą, toksoplazmozą, amebiazą itp.

Patologie wymagające operacji. Możliwy wzrost temperatury ciała po zabiegu.

Choroby onkologiczne, choroby przeciw niedoborowi odporności.

Choroby układu sercowo-naczyniowego i nerwowego, przewlekłe choroby układu oddechowego i skóry.

Inne stany ciała. Zatem temperatura ciała może wzrosnąć podczas ząbkowania u dzieci lub być reakcją poszczepienną organizmu.

Jeśli wysoka gorączka jest spowodowana przez przeziębienie, należy rozpocząć leczenie przeciwwirusowe. Na przykład innowacyjny lek przeciwwirusowy Ingavirin, który wykazał skuteczność przeciwko wirusom grypy A i B, adenowirusowi, wirusowi paragrypy i innym SARS. Stosowanie leku w pierwszych dwóch dniach choroby przyczynia się do przyspieszonego usuwania wirusów z organizmu, zmniejszając czas trwania choroby, zmniejszając ryzyko powikłań. Lek jest dostępny w dwóch dawkach: Ingavirin 60 mg - do leczenia i zapobiegania grypie i ARVI u dzieci w wieku od 7 do 17 lat i Ingavirin 90 mg u dorosłych.

Temperatura ciała 37–37,5 stopni może towarzyszyć przebiegowi następujących procesów zakaźnych w organizmie:

Choroby układu oddechowego. Najczęściej - jest to ostra infekcja wirusowa układu oddechowego. Jeśli choroba jest łatwa, temperatura ciała mieści się w przedziale 37–37,5 stopni. Równolegle rozwija się nieżyt nosa i kaszel, prawdopodobnie zwiększenie liczby węzłów chłonnych, pojawienie się bólu w dolnej części pleców i całego ciała. Możliwe, że temperatura 37 stopni wskazuje na zapalenie oskrzeli o przewlekłym charakterze lub zapalenie zatok szczękowych. W zapaleniu płuc często występuje niska gorączka, zwłaszcza jeśli przyczyną choroby jest mykoplazma lub chlamydia. Na tle gruźlicy gorączka może utrzymywać się przez wiele lat, a inne objawy choroby będą nieobecne do pewnego momentu.

Choroby nerek i dróg moczowych. Temperatura 37 stopni bardzo często towarzyszy zapaleniu pęcherza moczowego, ale jednocześnie pacjent doświadcza innych objawów zapalenia pęcherza. Na tle odmiedniczkowego zapalenia nerek, które pojawiło się po raz pierwszy, wzrost temperatury jest bardziej znaczący. Jednak zaostrzenie przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek może towarzyszyć 37-stopniowa temperatura ciała.

Choroby narządów trawiennych o charakterze zakaźnym. Możliwe, że u pacjenta wystąpi zapalenie żołądka, wrzód żołądka lub jelit. To spowoduje ból brzucha. Jeśli temperatura ciała wzrośnie do 37-37,5 stopni, a jednocześnie osoba ma biegunkę i wymioty, najprawdopodobniej ma infekcję jelitową lub zapalenie wątroby.

Choroby sfery seksualnej. U kobiet temperatura może wzrosnąć do poziomu podgorączkowego na tle zapalenia sromu i pochwy lub innych stanów zapalnych narządów płciowych. Aborcja i skrobanie mogą spowodować skok temperatury do 37 stopni lub więcej. Podobne liczby obserwowano w przypadku zaostrzenia zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn.

Choroby serca i naczyń krwionośnych. Zapaleniu mięśnia sercowego o charakterze zakaźnym może towarzyszyć wzrost temperatury ciała. Równolegle pacjent odczuwa duszność, obrzęk i arytmię.

Obecność w ciele przewlekłej infekcji. Temperatura 37,2 stopni może wskazywać na zapalenie migdałków, zapalenie gruczołowe, zapalenie gruczołu krokowego lub inną patologię przewlekłą. Z reguły po wyeliminowaniu ogniska zapalenia temperatura ciała wraca do normy.

Choroby dzieci. Dla ospy wietrznej charakteryzuje się pojawieniem się wysypki i wzrostem temperatury ciała do 37 stopni i powyżej. Podobne objawy towarzyszą odrze i różyczce. Z reguły wysypka przynosi dziecku dyskomfort i towarzyszy mu świąd. Czasami temperatura ciała 37 stopni lub więcej może wskazywać na bardzo poważne choroby, w tym: zakażenie krwi (posocznica), zapalenie błony śluzowej mózgu (zapalenie opon mózgowych). Dlatego konieczna jest konsultacja lekarska.

Czasami po infekcji temperatura 37 stopni utrzymuje się przez długi czas. Lekarze nazywają ten warunek „ogonem termicznym”. Taka sytuacja może wystąpić przez kilka tygodni lub nawet miesięcy. Nie ma potrzeby specjalnego leczenia. Ogon temperatury po pewnym czasie przejdzie sam.

Jednak w sytuacji, gdy osoba ma katar i kaszel na tle temperatury 37 stopni, należy skonsultować się z lekarzem. Najprawdopodobniej choroba nie była całkowicie leczona i wystąpił nawrót. Albo nowa infekcja weszła do ciała.

Robaczyca u dziecka może wskazywać temperaturę 37 stopni lub więcej. Najczęściej dzieci cierpią na owsiki i ascaris. Równolegle występują objawy takie jak: ból brzucha, naprzemienna biegunka i zaparcia, reakcje alergiczne.

Inne przyczyny podwyższonej temperatury ciała u dziecka:

Pojawieniu się zębów bardzo często towarzyszy temperatura ciała 37–37,5 stopni. W takim przypadku nie jest wymagane przyjmowanie żadnych leków, wystarczy monitorować stan dziecka. Z reguły powyżej 38,5 stopnia temperatura ciała podczas ząbkowania nie wzrasta.

Temperatury 37 stopni lub więcej mogą wzrosnąć po podaniu szczepionki. Jeśli jest imponujący skok, możesz dać dziecku lek przeciwgorączkowy. Małe dzieci są bardziej podatne na przegrzanie niż dorośli, więc temperatura 37 stopni może być obserwowana, gdy dziecko jest zbyt owinięte. Co więcej, taki wzrost temperatury ciała może być bardzo niebezpieczny i prowadzić do udaru cieplnego. W takiej sytuacji ważne jest, aby ochłodzić dziecko tak szybko, jak to możliwe, usuwając ubranie.

Procesy zapalne o charakterze niezakaźnym mogą również prowadzić do wzrostu temperatury ciała. Ponadto prawie wszystkim chorobom towarzyszą inne objawy. Tak więc, jeśli osoba ma temperaturę 37 stopni i biegunkę z krwią, to najprawdopodobniej wskazuje to na rozwój choroby Crohna lub wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Chorobie takiej jak toczeń rumieniowaty układowy towarzyszy temperatura ciała 37 stopni, co objawia się kilka miesięcy przed pojawieniem się pierwszych objawów choroby.

Niektórym reakcjom alergicznym organizmu może towarzyszyć gorączka, taka jak pokrzywka i atopowe zapalenie skóry. W astmie oskrzelowej temperatura ciała 37 stopni jest połączona z dusznością i trudnościami w oddychaniu.

Możliwe, że temperatura 37 stopni wskazuje na chorobę następujących systemów:

Porażka układu sercowo-naczyniowego:

Dystonia wegetatywna. Jednocześnie temperatura ciała wzrasta do 37 stopni i więcej, a także pacjent ma bóle głowy, ciśnienie tętnicze wzrasta.

Uszkodzenie układu oddechowego, a mianowicie przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP).

Porażka układu pokarmowego. Temperatura 37 stopni może towarzyszyć zapaleniu trzustki, zapaleniu żołądka, niezakaźnemu zapaleniu wątroby, zapaleniu przełyku itp.

Uszkodzenie układu nerwowego:

Krwotoki, guzy mózgu i rdzenia kręgowego, uraz.

U młodych kobiet cierpiących na dystonię temperatura 37 stopni wskazuje na termoneurozę.

Choroba nerek. Kamicy moczowej, kłębuszkowemu zapaleniu nerek, nefropatii dysmetabolicznej przyrodzie może towarzyszyć temperatura 37 stopni.

Porażka układu hormonalnego, a mianowicie: choroba Addisona i nadczynność tarczycy.

Choroby układu odpornościowego, choroby krwi:

Niedokrwistość z niedoboru żelaza i inne patologie krwi.

Choroby onkologiczne, choroby przeciw niedoborowi odporności.

Klęska układu rozrodczego. Temperatura 37 stopni może towarzyszyć takim warunkom jak: mięśniaki macicy, torbiel jajnika itp.

Choroby nowotworowe charakteryzują się temperaturą 37–37,5 stopni, która utrzymuje się przez długi czas. Równolegle pacjent zaczyna tracić na wadze, cierpi na apetyt, wzrasta jego słabość. W zależności od lokalizacji guza będą obserwowane zaburzenia czynnościowe niektórych narządów.

Po zabiegu temperatura 37–37,5 stopni jest normalna. Może utrzymywać się przez długi czas, co zależy od powagi operacji i indywidualnych cech ludzkiego ciała. Czasami wzrost temperatury ciała do wartości podgorączkowych obserwuje się po laparoskopii lub po innych procedurach diagnostycznych.

Diagnostyka w temperaturze 37–37,5 stopni

Długie zachowanie temperatury 37–37,5 stopni jest powodem do pójścia do lekarza. Najpierw musisz udać się do recepcji do terapeuty, jeśli mówimy o osobie dorosłej lub pediatrze, jeśli mówimy o dziecku. Kobiety w ciąży i karmiące muszą odwiedzić ginekologa.

Temperatura 37–37,5 stopni jest powodem do zdania następujących egzaminów:

Oddawanie krwi do analizy ogólnej i biochemicznej.

Oddaj mocz do ogólnej analizy.

Przechodzący ultradźwięk narządów jamy brzusznej, narządów miednicy.

Wykonywanie EKG i USG serca.

Możliwe jest przeprowadzenie badania krwi pod kątem markerów nowotworowych, przeciwciał, hormonów itp.

Badania te są klasyczne, jeśli zajdzie taka potrzeba, pacjent zostaje wysłany do poddania się tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego, wykonuje nakłucie alkoholowe itp. Lekarz musi zwrócić uwagę na inne objawy towarzyszące wzrostowi temperatury ciała.

W razie potrzeby terapeuta wysyła pacjenta, aby skonsultował się ze specjalistą.

Co robić, gdy temperatura wzrasta o 37–37,5 stopni?

Nie należy przyjmować leków przeciwgorączkowych w temperaturze 37–37,5 stopni. Służą tylko do obniżenia temperatury o 38,5 stopni lub więcej. Chociaż istnieją wyjątki od tej reguły. Dlatego konieczne jest obniżenie temperatury o 37,5 stopni u kobiet w trzecim trymestrze ciąży. Podawanie leków przeciwgorączkowych wymaga dzieci, które wcześniej obserwowały drgawki gorączkowe. Wskazaniami do obniżenia temperatury o 37,5 stopni są patologie płuc, serca i układu nerwowego, które mogą się rozwijać nawet przy tak niewielkim wzroście śladów na termometrze.

Należy rozumieć, że stosowanie leków przeciwgorączkowych może prowadzić do trudności w diagnozowaniu chorób, jak również do rozwoju działań niepożądanych.

W każdej sytuacji należy zwrócić uwagę na następujące punkty:

Wyklucz prawdopodobieństwo błędu podczas pomiaru temperatury ciała.

Zmierz temperaturę ciała za pomocą 2 termometrów.

Pomyśl o tym, czy temperatura wynosi standardową opcję 37 stopni. Na przykład, jeśli kobieta nosi dziecko i jest na wczesnym etapie ciąży, ale jednocześnie wzrasta jej temperatura ciała i nie ma objawów choroby, to najprawdopodobniej jest to normalne.

Z reguły, gdy choroba staje się przyczyną wzrostu temperatury ciała, to po jej usunięciu wartości powracają do normy.

Powinieneś natychmiast zadzwonić do lekarza w następujących sytuacjach:

Temperatura ciała przekracza znak 38 stopni.

Oprócz temperatury 37 stopni występują objawy takie jak ból w klatce piersiowej, biegunka i wymioty, zaburzenia oddawania moczu, silny kaszel itp.

Powinieneś również skonsultować się ze specjalistą, jeśli istnieją podejrzenia o problemy zdrowotne.

Środki zapobiegawcze

W przypadku, gdy lekarz nie wykrył żadnych chorób i uznał, że temperatura 37 stopni jest wariantem normy, nie należy pozwolić, aby sprawy poszły na marne. Długotrwały wzrost temperatury ciała do oznak podgorączkowych jest zawsze stresujący dla organizmu.

Dlatego możesz użyć następujących zaleceń:

Czas pozbyć się chronicznych ognisk infekcji.

Maksymalnie unikaj stresujących sytuacji.

Rzuć palenie i nadużywanie alkoholu.

Poświęć wystarczająco dużo czasu na nocny odpoczynek, podążaj za codzienną rutyną.

Uprawianie sportu, hartowanie.

Im silniejsza odporność człowieka, tym doskonalsze stają się jego procesy termoregulacji. Z reguły zgodność z tymi prostymi zaleceniami pozwala przywrócić normalną temperaturę ciała.

Autor artykułu: Alekseeva Maria Yurievna | Lekarz ogólny

O lekarzu: Od 2010 do 2016 roku Praktyk w szpitalu terapeutycznym centralnej jednostki medyczno-sanitarnej nr 21, miasta Elektrostal. Od 2016 roku pracuje w centrum diagnostycznym №3.

Normalna temperatura ciała - 37 °

Normalna temperatura ciała dorosłego w dobrym stanie zdrowia w stanie spoczynku jest zdefiniowana jako 37,0 stopni Celsjusza. Chociaż temperatura mierzona u ludzi może się zmieniać, zdrowe ciało ludzkie może utrzymać ją na dość stabilnym poziomie około 37 ° C.

Wysoka gorączka jest objawem, a nie chorobą. Ciało podnosi temperaturę, aby zwalczyć infekcję, gdy układ odpornościowy odpiera atak.

Normalny zakres temperatury ludzkiego ciała zmienia się w zależności od tempa metabolizmu. Tak więc, im wyższy jest (szybszy), im wyższa jest normalna temperatura ciała, albo im wolniejszy metabolizm, tym niższy poziom temperatury. Innymi czynnikami, które potencjalnie wpływają na pomiary, są pora dnia lub część ciała, w której zostały wykonane. Liczba jest niższa rano, ponieważ ciało jest wypoczęte, a wyższe w nocy po dniu aktywności mięśni i po posiłkach.

Ponadto różni się w różnych częściach ciała. W jamie ustnej i tam, gdzie najwygodniej jest ją zmierzyć, temperatura mieści się w granicach 37,0 ° C. Jest to ogólnie przyjęty standard dla wskaźnika temperatury normalnej. Temperatura pod pachami jest zewnętrznym pomiarem wykonanym w pachach lub między dwoma fałdami skóry na ciele. Jest to najdłuższa i najbardziej niedokładna metoda pomiaru, w której wartość normalna wynosi 36,4 ° C. Temperatura w odbycie jest pomiarem wewnętrznym pobranym w odbycie, który wynosi 37,6 ° C. co również wymaga najmniej czasu. Ale z pewnością nie jest to najwygodniejszy sposób pomiaru temperatury ciała danej osoby.

Pierwsze systematyczne pomiary temperatury ludzkiego ciała przeprowadził niemiecki lekarz Karl Wunderlich. W 1861 roku zmierzył milion zdrowych osobników (wielkość próby wydaje się zbyt duża, aby można było w to uwierzyć). Doniesiono, że średnia wartość wynosiła 37 stopni Celsjusza.

Oczywistym jest, że tylko w Rosji za idealną temperaturę ciała uważa się nierealistycznie dokładną wartość 36,6 ° C. Istnieje nawet sieć aptek o nazwie „36,6”. Jednak w 1992 r. Maccoviac, Wasserman i Levin zmierzyli temperaturę ciała u 65 mężczyzn i 65 kobiet i osiągnęli wartość 36,8 ° C. Poniższa tabela przedstawia wyniki uzyskane przez innych badaczy Sund i Levander:

Jak mierzyć temperaturę ciała i jak powinna być

Temperatura ciała jest wskaźnikiem stanu termicznego organizmu. Dzięki temu istnieje odzwierciedlenie związku między wytwarzaniem ciepła narządów wewnętrznych, wymianą ciepła między nimi a światem zewnętrznym. Jednocześnie wskaźniki temperatury zależą od wieku osoby, pory dnia, wpływu otaczającego świata, stanu zdrowia i innych cech organizmu. Jaka powinna być temperatura ciała danej osoby?

Rodzaje wskaźników temperatury

Ludzie są przyzwyczajeni do tego, że ze zmianami temperatury ciała często mówi się o problemach zdrowotnych. Nawet z lekkim wahaniem osoba jest gotowa włączyć alarm. Ale to nie zawsze jest takie smutne. Normalna temperatura ciała waha się od 35,5 do 37 stopni. Średnia liczba w większości przypadków wynosi 36,4–36,7 stopni. Chciałbym również zauważyć, że wskaźniki temperatury mogą być indywidualne dla każdego. Normalny reżim temperaturowy jest brany pod uwagę, gdy osoba czuje się całkowicie zdrowa, sprawna fizycznie i nie ma awarii w procesach metabolicznych.

Jaka jest normalna temperatura ciała u dorosłych, zależy także od narodowości. Na przykład w Japonii temperatura wynosi 36 stopni, aw Australii temperatura ciała wzrasta do 37 stopni.

Warto również zauważyć, że normalna temperatura ciała człowieka może zmieniać się w ciągu dnia. Rano jest niżej, a wieczorem znacznie wzrasta. Co więcej, jego wahania w ciągu dnia mogą mieć jeden stopień.

Temperatura osoby jest podzielona na kilka typów, w tym:

  1. niska temperatura ciała. Jego liczby spadają poniżej 35,5 stopnia. Taki proces nazywany jest hipotermią;
  2. normalna temperatura ciała. Wskaźniki mogą wahać się od 35,5 do 37 stopni;
  3. podwyższona temperatura ciała. Wznosi się powyżej 37 stopni. Jednocześnie mierzy się go pod pachą;
  4. niska temperatura ciała. Jego granice wahają się od 37,5 do 38 stopni;
  5. temperatura ciała gorączkowego. Wskaźniki wahają się od 38 do 39 stopni;
  6. wysoka lub gorączkowa temperatura ciała. Wzrasta do 41 stopni. Jest to krytyczna temperatura ciała, która prowadzi do zakłócenia procesów metabolicznych w mózgu;
  7. hiperpyretyczna temperatura ciała. Śmiertelna temperatura, która wzrasta powyżej 41 stopni i jest śmiertelna.

Również temperatura wewnętrzna jest klasyfikowana według innych typów w postaci:

  • hipotermia. Gdy wskaźniki temperatury poniżej 35,5 stopni;
  • normalna temperatura. Waha się od 35,5-37 stopni;
  • hipertermia. Temperatura przekracza 37 stopni;
  • gorączkowy stan. Wskaźniki podnoszą się powyżej 38 stopni, podczas gdy pacjent ma dreszcze, blanszowanie skóry, marmurową siatkę.

Zasady pomiaru temperatury ciała

Wszyscy ludzie są przyzwyczajeni do tego, że zgodnie ze standardowymi wskaźnikami temperatury należy mierzyć je pod pachą. Aby wykonać procedurę, musisz przestrzegać kilku zasad.

  1. Pacha powinna być sucha.
  2. Następnie wykonuje się termometr i delikatnie potrząsa do wartości 35 stopni.
  3. Końcówka termometru znajduje się pod pachą i jest ciasno dociskana ręką.
  4. Potrzebuję go od pięciu do dziesięciu minut.
  5. Po tym wynik jest oceniany.

Z termometrem rtęciowym powinien być bardzo czysty. Nie można go złamać, w przeciwnym razie rtęć wyleje się i wydziela szkodliwe opary. Dzieci nie mogą dawać takich rzeczy. W celu wymiany możesz mieć termometr na podczerwień lub elektroniczny. Takie urządzenia mierzą temperaturę w sekundach, ale wartości z rtęci mogą się różnić.

Nie wszyscy uważają, że temperaturę można zmierzyć nie tylko w pachach, ale także w innych miejscach. Na przykład w ustach. Dzięki tej metodzie pomiaru normalne wartości mieszczą się w granicach 36–37,3 stopni.

Jak mierzyć temperaturę w ustach? Istnieje kilka zasad.
Aby zmierzyć temperaturę w ustach, musisz odpoczywać przez pięć do siedmiu minut. Jeśli w ustach znajdują się protezy, szelki lub płytki, należy je usunąć.

Następnie termometr rtęciowy należy wytrzeć do sucha i umieścić pod językiem z obu stron. Aby uzyskać wynik, musisz go trzymać przez cztery do pięciu minut.

Warto zauważyć, że temperatura w jamie ustnej znacznie różni się od pomiarów w strefie pachowej. Pomiar temperatury w ustach może pokazać wynik wyższy o 0,3-0,8 stopnia. Jeśli dorosły ma wątpliwości co do osiągów, należy dokonać porównania między temperaturą uzyskaną pod pachą.

Jeśli pacjent nie wie, jak zmierzyć temperaturę w ustach, możesz postępować zgodnie ze zwykłą technologią. Podczas procedury należy przestrzegać techniki wykonania. Termometr można zainstalować zarówno za policzkiem, jak i pod językiem. Ale mocowanie urządzenia za pomocą zębów jest surowo zabronione.

Niska temperatura ciała

Po tym, jak pacjent dowie się, jaką ma temperaturę, musisz określić jej charakter. Jeśli jest poniżej 35,5 stopnia, zwykle mówi się o hipotermii.

Temperatura wewnętrzna może być z jakiegoś powodu niska, do której należą:

  • osłabiona funkcja odpornościowa;
  • ciężka hipotermia;
  • niedawna choroba;
  • choroby endokrynologiczne;
  • stosowanie niektórych leków;
  • niska hemoglobina;
  • niepowodzenie w układzie hormonalnym;
  • obecność wewnętrznego krwawienia;
  • zatrucie ciała;
  • chroniczne zmęczenie.

Jeśli temperatura wewnętrzna pacjenta jest znacznie zmniejszona, wówczas będzie czuł się słaby, osłabiony i zawroty głowy.
Aby zwiększyć wskaźniki temperatury w domu, musisz postawić stopy w gorącej kąpieli stóp lub na poduszce grzewczej. Następnie załóż ciepłe skarpety i wypij gorącą herbatę z miodem, napar z ziół leczniczych.

Jeśli wskaźniki temperatury stopniowo maleją i osiągają 35–35,3 stopnia, możemy powiedzieć:

  • o prostym zmęczeniu, silnym wysiłku fizycznym, chronicznym pozbawieniu snu;
  • o niewłaściwej diecie lub przestrzeganiu ścisłej diety;
  • o niepowodzeniu hormonalnym. Występuje na etapie ciąży, z menopauzą lub miesiączką u kobiet;
  • o zaburzeniach metabolizmu węglowodanów spowodowanych chorobami wątroby.

Zwiększona temperatura ciała

Najczęstsze występowanie czegoś takiego jak podwyższona temperatura ciała. Jeśli jest utrzymywany na wysokości od 37,3 do 39 stopni, zwykle mówi się o uszkodzeniu zakaźnym. Kiedy wirusy, bakterie i grzyby przenikają do ludzkiego ciała, dochodzi do ciężkiego zatrucia, które wyraża się nie tylko we wzroście temperatury ciała, ale także w katarach, łzawieniu, kaszlu, senności i pogorszeniu ogólnego stanu. Jeśli temperatura wewnętrzna wzrośnie powyżej 38,5 stopni, lekarze zalecają przyjmowanie leków przeciwgorączkowych.

Temperatury mogą wystąpić przy oparzeniach i urazach mechanicznych.
W rzadkich sytuacjach obserwuje się hipertermię. Ten stan jest spowodowany wzrostem wskaźników temperatury powyżej 40,3 stopni. W takim przypadku należy jak najszybciej wezwać pogotowie ratunkowe. Kiedy wskaźniki osiągną 41 stopni, zwykle mówi się o krytycznym stanie, który zagraża przyszłemu życiu pacjenta. W temperaturze 40 stopni zaczyna się nieodwracalny proces. Następuje stopniowe niszczenie mózgu i degradacja narządów wewnętrznych.

Jeśli temperatura wewnętrzna wynosi 42 stopnie, pacjent umiera. Są takie przypadki, gdy pacjent doświadczył takiego stanu i przeżył. Ale ich liczba jest niewielka.

Jeśli temperatura wewnętrzna wzrośnie powyżej nory, pacjent ma objawy w postaci:

  1. zmęczenie i słabość;
  2. ogólny stan chorobowy;
  3. sucha skóra i usta;
  4. łagodne lub ciężkie dreszcze. Zależy od odczytów temperatury;
  5. ból głowy;
  6. bóle struktur mięśniowych;
  7. arytmia;
  8. spadek i całkowita utrata apetytu;
  9. nadmierne pocenie się.

Każda osoba jest indywidualna. Dlatego normalna temperatura ciała będzie dla każdego. Ktoś ze wskaźnikami 35,5 stopnia czuje się normalnie, a przy wzroście do 37 stopni jest już uważany za chorego. W innych nawet 38 stopni może być granicą normy. Dlatego konieczne jest skupienie się na ogólnym stanie ciała.

Temperatura

Temperatura

Zmiany temperatury są częstym towarzyszem choroby. Dlaczego w większości przypadków nie ma potrzeby obniżania temperatury i usuwania ciepła, jeśli to konieczne?

Temperatura ludzkiego ciała: norma, zmiany i choroby objawowe

Co zrobić z podwyższoną temperaturą ciała jest jednym z najczęstszych pytań dla lekarzy ogólnych i pediatrów. Rzeczywiście, gorączka często przeraża pacjentów. Czy jednak podwyższone wartości zawsze powodują panikę? W jakich warunkach utrzymuje się temperatura i pod jakimi chorobami spada? A kiedy naprawdę potrzebujesz leków przeciwgorączkowych? Jaka temperatura powinna być normalna u dzieci i osób starszych? MedAboutMe zajmował się tymi i wieloma innymi kwestiami.

Temperatura ciała dorosłego

Termoregulacja jest odpowiedzialna za temperaturę człowieka - zdolność organizmów ciepłokrwistych do utrzymywania stałej temperatury, zmniejszania lub zwiększania jej w razie potrzeby. Za te procesy odpowiada przede wszystkim podwzgórze. Jednak dziś naukowcy są skłonni wierzyć, że definiowanie pojedynczego centrum termoregulacji jest błędem, ponieważ wiele czynników wpływa na temperaturę ciała człowieka.

W dzieciństwie zmiany temperatury pod najmniejszym wpływem, ale u dorosłych (od 16 do 18 lat) są dość stabilne. Chociaż rzadko również utrzymuje jeden wskaźnik przez cały dzień. Znane zmiany fizjologiczne, które odzwierciedlają rytmy dobowe. Na przykład różnica między normalną temperaturą rano a wieczorem dla zdrowej osoby wynosi 0,5-1,0 ° C. Z tymi rytmami wiąże się charakterystyczny wzrost ciepła w godzinach wieczornych u chorego.

Temperatura może się zmieniać pod wpływem środowiska zewnętrznego, zwiększać się przy wysiłku fizycznym, przyjmować pewne pokarmy (szczególnie często po jedzeniu pikantnych potraw i przejadaniu się), ze stresem, uczuciem strachu, a nawet intensywnej pracy umysłowej.

Jaka temperatura powinna być normalna

Wszyscy dobrze znają wartość 36,6 ° C Jednak jaka temperatura powinna być normalna w rzeczywistości?

Liczba 36,6 ° C pojawiła się w wyniku badań przeprowadzonych przez niemieckiego lekarza Carla Reinholda Wunderlicha w połowie XIX wieku. Następnie wykonał około 1 miliona pomiarów temperatury w pachach u 25 tysięcy pacjentów. A wartość 36,6 ° C była tylko średnią temperatury ciała zdrowej osoby.

Zgodnie z nowoczesnymi standardami norma nie jest określoną liczbą, ale zakresem od 36 ° C do 37,4 ° C Ponadto lekarze zalecają okresowe mierzenie temperatury w zdrowym stanie, aby dokładnie poznać poszczególne wartości normy. Należy pamiętać, że wraz z wiekiem zmienia się temperatura ciała - w dzieciństwie może być dość wysoka, a spadek w starości. Dlatego wskaźnik 36 ° C dla osoby starszej będzie normą, ale dla dziecka może wskazywać na hipotermię i objaw choroby.

Ważne jest również, aby dokładnie rozważyć, w jaki sposób mierzona jest temperatura - wartości pod pachą, odbytnicy lub pod językiem mogą różnić się o 1-1,5 ° C.

Temperatura ciąży

Temperatura jest bardzo zależna od aktywności hormonalnej i dlatego nie jest zaskakujące, że kobiety w ciąży często doświadczają gorączki. Zmiany hormonalne są związane z uderzeniami gorąca podczas menopauzy i wahaniami temperatury podczas miesiączki.

Bardzo ważne dla przyszłych matek jest ścisłe monitorowanie ich stanu, jednocześnie rozumiejąc, że nieznacznie podwyższona lub obniżona temperatura podczas ciąży jest normą dla większości kobiet. Na przykład, jeśli wartości nie przekraczają 37 ° C w pierwszych tygodniach i nie ma innych objawów niedyspozycji, stan można wyjaśnić aktywnością żeńskich hormonów płciowych. W szczególności progesteron.

A jednak, jeśli temperatura podczas ciąży trwa długo, to nawet słabe wskaźniki (37-38 ° C) powinny być powodem konsultacji z lekarzem. W przypadku tego objawu ważne jest, aby go zbadać i przetestować, aby wykluczyć obecność takich zakażeń - wirus cytomegalii, gruźlica, odmiedniczkowe zapalenie nerek, opryszczka, zapalenie wątroby i inne.

Temperatura podczas ciąży może być oznaką powszechnego sezonowego ARVI. Bardzo ważne jest, aby nie leczyć się samemu, ale skontaktować się z lekarzem. Jeśli nie jest prawdopodobne, aby przeziębienie stanowiło zagrożenie dla płodu, grypa może prowadzić do poważnych konsekwencji, nawet poronienia we wczesnych stadiach. W przypadku grypy temperatura wzrasta do 39 ° C

Temperatura dziecka

System termoregulacji u dzieci poniżej 1 roku życia nie został jeszcze ustalony, dlatego temperatura dziecka może się znacząco zmienić przy najmniejszym wpływie. Dotyczy to zwłaszcza niemowląt w pierwszych trzech miesiącach życia. Najczęściej rodzice obawiają się podwyższonych wartości, ale przyczyną temperatury 37-38 ° C mogą być:

  • Zbyt ciepłe ubrania.
  • Płacz
  • Śmiać się
  • Posiłki, w tym karmienie piersią.
  • Kąpiel w wodzie powyżej 34-36 ° C

Po śnie wartości są zazwyczaj niższe, ale przy aktywnych grach temperatura dziecka szybko wzrasta. Dlatego dokonując pomiarów, należy wziąć pod uwagę wszystkie czynniki zewnętrzne, które mogą na nie wpływać.

Jednak zbyt wysoka temperatura (38 ° C i wyższa) może być niebezpieczna dla małych dzieci. Aby skompensować ciepło, organizm zużywa dużo wody, dlatego często obserwuje się odwodnienie. Ponadto ten stan występuje szybciej u dziecka niż u dorosłego. Odwodnienie może stanowić zagrożenie dla zdrowia (często obserwowane jest pogorszenie jego stanu, a następnie ARVI jest powikłane zapaleniem płuc) i życia (z ciężkim odwodnieniem może wystąpić utrata przytomności, a nawet śmierć).

Ponadto niektóre dzieci w wieku do 5 lat mają drgawki gorączkowe - gdy temperatura dziecka wzrasta do 38-39 ° C, zaczynają się mimowolne skurcze mięśni, możliwe jest krótkotrwałe omdlenie. Jeśli przynajmniej raz taki stan został zaobserwowany, w przyszłości, nawet przy niewielkim upale, dziecko musi ubijać temperaturę.

Temperatura ludzka

Normalnie temperatura osoby jest kontrolowana przez układ hormonalny, w szczególności przez podwzgórze i hormony tarczycy (T3 i T4, a także przez hormon TSH, który reguluje ich produkcję). Hormony płciowe wpływają na termoregulację. Niemniej jednak, infekcje pozostają główną przyczyną wzrostu temperatury, a zbyt niska temperatura w większości przypadków jest spowodowana przepracowaniem lub brakiem witamin, mikro i makroelementów.

Stopnie temperatury

Człowiek jest istotą ciepłokrwistą, co oznacza, że ​​ciało może utrzymać stabilną temperaturę niezależnie od czynników środowiskowych. W tym samym czasie, przy silnych mrozach, ogólna temperatura spada, aw upale może wzrosnąć do takiego stopnia, że ​​osoba dostanie udaru cieplnego. Wynika to z faktu, że nasze ciało jest wystarczająco wrażliwe na wahania termiczne - zmiany temperatury tylko o 2-3 stopnie znacząco wpływają na procesy metaboliczne, hemodynamikę i transmisję impulsów wzdłuż komórek nerwowych. W rezultacie ciśnienie może wzrosnąć, mogą wystąpić drgawki i splątanie. Częste objawy niskiej temperatury - letarg, o wartości 30-32 ° C mogą być utratą przytomności; stany szalone.

Rodzaje gorączki

W przypadku większości chorób, które występują wraz ze wzrostem temperatury, charakterystyczne są pewne zakresy wartości. Dlatego często lekarz musi postawić diagnozę nie znając dokładnej wartości, a mianowicie rodzaju gorączki. W medycynie istnieje ich kilka rodzajów:

  • Niska jakość - od 37 ° C do 38 ° C
  • Gorączka - od 38 ° C do 39 ° C
  • Wysoka - ponad 39 ° C
  • Zagrażające życiu - kamień milowy 40,5–41 ° C

Wartości temperatury są oceniane w połączeniu z innymi objawami, ponieważ nie zawsze stopień ciepła odpowiada ciężkości choroby. Na przykład temperaturę podgorączkową obserwuje się w takich niebezpiecznych chorobach jak gruźlica, wirusowe zapalenie wątroby, odmiedniczkowe zapalenie nerek i inne. Szczególnie alarmującym objawem jest stan, w którym temperatura wynosi 37–37,5 ° C przez długi czas. Może to wskazywać na zaburzenia endokrynologiczne, a nawet nowotwory złośliwe.

Wahania w normalnej temperaturze ciała

Jak już wspomniano, normalna temperatura u zdrowej osoby może zmieniać się w ciągu dnia, a także pod wpływem pewnych czynników (żywność, aktywność fizyczna itp.). Jednocześnie należy pamiętać, jaka temperatura powinna być w różnym wieku:

  • Dzieci poniżej pierwszego roku życia - temperatura 37-38 ° C można uznać za normę.
  • Do 5 lat - 36,6-37,5 ° C
  • Dojrzewanie - możliwe silne wahania temperatury związane z aktywnością hormonów płciowych. Wartości są stabilizowane u dziewcząt w wieku 13-14 lat, u chłopców różnice można zaobserwować do 18 lat.
  • Dorośli - 36-37,4 ° C
  • Starsi ludzie powyżej 65 lat - do 36,3 ° C Temperatura 37 ° C może być uważana za poważny stan gorączkowy.

U mężczyzn średnia temperatura ciała jest niższa średnio o 0,5 ° C niż u kobiet.

Jak mierzona jest temperatura

Istnieje kilka sposobów pomiaru temperatury ciała. W każdym przypadku pojawią się własne normy wartości. Wśród najpopularniejszych metod są:

  • Osiowo (pod pachą).

Aby uzyskać dokładne wartości, skóra musi być sucha, a sam termometr jest ciasno dociśnięty do ciała. Ta metoda zajmie najwięcej czasu (z termometrem rtęciowym - 7-10 minut), ponieważ skóra musi się nagrzać sama. Norma temperatury pod pachą wynosi 36,2-36,9 ° C

Metoda ta jest najbardziej popularna wśród małych dzieci, jako jedna z najbezpieczniejszych. W tej metodzie lepiej jest używać termometrów elektronicznych z miękką końcówką, czas pomiaru wynosi 1-1,5 minuty. Szybkość wartości wynosi 36,8–37,6 ° C (średnio różni się o 1 ° C od wartości pachowych).

  • Doustne, podjęzykowe (usta, pod językiem).

Nasza metoda nie jest powszechna, chociaż w Europie jest to najczęściej mierzona temperatura u dorosłych. Do pomiaru wystarcza od 1 do 5 minut, w zależności od rodzaju instrumentu. Wartości stopni temperatury są normalne - 36,6-37,2 ° C

Metoda ta służy do pomiaru temperatury dziecka i wymaga specjalnego typu termometru (pomiar bezkontaktowy), więc nie jest zbyt powszechny. Oprócz określenia całkowitej temperatury, metoda pomoże w diagnostyce zapalenia ucha środkowego. Jeśli wystąpi stan zapalny, temperatura w różnych uszach będzie bardzo różna.

Stosuje się go najczęściej do określenia temperatury podstawowej (najniższej temperatury ciała, która jest rejestrowana podczas odpoczynku). Mierzony po śnie wzrost wartości 0,5 ° C wskazuje na początek owulacji.

Rodzaje termometrów

Dzisiaj w aptekach można znaleźć różne rodzaje termometrów do pomiaru temperatury danej osoby. Każdy z nich ma swoje zalety i wady:

  • Termometr rtęciowy (maksymalny).

Jest uważany za jeden z najdokładniejszych typów, a jednocześnie jest niedrogi. Ponadto jest stosowany w szpitalach i klinikach, ponieważ jest łatwo dezynfekowany i może być stosowany przez dużą liczbę osób. Wady to powolny pomiar temperatury i kruchość. Zepsuty termometr jest niebezpieczny dla trujących oparów rtęci. Dlatego dla dzieci dzisiaj jest on używany dość rzadko, nie jest używany do pomiaru metody doustnej.

  • Termometr elektroniczny (cyfrowy).

Najpopularniejsza forma do użytku domowego. Szybko mierzy temperaturę (od 30 sekund do 1,5 minuty), informuje na końcu sygnałem dźwiękowym. Termometry elektroniczne mogą być z miękkimi końcówkami (do pomiaru temperatury w odbycie u dziecka) i twardymi (instrumenty uniwersalne). Jeśli termometr jest używany doodbytniczo lub doustnie, powinien być zindywidualizowany - tylko dla jednej osoby. Wadą takiego termometru są często niedokładne wartości. Dlatego po zakupie należy zmierzyć temperaturę w stanie zdrowym, aby poznać możliwy zakres błędu.

Stosunkowo nowy i drogi rodzaj termometrów. Służy do pomiaru temperatury w sposób bezdotykowy, na przykład w uchu, na czole lub skroni. Szybkość uzyskania wyniku wynosi 2-5 sekund. Dozwolony jest nieznaczny błąd 0,2-0,5 ° C. Znaczącą wadą termometru jest jego ograniczone zastosowanie - nie jest on używany do pomiarów w zwykły sposób (osiowo, doodbytniczo, doustnie). Ponadto każdy model jest zaprojektowany na swój własny sposób (czoło, świątynia, ucho) i nie może być używany w innych strefach.

Stosunkowo niedawno popularne były paski termiczne - elastyczne folie z kryształami, które zmieniają kolor w różnych temperaturach. Aby uzyskać wynik, wystarczy przymocować pasek do czoła i poczekać około 1 minuty. Ta metoda pomiaru nie określa dokładnych stopni temperatury, ale pokazuje tylko wartości „niski”, „normalny”, „wysoki”. Dlatego nie można zastąpić pełnych termometrów.

Objawy gorączki

Zwiększona temperatura ciała jest dobrze odczuwana przez człowieka. Warunkowi temu towarzyszą następujące objawy:

  • Zmęczenie, ogólna słabość.
  • Dreszcze (im więcej gorączki, tym więcej dreszczy).
  • Ból głowy
  • Bóle ciała, zwłaszcza w stawach, mięśniach i palcach.
  • Czuję zimno.
  • Wrażenie ciepła w obszarze gałek ocznych.
  • Suche usta.
  • Zmniejszona lub całkowita utrata apetytu.
  • Kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca.
  • Pot (jeśli organizm może regulować ciepło), sucha skóra (wraz ze wzrostem temperatury).

Różowa i biała gorączka

Wysokie temperatury mogą manifestować się inaczej u dzieci i dorosłych. Zwyczajowo rozróżnia się dwa rodzaje gorączki:

Nazwany tak w zależności od jego charakterystycznych cech - czerwona skóra, jest szczególnie wyraźny z rumieńcem na policzkach i twarzy jako całości. Najczęstszym typem gorączki, w którym organizm jest w stanie zapewnić optymalny transfer ciepła, jest ekspansja naczyń powierzchniowych (w ten sposób chłodzi się krew), aktywuje się pocenie (spadek temperatury skóry). Stan pacjenta jest zwykle stabilny, nie ma znaczących naruszeń ogólnego stanu i samopoczucia.

Dość niebezpieczna forma gorączki, w której procesy termoregulacji zawodzą w organizmie. Skóra w tym przypadku jest biała, a czasem nawet chłodna (szczególnie zimne dłonie i stopy), natomiast pomiar temperatury w odbycie lub ustach pokazuje ciepło. Osoba jest dręczona przez dreszcze, stan znacznie się pogarsza, można zauważyć omdlenia i dezorientację. Biała gorączka rozwija się w przypadku skurczu naczyń krwionośnych pod skórą, w wyniku czego organizm nie może uruchomić mechanizmów chłodzenia. Niebezpiecznym warunkiem jest to, że temperatura znacznie wzrasta w ważnych narządach (mózg, serce, wątroba, nerki itp.) I może wpływać na ich funkcję.

Przyczyny wzrostu temperatury

Termoregulacja jest zapewniona przez układ hormonalny, który uruchamia różne mechanizmy podnoszenia lub obniżania temperatury osoby. I oczywiście zaburzenia w produkcji hormonów lub funkcjonowanie gruczołów niesie ze sobą zaburzenia termoregulacji. Takie manifestacje z reguły są stabilne, a wartości pozostają w podgorączce.

Główną przyczyną podwyższonej temperatury są substancje pirogeny, które są w stanie wpływać na termoregulację. Co więcej, niektóre z nich nie są sprowadzane z zewnątrz przez patogeny, ale są wydzielane przez komórki układu odpornościowego. Takie pirogeny mają na celu zwiększenie skuteczności walki z różnymi stanami zagrażającymi zdrowiu. Temperatura wzrasta w takich przypadkach:

  • Zakażenia - wirusy, bakterie, pierwotniaki i inne.
  • Oparzenia, obrażenia. Z reguły występuje lokalny wzrost temperatury, ale w przypadku dużego miejsca uszkodzenia może występować ogólne ciepło.
  • Reakcje alergiczne. W takich przypadkach układ odpornościowy wytwarza pirogeny w celu zwalczania nieszkodliwych substancji.
  • Warunki uderzeniowe.

ARI i wysoka temperatura

Sezonowe choroby układu oddechowego są najczęstszą przyczyną gorączki. Jednak w zależności od rodzaju zakażenia jego wartości będą różne.

  • Przy standardowym przeziębieniu lub łagodnym ARVI obserwuje się temperaturę podgorączkową, a ponadto stopniowo wzrasta, średnio w ciągu 6-12 godzin. Przy odpowiednim leczeniu gorączka trwa nie dłużej niż 4 dni, po czym zaczyna ustępować lub całkowicie zanikać.
  • Jeśli temperatura gwałtownie wzrasta i przekracza 38 ° C, może to być objaw grypy. W przeciwieństwie do innych ostrych zakażeń wirusowych układu oddechowego, choroba ta wymaga obowiązkowego monitorowania lekarza okręgowego lub pediatry.
  • Jeśli gorączka wznawia się po poprawie lub nie ustępuje 5 dnia od początku choroby, najczęściej wskazuje to na powikłania. Zakażenie bakteryjne dołączyło do początkowej infekcji wirusowej, a temperatura zwykle przekracza 38 ° C. Warunek wymaga pilnego wezwania do lekarza, ponieważ pacjent może potrzebować antybiotykoterapii.

Choroby o temperaturze 37-38 ° C

Temperatura 37-38 ° C jest charakterystyczna dla takich chorób:

  • SARS.
  • Zaostrzenia przewlekłych chorób układu oddechowego. Na przykład zapalenie oskrzeli lub astma oskrzelowa, zapalenie migdałków.
  • Gruźlica.
  • Przewlekłe choroby narządów wewnętrznych w okresie zaostrzenia: zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wsierdzia (zapalenie błon serca), odmiedniczkowe zapalenie nerek i zapalenie kłębuszków nerkowych (zapalenie nerek).
  • Wrzód, zapalenie jelita grubego.
  • Wirusowe zapalenie wątroby (zwykle wirusowe zapalenie wątroby typu B i C).
  • Opryszczka w ostrej fazie.
  • Zaostrzenie łuszczycy.
  • Zakażenie toksoplazmozą.

Ta temperatura jest charakterystyczna dla początkowego stadium zaburzeń czynności tarczycy, ze zwiększoną produkcją hormonów (tyreotoksykoza). Zaburzenia hormonalne podczas menopauzy mogą również powodować łagodną gorączkę. Wartości podgorączkowe można zaobserwować u osób z inwazją robaków.

Choroby o temperaturze 39 ° C i wyższej

Wysoka gorączka towarzyszy chorobom powodującym ciężkie zatrucie. Najczęściej wartości w granicach 39 ° C wskazują na rozwój ostrej infekcji bakteryjnej:

  • Angina
  • Zapalenie płuc.
  • Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek.
  • Choroby przewodu pokarmowego: salmonelloza, czerwonka, cholera.
  • Sepsa

W tym przypadku wysoka gorączka jest charakterystyczna dla innych infekcji:

  • Grypa.
  • Gorączka krwotoczna, w której nerki są poważnie dotknięte.
  • Ospa wietrzna
  • Odra
  • Zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu.
  • Wirusowe zapalenie wątroby A.

Inne przyczyny wysokiej temperatury

Naruszenia termoregulacji mogą wystąpić bez widocznych chorób. Inną niebezpieczną przyczyną wzrostu temperatury jest niezdolność ciała do zapewnienia odpowiedniego transferu ciepła. Zwykle dzieje się tak podczas długiego pobytu na słońcu w upalnym sezonie lub w zbyt dusznym pokoju. Temperatura dziecka może wzrosnąć, jeśli jest zbyt ciepła do noszenia. Warunkiem jest niebezpieczny udar cieplny, który może być śmiertelny dla osób z chorobami serca i płuc. Przy silnym przegrzaniu, nawet u zdrowych ludzi, narządy, zwłaszcza mózg, są znacząco dotknięte. Również ciepło bez wyraźnego powodu może przejawiać się w emocjonalnych ludziach w okresach stresu i wielkich emocji.

Objawy niskiej gorączki

Niskie temperatury są mniej podatne na ogrzewanie, ale jednocześnie mogą mówić o poważnych problemach zdrowotnych. Wskaźniki chorób i zaburzeń ciała są uważane za wskaźniki poniżej 35,5 ° C dla osoby dorosłej, w podeszłym wieku - poniżej 35 ° C.

Takie stopnie temperatury ciała są uważane za zagrażające życiu:

  • 32,2 ° C - osoba wpadnie w otępienie, istnieje silne zahamowanie.
  • 30-29 ° C - utrata przytomności.
  • Poniżej 26,5 ° C - śmierć jest możliwa.

Niska temperatura charakteryzuje się następującymi objawami:

  • Ogólna słabość, złe samopoczucie.
  • Senność.
  • Może wystąpić drażliwość.
  • Zimne kończyny rozwijają drętwienie palców.
  • Zauważalne są zaburzenia uwagi i problemy z procesami psychicznymi, szybkość reakcji maleje.
  • Ogólne uczucie zimna, drżenie w ciele.

Przyczyny niskiej temperatury

Do głównych przyczyn niskiej temperatury należą:

  • Ogólne osłabienie organizmu spowodowane czynnikami zewnętrznymi i warunkami życia.

Niedożywienie, brak snu, stres i stres emocjonalny mogą wpływać na termoregulację.

  • Zaburzenia układu hormonalnego.

Z reguły związany z niewystarczającą syntezą hormonów.

Najczęstsza przyczyna niskiej temperatury u ludzi. Stan jest niebezpiecznym naruszeniem procesów metabolicznych i odmrożeń kończyn tylko w przypadku silnego spadku temperatury. Z lekkim przechłodzeniem osoby zmniejsza się odporność miejscowa, więc ta lub inna infekcja często rozwija się później.

  • Osłabiony układ odpornościowy.

Obserwowane w okresie zdrowienia, po zabiegu chirurgicznym, mogą wystąpić na tle chemioterapii i radioterapii. Niskie temperatury są również charakterystyczne dla osób z AIDS.

Choroby endokrynologiczne

W procesach termoregulacji hormony odgrywają ważną rolę. W szczególności hormony tarczycy tarczycy - tyroksyna i trójjodotyronina. Wraz ze wzrostem syntezy często obserwuje się gorączkę, ale niedoczynność tarczycy prowadzi do obniżenia ogólnej temperatury. W początkowych etapach jest to często jedyny objaw, dzięki któremu można podejrzewać rozwój choroby.

Stabilny spadek temperatury ciała obserwuje się również w przypadku niewydolności nadnerczy (choroba Addisona). Patologia rozwija się powoli, może nie przejawiać innych objawów przez miesiące lub nawet kilka lat.

Niska hemoglobina we krwi

Niedokrwistość z niedoboru żelaza jest uważana za jedną z najczęstszych przyczyn niskich temperatur. Charakteryzuje się zmniejszeniem stężenia hemoglobiny we krwi, a to z kolei wpływa na funkcjonowanie całego organizmu. Hemoglobina jest odpowiedzialna za transport tlenu do komórek, a jeśli to nie wystarczy, pojawiają się różne stopnie niedotlenienia.

Człowiek staje się powolny, istnieje ogólna słabość, wobec której procesy metaboliczne zwalniają. Niskie temperatury są wynikiem tych zmian.

Ponadto poziom hemoglobiny może spaść i przy różnych stratach krwi. W szczególności niedokrwistość może rozwinąć się u osób z krwawieniem wewnętrznym. Jeśli znaczna utrata krwi nastąpi w krótkim czasie, objętość krwi krążącej zmniejsza się, a to już wpływa na wymianę ciepła.

Inne przyczyny niskiej temperatury

Wśród niebezpiecznych warunków, które wymagają obowiązkowej konsultacji medycznej i leczenia, możemy odróżnić takie choroby od niskiej temperatury:

  • Choroba radiacyjna
  • Silne upojenie.
  • Pomoce
  • Choroby mózgu, w tym guzy.
  • Wstrząs o dowolnej etiologii (z masywną utratą krwi, reakcjami alergicznymi, urazem i wstrząsem toksycznym).

Jednak najczęściej przyczyną temperatur poniżej 35,5 ° C jest zły styl życia i brak witamin. Ważnym czynnikiem jest więc odżywianie, jeśli to nie wystarczy, to procesy w organizmie spowalniają, w wyniku czego termoregulacja zostanie zakłócona. Dlatego przy różnych surowych dietach, zwłaszcza przy złej diecie (niedobór jodu, witamina C, żelazo), niska temperatura bez innych objawów jest bardzo powszechna. Jeśli osoba zużywa mniej niż 1200 kalorii dziennie, to z pewnością wpłynie na termoregulację.

Inna częsta przyczyna tej temperatury - przepracowanie, stres, brak snu. Jest to szczególnie charakterystyczne dla zespołu przewlekłego zmęczenia. Ciało przechodzi w oszczędny sposób funkcjonowania, procesy metaboliczne zwalniają w organizmie i, oczywiście, znajduje to odzwierciedlenie w przenoszeniu ciepła.

Temperatura i inne objawy

Ponieważ temperatura jest tylko objawem różnych zaburzeń w organizmie, najlepiej rozważyć ją w połączeniu z innymi objawami choroby. Jest to ogólny obraz stanu danej osoby, który może określić, jaka choroba się rozwija i jak jest niebezpieczna.

Wzrost temperatury jest często obserwowany przy różnych dolegliwościach. Istnieją jednak charakterystyczne kombinacje objawów, które występują u pacjentów z określonymi rozpoznaniami.

Temperatura i ból

W przypadku, gdy ból brzucha utrzymuje temperaturę powyżej 37,5 ° C, może to wskazywać na poważne naruszenie przewodu pokarmowego. W szczególności obserwuje się to w przypadku niedrożności jelit. Ponadto połączenie objawów charakterystycznych dla rozwoju zapalenia wyrostka robaczkowego. Dlatego, jeśli ból jest zlokalizowany w prawym nadbrzuszu, trudno jest osobie wyciągnąć nogi do klatki piersiowej, utrata apetytu i zimny pot, natychmiast wezwać karetkę. Powikłaniom zapalenia wyrostka robaczkowego, zapalenia otrzewnej towarzyszy również uporczywe ciepło.

Inne przyczyny połączenia bólu brzucha i temperatury:

  • Odmiedniczkowe zapalenie nerek.
  • Ostre zapalenie trzustki.
  • Choroby bakteryjne jelit.

Jeśli temperatura wzrośnie na tle bólów głowy, najczęściej mówi się o ogólnym zatruciu ciała i obserwuje się w takich chorobach:

  • Grypa i inne ostre infekcje wirusowe dróg oddechowych.
  • Angina, szkarłatna gorączka.
  • Zapalenie mózgu
  • Zapalenie opon mózgowych

Ból stawów i mięśni, dyskomfort w gałkach ocznych są objawami temperatur powyżej 39 ° C. W takich warunkach zaleca się przyjmowanie leków przeciwgorączkowych.

Gorączka i biegunka

Podwyższona temperatura na tle biegunki jest wyraźnym objawem infekcji bakteryjnej przewodu pokarmowego. Wśród infekcji jelitowych z takimi objawami:

Przyczyną temperatury na tle biegunki może być ciężkie zatrucie pokarmowe. Połączenie takich objawów jest bardzo niebezpieczne dla zdrowia, dlatego w takich przypadkach samoleczenie jest niedopuszczalne. Istnieje pilna potrzeba wezwania karetki pogotowia i, jeśli to konieczne, zgody na hospitalizację. Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli dziecko jest chore.

Temperatura i biegunka są czynnikami przyczyniającymi się do odwodnienia. A po połączeniu utrata płynów ustrojowych może stać się krytyczna w stosunkowo krótkim czasie. Dlatego też, w przypadku, gdy brak płynu nie może być odpowiednio zrekompensowany za picie (na przykład osoba ma wymioty lub sama biegunka jest wyraźna), pacjent otrzymuje roztwory dożylne w szpitalu. Bez tego odwodnienie może prowadzić do poważnych konsekwencji, uszkodzenia narządów, a nawet śmierci.

Temperatura i nudności

W niektórych przypadkach nudności mogą wystąpić z powodu gorączki. Z powodu intensywnego upału rozwija się osłabienie, zmniejsza się ciśnienie, pojawiają się zawroty głowy, co powoduje łagodne nudności. W tym stanie, jeśli temperatura przekracza 39 ° C, należy ją zestrzelić. Kombinacja objawów może wystąpić w pierwszych dniach grypy i być spowodowana ciężkim zatruciem organizmu.

Jedną z przyczyn nudności i gorączki podczas ciąży jest toksykoza. Ale w tym przypadku wartości powyżej stanu podgorączkowego (do 38 ° C) są rzadko obserwowane.

W przypadku, gdy nudnościom towarzyszą inne zaburzenia przewodu pokarmowego (na przykład ból, biegunka lub odwrotnie, zaparcia), po prostu obniżenie temperatury nie wystarczy. Ta kombinacja objawów może wskazywać na poważne choroby narządów wewnętrznych. Wśród nich są:

  • Wirusowe zapalenie wątroby i inne uszkodzenia wątroby.
  • Ostre zapalenie wyrostka robaczkowego.
  • Zapalenie otrzewnej
  • Zapalenie nerek.
  • Ostre zapalenie trzustki.
  • Niedrożność jelit (towarzyszy temu zaparcie).

Ponadto często obserwuje się temperaturę i nudności na tle zatrucia pokarmami, alkoholem lub narkotykami. Jedną z najbardziej niebezpiecznych diagnoz tych objawów jest zapalenie opon mózgowych. Wszystkie te choroby i stany wymagają obowiązkowej konsultacji z lekarzem.

W przypadku wystąpienia wymiotów na tle temperatury bardzo ważne jest skompensowanie utraty płynu. Dzieci z tą kombinacją objawów są najczęściej określane jako leczenie szpitalne.

Ciśnienie i temperatura

Zwiększone ciśnienie krwi jest częstym objawem temperatury. Ciepło wpływa na hemodynamikę - u pacjentów z szybkim biciem serca, a krew zaczyna poruszać się szybciej przez naczynia, rozszerzają się, co może wpływać na ciśnienie krwi. Jednak takie zmiany nie mogą powodować ciężkiego nadciśnienia, często wskaźniki nie przekraczają 140/90 mm Hg. Art., Obserwowany u pacjentów z ciepłem 38,5 ° C i wyższym, przechodzi natychmiast po ustabilizowaniu się temperatury.

W niektórych przypadkach wysoka temperatura, przeciwnie, charakteryzuje się spadkiem ciśnienia. Nie ma potrzeby leczenia tego stanu, ponieważ wskaźniki powracają do normy po ustąpieniu gorączki.

W tym przypadku pacjenci z nadciśnieniem, nawet mała gorączka, mogą zagrozić poważnym konsekwencjom. Dlatego powinni skonsultować się ze swoim lekarzem i, jeśli to konieczne, przyjmować leki przeciwgorączkowe już przy stawkach 37,5 ° C (zwłaszcza w przypadku osób starszych).

Ciśnienie i temperatura są niebezpieczną kombinacją dla pacjentów z takimi chorobami:

  • Choroba niedokrwienna serca. Kardiolodzy zauważają, że ta kombinacja objawów czasami towarzyszy zawałowi mięśnia sercowego. W tym przypadku temperatura nieznacznie wzrasta, może być w ramach wskaźników podgorączkowych.
  • Niewydolność serca.
  • Arytmia.
  • Miażdżyca.
  • Cukrzyca.

W przypadku, gdy niskie ciśnienie i temperatura w zakresie podgorączkowym utrzymują się przez długi czas, może to być oznaką patologii nowotworowych. Jednak nie wszyscy onkolodzy zgadzają się z tym stwierdzeniem, a same objawy powinny być po prostu powodem pełnego badania osoby.

Niskie ciśnienie i niska temperatura - częste połączenie. Takie objawy są szczególnie charakterystyczne dla niskiej hemoglobiny, przewlekłego zmęczenia, utraty krwi i zaburzeń nerwowych.

Temperatura bez innych objawów

Zwiększona lub obniżona temperatura bez objawów charakterystycznych dla ostrych zakażeń powinna być powodem obowiązkowego badania lekarskiego. Naruszenia mogą mówić o takich chorobach:

  • Przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek.
  • Gruźlica.
  • Nowotwory złośliwe i łagodne.
  • Zawał narządów (martwica tkanek).
  • Zaburzenia krwi.
  • Nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy.
  • Reakcje alergiczne.
  • Reumatoidalne zapalenie stawów na wczesnym etapie.
  • Zaburzenia mózgu, w szczególności podwzgórza.
  • Zaburzenia psychiczne.

Temperatura bez innych objawów występuje również na tle przepracowania, stresu, długotrwałej aktywności fizycznej, przegrzania lub przechłodzenia. Ale w tych przypadkach wskaźniki się stabilizują. Jeśli mówimy o poważnych chorobach, temperatura bez objawów będzie dość stabilna, po normalizacji ponownie z czasem do wzrostu lub upadku. Czasami hipotermia lub przekrwienie występuje u pacjenta przez kilka miesięcy.

Jak obniżyć temperaturę

Podwyższona temperatura może powodować znaczny dyskomfort, aw niektórych przypadkach nawet stanowić zagrożenie dla życia. Dlatego każda osoba musi wiedzieć, co robić w czasie gorączki i jak prawidłowo obniżać temperaturę.

Kiedy obniżyć temperaturę

Nie zawsze, jeśli temperatura wzrosła, musi zostać przywrócona do normalnej. Faktem jest, że z infekcjami i innymi uszkodzeniami ciała sam zaczyna produkować pirogeny, które powodują gorączkę. Wysoka temperatura pomaga układowi odpornościowemu zwalczać antygeny, w szczególności:

  • Aktywowana jest synteza interferonu, białka, które chroni komórki przed wirusami.
  • Aktywowana jest produkcja przeciwciał niszczących antygeny.
  • Proces fagocytozy jest przyspieszany - absorpcja ciał obcych przez komórki fagocytujące.
  • Ruch i apetyt są zredukowane, co oznacza, że ​​organizm może wydawać więcej energii na zwalczanie infekcji.
  • Większość bakterii i wirusów istnieje najlepiej w normalnej temperaturze, która jest charakterystyczna dla ludzkiego ciała. W miarę wzrostu niektóre mikroorganizmy giną.

Dlatego przed podjęciem decyzji o „przyjęciu temperatury” należy pamiętać, że gorączka pomaga ciału odzyskać zdrowie. Istnieją jednak sytuacje, w których ciepło musi zostać usunięte. Wśród nich są:

  • Temperatury powyżej 39 ° C
  • Każda temperatura, w której występuje poważne pogorszenie stanu - nudności, zawroty głowy i tak dalej.
  • Napady gorączkowe u dzieci (każda gorączka powyżej 37 ° C).
  • W obecności towarzyszących diagnoz neurologicznych.
  • Ludzie z chorobami serca i naczyń krwionośnych, z cukrzycą.

Powietrze, wilgotność i inne parametry wewnętrzne

Istnieje wiele sposobów obniżenia temperatury. Ale pierwszym zadaniem zawsze powinna być normalizacja parametrów powietrza w pomieszczeniu, w którym znajduje się pacjent. Jest to szczególnie ważne dla dzieci pierwszych lat życia i krytyczne - dla dzieci. Faktem jest, że dziecko jest nadal słabo rozwinięte w systemie pocenia się i dlatego termoregulacja jest przeprowadzana w większym stopniu poprzez oddychanie. Dzieciak wdycha chłodne powietrze, które chłodzi w nich płuca i krew, i wydycha ogrzane. Jeśli pomieszczenie jest zbyt ciepłe, proces ten jest nieefektywny.

Ważna jest również wilgotność powietrza w pomieszczeniu. Faktem jest, że wilgotność wydychanego powietrza zwykle zbliża się do 100%. W temperaturze oddech staje się szybszy, a jeśli pomieszczenie jest zbyt suche, osoba traci wodę poprzez oddychanie. Ponadto wysychają błony śluzowe i rozwija się przekrwienie oskrzeli i płuc.

Dlatego idealnymi parametrami w pomieszczeniu, w którym znajduje się pacjent z gorączką, są:

  • Temperatura powietrza - 19-22 ° C
  • Wilgotność - 40-60%.

Leki przeciwgorączkowe

Jeśli potrzebujesz szybko obniżyć temperaturę, możesz użyć środków przeciwgorączkowych. Przyjmuje się je objawowo, co oznacza, że ​​gdy tylko objaw minie lub stanie się mniej wyraźny, leczenie zostanie przerwane. Niedopuszczalne jest stosowanie leków przeciwgorączkowych w całej chorobie w celu zapobiegania.

Jednym z głównych warunków udanego działania leków w tej grupie jest obfite picie.

Aktywnie powołany do dorosłych i dzieci, jest uważany za lek pierwszego rzutu. Jednak ostatnie badania, w szczególności przeprowadzone przez amerykańską organizację FDA, wykazały, że jeśli niekontrolowane spożycie leku paracetamolu może spowodować poważne uszkodzenie wątroby. Paracetamol pomaga dobrze, jeśli temperatura nie przekracza 38 ° C, ale w przypadku silnego ciepła może nie działać.

Jeden z kluczowych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) stosowanych w gorączce. Mianowany dla dorosłych i dzieci.

  • Aspiryna (kwas acetylosalicylowy).

Przez długi czas był głównym lekiem z kategorii NLPZ, ale w ciągu ostatniej dekady udowodniono, że wiąże się z poważnym uszkodzeniem nerek i wątroby (przedawkowanie). Ponadto naukowcy uważają, że przyjmowanie aspiryny u dzieci może powodować rozwój zespołu Ray'a (encefalopatii patogennej), więc w tym momencie lek w pediatrii nie jest stosowany.

Niesteroidowy środek przeciwzapalny ostatniej generacji. Przeciwwskazane u dzieci.

Obecnie praktycznie nie jest stosowany jako środek przeciwgorączkowy, ale może nadal łagodzić gorączkę.

Środki ludowe

Temperaturę można obniżyć za pomocą środków ludowych. Wśród najczęstszych i najprostszych sposobów - wywary z ziół i jagód. Picie dużej ilości wody jest zawsze zalecane w wysokich temperaturach, ponieważ pomaga poprawić pocenie się i zmniejsza ryzyko odwodnienia.

Do najpopularniejszych ziół i jagód używanych do gorączki należą:

  • Maliny, w tym liście.
  • Czarna porzeczka.
  • Rokitnik
  • Borówka brusznica
  • Drzewo lipowe
  • Rumianek.

Aby znormalizować temperaturę pomoże i rozwiązanie hipertoniczne. Przygotowuje się go ze zwykłej przegotowanej wody i soli - dwie łyżeczki soli pobiera się na 1 szklankę płynu. Napój ten pomaga komórkom zatrzymać wodę i jest świetny, jeśli temperatura przejawia się przed wymiotami i biegunką.

Małym dzieciom zaleca się stosowanie lewatyw oczyszczających ze słabym wywarem z rumianku. Woda do płukania powinna być chłodna, nie więcej niż 20 ° C Dawkowanie:

  • Noworodki - nie więcej niż 30 ml.
  • Od 6 miesięcy do 1 roku - 100 ml.
  • Do 3 lat - 200 ml.
  • Do 5 lat - 300 ml.
  • Ponad 6 lat - 0,5 l.

Lód może być również używany do objawów gorączki. Ale musisz go używać bardzo ostrożnie, ponieważ ostre chłodzenie skóry może prowadzić do skurczu naczyń i rozwoju białej gorączki. Lód jest umieszczany w torbie lub umieszczany na kawałku tkaniny i tylko w tej formie jest nakładany na ciało. Dobrą alternatywą może być wycieranie ręcznikiem zamoczonym w zimnej wodzie. W przypadku, gdy obniżenie temperatury jest niemożliwe, leki przeciwgorączkowe nie działają, a środki ludowe nie pomagają, należy pilnie wezwać karetkę.

Jak podnieść temperaturę

Jeśli temperatura ciała spadnie poniżej 35,5 ° C, osoba czuje się słaba i źle się czuje, możesz ją zwiększyć w następujący sposób:

  • Obfity ciepły napój. Dobrze pomaga herbacie z miodem, biodrami.
  • Ciekłe ciepłe zupy i buliony.
  • Ciepłe ubrania.
  • Przykrywając kilka koców, dla większego efektu, możesz użyć podkładki grzewczej.
  • Gorąca kąpiel Można dodać olejki eteryczne z drzew iglastych (jodła, świerk, sosna).
  • Ćwiczenie. Kilka intensywnych ćwiczeń pomoże poprawić krążenie krwi i zwiększyć temperaturę ciała.

W przypadku, gdy temperatura utrzymuje się poniżej 36 ° C przez długi czas, należy skonsultować się z lekarzem. A po ustaleniu przyczyny takiego objawu specjalista przepisze odpowiednie leczenie.

Gdy potrzebna jest pilna opieka medyczna

W niektórych przypadkach wysoka gorączka może być poważnym zagrożeniem dla zdrowia, a następnie bez pomocy lekarzy po prostu nie może tego zrobić. Pierwszą pomoc należy wezwać w takich przypadkach:

  • Temperatura 39,5 ° C i wyższa.
  • Gwałtowny wzrost temperatury i niemożność zniszczenia go za pomocą leków przeciwgorączkowych i innych.
  • Na tle temperatury obserwuje się biegunkę lub wymioty.
  • Gorączce towarzyszą trudności w oddychaniu.
  • W każdej części ciała występuje silny ból.
  • Występują oznaki odwodnienia: suche błony śluzowe, bladość, ciężkie osłabienie, ciemny mocz lub brak oddawania moczu.
  • Zwiększone ciśnienie i temperatura powyżej 38 ° C
  • Gorączce towarzyszy wysypka. Szczególnie niebezpieczna jest czerwona wysypka, która nie zanika z naciskiem - oznaka zakażenia meningokokowego.

Gorączka lub obniżenie temperatury jest ważnym sygnałem dla ciała o chorobach. Ten symptom powinien być zawsze poświęcony należytej uwagi i starać się w pełni zrozumieć jego przyczyny, a nie tylko wyeliminować go za pomocą leków i innych metod. Ale jednocześnie nie powinniśmy zapominać, że normalna temperatura jest indywidualną koncepcją i wcale nie odpowiada dobrze znanemu wskaźnikowi 36,6 ° C